rocks and roll


nochebuena, y luna llena
 Mañana (hoy estrictamente), es nochebuena, así que antes de nada, felices fiestas a todo el que lo lea, y que por lo menos estos días sean buenos, hay que aprovecharlos.
 Pero además tiene algo especial, que quien saliese esta noche a la calle ya se dió cuenta: que hace un frío que mete miedo y que hay muucha luz. Y es que mañana, según la nasa, se va a ver la luna llena más alta hasta el 2023, llena hasta el 98%. Y no solo eso, Marte no va a estar tan cerca hasta dentro de 9 años, y como además va a estar opuesta al sol, reflejando al máximo, se va a ver toda la noche, más que ninguna estrella.
 Así que a beber bien en la cena, para que después no duela la helada y poder ver la luna. Disfrutad esta noche, a divertirse y que sea memorable, que seguro que tantas alineaciones son señal de algo bueno, que diría la bruja de las madrugadas de telecinco...

comentarios (8) - categoría: basura espacial - publicado el 24-12-2007 03:04
# enlace permanente
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
una vuelta por Valdoviño y Moeche
 Ayer, de excursión con Juan Usoz, y aunque no tuvimos mucho éxito (más bien poco), echamos un buen día buscando piedros, y conociendo un poco la zona.
 Para empezar, pasamos por la cantera de Lagoaga, pero nada interesante. Lo que sí, mucho fango, hasta las rodillas casi, y así para todo el día :).
 Luego, a la aventura, queríamos llegar a alguna de las minas de cobre de cerca de Moeche. Teníamos un gps (que mienten más que hablan), un mapa geológico mal impreso, con marcas, y varios comentarios sobre las minas. Y aún así, costó.  Llegamos a la de A Barqueira. Hablamos con un antiguo minero de allí, que nos situó las entradas y pozos de ventilación de la mina, pero todo está tapiado ahora, inundado y en mal estado (la entrada es la foto de la derecha). Solo pudimos buscar en algunos escombros de la mina que encontramos también gracias a él. Algunos cristales milimétricos de pirita y calcopirita fué lo que nos llevamos, a primera vista, sin mucha gracia...
 Después, vueltas y vueltas para llegar al lavadero de mineral, donde se lavaba y elegía lo que servía, de todas las minas de la zona, que descargaban allí. Íbamos con esperanzas, pero allí no había nada más que ruínas y escombros, en un sitio no especialmente bonito, por cierto. Un chasco. Me quedé con ganas de llegar a alguna de las minas que nos quedaron por ver.
 A partir de ahí, la tarde se resume en más vueltas todavía para tratar de llegar a la playa de Ponzos (que no llegamos a ver, vaya laberinto que es esa zona). Picamos en un talud que vimos cerca de Valdoviño, y sacó Juan unos cuarzos en la playa de Campelo, ya a última hora. Y la verdad, fué el mejor sitio, porque para no encontrar nada en ningún sitio, éste por lo menos era chulo, y con la niebla y el temporal, más.
 Pero bueno, aún así fué un buen día, y a ver si la próxima vez tenemos más suerte (y mientras, Juan, te cuido las esmeraldas que te vas dejando por ahí...).
comentarios (5) - categoría: pedradas - publicado el 08-12-2007 18:23
# enlace permanente
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
lei da Minaría, impactos ambientais...
 Empezouse a discutir esta semana no parlamento galego esta lei, que está a ser moi criticada. Principalmente, acúsaselle de non ser respetuosa cos espacios protexidos, e permitir a apertura de novas minas nestas zonas, máis aló de regularizar moitas das actuais en funcionamento. Especialmente, na zona do Courel, na que se podería facilitar o comezo de novas extraccións pizarreiras, acolléndose á figura de "concellos mineiros".


 Pódese ler o documento aquí.

