"...lembranzas..."


Unha especie de caixón desastre...
...nada que dicir...

O meu perfil:
 Categorías:
 Galería:
 Webs recomendadas:
 Buscador:
 Blogalego
 Arquivo:
 Destacados:

...entre tanto nacionalismo, socialismos, e dereitismos nunha aldea de irreductibles blokeiros nace u xerme, un xerme de ANARKOPUNK chamase TOMA FALSA...

En fin. Toma Falsa, coma quen di aínda están empezando, haber se chegan lonxe porque sei que o sonho deles, ou alomenos dun que eu sei, e que el tamen sabe que o sei...´

Guille, Mel, Jaime, Pikis e Suso (aínda que agora non estés), grazas, pasei unha moi boa tarde aquel 13 de abril ... grazas Suso por Pardao... grazas Guille polas túas conversas e pola túa virtude de ser directo (con inocencia?, non...)

Unha aperta enorme, grazas unha vez máis, e xa sabedes...

Bicos...
Comentario: (0) - Categoría: Melodías - Publicado: 14-08-2007 16:34
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
...o pracer foi meu...Heissel

Grupo: Heissel
Album: el lugar más feliz
Canción: Estrella

Letra:
Y pensar que ahora mismo has vuelto
llorar de lejos viendo la realidad.
Y decir que lo suyo es nuestro,
maldito Ángel que con ansias la vino a robar.
Que el destino se ha distraído,
rompió sus huellas poniendo su alma a la mar.
Y pensar que ahora mismo has vuelto
a llorar su luna enloquecido al ver que no está.

Como una estrella, estrella de mar.
Mirando dentro se oye tu risa y hablar.
Como una estrella, estrella de mar..


*nunca esquecerei o festival onde os conhecin, entre curta e curta ali lle botamos uns futbolins...quen ganhou? evidente... fran e máis eu... que noite... 4 de agosto de 2006...nunca a esquecerei...grazas...
Comentario: (0) - Categoría: Melodías - Publicado: 14-08-2007 14:55
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
... a día de hoxe ségueme encantando...

Artista: Fito & Fitipaldis
Album: Lo más lejos, a tu lado
Canción: Las nubes de tu pelo

No hay mejor lugar que entre las nubes de tu pelo
Para revolver las drogas con los versos
Lo mejor del sol... el brillo de la luna
que es tu corazón.

En medio del mar te sientes como en un desierto.
Primavera ven y cúrame el invierno
Loco trovador, es tu canción desnuda
Solo corazón

Hoy me quedo en casa
lo de fuera no me interesa
ya saldré a dar una vuelta otro día que no llueva
¿Cuántas flores para un ramo?
¿Cuántos versos para un poema?
Comentario: (0) - Categoría: Melodías - Publicado: 14-08-2007 14:26
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
...medo aos pallasos?...
Que ocultan tra-las pinturas?perrucas?vestimentas?...

Por que será que case tódolos nenos, e non tan nenos, lle tenhen medo a estes "persoeiros" se a principal finalidade destes e entreter e facernos pasar un bo momento?...

Este medo, fobia ou como lle queiramos chamar, recibe o nome de:Coulrofobia.


Que vou dicir eu dos payasos, se creo que son do gremio...e non só no entroido...

Quen non puxo algunha vez na súa vida un nariz vermello?

Comentario: (0) - Categoría: Curioso - Publicado: 14-08-2007 14:14
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
...e logho, ti de cal ves sendo?...

A gran pregunta que me fago eu, é :
- Por que se rematan antes os sugus amarelos e laranxas? e pra o final sempre quedan os azuis...??

Cal é o teu sugus?

Comentario: (4) - Categoría: Curioso - Publicado: 14-08-2007 14:02
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
...nada que dicir...

LOS SUAVES - PARDAO (CON EL CORAZON)
Entre los charcos de la última lluvia
y una esquina no muy frecuentada
de una ciudad sucia y olvidada
llega el cantor a empezar la jornada
y de una funda hecha una ruína
saca a su amiga vieja y gastada
afina un poco sus cuerdas cansadas
mientras la gente pasa apresurada.
Y nadie sabe como pasa su vida
nadie se entera como su vida pasa.
'Pardao' le llaman en la plaza

porque aunque llueva el canta
...y no se marcha.

