Lembranza dos alumnos de Carballo da promoción dos anos 60.



O meu perfil
jocameanvazquez@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

JOSE MARÍA CAO LUACES (1862-1918)
RACISMO NACIONALISTA EN LA LITERATURA GALLEGUISTA DE LOS SIGLOS XIX Y XX.

---La aparición de los celtas marca un antes y un despues en la historia de Galicia.
La raza es uno de los conceptos principales de la teoría política nacionalista.Tanto en tiempos en los que la superioridad racial era algo relativamente aceptado como teoría antropológica como en momentos en los que se rechazaba completamente la idea.El nacionalismo ha hecho uso del racismo para justificar sus aspiraciones politicas.
-- Debemos analizar la idea de superioridad racial en la obra de los principales autores galleguistas del siglo XIX(MANUEL MURGUÍA,ALFREDO BRAÑAS ,y EDUARDO PONDAL,"celtistas fervientes" y del siglo XX (ALFONSO CASTELAO y VICENTE RISCO).
--El siglo XIX es uno de los más destacados en la historia de la literatura gallega. El conocido fenómeno del REXURDIMENTO encabezado por MANUEL MURGUÍA,ROSALÍA DE CASTRO,EDUARDO PONDAL y ALFREDO BRAÑAS comienza a organizar en un discurso nacionalista coherente los anhelos provincialistas anteriores.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 08-08-2018 08:41
# Ligazón permanente a este artigo
MANUEL MURGUÍA (1833-1923)
ALFREDO BRAÑAS aporta poco a la valoración nacionalista de la raza,y se mueve por caminos muy similares a los trazados por MANUEL MURGUÍA.En su opinión,sólo los celtas y los suevos han dejado huella genética en Galicia.Las demás culturas no han aportado nada:
--El pais gallego ha constituido,desde los tiempos más remotos,un círculo social independiente dentro de la nacionalidad española:dominado sucesivamente por celtas,suevos,romanos,godos y árabes,pudo conservar a través de los siglos la fisonomía especial a cuya formación contribuyeron celtas y suevos,los únicos pueblos,las dos únicas razas que constituyen la personalidad,el carácter y el tipo esencial de los habitantes de Galicia. Hay algo que no está de acuerdo con MURGUÍA (patriarca del galleguismo): los celtas no habian venido,según ALFREDO BRAÑAS,del extranjero,sino que son los pobladores originales de la región noroeste,a pesar de las confusiones en que incurrieron muchos geógrafos antiguos,los aborígenes del territorio septentrional fueron los celtas.
Comentarios (1) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 08-08-2018 08:38
# Ligazón permanente a este artigo
VICENTE MARTINEZ RISCO Y AGUERO(1884-1963)
ALFREDO BRAÑAS afirma que la cultura celta y gallega "se parecen tanto entre sí que no es posible negar su filiación y parentesco".
--Lo importante es convencer a la sociedad de que la nación propia es única.Dice un poeta nacionalista ucraniano : " Una nación sólo puede existir allá donde haya personas disponibles a morir por ella.
--Sé que todos los pueblos son iguales ¡ la razón me lo dice! Pero a la vez sé que mi nación es única. ¡ Me lo dice el corazón. Por eso no importa que las afirmaciones de ALFREDO BRAÑAS sean ambiguas.Por eso VICENTE RISCO,otro nacionalista histórico pero del siglo XX,dice lo siguiente de la teoría que emparentaría a los gallegos con la Atlántida:
-¿ Fue la Atlántida un continente histórico?-Poco importa.La Atlántida,hoy cubierta por las aguas saladas del Océano,es un símbolo:es el símbolo de nuestra civilización céltica,oscurecida y reprimida por una civilización extraña y enemiga,que es la civilización mediterranea.
Atlántida(Mito-símbolo).Dende a segunda metade do século XIX,durante o Romanticismo,espallaronse as hipóteses sobre a Atlántida,idendificandose con diversas culturas do pasado ou ca cuna da civilización.Según Platón ten unha finalidade metafórica e simbólica máis que historiografica.
Comentarios (1) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 08-08-2018 08:37
# Ligazón permanente a este artigo
AURELIO AGUIRRE GALARRAGA (1833-1858)
Aurelio Aguirre Galarraga,foi poeta,comprometido con Galicia e coas clases desfavorecidas,participando como miliciano no levantamento de 1854 e no banquete de Conxo en 1856.Mantivo amistade con Rosalía,Murguía e Pondal
---No ronsel inmediato dos sucesos de 1846,moitos dos fuxidos persiten nas súas accións antimoderadas.O propio AURELIO FARALDO,segundo nos conta Murguía,dirixe en Madríd LA EUROPA,voceiro das ideas democráticas.
