Como en Portugal uns vão bem e outros mal



O meu perfil
teño conta en gmail.com
 Portos de recalada recomendada
 FOTOBLOGOTECA
 CATEGORÍAS
 ARQUIVO
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS

Alborada do sábado
Non mentín a ninguén ao pensar que eras especial.
Axudáchesme a pensalo. Pouco discreta, elegante e ara de adoración a ti própia.
Onte un ignoto levou con sigo o teu bolso e ti levaches á fin
o derrape máis fermoso das miñas rodas.
E o acordar, solitario, meu fixo interferencias no compás que me guia polo vieiro.
Vén de abrirse o chan baixo a miña sombra e o móbil chama a que faga spam
da miña sincera cuita por sms. Facerlle ver á miña xente a debilidade da miña dorna
no teu trebón. Non fixen. Non quixen. Non quixen facer nin me fixen querer.
Araceli vai na comisaria.
Remanín para me queixar silencioso ante o mundo.
Ia estoupar en lixíbia polo quarto até que veu o sol. Seducíume lacazán na cama.
Luminoso. Cálido. Vital. Añoranza e nexo amatorio dun imposible amor a distáncia.
Araceli fala coa policia.
Con eses que eu non quero, non respeto, non desexo ver.
A man da ocupación, da violéncia e do inimigo. Gobernan as nosas rúas.
Como vai escribir alguén algunha cousa agradábel quando a nosa realidade é un medio
limón seco que leva expeprimido tres semanas na neveira?
Pero non me has derramar o dia. Tampouco me vou enganar. Eu, xa o sabia.
Onte mireino.
Pensara que era quando millor nos ia e seica non.
Hoxe terás derrotado o corpo coma eu case que teño o espírito.
É complicado facer cariñosas fregas cun coitelo sen mango. O meu coitelo favorito.
E o sol no meu leito, peregrinos portugueses gañando o xubileu...
Se che aínda interesa, a min si, as miñas fresas florecen en promesa amarela e branca
dunha futura realidade millor que con pracer desmedido, explosión controlada interna,
deglutirei nun grande sorriso.
Igual que hai ocasións en que a vida non é nosa, garántoche a liberdade do meu povo.
Eu sei que virá
Comentarios en Livejournal
Comentarios (1) - Categoría: os máis míticos - Publicado o 11-05-2004 19:39
# Ligazón permanente a este artigo
O outro dia escribín en castelán
Levo unha mala semana. Os últimos 4 días non foron mui bos. Exceptuando o Sábado, que foi un día mui mui cambiante. Erguinme de mala hostia, xantei un bocata cutre no tren cos colegas compartindo unha botella 2l de cocacola ao, unha rapaza ofreceuse para acompañarme a casa desde a estación, o meu pai chegou de Cabo Verde con sotaque estraño e dialectalismos africanos (mui simpático), fun a un recital de poesía con Yolanda Castaño, Estibaliz Espinosa e Santi Negro (se non me engano dos nomes que son un desastre), despois churrascada feita nunha carretilla en Beade e devorei medio porco e muita sangría cos colegas... xD para ser unha mala semana este foi un bonito oasis.
E si, é certo (banda negra tapándome os ollos), o outro día escribín en castelán. E gustoume! Creo que non o fixen mal e rebozábame coma un cocho na merda entre aquel culto vocabulario que teño no faiado mental. Foi unha esperiencia enriquecedora. Era para un traballo da miña irmán e non lle gustou, dixo que estaba demasiado culto e con muito vocabulario para que fose ela... en fin... eu paseino ben, espero que servise dalgo.
Cuidenseme e non esquezan, fortuitamente, pagar a hipoteca!
Comentarios en Livejournal
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 09-05-2004 17:56
# Ligazón permanente a este artigo
Derrapando a vida!
Vivir é facer o camiño. O Camiño non é vereda promocional de cidade ningunha e ninguén debe pensar que ten desvios. So hai un camiño. O camiño faise e non se pode desfacer, mirando atrás vese o feito e adiante non se ve nada. Todo isto é mui serio pero hoxe quero escribir sobre outras cousas. Das partes menos claras do camiño.

O derrape, o derrape é o segundo compoñente desta historia. É ese momento de incerteza e perda de control onde non se sabe como comeza e onde vai acabar cada quen. Hai variedades, o aquaplaning é unha delas. Deslizámonos, dá igual a velocidade, o caso é que nos deslizamos e non temos o control. Sería coma un namoro, no namoro ninguén sabe da fin desta aventura. É irracional...? É? Quen o souber. O que si é, é anormal e fóra de control. As miñas rodas derrapan, en cadanseu sentido e dirección. O caos en movimento. Alá vai o chasis...

A vida é unha novela na que cada quen é o protagonista principal ou o narrador. Canto mais se saiba das cousas vanais, trascendentais e casuais millor saberá cada quen disfrutar da boa caligrafía no libro que co tempo manuscribimos. É simpático porque a obra so a sabe o autor e o resto coñecen segundo a confianza un capítulo, un resumo, o argumento ou un pasquin satírico sobre el, unha caricatura, unha lectura malintencionada, unha impresión... O libro gardámolo para nós e a nosa xente. É un segredo ás veces e outras unha paxina web (con ou sen visitantes).

O conto é que non hai case que ninguén que queira vivir derrapando. Só os patinadores aspiran a tal quimera co seu tempo.