Sin detenerse algunos lo miran
y poco a poco otros se paran
para escuchar su voz fatigada
contar historias y viejas baldas
por un momento las penas se olvidan
y ahora es calle lo que era calzada
pues 'pardao' con su vieja guitarra
pone en la vida promesas olvidadas.

Y nadie sabe como pasa su vida
nadie se entera como su vida pasa.
'Pardao' le llaman en la plaza

porque aunque llueva el canta
...y no se marcha.

Corre el tiempo y vuelan prisas
y poco a poco
la gente se marcha
solo 'Pardao' en su acera mojada
guarda sus cosas despacio con calma
unas monedas en su gorra raída
en su bolsa una botella mediada
y en sus noches pensiones baratas.

Y nadie sabe como pasa su vida
nadie se entera como su vida pasa.
'Pardao' le llaman en la plaza

porque aunque llueva el canta
...y no se marcha.

'Pardao'
Mira que vida lleva
su patria y su hogar es una acera.
'Pardao'
Mira que vida pasa
el parque es su tierra, la calle su casa.
'Pardao'
Mira que vida lleva
no tiene familia no tiene bandera.
'Pardao'
Mira que vida pasa
su luz las estrellas, su cama la plaza.

*quizais sexan demasiadas as lembranzas que isto trae consigo...pero que é isto senon un caixón de recordos??

...
Comentario: (0) - Categoría: Melodías - Publicado: 14-08-2007 13:35
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
...depende de como se mire...
Tenho o pracer, como allaricense que son de mostrarvos un de tantos fermosos recunchos desta vila...

Esta foto foi tomada xa vai tempo, o día que fun ó "Rexo" (obra escultórica e pictórica de Agustín Ibarrola, que "transformou" a "natureza", pedras, árbores...) ía mal tempo, o que ben sendo pra min bo, é dicir nublado, fresquinho, choiva... e alí senteime, máis ben deiteime na herba mollada...saquei do estoxo a cámara e "zas" saqeuille unha foto a esta "pedra", pero ollinho!! non é unha pedra calquera, salta á vista que ten algo especial...

Emilie...nunca esquecerei eses días...
Comentario: (0) - Categoría: Lugares de Allariz - Publicado: 14-08-2007 13:21
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
"...só se ve ben co corazón; o esencial é invisible pra os ollos..."
A frase que escollín pra dar nome a este artigo pertence ao célebre, Antoine de Saint-Exupery (1900-1944)/ escritor francés (pronto o porei na sección de literatura co "Principinho".../

E en parte canta razón tinha, pero non sempre se ve "ben" co corazón... ás veces un cree ver cousas que logo resultan non ser, cando se ve dende esa parte todo se magnifica, transfórmase... cando un sinte ese sentimento todo cambia, resulta que nada volta a ser igual...

pero que acontece cando esa sensación remata?...

Doado? - non! cada día máis difícil!!

*Esta foto saqueina ao igual ca de "recunchos da Ziralla" no Rexo...

...o único irrecuperable é o tempo e o sono...
Comentario: (0) - Categoría: Lugares de Allariz - Publicado: 14-08-2007 13:02
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
Monólogo: "Los frutos secos"
*sacado en castelán

"Buenas noches

Yo tengo una duda que me corroe, un cacahuete flotando en una piscina sigue siendo un fruto seco?
El problema de los frutos secos es que pasa como en el telediario de la Primera... No hay información, nadie que nos diga: ¡Cuidado!, si ves un pistacho cerrado ni lo intentes. No entiendo porque nos empeñamos en abrir ese pistacho, es absurdo es como intentar hacer el amor con una Nancy... no tiene ranura.
Yo recuerdo que empecé a estudiar esto de los frutos secos porque mis padres me decían una frase que les encantaba: Mucho ojo a la salida del colegio que hay un señor que da caramelos con droga. Y yo lo estuve buscando y no había nadie.
Había uno que vendía pipas a los niños, que indecencia, porque las pipas son mucho mas peligrosas que las drogas, enganchan mas, tu abres una bolsa de pipas y se acabo todo no puedes parar, ves que tienes un problema y dices: Va la ultima. Eso es como cuando dices: Este año empezare a estudiarlo todo desde el primer día.
Tu coges la primera te la llevas a la boca, escupes la cáscara, porque las cáscaras hay que escupirlas, hay gente que intenta sacarla con los dedos, es imposible porque están mojadas, entonces las vas a echar y se te quedan pegadas en el dedo, la intentas quitar con el otro y se te pega en el otro, vas con la otra mano y te quedas al final con una cáscara en cada dedo, lo único que puedes hacer es metértelos en la boca y escupirlas.
Lo que pasa es que las pipas condicionan nuestro comportamiento, tu a una persona normal, que se sienta en un banco normal, le das pipas y automáticamente se sienta en el respaldo del banco, es automático, en un banco se comen las pipas sentado en el respaldo, el asiento es pa echar las cáscaras, no vas a ser tan cerdo de echarlas en el suelo.
Hay un problema mucho mas peligroso, como comer pipas te ocupa las dos manos, un paquete de pipas anula a una persona por completo, si en un huelga general se dieran pipas se paralizaría el país entero, ni el PP podría cambiar los datos, me imagino al Rajoy diciendo: Señor presidente, no hay nada que hacer les han dado pipas.
Y es que pasa una cosa terrible y es que al comer pipas vas tan enganchado, tan enganchado, tan enganchado, como un drogadicto, que solo hay una cosa que te pueda sacar de ese trance... la pipa amarga. La pipa amarga es como encontrar un pelo en un pezón, vamos a ver, que le pasa a esa pipa? porque tiene ese sabor tan horrible? Te la pones en la lengua y ya no es que escupas, es que te conviertes en un aspersor, terrible, hay quien dice que la pipa amarga es una pipa que esta caducada... no se, no quiero entrar en ese tema, porque a mi me mencionan lo de la fecha de caducidad de las pipas y me indigno, porque tu coges la bolsa y lees: Fecha de caducidad y pone: Mirar al dorso, coño, que les importaba ponerlo ahí...
Terrible, encuentras una pipa amarga y te corta el royo, sin embargo encuentras un palo y es una fiesta, yo no lo entiendo, es un palo... vas al campo y hay mas, y además sabiendo esto yo creo que lo que se podría hacer para que la sociedad y la gente pueda ser mas feliz, es ir poniendo palos dentro de las cosas, por ejemplo, para que nos hiciera mas ilusión hacienda cada vez que nos manda una carta nos podría dar un palo, en este aspecto esta haciendo lo que puede...
De todos modos yo creo que lo que mas nos gusta de las pipas son las cáscaras, si se fijan las pipas peladas no tienen gracia, yo creo que si se fabricaran cáscaras solas sin pipas dentro tendría mucho mas éxito.
Sin embargo alguien se a tomado la molestia de pelar todas esas pipas peladas, quien habrá sido? y sobretodo cuanto le habrán pagado? porque ahora mismo tiene que tener los labios como dos morcillas, le abran pagado un fortunón...
Un fortunón... los labios como dos morcillas... Para mi que a sido la Duquesa de Alba..."

Comentario: (3) - Categoría: O home que sorrí coas gafas - Publicado: 14-08-2007 12:50
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
"un cacahuete flotando en una piscina...¿sigue siendo un fruto seco?"
Este libro recopila monñologos do rei das cousas pequenas...

Dorso (do libro) - prólogo:
Este libro es para seres especiales. ¿Cómo saber si lo eres? Mira fijamente el halógeno más cercano y cuenta hasta veinte... Ahora cierra los ojos. ¿Sigues viendo la luz? Enhorabuena, eres especial, puedes comparr este libro...

¿Qué hubiera pasado si el hombre no hubiera inventado las armas? Pues nada, porque no las inventó el hombre, las inventó Dios. Estaban Adán y Eva en el Paraíso, sin inventar armas ni nada, comiendo manzanas, por hacer algo original, y va Dios y manda un ángel con una espada de fuego. Los pobres Adán y Eva no tenían ni idea de lo que era aquello.

–¿Qué es eso, Eva?
–Es un arma.
–Ya, pero ¿es un arma blanca o un arma de fuego?

De repente alguien dice: «yo soy un amante de los animales. Me gustan los pájaros: voy a meter uno en una jaula.» Luego, al verlo, se siente culpable y dice: «Pues… voy a ponerle un columpio.» ¿Un columpio a un canario? ¡Pero ¿no ves que no tiene brazos?! Es como si le pones una guitarra y le dices: «¡Hala! Además de cantar, toca.»