--A maioría dos mozos agrupados no Liceo de la Juventud participaron activamente no movemento progresista de 1854.Segundo A.Vicenti,"se convertiron en milicianos nacionales todos aquellos poetas"e esta vez para vencer,aínda que non por moito tempo.As maiores libertades do bienio 1854-56 provocaron,como xa vimos,un rebrote das publicacións progresistas-provincialistas e fixeron renacer nos galeguistas esperanzas e progreso e soños de libertade.Murguía proclamaba dende EL DEFENSOR DE GALICIA"La hora de la regeneración de Galicia ha sonado ya.¡No desmayemos en el camino;si el pasado ha sido de otros,el porvenir es nuestro!" E. Vicetto,nunha carta a Murguía de 5 de agosto do mesmo ano escribía,co seu estilo grandilocuente: "Del fuego santo de nuestras inspiraciones surjan las primeras chispas de la Galicia revolucionaria..de la Galicia libre.
---Pero a manifestación máis espectular neste sentido é probablemente o famoso Banquete de Conxo de 2 de marzo de 1856,acto puramente demócrata de confraternización entre estudantes desa tendencia e obreiros e artesáns composteláns,que algúns veñen incluíndo entre as grandes efemérides do galeguismo.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 05-08-2018 11:18
# Ligazón permanente a este artigo
ANTOLÍN FARALDO ASOREY (1823-1853)
Antolín Faraldo Asorey foi un dos pais do movemento provincialista galego da primeira metade do século XIX. Foi escritor e periodista galego,participou no levantamento de 1846,cando asumiu a secretaría da Xunta Superior do Reino de Galicia.Ao día de hoxe ainda se está na procura de traslado dos seus restos mortales de Granada ao seu pobo natal Betanzos.
--Na foto o castillo do Porto(Portugal)no exilio en maio de 1846 onde ficaron os exiliados procedentes de Galicia,logo do fracaso da Revolución galega de abríl de 1846.
--Vicente Risco foi o único dirixente das Irmandades que toma en serio a necesidade de estudar a herdanza ideolóxica do galeguismo para adaptala ós novos tempos e tamén para,combinándoa co que el aporta,harmonizar as súas contradicións nunha síntese superior.E así,tomará de Murguía o organicismo e o historicismo,pero non o liberalismo progresista de base;levará ó seu pleno desenvolvemento o concepto de Galicia que Murguía deixara nos lindeiros do auténtico nacionalismo;e algo despois,tomará de ALFREDO BRAÑAS o tradicionalismo corporativista,antiliberal e antiobreiro pero desvencellándoo totalmente daquela fidelidade,no fondo españolista,ó neocarlismo,que Risco ve con razón como o grande obstáculo que impedira a ALFREDO BRAÑAS asumir un verdadeiro galeguismo,como analiza lucidamente nun artigo:" ALFREDO BRAÑAS quédase á mitá do camiño,en contradición moitas veces coa súa propia doutriña.Por eso todo o moderno nacionalismo galego,deriva mais de ANTOLIN FARALDO ASOREY que de ALFREDO BRAÑAS.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 04-08-2018 10:14
# Ligazón permanente a este artigo
RAMÓN OTERO PEDRAYO (1888-1976)
Ramón Antonio Vicente Otero Pedrayo,escritor e político,vinculado ideoloxicamente ao galeguismo conservador.
--Castelao pretende só xustificar o seu modelo de desenvolvemento agrario,equilibrado e igualitario,aducindo o que estima bo e conservable na tradición,sen que en realidade isto implique nel unha vinculación excluínte da definición nacional de Galicia cun tipo de estructura.
--Non é o caso dos tradicionalistas.Xa vimos a súa hostilidade ó capitalismo,á sociedade urbana,a todo o que implicase superación da vella Galicia.E vimos tamén os esforzos de Vicente Risco e OTERO PEDRAYO por introduciren a sociedade tradicional e o catolicismo integrista entre os elementos constitutivos da nación galega co fin de acoirazar conceptualmente a súa política de dereitas.Xa detectamos en Vicente Risco unha visión idílica,e radicalmente falsa,do campo galego en tempo presente coa única misión de definir a nación en clave excluintemente tradicionalista.RAMON OTERO PEDRAYO farao dun modo moito máis diáfano con palabras que parecen quitadas dun texto de ALFREDO BRAÑAS de medio século antes.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 03-08-2018 18:11
# Ligazón permanente a este artigo
VICENTE RISCO Y AGUERO(Estudioso de ALFREDO BRAÑAS)
Valonrasen negativamente as consecuencias para Galicia das loitas políticas e da acción do Estado decimonónico. Por outra banda,todos coinciden tamén en considerar que o alzamento de 1846 parteiro do galeguismo,era a consecuencia inevitable da existencia obxectiva da nación,que acorda como unha forza telúrica en canto as condicións son minimamente favorables.Para eles,os defensores do monte Medulio (contra os romanos),os irmandiños do século XV e os fusilados de Carral son elos dunha mesma cadea que xa ninguén poderá interromper.Polo mesmo,a partire de 1846,a historia do galeguismo e a historia da Galicia son esencialmente a mesma historia,o que non obsta para que,coa honrosa excepción de VICENTE RISCO Y AGUERO que polo menos se esforzou por estudar ben a MANUEL MURGUÍA e ALFREDO BRAÑAS,fagan gala dunha notoria ignorancia da obra dos seus predecesores.E nisto o primeiro posto corresponde sen dúbida a R. Villar Ponte,seguido moi de preto polo seu irmán Antón. O propio Daniel Castelao ignora en Sempre en Galiza o fundamental da contribución teórica de Murguía e,facéndose eco da actitude maioritaria nos anos vinte e trinta,atribúe todo o mérito nese eido a ALFREDO BRAÑAS, a quen presenta case como un progresista.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 03-08-2018 17:23
# Ligazón permanente a este artigo
VICENTE RISCO Y AGUERO (1884-1963)
Vicente Risco,foi escritor e político de ideoloxía galleguista e conservadora,membro da xeneración NÓS.
