ás veces teño conflitos con distintas posturas que defendo, ás veces doulles voltas durante días,semanas, meses... e moitas veces non chego a unha conclusión fixa. supoño que o futuro farame ver as cousas de distinto xeito.
Esta tempada deume por asociar dúas ideas, debatíndome a diario entre os termos nacionalismo e esquerda e non houbo nada que me fixese pensar que se teñan que tratar de contrarios, de feito ás veces penso se non serán conceptos que casan perfectamente. está claro que a nación entendida como algo natural da división xeográfica marcada polo territorio, coa fauna e flora e mesmo co clima e con todas as particularidades das que se compón este planeta e que fan que vexamos o mundo de xeito distinto a outros pobos está perfectamente en sintonía coa ideoloxía que defende que o lóxico é que esas nacións autoxestionen elas mesmas os seus propios recursos repartíndoos entre toda a cidadanía equitativamente en partes iguais, que sexan xustas e solidarias co resto das nacións irmáns sen prexudicar nunca os intereses comúns que a humanidade comparte co resto dos seres deste mundo, como propón a esquerda.
non pode haber oposición, ou, polo menos eu non lla vexo. incluso ás veces penso que non se pode entender unha idea sen a outra se se consideran como partes fundamentais para o benestar de todas as persoas. ecoloxismo e nacionalismo de esquerdas.
acaso unha ideoloxía individualista coma a que fomenta o capitalismo está sendo a máis axeitada para a maioría da poboación?
Agora o nacionalismo galego, que tamén ten dereito a existir, está nun proceso de debate aberto á sociedade, que é como ao meu entender debe ser, no que se discute sobre as distintas divisións que houbo no Bloque Nacionalista Galego despois da Asemblea de Amio e do proceso constituínte do chamado Novo Proxecto Común. Se a UPG era intransixente, desde a maioría, no que se refire aos seus postulados ideolóxicos ou se cederan ao incluíren o independentismo no barco que pilotan ou se o independentismo marxinal (estatisticamente falando, ou escribindo) de fóra do BNG se vai asociar coa dereita sen complexos do fillo de Cuíña. está por ver. o caso é que en todo este proceso non houbo ninguén, ou polo menos a min non me consta, que abrise negociacións co BNG, si que as houbo co MGS e incluso coa UPG mais non cos organismos da fronte que, lembremos, son os únicos representantes lexítimos da maioría dos afiliados que non forma parte de ningunha organización interna. falo, por suposto, dos e das independentes. Sei de boa fe que hai xente no BNG que faría as cousas doutro xeito se tivese un apoio maioritario dos seus compañeiros e compañeiras, mais tamén sei que as divisións son sempre prexudiciais para a defensa de calquera causa, incluso cando esa causa é un país enteiro.
D’un amante,
Ch’è geloso,
Il semblante
Men vezzoso
Fa parer la gelosia!
Perche viene
Allor sul viso,
E gli toglie il vezzo, e il riso
Il timore, che il suo bene
Più fedele a lui non sia.
por veces, os anuncios de televisión tráenche gratas sorpresas. así me ocorreu o outro día cando escoitaba nun spot esta canción.
con moita imaxinación e cunha voz de contratenor folk, chris garneau fainos viaxar a mundos oníricos pensados no tempo da infancia.
unhas notas de cor barroca pincélanse neste mozo americano que desdebuxa o mundo do pop para anovar, no século XXI, o seu sentido de masas.
“lucecús”
Non é fácil, así que vai de vagar.
Estás chegando, estás á volta da esquina.
Ti es un bo amigo. O mellor amigo.
Estás chegando, estás á volta da esquina.
Estaste facendo amigo dos lucecús.
Non podo dicir que iso me sorprenda.
Mais o que eles din non é o que parecen,
E ti estás para dicirnos o seu significado.
Si, ti estás para nos dicir o seu significado.
É un complot, xa cho avisei.
Agora me percato, agora caio en quen son.
Eles din: “Meus bos amigos. Mellores amigos”
Mais eu doume conta, caio en quen son.
Estaste facendo amigo dos lucecús.
Sabes que cando morren a súa luz permanece viva.
E o que eles din non é o que parecen.
E ti estás para nos dicir que significan
Si, ti estás para dicirnos que significan.
Estaste facendo amigo dos lucecús.
Non podo dicir que me collese por sorpresa.
Mais o que din non é o que parecen.
Así, ti estás para nos dicir que significan.
Si, ti estás para dicirnos que significan.
Si, ti estás para nos dicir que significan.
Si, ti estás para dicirnos que significan.
Dous e dous catro
Catro e catro oito
Oito e oito fan dezaseis…
Repetide! Di o mestre
Dous e dous catro
Catro e catro oito
Oito e oito fan dezaseis…
Mais ei-lo paxaro lira
Que pasa polo ceo
O neno veo
O neno escóitao
O neno chámao
Sálvame
Xoga comigo
Paxaro!
Entón o paxaro descende
E xoga co neno
Dous e dous catro…
Repetide! Di o mestre
E o neno xoga
O paxaro xoga con el…
Catro e catro oito
Oito e oito fan dezaseis
E dezaseis e dezaseis cantas fan?
Desde logo non trinta e dúas
De todos xeitos
Eles vanse
E o neno agachou o paxaro
Debaixo do pupitre
E todos os nenos
escoitan a canción
e todos os nenos escoitan a música
e oito e oito á súa vez se van
e catro e catro e dous e dous
á vez fan o campo
e o paxaro lira xoga
e o neno canta
e o mestre grita:
cando deixaredes de facer a mona?
Mais todos os outros nenos
Escoitan a música
E os muros da clase
Caen tranquilamente
E os vidros volverán ser area
A tinta volverá ser auga
Os pupitres volverán ser árbores
O xiz volverá ser cantil
A pluma volverá ser paxaro.
pensamento de ghato:
