| Asociación para o desenvolvemento social e cultural na Laracha |
|
a Asociación Quinta Feira nace con vocación de contribuír á recuperación, difusión e valorización da cultura e o patrimonio etnográfico e natural galegos e potenciar a educación en valores no seu ámbito de actuación.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| A Organización hondureña FRH denunciou que mulleres foron violadas por policías golpistas |
|
 A organización Feministas en Resistencia de Honduras (FRH) denunciou este pasado xoves violacións de diversa índole a mulleres durante a crise desatada no país, tras o golpe militar do pasado 28 de xuño.
En conferencia de prensa, a coordinadora do Centro de Dereitos de Mulleres, Gilda Rivera, precisou que hai 19 casos documentados desas agresiones cometidas por axentes policiais en varias partes da nación centroamericana.
Asegurou que existen outros moitos feitos desa natureza ilegal, pero as vítimas non os denuncian por temor ás represalias, apuntou Prensa Latina.
Os informes presentados foron corroborados por unha Misión de Observación Internacional Feminista, integrada por representantes de Canadá, Costa Rica, O Salvador, Estados Unidos e Guatemala.
Un documento, entregado pola misión, indicou recibir testemuños de mulleres abusadas sexualmente e golpeadas polos policías, principalmente no busto e nos glúteos.
Pola súa banda, a deputada hondureña do partido Unificación Democrática (UD) Silvia Ayala denunciou desde México o incremento da represión e criminalidade no seu país por parte do réxime de facto, encabezado polo empresario Roberto Micheletti.
A lexisladora, quen participa no Foro de Sao Paulo que se celebra na capital mexicana, destacou que todas as accións dos golpistas teñen como obxectivo garantir a súa estadía no poder e evitar a volta do presidente lexítimo, Manuel Zelaya.
Ayala resaltou que en Honduras a fronte de resistencia contra o golpe incorporou novos actores, intelectuais, escritores e artistas, ademais de que se constituíu a fronte de avogados en resistencia, equipo de profesionais do dereito que está asumindo gratuitamente a defensa dos procesados criminalmente pola súa participación nas manifestacións pacíficas.
A deputada tamén denunciou que varias persoas foron despedidas dos seus traballos por estar vinculados cos manifestantes contra o golpe de estado.
A pesar da represión activada polo goberno golpista en Honduras, o pobo hondureño continúa manifestándose con valentía contra da asonada oligarquico – militar e a favor da restitución do presidente constitucional, Manuel Zelaya.
As mulleres, neste golpe de estado permitido polos EE.UU. son doblemente represaliadas, vítimas de todas as formas de violación dos dereitos humanos cometidas polos golpistas. Ademais da violencia armada sofren brutais formas específicas de violencia de xénero.
As violacións documentadas pola Comisión esténdense a ultraxes sexuais, xa que está o caso dunha muller na zona norte a quen os militares perseguírona logo de disolver unha manifestación e aproveitando que a alcanzaron nun lugar solitario abusaron sexualmente dela. A outra muller deixárona espida do embigo cara arriba e despois golpeárona. |
|
|
|
|
| A nova Lei de Educación (LOE) garante á sociedade venezolana o dereito universal á educación como un dereito humano a pesar das mentiras do irresponsable latifundo mediático |
|
 Escribe Duarte Correa en GZ Nación que estes días estamos a asistir a un novo capítulo da cruzada de determinados medios de comunicación contra a República Bolivariana de Venezuela, ao aprobar ou seu parlamento a nova Lei Orgánica de Educación
A Lei Orgánica de Educación(LOE), sancionada e aprobada o día 13 de agosto pola Asemblea Nacional da República Bolivariana de Venezuela despois dun longo proceso, sementa os valores da nova sociedade necesaria para a consolidación da verdadeira democracia incluínte e participativa.
Unha vez sexa publicada en Gaceta Oficial (igual que en Galiza o DOG ou en España o BOE) garantirá á sociedade venezolana unha formación plural, onde queda incluída a igualdade de condicións dos dereitos de estudantes, persoal docente e PAS das institucións universitarias. Ademais, engade artigos que protexen aos cidadáns, evitando a discriminación de acceso e consolidando o dereito universal á educación como un dereito humano.
Dese xeito, o estado venezolano pasa a ser o responsable da educación desde o nivel inicial ao universitario e non os donos das empresas privadas do sector.
