Como cada noite retireime cedo á miña casa, cenei o caldo que quedara da noite anterior e despois de recollela mesa salín ao corredor a disfrutar da noite con meu camel no peto da camisa e unha estrella de galicia ben fria, senteime na mecedora, prendín un pito e relaxeime, a lúa chea refrexaba sobre as formas das montañas, podíanse ver as cruces do cimeterio que tiña ao lado, casi como si fose de dia, xa sei que non é normal, pero esa visión sempre ten sido especial para min, pola paz que desprende.
Alí estiven mais de unha hora, despois erguinme e fun ao ordenador, o vicio de navegar ata altas horas por internet era tan forte como o vicio de fumar, eso foi o detonante da miña separación, pero esa é outra historia.
o caso é que como cada noite conectei o pc, abrín unhas cuantas páxinas, pero canseime pronto, hoxe quería distraerme, pensei en entrar a un chat, dende a miña separación non voltara entrar a ningún, puesto que o meu fiasco matrimonial xurárame no volver a entrar a ningún. Pero de eso hacía xa 2 longos anos, así que ,,,por que non? Me preguntei.
Puxen a palabra chat no google e premin buscar, piquei no primeiro que me apareceu, vin unha longa lista de salas, chamoume a atención unha que se chamaba "museo dos horrores", de nick puxen cadáver, dinlle ao enter e entrei, a benvenida que daba aquel salón a cada visitante era “ acabas de entrar no infierno, ponte cómodo e protéxete da ira do mal”. Menuda banda de tolos debe entrar aquí, me dixen, mirei os nicks, todos eles iban en consonancia co nome da sala. Belcebú, lobis-home, marques de sade, meiga, asesino en serie, charles manson, ser infernal, zombi, jack el destripador,,,,, e un sin fin de eles mais que non lembro.
Aquel chat era mui extraño, facía tempo que non entraba a ningún e sorprendinme do que tiñan evolucionado, este tiña sonido ambiente que eran una especie de voces salidas de ultratumba, como de xente que se está queimando no inferno, no xeral non falaba ninguén, sasaudei co meu clásico saudo de antes “nas”, pero ninguén contestou, silencio na sala, o que si oín foi una especie de eco que salía dos altavoces do pc, das mesmas voces de ultratumba “naaaas,,,, naaaas,,,, naaaas,,, naaaas,,,… juer me estaba acojonando e todo, cando lle iba dar á cruz para pecharla ventana abriuseme un privado, era meiga que me decía,
- “hola boas noites”, nunca te vira por aquí
- é a primeira vez que entro, lle contestei
- tes que saber unha cousa, esta sala é digamos “especial”, como tódoslos que aquí entramos e se teñen que respetar unhas normas básicas.
Uffffff!!! Normas ,,, todo na vida son normas, ata nun chat, desagradoume o feito da imposición de normas, pero seguín a falar.
- e que normas son esas?
- a primeira, nunca preguntes a edade nin a procedencia de ninguén, a segunda nunca mintas, a terceira non intentes seducir a ninguén dos membros deste salón e a máis importante,, nunca te dirixas a ninguén que non se dirixira a ti antes. Si as respetas serás ben recibido e podrás disfrutar de nosa comunidade, do contrario ,,,,,,,,,,,,
Juer para a meiga esta do carallo!!!seguro que vai de tripi polo menos, pensei, pero como era algo novo que se salía da rutina de chats que coñecia decidín estar un rato mais nel.
- de acordo, entendo e respetarei as regras.
- Pues se bienvenido entonces.
nese intre no xeal me dironme a benvida tódolos nicks do salón, limiteime a agradecerllo con un “graciñas a tod@s”, e con elo reanudaron a conversa que debían ter antes de que eu entrara.
falaba jack o destripador dos asesinatos que cometera, dando pelos e señais, como si a persoa que ostentaba ese nick fose o célebre asesino, o resto lle preguntaba pola metodología empregada, por detalles das víctimas, etc etc, ao que el respondía dun xeito moi convincente, en medio da conversa abriuse o windows media plaier e apareceron escenas dun destripamento, debía ser unha escena de algunha película antiga sobre jack, pero era estremecedoramente real, despois pechouse e estiven unha hora mais alí leendo, copiei o que alí se falara e o gardei nun documento de word. Despedinme con un boas noites e todos eles se despidiron de min, metín aquella páxina en favoritos antes de pechar e apaguei o pc.
Aquela noite non puden durmir, sentía medo, medo sí, aquel salón acojonarame, dixenme que non voltaría a entrar mas a él.,,,,, pero volvin....