<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-1"?> 
<rss version="2.0"> 
<channel> 
<title>Rosas negras</title> 
<link>http://www.blogoteca.com/rosasnegras/</link> 
<description>Un espacio para todos, de grandes vivenzas únicas...</description> 
<language>ga</language> 
<webMaster>soporte@blogoteca.com</webMaster> 
<docs>http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss</docs> 
 <item>
   <title></title>
   <description><![CDATA[<div align=center><i>Sabes? Yo lo que quiero es olvidarlo. Por que no soporto estar sola, pero yo no quiero seguir sufriendo x el. Necesito a alguien k m ayude a quitarlo de mi mente. Yo solo necesito k alguien m haga caso y me escuche, y se k a veces m comporto mal contigo y n te lo mereces, por que obviamente tu tienes tus problemas  y yo no soy nadie para rayarte con los míos.<br />
No se k idea tienes de las relaciones o lo k sea, pero la mía no es nada aconsejable. Lo viví de mala manera y ahora no se otra cosa.<br />
Lo siento si t ofendo o si en ocasiones t ago daño, no es mi intención. Ojala tu seas con puede ayudarme, y deseo k todo salga bien, por que estas cosas del MSN m las conozco yo muy bien. Las cosas van muy bien hasta que un día hay un mal roce y se va todo ala mierda.<br />
<br />
Yo no quiero k esto sea así, de verdad. No se tu, no se por que tienes k ser tu.<br />
Tengo miedo, mucho, la distancia, la edad, tu forma de vida, mi forma de comportarme, no ay nada a nuestro favor.<br />
<br />
Yo confundo las cosas, no se distinguir.<br />
<br />
Ni se lo k m pasa, pero t necesito. Alo mejor solo busca a alguien k m trate bien y deje de darme ostias, k sea sincero. <br />
Nunca m pasara esto con alguien, de verdad, y conozco a mucha gente x MSN pero no m pasara esto. No se d que se trata.<br />
No se lo que se me pasa x la mente. Tengo demasiado que aprender y no quiero decir k quiero k sea contigo, por que no se lo k tu sientes. Y como voy a saberlo si asta yo tengo un cacao mental.<br />
<br />
Me lo parece a mí o vivir es demasiado difícil?<br />
<br />
<br />
X lo menos m gustaría k fuésemos amigos, y lo k me peguntaste ayer de si teníamos confianza, yo no la tengo en nadie. La persona en la k confiaba y le confié todo absolutamente de mí, m dio con la puerta en las narices.<br />
<br />
Aun así m costaba mucho contarle mis problemas y nunca lo hacia.<br />
Yo soy de guardarme las cosas, mi vida no le importa a nadie, nadie tiene k meterse en lo k yo haga, y si m equivoco me jodo, pero k nadie m diga: ves!! Ya te lo decía yo!!!<br />
<br />
Seré cabezota, vale, y muchas mas cosas malas k también tengo. Pero no ay k hacerle, yo no se cambiar y lo tengo intentado. Pero si para poder estar con alguien tienes k cambiar tu forma de ser, a lo mejor esa persona no es la conveniente para ti.<br />
<br />
<br />
No lo se, no se en lo k creer y en lo k no. <br />
<br />
No entiendo como a mi edad m como la cabeza de esta manera y l agente no lo ve. <br />
<br />
No comprendo al mundo, ni el m comprende a mí.<br />
<br />
M mata k el no m de un solo toque, k no m envié nada. No estoy acostumbrada a esto, y la idea d k tenga a otra m mata. Quiero creer k no es así.<br />
<br />
M siento sola k no se k hacer, jopetas. </i></div>]]></description>
   <link>http://www.blogoteca.com/rosasnegras/index.php?cod=43031</link>
   <category>As Rosas Vermellas Da Paixón</category>
   <comments>http://www.blogoteca.com/rosasnegras/index.php?cod=43031#commentarios</comments>
   <guid>http://www.blogoteca.com/rosasnegras/index.php?cod=43031</guid>
   <pubDate>Fri, 11 Jul 2008 19:38:00 +0100</pubDate>
 </item> 
 <item>
   <title></title>
   <description><![CDATA[Cando o ABURRIMENTO bostezara xa por terceira vez, a LOUCURA, coma sempre tan tola, propuxolles:<br />
<br />
- ¿Xogamos o escondite?<br />
<br />
A INTRIGA levantou a cexa intrigada e a CURIOSIDAD, sen poder conterse, preguntou: "¿O escondite? e ¿cómo e iso?" <br />
<br />
- E un xogo -explicou a LOUCURA no que eu me tapo a cara e comezo a contar dende un ate un millón mentras vostedes se esconden e cando eu remate de contar, o primeiro de vostedes o que atope, ocupará o meu lugar para continuar o xogo. <br />
<br />
