E os soños, soños son...

Galiza de outrora.
Camiños rachados polas rodas do carro,
veréas desfeitas co paso dos anos,
montóns de miseria apilada en moréas,
laxas gastadas polos cravos dos zocos,
tupidas silveiras semellando fachadas.

Vellos torcidos polo mango da eixada,
nenos brincando na eira do millo,
mulleres tapadas con negros fatelos.

Galiza labrega, galiza de outrora,
galiza de arados, brétemas e toxos.

Igrexas que apuntan co dedo hacia o céo,
clamando que chova para salvar a colleita.

Ollos que choran mirando para o chán,
rezando que alguén os veña labrar.

Galiza añorada, galiza de sempre,
galiza paisaxe, silueta e morriña.
Comentarios (0) - Galiza de outrora. - Publicado o 12-04-2018 18:09
© by Abertal


Santi López Rodríguez