Democracia universitaria
A nova lexislación agrega artigos que abren a participación dentro das universidades autónomas, como na elección e nomeamento das súas autoridades.
No artigo 33, numeral 3, a lei establece a igualdade de condicións dos dereitos políticos das e os integrantes da comunidade universitaria (docentes, estudantes e PAS) para elixir e nomear ás súas autoridades. Dese modo establécese o dereito á participación establecido na Constitución do país.
Garantir os necesarios recursos
Tamén, na súa responsabilidade do estado garantir a regulación dos recursos que ingresan ás universidades públicas e a administración destes para protexer o dereito dos cidadáns a estudar
Queres coñecer a nova LOE, ou chégache coa visión en sentido único da prensa? Podes descargala aquí
|
|
|
|
|
| A elección do maior estafador da historia recente |
|
 James Petras escribe sobre a elección de Barack Hussein Obama Jr como presidente de EE. UU. Fala de Obama como un militarista e defensor de Wall Street moito máis audaz que Bush, e que ten a intención de perseguir políticas militares que xa danaron ao pobo de Estados Unidos nomeando a persoas que xa foron desacreditados no contexto de guerras imperiais falladas e unha economía interior fracasada.
Todo o espectro político, desde a esquerda libertaria, pasando polos editores progresistas de The Nation, até o partido de extrema dereita composto de neo-conservadores/belicistas sionistas e os académicos de Berkeley/Chicago/Harvard, partidarios do libre mercado aclamou cunha soa voz a elección de Barack Obama como “un momento histórico e decisivo” da historia estadounidense, e outros histrionismos.
Por razóns totalmente externas ás eiaculacións emocionais dos seus promotores, é certo que é un momento histórico: Só hai que constatar a brecha abismal entre a demagoxia da súa campaña populista e as súas antigas relacións carnais cada vez máis estreitas cos personaxes políticos máis retrógrados, cos corredores de poder e cos apoios millonarios financeiros e inmobiliarios.
James Petras é licenciado pola Boston University e doutoramento da University of California en Berkeley. O seu nomeamento inicial en 1972 na Binghamton University foi no Departamento de Sociología. Os campos da súa investigación foron: Desenvolvemento, América Latina, o Caribe e os Movementos Revolucionarios. Entre as distincións recibidas durante a súa vida foron; Western Political Science Association's the Best Dissertation Award (1968), a Career of Distinguished Service Award da American Sociological Association's Marxist Sociology Section e o premio Robert Kenny polo mellor libro de 2002.
Petras é autor de máis de 62 libros publicados en 29 idiomas, e máis de 600 artigos en revistas profesionais
Petras descríbese a si mesmo como un "revolucionario e anti-imperialista" activista e escritor. El traballou co movemento de traballadores dos sen terra brasileiro e o movemento obreiro en Arxentina. Desde 1973-76 Petras traballou no Tribunal Bertrand Russell sobre a represión en América Latina.
No último libro Rulers and Ruled in the Ou.S. Empire: Bankers, Zionists, Militants (2008) Petras ocúpase do que el considera como a influencia maligna dos xudeos norteamericanos para a política exterior dos EE.UU. Segundo o seu editor, Clarity Press, o libro expón a hexemonía mundial exercida por "a clase dominante financeiros, a configuración de poder sionista."
Para ver o artigo completo clica aquí
Tamén entrando en www.rebelion.org podes atopar outros artigos moi interesantes que non aparecen nos medios de información escritos e televisións capitalistas que temos por estes lares.
|
|
|
|
|
| Venezuela: mentiras e medios de (in)comunicación |
|
 Estes día saen, nos medios de información de dereitas e liberais, noticias bastantes terxiversadas sobre o resultado das recente eleccións venezolanas. Dese xeito pretenden facerlle ver ás persoas que ser de esquerdas e nacionalista ten pouco futuro. É o típico binomio Medios de información-Mentiras. Mais a realidade é distinta a que eses medios pregonan.
Cal é o resultado real?
O PSUV (partido do presidente Hugo Chávez) conquistou durante as eleccións celebradas este domingo o 77% das gobernacións e 81% das alcaldías.
Das 327 alcaldías en todo o país, 265 conquistáronas as candidatas e candidatos do PSUV o que representa o 81%. Así mesmo obtiveron 17 das 22 gobernacións en disputa, cifra que se traduce nun 77%.
