Como en Portugal uns vão bem e outros mal



O meu perfil
teño conta en gmail.com
 Portos de recalada recomendada
 FOTOBLOGOTECA
 CATEGORÍAS
 ARQUIVO
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS

Nova Caixa Galicia
A verdade é que o trato de Nova Caixa Galicia aos falantes de galego deixa muito que desexar. Nunha ocasión pasárame en Múnic arredor dunha hora tentando realizar unha operación de banca electrónica do máis sinxelo. A cousa non ía e deille tantas voltas que analisei un por un todos os pasos e posibles motivos polo que o resultado fose nulo. Mudei as opcións de todo e cando xa só me quedaba a opción de que os espelidos traballadores de banca patrios escolleran a opción de inhabilitar as operacións feitas desde o estranxeiro viume unha luz á cabeza. Ao principio descarteina por demasiado paranoide pero acabei por tentalo. Esta era: tiña a páxina en galego, cambieina a castelán por ver se funcionaba así e en menos dun minuto todo o que quería facer estaba feito. O único erro era o idioma, non escollera un válido para a miña entidade.

Eu teño conta na entidade xa antes citada e estes días sorprendeume que ao mudar o sistema aparece un texto en Portugués, ou en mínimos (a gusto do consumidor) mentres esperas que che dean os cartos. Eu seleccionei a primeira vez que usei a miña tarxeta o idioma galego e sempre me figura desta maneira pero desde que mudou o nome da caixa mudou tamén a súa maneira de comunicarse. Este é o caso que lle fan aos que falamos en galego que nos poñen un texto en portugués e quedan tan tranquilos? Xa levan mínimo 2 meses sen cambialo. Espero que garden os cartos mellor do que escriben porque senón aínda vai ser certo que están rozando a creba.

Para os máis leigos direilles que a maneira correcta de escribir o texto en galego sería "Ocupándose do seu pedido". Xa que non creo que sexan precisamente reintegracionistas estes peixes, supoño que son vítimas do seu tradutor automático e falta de revisor. Toda unha actitude concienciada co idioma.
Comentarios (23) - Categoría: Diglosia - Publicado o 28-04-2011 10:02
# Ligazón permanente a este artigo
A non-comunicación da comunicatividade
A xente que está atenta ás historias das outras persoas e que ten tendencia a responder cousas tales como pode ser, seguramente, vale, claro ou calquera dentro dese grupo de palabras que significan si pero levan ao tempo unha carga de eu xa o sabia, teño que comprobalo, concédoche a posibilidade de ser crido, ou concédoche que mo dixeses... son en realidade a maioría dos galegos que eu coñezo. Escasamente terás un si por resposta ou unhas simples palabras de sincera comprensión. Se á xente tímida lle custa dicir non á xente galega coa que trato normalmente cústalle tamén dicir que si. Sempre permiten, consenten, dubidan, ou xa sabían aquilo que lles contas.

Esa xente nin vive, nin deixa vivir.
Comentarios (5) - Categoría: Diglosia - Publicado o 03-11-2010 09:42
# Ligazón permanente a este artigo
Tiros na fronteira de Líbano e Israel
O de Israel xa fede de máis. Sempre foi así pero algúns picamos en darlle unha oportunidade. Mal feito, polo menos visto o que pasa. Hoxe morreron duas persoas porque os soldados israelís quixeron talar unhas arbores que estaban a escasos metros da fronteira, isto é, en Líbano. Os libaneses, dispararon ao aire, os israelís tamén, mesmo a artillería disparou ao aire. Por iso temos varios mortos e feridos. Ata aquí a noticia internacional.

PERO a nivel español hai outra parte importante na noticia que se pasa por alto: esa fronteira está vixiada polos soldados españois (que nin estando no cuartel son baratos) que deben de pensar que son como o rei, que cobra por non facer nada. Polo menos alégrome de que eles non se unisen á festa de disparos ao aire. Porque a pesar de ser de todos os funcionarios os máis costosos non teñen sona de ser demasiado intelixentes e igual lograban que israelís e libaneses se puxeran dacordo por primeira vez nalgo.
Comentarios (4) - Categoría: Diglosia - Publicado o 03-08-2010 14:46
# Ligazón permanente a este artigo
Cita de Castelao sobre Galicia Bilingüe
Unha cita de Castelao e en castelán para rematar ben o mes de agosto.