Moreas de monólgos moi divertidos que irei publicando pouco a pouco en breves, espero que cada un comente aquel que máis graza lle cause...
Comentario: (0) - Categoría: O home que sorrí coas gafas - Publicado: 14-08-2007 12:41
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
...leva alegría onde vai...
Luis Piedrahita Cuesta (A Coruña, 1977) é un humorista e guionista espanhol, famoso polas súas aparicións en televisión e radio, especialmente apreciado polos seus monólogos. É conhecido como " O rei das cousas pequenas" xa que fai monólogos criticando o pouco respeto que os humanos mostran aos obxetos do dia a dia (as tapas dos retretes, as plantas carnívoras, etc.)

Biografía
Luis Piedrahita naceu na Coruña, dende moi cedo aficcionouse á maxia e ganhou dous premios: Segundo premio de micromaxia no congreso de Valongo (Portugal, 1998) e Campeón de Espanha en Micromaxia en 1999. Conhecido como O Rei das Cousas Pequenas, Luis Piedrahita ganhou o I Certamen de "El Club de la Comedia", tras o cal se fixo guionista e actor fixo no programa.

...

En fin...mostrarei monólogos seus...
Comentario: (0) - Categoría: O home que sorrí coas gafas - Publicado: 14-08-2007 12:30
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
Presentación...
Conhecédelo?
- home claro..."recordo perfectamente o día en que se presentou ao concurso de monólogos de "El club de la comedia"...tinha algo especial, algo diferente...o tema era moi valente "os bombóns", é de súpeto apareceu el, encorvado, cos pantalóns medio rotos, os cordóns das zapatillas desatadas e un suéter marinheiro de raias ... e chegou o momento, Luis Piedrahita subiu a facer o seu texo nun ensaio pra as cámraas, sen público... e arrasou. ¿Pódese arrasar sen público? Si, pódese. Se non hai xente a Luis apláudenlle as butacas, porque crea un clima máxico cando fala e despide unhas chispinhas verdes, casi visibles, que van contaxiando como un virus todo o que tocan.."

"Hai persoas que levan a alegría onde van e outras que deixan alegría cando se van. Luis Piedrahita é dos primeiros..."

Así da comezo Pablo Motos, no prólogo do libro "Monólogos, rey de las cosas pequeñas" que evidentemente hai unha cantidade considerable de monólogos moi bos de Piedrahita... que irei colgando pouco a pouco na sección, galería, "o home que sorrí coas gafas"...

O motivo de publicar este artigo aquí e pra adiantar a minha nova sección...na que haberá dende logo un chisco moi grande de humor...
todo grazas a Luis Piedrahita...

*por certo, isto é a modo de curiosidade, Luis Piedrahita é calvo. En realidade, todo o pelo que ten sae da nuca, o que pasa é que el sabeo repartir moi ben...
Comentario: (0) - Categoría: O home que sorrí coas gafas - Publicado: 14-08-2007 12:25
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
"...vamos ó tellado?..."
...Pra este lugar si que sobran as palabras...

Quen non estivo no famoso tellado do "Castillo", quen? Esta foto xa ten tempo, un ano! que tempos!!


Neste lugar pasáronme cousas moi boas...aquí afiancei boas amizades... e bueno...cantas charlas, recordos...un lugar sen dúbida cheo de lembranzas...penso que Allariz sen este "tellado" non sería nada...

...

Aninha...
Comentario: (1) - Categoría: Partes de min... - Publicado: 07-08-2007 22:07
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
"...fálase sen parar contra as paixóns.Considéranse fonte de todo mal humano,pero un esquécese que tamén o son de todo pracer..."

Esta tolinha en branco e negro son eu!!
Non vou dicir gran cousa porque xa sabedes como son os que me conhecedes, a xa sabedes que podo chegar a ser moi borde sen esforzarme moito...asi que coidadinho co que escribides...jeje.

Bueno, espero que este recuncho de lembranzas acabe gustandovos e que colguedes comentarios cando vos pete...

Un bico enorme... aninha...
Comentario: (3) - Categoría: Partes de min... - Publicado: 07-08-2007 15:15
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
"...todos nacemos tolos, algúns continuamos así sempre..."
-Gran frase de Samuel Beckett (Poeta, novelista e destacado dramaturgo do teatro do absurdo (morto)), que sintetiza moi ben o siginificado desta foto...

