| As Rosas Negras |
|
Un espacio para todos, de grandes vivenzas únicas...
|
|

|
| O meu perfil |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Sabes? Yo lo que quiero es olvidarlo. Por que no soporto estar sola, pero yo no quiero seguir sufriendo x el. Necesito a alguien k m ayude a quitarlo de mi mente. Yo solo necesito k alguien m haga caso y me escuche, y se k a veces m comporto mal contigo y n te lo mereces, por que obviamente tu tienes tus problemas y yo no soy nadie para rayarte con los míos.
No se k idea tienes de las relaciones o lo k sea, pero la mía no es nada aconsejable. Lo viví de mala manera y ahora no se otra cosa.
Lo siento si t ofendo o si en ocasiones t ago daño, no es mi intención. Ojala tu seas con puede ayudarme, y deseo k todo salga bien, por que estas cosas del MSN m las conozco yo muy bien. Las cosas van muy bien hasta que un día hay un mal roce y se va todo ala mierda.
Yo no quiero k esto sea así, de verdad. No se tu, no se por que tienes k ser tu.
Tengo miedo, mucho, la distancia, la edad, tu forma de vida, mi forma de comportarme, no ay nada a nuestro favor.
Yo confundo las cosas, no se distinguir.
Ni se lo k m pasa, pero t necesito. Alo mejor solo busca a alguien k m trate bien y deje de darme ostias, k sea sincero.
Nunca m pasara esto con alguien, de verdad, y conozco a mucha gente x MSN pero no m pasara esto. No se d que se trata.
No se lo que se me pasa x la mente. Tengo demasiado que aprender y no quiero decir k quiero k sea contigo, por que no se lo k tu sientes. Y como voy a saberlo si asta yo tengo un cacao mental.
Me lo parece a mí o vivir es demasiado difícil?
X lo menos m gustaría k fuésemos amigos, y lo k me peguntaste ayer de si teníamos confianza, yo no la tengo en nadie. La persona en la k confiaba y le confié todo absolutamente de mí, m dio con la puerta en las narices.
Aun así m costaba mucho contarle mis problemas y nunca lo hacia.
Yo soy de guardarme las cosas, mi vida no le importa a nadie, nadie tiene k meterse en lo k yo haga, y si m equivoco me jodo, pero k nadie m diga: ves!! Ya te lo decía yo!!!
Seré cabezota, vale, y muchas mas cosas malas k también tengo. Pero no ay k hacerle, yo no se cambiar y lo tengo intentado. Pero si para poder estar con alguien tienes k cambiar tu forma de ser, a lo mejor esa persona no es la conveniente para ti.
No lo se, no se en lo k creer y en lo k no.
No entiendo como a mi edad m como la cabeza de esta manera y l agente no lo ve.
No comprendo al mundo, ni el m comprende a mí.
M mata k el no m de un solo toque, k no m envié nada. No estoy acostumbrada a esto, y la idea d k tenga a otra m mata. Quiero creer k no es así.
M siento sola k no se k hacer, jopetas. |
|
|
|
|
|
|
Cando o ABURRIMENTO bostezara xa por terceira vez, a LOUCURA, coma sempre tan tola, propuxolles:
- ¿Xogamos o escondite?
A INTRIGA levantou a cexa intrigada e a CURIOSIDAD, sen poder conterse, preguntou: "¿O escondite? e ¿cómo e iso?"
- E un xogo -explicou a LOUCURA no que eu me tapo a cara e comezo a contar dende un ate un millón mentras vostedes se esconden e cando eu remate de contar, o primeiro de vostedes o que atope, ocupará o meu lugar para continuar o xogo.
O ENTUSIASMO bailou secundado pola EUFORIA. A ALEGRÍA diu tantos saltos que terminou por convencer a DUDA, e mesmo a APATÍA, a que nunca lle interesaba nada. Pero non todos quixeron participar. A VERDADE prefiriu non esconderse (¿para qué?), se o final sempre a atopaban, e a SOBERBIA opinou que era un xogo moi tonto (pero no fondo molestoulle que a a idea non fose dela), e a COBARDÍA preferiu non arriscarse...
- Un, dous, tres... -comenzou a contar a LOUCURA.
A primeira en agocharse foi a PEREZA que, como sempre, deixouse caer tras a primeira pedra do camiño. A FE subiu o ceo, e a ENVIDIA agochouse tras a sombra do TRIUNFO,que co seu propio esforzo logrou subir a copa da arbore mais alta. A XENEROSIDADE case non alcanzaba a esconderse; cada sitio que atopaba parecialle marabilloso para algun dos sues amigos: que se un lago cristalino, ideal para a BELEZA; que se debaixo dunha arbore, perfecto para a TIMIDEZ; que se o vo da bolboreta, o meior para a VOLUPTUOSIDADE; que se unha ráfaga de vento, magnifico para a LIBERDADE. Así que rematou por ocultarse nun raio de sol. O EGOÍSMO, en cambio, encontrou un sitio moi bon dende o principio, ventilado, cómodo... pero so para el.
A MENTIRA escondeuse no fondo dos océanos (¡mentira!, en realidad escondeuse detras do arco da vella) e o DESEXO no centro ds volcans.O OLVIDO ¡esqueceuseme onde se agochou!... pero iso non e o importante.
Cando a LOUCURA contaba999.999, o AMOR ainda non atopara un lugar para agocharse, pues todo se encontraba ocupado, ate que viu un rosal e, enternecido, decidiu esconderse entre as suas flores.
- ¡Un millón!- contou a LOUCURA comenzou a buscar.
A primeira en aparecer foi a PEREZA, só a tres pasos da pedra. Despois escoitouse a FE discutindo con Deus no ceo sobre Teoloxía. E a la PAIXÓN e o DESEXO sentiunos vibrar nos volcans.
Nun descuido encontrou a ENVEXA e claro, puido saber onde estaba o TRIUNFO. O EGOÍSMO non tivo nin que buscalos, el so saiu disparado do seu agochadoiro que era un nido de avispas.
De tanto camiñar sintiu sede e o acercarse o lago, descubrió a BELEZA. E ca DUDA resultulle mais facil xa que a atopue sentada nunca pedra por que non sabia onde agocharse.
Así foi encontrando a todos: o TALENTO entre a herba fresca, a ANGUSTIA nunha escura cova, a MENTIRA detrás do arco iris e ate OLVIDO, o que xa se lle olvidara que estba xogando o escondite.
Pero so o AMOR non aparecia por ninguna lado.
A LOUCURA buscou detrás de cada arbore, cada arroio do planeta, na cima das montañas, e cando xa estaba por darse por vencida, viu un rosal e as rosas enton tomuo unha horquilla e comezou a mover as ramas, cando de pronto un doloroso berro se escoitou. As espiñas feriran o AMOR nos ollos e a LOUCURA non sabia que facer para disculparse, chorou, rogou, implorou, e ate lle prometue ser o seu lazarillo.
Dende enton, dende que por primeira vez se xogou o escondite na terra, o AMOR e cego, e a LOUCURA acompañao sempre.
|
|
|
|
|
| Rosas NegRas |
|
Este será o espacio das vivenzas que queirades deixar sobre a vida. Non importa a idade, o sexo, a nacionalidade, a relixion...
Poden tratar sobre libros, coches, películas, música, relacións cas demais persoas, novas tecnoloxías, coches, afecións...
De todo o que queirades compartir~
Grazas a todos e espero que vos guste. |
|
|
|
|
|
|