Los catalanes, los gallegos y los vascos serían anti-españoles si quisieran imponer su modo de hablar a la gente de Castilla; pero son patriotas cuando aman su lengua y no se avienen a cambiarla por otra. Nosotros comprendemos que a un gallego, a un vasco o a un catalán que no quiera ser español se le llame separatista; pero yo pregunto cómo debe llamársele a un gallego que no quiera ser gallego, a un vasco que no quiera ser vasco, a un catalán que no quiera ser catalán. Estoy seguro de que en Castilla, a estos compatriotas les llaman "buenos españoles", "modelo de patriotas", cuando en realidad son traidores a sí mismos y a la tierra que les dio el ser. ¡Estos si que son separatistas!
Comentarios (0) - Categoría: Diglosia - Publicado o 30-08-2009 19:34
# Ligazón permanente a este artigo
Múrchannos a fala
De todos é coñecida a pouca capacidade de respecto de Feijoo en temas lingüísticos e culturais que lle tocaron xetionar. É normal que poña en cuestión a diario por que para ser funcionario en Galiza fai falla coñecer o galego. Ten a súa certa lóxica xa que o presidente de Galiza, despreza o galego e está metendo o país e as institucións das que se dotou para defenderse a si propio e a cultura propia na tarefa inacabada no século XX. Non me vén agora á cabeza o nome da frase "Galiza é o país que tenta suicidarse e aínda non foi quen de facelo" pero creo que Feijoo é o método actual desa actitude xa case tradicional.
Da mesma maneira que os métodos anteriores foron errados este madrileño nacido nos Peares non conseguirá máis que o aplauso das clases privilexiadas do reino. Ese aplauso que se lle adica ao bufón que se auto-mutila mentres o xantar dos madrileños continúa sen lle conceder demasiada atención.
Chegou aos meus oídos algo que xa linda coa mutilación extrema de Galiza e a nosa lingua. Hai quen rexeita a lingua, a cultura e mesmo as palabras Galicia, galego e galeguismo e ten que seguilas sempre dun epíteto que as dilúa e lles reste a agresividade e subversión da súa mesma existencia. É que existir e non pedir perdón por tal motivo é ás veces para os uniformadores e uniformados un feito subversivo. Porque o cómodo é non ter que facer nada para que todos fagan o que eu quero, pero nós como Brasilino Álvarez (Alcalde da Guarda en malos momentos) na véspera da súa morte collemos o teléfono e sen medo dicimos as súas sagradas e nobres palabras "o meu concello non se conquista por teléfono".
Pois despois de oír que todo o tecido cultural galego é desmontado polos desleigados (e consulten e dicionario para ver o ben que lles acae o apelativo) que nos gobernan un xa non sabe se é o normal. Perseguen en Aragón a súa cultura? Perséguena en Cantabria? Perseguen acabar coa cultura propia en Murcia? Pode ser que fagan iso en Estremadura? Seica en Madrid? A resposta é sempre non e con sorpresa pola lunática pregunta e nótese que falo de comunidades fieis e leais ao réxime. Mesmo en lugares coma a soñada Baviera defenden a cultura propia. É un acto de auto-estima como lavar os dentes, a cara ou peitearse antes de saír da casa. Que se pode agardar de quen pensa que cortándose as veas vai ser máis respeitado polo próximo?
Pois ben, volvo ao fío: Prodúceme fondo pesar ver o teatro paralizado, a radio silenciada, a TVG invisibilizándonos, os grupos musicais galegos ignorados, os escritores en galego convidados a escribir en castelán, anulados os máis dos actos de promoción da nosa cultura no extranxeiro... Recentemente tamén me foi enterado que eses rapaces que veñen do estranxeiro, de aquén e alén Pirineos, para estudar galego e traballar nas diferentes entidades que a isto se adican levan xa meses sen cobrar a bolsa mensual. Casualmente os meses desde a toma do goberno do Feijoo.
Queren que murchemos, que sequemos por falta de rego e esquecen e ignoran que a nosa terra é a terra dos mil ríos e que cada un dos lectores, escritores, falantes e oíntes do noso idioma levamos auga á pranta que para nós é o noso único e máis valioso proxecto.
Longa vida a Galiza, ao galego e ao galeguismo sen epítetos acomplexados!
Comentarios (3) - Categoría: Diglosia - Publicado o 28-07-2009 11:21
# Ligazón permanente a este artigo
As leis e o Galego
Hai xa tempo que dicía que a importancia de que haxa unhas leis que apoien o galego é unha axuda pero non unha solución ao conflito lingüístico. De feito cada vez que unha persoa falaba chea de fartura arredor da lexitimidade do galego en base a unhas leis españolas eu sempre puña cara de sorpresa. As leis mudan e a lingua é nosa. O galego vale para todos os feitos sociais porque é a lingua de cultura e comunicación de muitos galegos e de Galiza en xeral desde mil anos atrás. O español é unha lingua nobre como outra calisquer que goza dun estatos de superioridade económica es social na nosa terra e que temos que empregar para o noso beneficio pero nunca asumir como propia. Con pouco que nos poñamos teremos unha lingua propia e dúas linguas de difusión internacional a tiro de pedra que xunto coa aprendizaxe de inglés nos farán un pobo políglota con muitas máis posibilidades que por exemplo os orgullosos monolingües madrileños. Nós non somos o centro do mundo pero eles tampouco. Se queremos ser alguén neste planeta temos que falar máis lingua que a nosa pero nunca desatendela. Os madrileños do ejque e do ejpaña non se atreven nin a aprender galego ou catalán, canto menos inglés ou alemán... e se aspiran a ser a praia de Europa non me parece a millor postura.