 A minaría pode ser unha actividade agresiva co medio, é un feito, pero á vez é necesaria e non hai que demonizala sen máis. Sería moi bonita a paisaxe se non houbera ningunha canteira en toda Galicia, pero a pizarra é motor da economía de varios concellos de Lugo, está o granito, o cuarzo... Non podemos crer que a minaría é negativa e punto, como tampouco se pode pedir que deixe de haber industrias, porque a economía necesita unha base, non tan bonita coma un centro comercial con "bershkas" ou un edificio de oficinas, pero tamén necesaria.
 O que sí se pode pedir é que se evite encher de canteiras lugares que están a punto de declararse espacios naturais (así dixo o presidente da Xunta do Caurel). Ou que se priorice a explotación por parte de empresas locais, que se creen postos de traballo en boas condicións de seguridade e salario (non estar cortando pizarra todo o día cunha máscara de papel que en pouco tempo está taponada -historia escoitada de primeira man-), que se creen industrias paralelas...
 Na miña opinión, nin total oposición, ten que cambiar a imaxe sobre a minaría; nin tanta permisividade, que poden acabar mandando só os cartos das grandes empresas.
 A minería é un recurso que hai que aproveitar todo o que se poda, e que ten que cumplir o mesmo que as centrais hidroeléctricas, parques eólicos, ou mesmo a edificación civil, nin máis nin menos. O tema da enerxía paréceme moi parecido. Un parque eólico, unha presa, teñen máis impacto todavía, pero tamén teñen que existir. ¿Fánse ben as cousas ahí? non creo, o norte de Galicia está totalmente atacado por molinos, ¿eso é ecolóxico? Despois venden as accións de renovables coma se foran anxos defensores do medio ambiente, incluíndo nelas minicentrais que destrozan ecosistemas de moitos ríos, e moita xente traga.
 As cousas claras, hoxe en día o impacto ambiental é inevitable, calquera cousa o produce, hai que optimizalo, e valoralo coma un producto máis. Que á hora de falar de reparto de presupostos do estado, se sume ó aporte que fai Galicia, neste caso. Que aínda que económicamente os beneficios se sumen en Madrid (outro tema), Galicia fai un esforzo mal valorado, e ó mellor non teríamos que estar falando de que somos tan "beneficiados" pola solidaridade entre comunidades. Aquí está a térmica de As Pontes (a de maior potencia de España e tamén a máis contaminante), están moitos grandes encoros, os eólicos xa falados... que fan que sexa unha rexión fundamental na producción de enerxía, pero controladas por empresas que non pagan impostos aquí.

 Estoume indo do tema un pouco, pero non tanto, o que quero dicir e que o fundamental é aproveitar ben os recursos, non malvendelos. Non me enredo máis, seguro hai moitos puntos de vista diferentes do meu, pero é o que hai...



 Sí, este é o primeiro artigo en galego, pero neste caso vai ó pelo (e tamén que despois de estar lendo novas en galego, empecei a escribilo así, e así quedou... :)
comentarios (11) - categoría: pedradas - publicado el 30-11-2007 18:52
# enlace permanente
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
minas de A Silvarosa: minerales (III)
 Con esta, la última parte de las tres sobre las minas de hierro de A Silvarosa, con unas notas de los minerales que se pueden encontrar.

 Geología:
 La mena era la magnetita, que se encuentra en una capa entre pizarras-lutitas del Paleozoico (Ordovícico, ajustando...), junto con cuarcita. Con la magnetita aparecen: goethita, hematites, chamosita (clorita rica en Fe), pirita, limonita, siderita... y cuarzo, claro. La mina dejó de ser viable por el bajo contenido en hierro del material extraído (40%).
 No es fácil encontrar piezas realmente buenas, yo aún no encontré ninguna, pero buscando, y sobre todo, rompiendo piedras (maceta, nada de martillo), se puede encontrar algún cristal. Lo que más fácilmente se puede encontrar cristalizado es pirita (también lo más rápido de reconocer). Yo no encontré aún ningún cristal, de ningún tamaño visible, de magnetita, pero puede que algún día...