E así foi indo o mes de Abril.
Comentarios en Livejournal
Comentarios (0) - Categoría: os máis míticos - Publicado o 02-05-2004 17:00
# Ligazón permanente a este artigo
25 de Abril, non sempre
25 de Abril!
Sempre!

É o que dicemos nos grandes momentos. Aquel día triunfaron uns e perderon outros. Muitos foron os que pensaban que triunfaban sen chegar a facelo e outros tantos pensaban en salvar a vida que nunca lles perigara.
Unha guerra? Non tal.
Un golpe militar? Tampouco non.
Unha revolta popular? Non chegou a tal
Que foi logo?

Non se sabe ben o que foi, unha transmisión de poder desordeada entre dúas xeracións, un punto de inflexión na vida de muitos portugueses. Pero trascendeu á raia e non pagou aranceis nas alfándegas o sentimento de que cambiar o mundo era posible nunha Europa espertando da morte da historia. É unha mensaxe subersiva, porque os románticos viron a utopia cerca. E a paz coroándoa.

Por iso digo que non todos os días son coma o 25 de Abril.
Comentarios en Livejournal
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 25-04-2004 18:04
# Ligazón permanente a este artigo
estudiando a poesía galega
Poucas cousas son tan sorprendentes coma verse a un mesmo flipando cos seus apontamentos. Levo uns días a sondar os que recopilei para os exames de xuño-xullo e chapar un pouquiño como recolle comida a formiga en verán para ter suceso en inverno. Hoxe collín os do curso monográfico de poesía galega que imparte o profesor Salgado e quedei parado en case que todos os exemplos que veñen nos apontamentos para exprexar con maior propiedade as características da nosa poesía, vamos, que flipei cos textos a analisar. O único monótono é o Manuel María con textos intitulados de modo tan "suxerente" e "evocador" coma Terra Cha, Povo da Terra Cha, Barro, As Mozas, O Monte, O Centeio, As Medas, Os Medeiros, Os Nabos, O Carro, Tempo de Choiva, A Fonte, As Estaciós, Poceiras, O Arado, Campás, Labrego, Cantiga para andar pola Terra Cha...
Este home escribiu a dolor, como se soe dicir, pero durme a un santo. Ten algunhas escepcións pero en xeral non pasa da poesía costumista ou xeográfica desde un punto de vista, ás veces, marxista.

Despois de botar malas opinións sobre este poeta chairego (é o único e millor apelativo que se lle pode pór) apetéceme transcribir un tributo de Celso Emilio Ferreiro a Alexandro (el escribíao así) Bóveda no seu libro "Onde o mundo se chama Celanova".

O Martir
Non che direi que imos vingarte,
amigo morto polo ferro airado.
Porque pasaron tantos anos;
tantos treidores e desleigados
e días de tristura, tantos,
que xa non saberíamos
en quen vingarnos.

Direiche tan só
que te lembramos
e precuramos
seguirche os pasos,
mais por outros camiños que non leven
ós bosques dos coitelos afiados.

Gústame Celso Emilio. Ten un aquel de neofalante escribindo que lle dá antigüidade urbán e sinxeleza. El sen os seus erros lingüísticos non sería o mesmo.
Sendo o dito certo confírmome na miña predilección por Pimentel e a grata descuberta da lírica de Manuel Rival.
Un pouco literario de máis, pero nunca é tarde para entrar na poesía.
Comentarios en Livejournal
Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 21-04-2004 17:31
# Ligazón permanente a este artigo
20 de Abril, que non é pouco
O tiduo vai pola canción dos Celtas Cortos. Sempre foi unha das miñas preferidas e hoxe escoiteina case que sen me dar de conta que era o mesmo día da canción o que estaba a vivir.

O mes de Abril ten varias efemérides importantes coma o 25 a Revolução dos cravos no 1974 ou durante todo o mes a revolución nacional de 1846 na que media Galiza declaraba a guerra a españa, todo comezou o 2 en Lugo, e que concluíu (como non?) cunha derrota nosa e o asasinato indiscriminado dos perdedores en Carral o día 26 cando os trasladaban camiño da Coruña para seren xulgados por un tribunal penal militar.

Xa me emociono todo con estas cousas...
A verdá é que hoxe foi un día compreto, mañán imos festexar o cumpreanos de Goreti e eu vou facer hoxe unha cea cos colegas na casa. E aínda con todas estas cousas na cabesa dei estudado longo tempo pola tarde.
Comentarios en Livejournal
Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 20-04-2004 19:26
# Ligazón permanente a este artigo
Non hai domingo bo
A semana vai indo con forza até que chega o domingo, o día en que deus se parou a descansar. Bueno non é así deus parouse a descansar en sábado pq o domingo é o 1º día da semán. Sexa como for tou acabadiño e xa estou para marchar para Compostela de volta.
O día de onte foi un día ao mais puro estilo bíblico. Comezou sendo o paraiso, 3 mosos agueridos para 9 mosas alegres e feitiñas. Todo gracias á Tanis que xa ten 20 anos. 20!!!!! Q non é pouco :P E logo de ser espulsados daquel paraíso beadense por acabar con toda a comida que tiña na súa casa descimos até as profundidades churucenses para ver de pasalo bomba nun día no que diluviaba e a xente non taba mui animada. Sendo así pasámolo ben até que coma o pailebote de Manoel Antonio, fomos ficando sós, o mar, o barco e máis nós.
Veremos que nos trae a semán que comesa.
Comentarios en Livejournal
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 18-04-2004 18:06
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0