Así, as forzas bolivarianas (PSUV) incrementaron este ano un 20% de votos en relación aos obtidos nas eleccións do pasado 2007, obtendo 5 millóns 504 mil 902 votos, de acordo ao primeiro resultado emitido polo Consello Nacional Electoral.
A diferenza é de 1 millón 300 mil votos con respecto á oposición que diminuíu a súa porcentaxe de votos nun 10%, en relación ao comicios pasados.
O PSUV quedou con 18 das 24 capitais dos estados de Venezuela.
No Táchira onde a oposición gañou a gobernación, o PSUV alcanzou 16 alcaldías mentres que a oposición obtivo 13.
Outro exemplo é Nueva Esparta, onde o PSUV obtivo 6 alcaldías e a oposición 5.
Así mesmo, en Miranda as forzas revolucionarias obtiveron 15 alcaldías e a oposición só logrou alcanzar 5.
De igual forma, está Carabobo (onde perdeu o PSUV por preto de 2 puntos). Aquí os bolivarianos gañaron 11 alcaldías e a oposición só 2. Por primeira vez en 50 anos unha forza de esquerda vai gobernar a cidade de Valencia.
A diferenza do que queren facernos crer os medios de comunicación, Caracas segue sendo na súa maioría revolucionaria, pois a suma dos sufragantes dos municipios restantes do eixo metropolitano ascende a 792 mil votantes, cifra que representa a metade dos electores do municipio Libertador, é dicir, Caracas.
Respecto diso, o presidente Chávez dixo que o resultado emitido polo Consello Nacional Electoral (CNE) favoreceu ao candidato do PSUV para o municipio Libertador, Jorge Rodríguez, cuxo espazo territorial ten case un millón 500 mil votantes.
A oposición dixo que despois do referendum de decembro viña o fin da Revolución Bolivariana. Esa derrota foi un comportamento completamente anormal, pero agora a curva recobra a súa tendencia histórica. Retomándose a curva de ascenso e de progreso, non só cuantitativo senón tamén cualitativo.
Dese xeito as forzas opositoras controlaban ata o domingo pasado sete gobernacións e tras os comicios, a oposición só logrou quedar con cinco nas súas mans.
Podemos resumir que, atendendo á xornada electoral ao resultado dos comicios, o poder popular, a democracia venezolana e as institucións, quedaron profundamente fortalecidas coa gran participación das venezolanas e venezolanos nos comicios.
|
|
|
|
|
| Hugo Chávez, un gran líder político e moral e as eleccións de hoxe en Venezuela |
|
 Hoxe, domingo 23 de novembro de 2008 celebraranse en Venezuela unhas eleccións nas que designarán aos novos gobernadores e alcaldes. O Partido de Hugo Chávez (PSUV) debería gañar amplamente as eleccións nun contexto difícil, exacerbado pola oposición do país que aínda se nega a recoñecer a lexitimidade do presidente venezolano, a pesar de máis dunha decena de vitorias electorais cunha transparencia e carácter democrático tan elevado que foron subliñados pola maioría das organizacións internacionais.
En efecto, desde a súa elección en 1998, Chávez non deixou de pór en xogo o seu mandato e a súa autoridade, someténdose ao sufraxio popular. En dez anos, os venezolanos serían consultados en 13 ocasións, é dicir case tantas veces como durante os corenta anos anteriores á Revolución Bolivariana, entre 1958 e 1998, nos que houbo 15 eleccións.
Cal é a razón do apoio que recibe do pobo?
Un esforzo enorme no desenvolvemento do país cun avance económico, social e educativo- cultural, ao que se lle poden criticar erros, pero ninguén pode discutir os seus grandes acertos. E a senda acertada polo que camiña o pobo venezolano, produto da transformación e dos procesos pacíficos progresistas que están a triunfar en Venezuela e en gran parte da nación sudamericana TEN UN CULPABLE: HUGO SÁNCHEZ FRIAS, presidente de Venezuela. Como di o señor presidente: O poder hai que telo para transformalo. Lembra tamén o presidente que Simón Rodríguez, mestre de Bolívar, dicía que hai dous tipos de persoas, as que sempre estaban a escribir e os que sempre estaban a pelexar. Se todos fosen do primeiro grupo, non habería árbores para todo o papel que necesitarían e se todos fosen do segundo, non habería aceiro para todas as súas armas. Insinuaba así a necesidade de que existise a diversidade de ambos e que tan necesario era cada grupo como perigoso que só existise un deles.