fuente: mapas geológicos del IGME

 Zonas para buscar:
 Hay que olvidarse completamente de entrar en la excavación principal de la mina, porque además de estar vallada la zona, es muy peligrosa, con grandes caídas que pueden estar ocultas por la vegetación. Y tampoco es que allí se vayan a encontrar piezas mejores. Tampoco es recomendable entrar en las galerías que puedan estar/ser abiertas, por los pozos verticales y el estado en el que se encuentran. Pero aún queda muchísimo donde buscar, entre las escombreras y montoneras de mineral repartidas por todo el monte (aún así, un casco no está de más). Arriba, en la zona de la estación central, donde se amontonaba el mineral para el transporte, y aún quedan toneladas y toneladas por remover. Otra zona muy buena es Choupín. Cogiendo un pequeño camino que sale a la izquierda de la carretera de subida, se llega a la explanada donde se cargaba el mineral que se transladaba en camiones. Se puede llegar a la misma explanada en coche, si el coche está un poco "hecho" a la aventura. Allí hay mucho donde buscar, no solo en la montonera principal que cae de las galerías de Choupín (1, 2), la más cómoda, si no también en el monte de enfrente, donde hay muchas escombreras, aunque más tapadas por la maleza.
 Resumiendo, quien quiera ir a buscar minerales, que lleve paciencia, porque se pueden encontrar cosas interesantes, pero para cosas buenas, hay que usarla.



Galería de fotos (las de minerales, al final)

Anteriores:
Minas de A Silvarosa: un poco de historia (I)
Minas de A Silvarosa: situación actual (II)




comentarios (7) - categoría: pedradas - publicado el 25-11-2007 18:26
# enlace permanente
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
de vuelta
 Digo de vuelta porque tuve esto bastante abandonado últimamente, y me fastidia. Espero que no me vuelva a pasar, pero es que anduve muy liado, y no me sé organizar :)

 Cuento que Trigo pasó un par de semanas seriamente enfermo, paseándose por veterinarios (hasta lo tuvieron ingresado, con suero y todo!, vaya personaje...). Pero bueno, ahora parece que ya vuelve a ser él, aunque con una dieta muy limitada (pero cara...), y más o menos asentado en la vida coruñesa.

 También que el mundo del fútbol sala cuenta con una nueva estrella, desde que empecé a jugar en la liga de Arteixo, con un equipazo llamado Falcatruada.
La verdad es que no, que somos el equipo más malo de la última de las divisiones posibles, pero eso sí, tenemos una equipación que da gusto verla, gracias a la peluquería Barbeito (que nos pagó todo, y no es una ong, ya sabeis a donde hay que ir a cortar el pelo).

 Y sin muchas más novedades, que ya llevo un tiempo sin ir a pescar piedras, la vida universitaria, que solo deja tiempo para "deberes", apalanques y trasnochos.



 Una página curiosa, sobre esos libros de aprender cosas para chavales que solo tenían dibujos, ni una foto... no sé si me explico, en cuanto los veais os acordais, seguro que todo el que naciera antes del 85 aún vió alguno. Enlazo al de rocas y fósiles, pero imperdibles los de tecnología y hacer juguetes. Hoy no se podrían publicar, porque un clip es potencialmente peligroso para un niño, que se lo puede tragar, y con una goma elástica puede perder un ojo, que lo dice la CEE.