Tarde complicada esta en París por todo o que aconteceu, despois dunha longa caminhata buscando os buquinistas, e despois de aguantar a algunha que todos sabemos deixáronnos voar... así o fixemos.

A calidade da imaxe non é moi boa (iso pouco importa), o que realmente importaba era a companhía (Darlen, Anroia, Brais...) vaia 4 pés pra unha mesa, boas pezas... claro que a dous individuos déuselles por sentarse nos pasos de zebra en pleno París (e logho, quen dixo que os coches en París non paran nos pasos de peatóns?-jaja... e despois disto deitámosnos diante da Catedral de Notre Dame, xa que non entramos a ela (porque sería... en fin...), nós alí a tolear, a facer ximnasia... (e nós preocupados!!),xa se sabe que a loucura é un pracer que só os tolos conhecemos...

Grazas por facer desta tarde algo inolvidable...
Comentario: (3) - Categoría: Partes de min... - Publicado: 07-08-2007 12:01
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
"...os nenos adivinhan que persoas os queren, é un don natural que co tempo pérdese...!"
**Estes dous pequerrechos son os que me quitaron o posto da "pequena" na familia (jeje), a min relevoume Damián, o neno dos meus ollos, e a el relevouno a súa irmá Sofía, que onte foi capaz de mandar un bico polo aire...xa se sabe que o que lle ensina aos nenos, eles llelo faran á sociedade... Que inocencia...

Todos fumos nenos algunha vez, e todos sabemos que os nenos non tenhen pasado nin futuro, por iso gozan do presente, cousa que rara vez nos acontece a nós...

...
Comentario: (2) - Categoría: Partes de min... - Publicado: 07-08-2007 11:42
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
...chámase Negro, un nome bastante orixinal...se temos en conta a cor do seu corpo...
..-Este individuo chegou a minha vida o día 28 de decembro, creo que ven de marte e que é un portador de sorte...

Conhecedelo verdade?? Que bonitinho é...
Comentario: (1) - Categoría: Partes de min... - Publicado: 07-08-2007 02:42
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
...dúas estrelas que brilan aínda que a lúa se atope agochada...
...Conhecedes a estas dúas estrelas??

Pois tenhen nome, Arnoia e Darlen, eses son os nomes destas mocinhas que atopei no pequeno gran caminho da minha vida, non vos vou dicir gran cousa delas, porque ás veces as palabras sobran, e este é un deses intres...

Nunca vos esquecerei, espero e estou segura de que chegaredes lonxe porque sabedes que sodes distintas ... non sodes as típicas "frikies" (xa me entendedes... verdade?) ... con iso abóndame...

Un bico enorme, grazas...

aksunA...
Comentario: (4) - Categoría: Partes de min... - Publicado: 07-08-2007 02:17
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
...pLaCereS pRohiBiDos...
...Si el hombre pudiera decir lo que ama,
si el hombre pudiera levantar su amor por el cielo
como una nube en la luz;
si como muros que se derrumban,
para saludar la verdad erguida en medio,
pudiera derrumbar su cuerpo, dejando sólo la verdad
de su amor,
la verdad de sí mismo,
que no se llama gloria, fortuna o ambición,
sino amor o deseo,
yo sería aquel que imaginaba;
aquel que con su lengua, sus ojos y sus manos
proclama ante los hombres la verdad ignorada,
la verdad de su amor verdadero.
Libertad no conozco sino la libertad de estar
preso en alguien
cuyo nombre no puedo oír sin escalofrío;
alguien por quien me olvido de esta existencia mezquina,
por quien el día y la noche son para mí lo que quiera,
y mi cuerpo y espíritu flotan en su cuerpo y espíritu
como leños perdidos que el mar anega o levanta
libremente, con la libertad del amor,
la única libertad que me exalta,
la única libertad porque muero.
Tú justificas mi existencia:
Si no te conozco, no he vivido;
Si muero sin conocerte, no muero, porque no he vivido.


Luis Cernuda

...aksuna...
Comentario: (3) - Categoría: Partes de min... - Publicado: 06-07-2007 19:43
Permalink:
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
© by Abertal