O ENTUSIASMO bailou secundado pola EUFORIA. A ALEGRÍA diu tantos saltos que terminou por convencer a DUDA, e mesmo a APATÍA, a que nunca lle interesaba nada. Pero non todos quixeron participar. A VERDADE prefiriu non esconderse (¿para qué?), se o final sempre a atopaban, e a SOBERBIA opinou que era un xogo moi tonto (pero no fondo molestoulle que a a idea non fose dela), e a COBARDÍA preferiu non arriscarse... <br />
<br />
- Un, dous, tres... -comenzou a contar a LOUCURA.<br />
<br />
A primeira en agocharse foi a PEREZA que, como sempre, deixouse caer tras a primeira pedra do camiño. A FE subiu o ceo, e a ENVIDIA agochouse tras a sombra do TRIUNFO,que co seu propio esforzo logrou subir a copa da arbore mais alta. A XENEROSIDADE case non alcanzaba a esconderse; cada sitio que atopaba parecialle marabilloso para algun dos sues amigos: que se un lago cristalino, ideal para a BELEZA; que se debaixo dunha arbore, perfecto para a TIMIDEZ; que se o vo da bolboreta, o meior para a VOLUPTUOSIDADE; que se unha ráfaga de vento, magnifico para a LIBERDADE. Así que rematou por ocultarse nun raio de sol. O EGOÍSMO, en cambio, encontrou un sitio moi bon dende o principio, ventilado, cómodo... pero so para el. <br />
<br />
A MENTIRA escondeuse no fondo dos océanos (¡mentira!, en realidad escondeuse detras do arco da vella) e o DESEXO no centro ds volcans.O OLVIDO ¡esqueceuseme onde se agochou!... pero iso non e o importante.<br />
<br />
Cando a LOUCURA contaba999.999, o AMOR ainda non atopara un lugar para agocharse, pues todo se encontraba ocupado, ate que viu un rosal e, enternecido, decidiu esconderse entre as suas flores.<br />
<br />
- ¡Un millón!- contou a LOUCURA comenzou a buscar.<br />
<br />
A primeira en aparecer foi a PEREZA, só a tres pasos da pedra. Despois escoitouse a  FE discutindo con Deus no ceo sobre Teoloxía. E a la PAIXÓN e o DESEXO  sentiunos vibrar nos volcans.<br />
<br />
Nun  descuido encontrou a ENVEXA e claro, puido saber onde estaba o TRIUNFO. O EGOÍSMO non tivo nin que buscalos, el so saiu disparado do seu agochadoiro que era  un nido de avispas. <br />
<br />
De tanto camiñar sintiu sede e o acercarse o lago, descubrió a BELEZA. E ca DUDA resultulle mais facil xa que a atopue sentada nunca pedra por que non sabia onde agocharse. <br />
<br />
Así foi encontrando a todos: o TALENTO entre a herba fresca, a ANGUSTIA nunha escura cova, a MENTIRA detrás do arco iris e ate OLVIDO, o que xa se lle olvidara que estba xogando o escondite.<br />
<br />
Pero so o AMOR non aparecia por ninguna lado.<br />
<br />
A LOUCURA buscou detrás de cada arbore, cada arroio do planeta, na cima das montañas, e cando xa estaba por darse por vencida, viu un rosal e as rosas enton tomuo unha horquilla e comezou a mover as ramas, cando de pronto un doloroso berro se escoitou. As espiñas feriran o AMOR nos ollos e a LOUCURA non sabia que facer para disculparse, chorou, rogou, implorou, e ate lle prometue ser o seu lazarillo. <br />
<br />
Dende enton, dende que por primeira vez se xogou o escondite na terra, o AMOR e cego, e a LOUCURA  acompañao sempre.<br />
]]></description>
   <link>http://www.blogoteca.com/rosasnegras/index.php?cod=42491</link>
   <category>As Rosas Brancas Da amizade</category>
   <comments>http://www.blogoteca.com/rosasnegras/index.php?cod=42491#commentarios</comments>
   <guid>http://www.blogoteca.com/rosasnegras/index.php?cod=42491</guid>
   <pubDate>Wed, 02 Jul 2008 17:11:00 +0100</pubDate>
 </item> 
 <item>
   <title>Rosas NegRas</title>
   <description><![CDATA[Este será o espacio das vivenzas que queirades deixar sobre a vida. Non importa a idade, o sexo, a nacionalidade, a relixion...<br />
<br />
Poden tratar sobre libros, coches, películas, música, relacións cas demais persoas, novas tecnoloxías, coches, afecións...<br />
<br />
De todo o que queirades compartir~<br />
<br />
Grazas a todos e espero que vos guste.]]></description>
   <link>http://www.blogoteca.com/rosasnegras/index.php?cod=42396</link>
   <category>As Rosas Xerais</category>
   <comments>http://www.blogoteca.com/rosasnegras/index.php?cod=42396#commentarios</comments>
   <guid>http://www.blogoteca.com/rosasnegras/index.php?cod=42396</guid>
   <pubDate>Mon, 30 Jun 2008 22:05:00 +0100</pubDate>
 </item> 
</channel> 
</rss> 