 A cuento del cartel de frikismo coruñés (éste), otro del mismo palo en un camión: ya!, y una colección de vallas publicitarias molonas, aquí. Caralladas...
 Y una última, ¿cuál es la estructura artificial más fácilmente detectable desde el espacio? La muralla china, bla bla bla... Pues aquí dicen que no, y la verdad es que la foto impresiona (en la foto para ir al enlace):
nieva en almería...
comentarios (0) - categoría: basura espacial - publicado el 25-11-2007 16:16
# enlace permanente
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
libros en internet
 Ayer por la noche hablaban en Documentos TV de Google, y me enganché a verlo. "Descubrí" google books, algo a lo que nunca le hice caso. Así que ahora estoy aquí en el aula net de la escuela, apoyando la huelga por la subida del precio de los créditos universitarios (cada vez me siento más como un mecenas, con lo que pago de matrícula), y me pongo a buscar libros. Lo primero, casi solo hay libros en inglés, algo que ya me esperaba después del documental, solo tienen convenios con algunas bibliotecas (aunque en teoría está también la complutense de Madrid). De la mayoría de libros solo se puede extraer citas, aunque otros se pueden leer completos o casi completos. No es que sea una maravilla, pero se pueden encontrar cosas algo interesantes. Aquí una guía simple de minerales y rocas, aquí un buen libro, "recortado", una nota sobre fotografía de minerales...

 Otras opciones son Internet Archive, una base de datos de obras libres para descarga, muy antiguas la mayoría, o Gallica, de bibliotecas francesas, que no permite búsqueda de palabras como las otras.

 Conclusiones: nada es como para tirar cohetes, y cada vez se trata de limitar más el acceso a contenidos. Empresas de derechos de autor como Sgae en España o Riaa en EEUU siguen poniéndolo difícil para que internet pueda aprovecharse como debiera. Mientras se les sigue dejando hacer lo que ellas quieren, se sigue beneficiando a unos pocos y limitando el acceso a la cultura. Para quien aún piense que trabajan por ella, le recomiendo un ojo a esta portada y artículo de Público, o a la "carrera" de David Bravo, un abogado que merece más un Príncipe de Asturias que Al Gore, por ejemplo, ¡pero que no se lo den aún!



 Después de ponerse un poco serio, relax, un jueguito de echar un rato... hay que situar ciudades y lugares sobre el mapamundi, yo llegué al nivel 8, en que ya te empiezan con sitios un poco raros (hay paises que ni conocía, ejem..., al menos en inglés) -> aquí
comentarios (5) - categoría: basura espacial - publicado el 31-10-2007 15:02
# enlace permanente
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
frikismo coruñés
 Llevo una semana liada, entre cosas de clase y que estuve un par de días con fiebre (siempre soy el primero en caer), y tengo esto un poco abandonado... lo siento, y espero coger otra vez ritmo en breve, que tengo unas cuantas cosas que quería poner. Pero es Coruña, que me "acomoda" siempre, y el tiempo me rinde mucho menos. Una ciudad con cosas buenas y malas, que no voy a decir yo ahora, pero que hay que conocer.
 Así que dos recortes de frikismo coruñés, de acompañamiento.

 Este cartel se podía ver hasta hace unos años en la entrada principal. Cuando más difícil parece encontrar a Dios, va y se pone en contacto contigo por vallas publicitarias. Por cierto, la frase tiene un tono amenazante, ¿no?




 Y de estas tengo muchas. No se debe usar el móvil conduciendo, pero a veces la ocasión lo justifica. Fué mi ídolo durante un tiempo, ¡qué valor! Y no lo digo por atreverse a mezclar un casco infantil fucsia y amarillo, tamaño niña, con una mochila violeta sobre una bici desmontable, no, si no por echárselos para andar en bici por el medio de Coruña. Tranvías inútiles y ascensores futuristas sí, pero un carril bici aprovechable no es algo que se pueda encontrar fácilmente (ni rebuscando, tampoco).










comentarios (3) - categoría: basura espacial - publicado el 26-10-2007 17:52
# enlace permanente
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
rock, pop, rocas, minerales, galicia, historias, desintereses: basureo...

Jnnss
 temario
 fotoblogoteca
 enlaces
 antes...
 archivo
 busca!

{Jnnss}

Estadisticas Gratis





© by Abertal