---As críticas ó sistema fiscal son tamén tan vellas como o galeguismo.Mais agora os nacionalistas quitan unha gama moito máis grande de consecuencias negativas ó relacionaren esta cuestión co sometemento nacional.Todos coinciden en que o Estado explota a Galicia vía impostos e que,ademais,o sistema de reparto do de consumos é,amén de inxusto factor,xunto coas contribucións,de miseria engadida para a maioría dos labregos,un dos máis rexos piares do edificio caciquil que,á súa vez,constitúe instrumento maior da dominación políticaa de Galicia. VICENTE RISCO Y AGUERO,logo de rexeitar por falso que o Estado gaste en Galicia máis do que recada,acusa ó sistema fiscal de "agobiante" e de arma caciquil de primer orden: se rebajan las cuotas a los amigos y se recargaban a los enemigos.E ó cabo:Galicia paga y se despuebla. Na mesma liña,ALEXANDRE BÓVEDA demostra con cifras a servidumbre tributaria de Galicia e a veracidade desta cita que fai de ALFREDO BRAÑAS: " Galicia é unha rexión explotada polo centralismo; Galicia é unha terra de bendición que con escasa industria ,ruins cultivos e pior comercio,suministra noustante máis diñeiro que o que se lle devolve.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 03-08-2018 16:58
# Ligazón permanente a este artigo
ARCEBISPO LAGO (1865-1925)
--O ARCEBISPO MANUEL LAGO GONZÁLEZ,de Santiago de Compostela,sucesor de MARTÍN HERRERA,publicou na súa etapa eclesiastica gran cantidade de poesías.
--No ano 1973 adicouselle o DÍA DAS LETRAS GALEGAS,xa que foi un escritor en lingua galega. --A galeguización da Igrexa.Este aspecto,que tanto preocupara ós líderes rexionalistas,nomeadamente a ALFREDO BRAÑAS (pero tamén a MANUEL MURGUÍA)
aparece con certa frecuencia nas publicacións nacionalistas ,ora para gabaren ós escasos membros da xerarquía que amosaban simpatías galeguistas -como o arcebispo LAGO-,ora para animaren ós párrocos e relixiosos a usar o galego,ora para compararen o catalanismo da maioría da Igrexa catalá coa indiferenza con que acollía o galeguismo a Igrexa galega.
s
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 03-08-2018 09:16
# Ligazón permanente a este artigo
ALFONSO DANIEL MANUEL RODRÍGUEZ CASTELAO(1886-1950)
O AUTOGOBERNO DE GALICIA.
--O aspecto máis importante do proxecto político de calquera movemento nacionalista é obviamente o grao de autogoberno que se reclama para a nación propia e o tipo de articulación/separación respecto do Estado no que esa nación está incluida.Cando analizamos o referente de negación-oposición puidemos comprobar que o separatismo político era unha actitude case inexistente no galeguismo anterior a 1936,malia certos desafogos persoais e determinados amagos nalgúns artigos de prensa.Como era de esperar,isto leva á total inexistencia de propostas arredistas nos programas,agás nos dos pequenos grupos xa mencionados.Nisto o nacionalismo segue a pauta marcada na fase rexionalista por MANUEL MURGUÍA e ALFREDO BRAÑAS. E asi,Risco (1920) dirá :Que a arela non é separatista xa fica dito.As reivindicacións que nós añadimos ó programa meramente rexionalista dos nosos devanceiros,non atentan en nada a soberanía política do Estado español.E no peche desta época, Castelao remacharía no mesmo"Creemos que o separatismo é unha idea anacrónica.
--- Descartada a creación dun Estado galego totalmente soberano,como se pretende exercitar o dereito da nación galega a autogobernarse.A influencia do pensamento federalista sobre o galeguismo,actuante na fase rexionalista,ponse claramente de manifiesto dende os primeiros momentos da nova fase.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 02-08-2018 11:01
# Ligazón permanente a este artigo
[1] [2] 3 [4]
© by Abertal