Pódese entender entón o pensamento de Hugo Chávez nas políticas desenvolvidas en Venezuela: defensa dos intereses lexítimos de Venezuela contra os potenciais intentos de usurparlle as súas materias primas; a necesidade de que a poboación estea o suficientemente armada de ideas, formada para participar na transformación social que permita o seu desenvolvemento sustentábel e incremento da felicidade e autoestima como venezolanos. E por outra banda a necesaria integración sudamericana para o mantemento da soberanía das súas nacións contra as agresións externas.
Grazas a esas acertadas políticas promovidas polo goberno do presidente Chávez os resultados económicos, sociais, culturais, educativos ou en sanidade incrementáronse ostensiblemente. Os venezolanos son os que máis confianza teñen na economía nacional (actual e futura) entre os países de América do Sur. O seu presidente ten o 68,8% de apoio da poboación.
E nos valores da democracia?
Segundo a medición a través das enquisas do Latinobarómetro de América Latina (A ONG sen ánimo de lucro Corporación Latinobarómetro) nos últimos nove anos Venezuela converteuse no segundo país en América Latina co maior grao de satisfacción coa democracia, despois da República Oriental do Uruguai.
E todo a pesar das terxiversacións dos poderosos medios de comunicación contrarios á política social realizada polo presidente Hugo Chávez Frías. Cando se ten un programa serio, eficaz, xeneroso coa integración dos pobos, consecuente e en beneficio das persoas non hai sabotaxes que paralicen o proceso, aínda que se poida retardalo.
|
|
|
|
|
| Israel crea un terrible holocausto en Palestina |
|
 Non é noticia nos medios de comunicación occidentais, non se fala do xenocidio provocado polos israelís contra o pobo palestino.
A cegueira focalizada e intencionada dos medios de comunicación españois e europeos (que copian aos norteamericanos) produce ignorancia na poboación. A poboación que queren os gobernos capitalistas: que saiban o que o imperio quere, nada máis. Por iso non sabemos como agoniza o pobo palestino. Un exemplo desa monstuosidade é o que pasa na Franxa de Gaza en Palestina.
O máis recente intento de Israel para asfixiar Gaza, impedir que entre calquera subministración desde hai máis dunha semana- tivo unhas consecuencias demoledoras e inmediatas para o seu millón e medio de habitantes.
A negativa a permitir a entrada de fuel obrigou a pechar a única central eléctrica de Gaza, creando un apagamento que fixo que a pasada semana os palestinos saísen con velas ás rúas para protestar. Espérase así mesmo unha crise dos servizos relacionados coa auga e o tratamento de residuos.
O mércores da pasada semana, Nacións Unidas anunciou que esgotara todos os alimentos esenciais que fornece a 750.000 palestinos desesperadamente necesitados da Franxa.
A catástrofe humanitaria que arrasa Gaza non garda relación algunha cos últimos enfrontamentos ollo por ollo e dente por dente entre Hamas e Israel. Hai case un ano, Karen Koning AbuZayd, comisionada xeral da axencia de Nacións Unidas para os refuxiados [UNRWA], advertiu: Gaza está ao bordo de converterse no primeiro territorio reducido intencionadamente a un estado de abxecta destitución.
Se contar os asasinatos cometidos por Israel contra os palestinos, son cada vez máis estridentes declaracións das súas autoridades, que culminaron en febreiro pasado cun infamante comentario do ministro de defensa israelí Matan Vilani sobre crear un “shoah” un Holocausto en Gaza, as medidas israelís viñéronse axustando cada vez máis a esas intencións. O exército bombardeou a central eléctrica de Gaza en xuño de 2006 e, desde entón, cada vez recortou máis as subministracións de fuel.
O holocausto continua e todos os países en silencio cómplice cando Israel se anexiona territorios palestinos mentres en Gaza se morre de todos os xeitos posíbeis. Os palestinos quedan sen terras mentres son secuestrados, asasinados, torturados, masacrados por Israel.
Non podemos crernos que a historia poña a ninguén no seu sitio, ate agora non foi así e menos se todos pechamos os ollos á inmoral realidade imposta polo imperialismo.
Máis datos sobre o sufrimento de Palestina aquí
|
|
|
|
|
|
|