Xa antes tiñamos unhas leis ben xeitosas no papel e inexistentes na realidade. As leis están agora mesmo por ser cambiadas. O vendaval Feijoo trouxo unha batasunización de Galiza. El pensaba que puña o termo en que saían desprestixiados os galegofalantes pero en realidade os que saímos desprestixiados coas súas madrileñas decisións somos todos os galegos. Se non podemos ter paz lingüística e o goberno fai o posible por rachar a convivencia entre as persoas que vivindo nun mesmo espazo físico temos dúas culturas diferentes é posible que cheguemos a un punto sen retorno onde o futuro sexa muito pior do que todos imaxinamos ata a chegada de Feijoo. O home da mangueira de xardín para apagar lumes no medio do monte trae muitos problemas e acaba coa xa mal levada convivencia na nosa terra. Esa mangueira recen estreada bota aceite, lixo, chapapote e polución pola boca mentres o home que viste a Ralph Lauren e pensa en madrileño sorrí para a cámara. O futuro muda, como as leis. Se queremos ter un futuro con opcións para todos os cidadáns de Galiza (non só son cidadáns os madrileños que se mudaron á nosa terra) o primeiro vai ser retirar a este prestigeiro do medio antes de que non poidamos saudar ao veciño porque fala a lingua dos que mandan e perseguen a nosa.
Comentarios (3) - Categoría: Diglosia - Publicado o 29-06-2009 10:47
# Ligazón permanente a este artigo
Debate Carlos Mella, Barreiro Rivas e a presidenta de Galicia Bilingüe na Radio Galega
Pois xa o di todo o título do post.
Propóñovos gastar algo máis de 20
minutos das vosas vidas en oír un
debate público entre esta energúmena totalitaria
e dúas das persoas máis tranquilas e sosegadas do noso pobo.

É unha vergonza que catro mestres que non queren
traballar consigar falar na radio e influenciar,
nesta caso tamén influenZar, a opinión pública.
Comentarios (5) - Categoría: Diglosia - Publicado o 31-03-2009 18:12
# Ligazón permanente a este artigo
1 [2] [3] [4]
© by Abertal