ToupORROutou


TODO é unha farsa!
komeŋta (0) - katehoria: ʃeral - feito o 02-11-2012 22:56
# lihasóŋ permaneŋte a este artiho
O dereito á preguiza
I ? UN DOGMA DESASTROSO

?Sexamos preguiceiros en todo, menos en amar e en beber, menos en sermos preguiceiros.? LESING

Unha estraña loucura se apoderou das clases operarias das nacións onde reina a civilización capitalista. Esta loucura arrasta consigo miserias individuais e sociais que hai dous séculos torturan a triste humanidade. Esta loucura é o amor ao traballo, a paixón moribunda do traballo, levado até ao esgotamento das forzas vitais do individuo e da súa descendencia. En vez de reaxir contra esta aberración mental, os curas, os economistas, os moralistas sacrosantificaron o traballo. Homes cegos e limitados, quixeron ser máis sabios do que o seu Deus; homes fracos e despreciables, quixeron rehabilitar aquilo que o seu Deus maldixera. Eu, que non confeso ser cristián, economista ou moralista, recuso admitir os seus juízos como os do seu Deus; recuso admitir os sermóns da súa moral relixiosa, económica, libre-pensadora, fronte ás terribles consecuencias do traballo na sociedade capitalista.

Na sociedade capitalista, o traballo é a causa de toda a dexeneración intelectual, de toda a deformación orgánica. Comparen o puro-sangue das cortes de Rothschild, servido por unha servidume de bímanos, coa pesada besta das quintas normandas que labra a terra, acarrexa o estrume, que pon no celeiro a colleita dos cereais. Ollen para o nobre salvaxe, que os misionarios do comercio e os comerciantes da relixión aínda non corromperon co cristianismo, coa sífilis e o dogma do traballo, e ollen en seguida para os nosos miserables criados de máquinas.

Cando, na nosa Europa civilizada, se quere encontrar un trazo de beleza nativa do home, é preciso ir consumilo ás nacións onde os preconceitos economicos aínda non desenraizaron o odio ao traballo. España, que infelizmente dexenera, aínda se pode gabar de posuír menos fábricas do que nós prisións e cuarteis; mais o artista alégrase ao admirar o ousado Andaluz, moreno como as castañas, dereito e flexible coma unha vara de aceiro; e o corazón do home sobresáltase ao ouvir o mendigo, soberbiamente envolto na súa capa chea de buratos, chamar amigo aos duques de Osuna. Para o Español, en cuxo país o animal primitivo non está atrofiado, o traballo é a peor das escravitudes.

Os Gregos da grande época tamén só tiñan desprezo polo traballo: só aos escravos lles estaba permitido traballar, o home libre só coñecía os exercicios corporais e os xogos da intelixencia. Tamén era a época en que se camiñaba e se respiraba nun pobo de Aristóteles, de Fidias, de Aristófanes; era a época en que un puñado de xente brava esmagaba en Maratona as hordas da Asia que Alexandre ía en breve conquistar. Os filósofos da antigüidade ensinaban o desprezo polo traballo, esa degradación do home libre; os poetas cantaban a preguiza, ese presente dos Deuses:
O Meliboe, Deus nobis hoec otia fecit (1)

Cristo pregou a preguiza no seu sermón na montaña:
?Contemplade o crecemento dos lirios dos campos, eles non traballan nin fían e, aínda así, dígovos, Salomón, en toda a súa gloria, non se vestiu con maior brillo.?
Xeová, o deus barbudo e rudo, deulles aos seus adoradores o exemplo supremo da preguiza ideal; depois de seis días de traballo, repousou para a eternidade.

En contrapartida, cales son as razas para quen o traballo é unha necesidade orgánica? Os ?auvergnats?; os escoceses, eses ?auvergnats? das illas britanicas; os galegos, eses ?auvergnats? de España; os pomeranianos, eses ?auvergnats? de Alemaña; os chineses, eses ?Auvergnats? de Asia. Na nosa sociedade, cales son as clases que aman o traballo polo traballo? Os labregos propietarios, os pequeno-burgueses, uns curvados sobre as súas terras, os outros retidos polo hábito nas súas tendas, reméxense coma a toupeira na súa galeria subterránea e nunca se endereitan para ollar con vagar para a natureza.

E, con todo, o proletariado, a gran clase que engloba todos os produtores das nacións civilizadas, a clase que, ao se emancipar, emancipará a humanidade do traballo servil e fará do animal humano un ser libre, o proletariado, traicionando os seus instintos, esquecéndose da súa misión histórica, deixouse perverter polo dogma do traballo. Ruda e terrible foi a súa punición. Todas as miserias individuais e sociais naceron da súa paixón polo traballo.

Paul Lafargue

(1) Oh Melibeu, un Deus deunos esta ociosidade. Virxilio.
komeŋta (0) - katehoria: ʃeral - feito o 02-11-2012 21:49
# lihasóŋ permaneŋte a este artiho
os pactos co españolismo só se poden dar como estratexia de absorción nun nacionalismo galego unido.
komeŋta (0) - katehoria: ʃeral - feito o 14-10-2012 01:30
# lihasóŋ permaneŋte a este artiho
Oracións Capitalistas
Credo
Creo no capital que goberna a materia e o espírito.
Creo no lucro, o seu tan lexítimo fillo, e no crédito, o Espírito-Santo, que del procede e con el é adorado.
Creo no Ouro e na Prata, os cales, torturados na Casa da Moeda, fundidos nos crisois e martelados nas máquinas, reaparecen no mundo como moeda legal; e que, despois de circularen por toda a terra, descenden aos sotos do banco para resuscitar como Papel-Moeda.
Creo no xuro do cinco por cento, do catro ou tres por cento e na Cotización real dos valores.
Creo no Gran Libro da Débeda Pública, que protexe o Capital dos riscos do Comercio, da Industria e da Usura.
Creo na Propriedade individual, froito do traballo dos outros e na súa continuidade até á fin dos séculos.
Creo na necesidade da Miseria, fonte dos asalariados e nai do sobretraballo.
Creo na Eternidade do Salariato, que libra o traballador das preocupacións da propriedade.
Creo no prolongamento do día de trabalho e na redución dos salarios e tamén na falsificación dos produtos.
Creo no dogma sagrado: COMPRAR BARATO E VENDER CARO. E, do mesmo xeito, creo nos principios eternos da nosa Santa Igrexa, a Economia política oficial.
Amén.

Paul Lafargue
komeŋta (0) - katehoria: ʃeral - feito o 07-06-2012 10:37
# lihasóŋ permaneŋte a este artiho
Socialismo e patriotismo
Em todas as nações de civilização capitalista, há duas classes: a classe que detém os meios de produção (terras, fábricas, minas, canais, máquinas, capital monetário, etc.) e a classe despojada de qualquer propriedade e que trabalha. A guerra é declarada entre estas duas classes: a guerra de morte. A classe proletária deve abolir a classe capitalista para estabelecer a ordem e a harmonia social.

Socialismo e patriotismo
Paul Lafargue
komeŋta (0) - katehoria: ʃeral - feito o 06-06-2012 23:57
# lihasóŋ permaneŋte a este artiho
ás veces teño conflitos con distintas posturas que defendo, ás veces doulles voltas durante días,semanas, meses... e moitas veces non chego a unha conclusión fixa. supoño que o futuro farame ver as cousas de distinto xeito.
Esta tempada deume por asociar dúas ideas, debatíndome a diario entre os termos nacionalismo e esquerda e non houbo nada que me fixese pensar que se teñan que tratar de contrarios, de feito ás veces penso se non serán conceptos que casan perfectamente. está claro que a nación entendida como algo natural da división xeográfica marcada polo territorio, coa fauna e flora e mesmo co clima e con todas as particularidades das que se compón este planeta e que fan que vexamos o mundo de xeito distinto a outros pobos está perfectamente en sintonía coa ideoloxía que defende que o lóxico é que esas nacións autoxestionen elas mesmas os seus propios recursos repartíndoos entre toda a cidadanía equitativamente en partes
 iguais, que sexan xustas e solidarias co resto das nacións irmáns sen prexudicar nunca os intereses comúns que a humanidade comparte co resto dos seres deste mundo, como propón a esquerda.

non pode haber oposición, ou, polo menos eu non lla vexo. incluso ás veces penso que non se pode entender unha idea sen a outra se se consideran como partes fundamentais para o benestar de todas as persoas. ecoloxismo e nacionalismo de esquerdas.
acaso unha ideoloxía individualista coma a que fomenta o capitalismo está sendo a máis axeitada para a maioría da poboación?

Agora o nacionalismo galego, que tamén ten dereito a existir, está nun proceso de debate aberto á sociedade, que é como ao meu entender debe ser, no que se discute sobre as distintas divisións que houbo no Bloque Nacionalista Galego despois da Asemblea de Amio e do proceso constituínte do chamado Novo Proxecto Común. Se a UPG era intransixente, desde a maioría, no que se refire aos seus postulados ideolóxicos ou se cederan ao incluíren o independentismo no barco que pilotan ou se o independentismo marxinal (estatisticamente falando, ou escribindo) de fóra do BNG se vai asociar coa dereita sen complexos do fillo de Cuíña.
está por ver.
o caso é que en todo este proceso non houbo ninguén, ou polo menos a min non me consta, que abrise negociacións co BNG, si que as houbo co MGS e incluso coa UPG mais non cos organismos da fronte que, lembremos, son os únicos representantes lexítimos da maioría dos afiliados que non forma parte de ningunha organización interna. falo, por suposto, dos e das independentes.
Sei de boa fe que hai xente no BNG que faría as cousas doutro xeito se tivese un apoio maioritario dos seus compañeiros e compañeiras, mais tamén sei que as divisións son sempre prexudiciais para a defensa de calquera causa, incluso cando esa causa é un país enteiro.

komeŋta (0) - katehoria: ʃeral - feito o 10-05-2012 01:22
# lihasóŋ permaneŋte a este artiho
lingua proletaria do meu pobo

komeŋta (0) - katehoria: ʃeral - feito o 10-04-2012 10:18
# lihasóŋ permaneŋte a este artiho
pregunta
común, comunidade, comunal, comuneiro, comunitario. se todas son palabras que asociamos con ideas positivas, por que lle temos tanto medo a comunismo?
komeŋta (0) - katehoria: ʃeral - feito o 25-03-2012 03:15
# lihasóŋ permaneŋte a este artiho
micro
pensamento de ghato:
-miau!
-mamá!
kand'o erghen polo pelexo do peskoso.
komeŋta (0) - katehoria: mikropoemas - feito o 04-02-2012 23:39
# lihasóŋ permaneŋte a este artiho
micro
os pesadelos non me gustan. a ver se quedo a durmir axiña.
komeŋta (0) - katehoria: mikropoemas - feito o 18-12-2011 23:54
# lihasóŋ permaneŋte a este artiho
este blɔ esta peŋsado koŋ heada ɛ seseo

kambio iŋmineŋte
 katehorias
 debuʃos
 botaʎe uŋa oʎada
 buska aki
 kolɛhas
 memɔria
 os d'aŋtes




© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0