Lembranza dos alumnos de Carballo da promoción dos anos 60.



O meu perfil
jocameanvazquez@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

BIBLIOGRAFÍA ALFREDO BRAÑAS MENÉNDEZ
Alfredo Brañas sendo estudiante colaborou activamente no diario EL PORVENIR,de orientación católico-tradicionalista e no LIBREDÓN fundado polo cardeal Paya. Residindo en Santiago de Compostela realizou unha intensa actividade centrada fundamentalmente nos seus artigos na prensa local e nas intervencións na "juventud Católica".
No curso 1886-1887 foi nomeado profesor interino de Elementos de Dereito Natural e escribe o libro:EL PRINCIPIO FUNDAMENTAL DEL DERECHO.No ano 1887 conseguiu a praza en propiedade e escribiu:FUNDAMENTO DEL DERECHO DE PROPIEDAD.No ano 1888 consegue a cátedra de Economía Política e Facenda Pública,na Facultade de Dereito de Santiago.
No ano 1889 publica EL REGIONALISMO,destacando nas filas rexionalistas.Participa activamente na campaña da Asociación Rexionalista formando parte do seu Comité Central e escribindo en LA PATRIA GALLEGA ata que diferencias políticas e persoais con Murguía fixeron que o abondonase.
--No ano 1893 foi expedientado polo seu apoio público á "junta de Defensa" de Cataluña na que participou activamente. Nos anos seguintes Brañas centrou as súas actividades no ámbito académico: publicación da HISTORÍA ECONÓMICA(1895)e da edición definitiva do seu Curso de Hacienda Pública(1896),así como nas actividades católico-sociais.Alfredo Brañas morreu en Santiago de Compostela o 21 de febreiro do ano 1900.As súas ideas sobre educación quedan reflexadas na obra EL REGIONALISMO onde sinala ao ensino como un dos elementos diferenciadores(xunto coa lingua,costumes,literatura,etc) da Rexión.Dentro da organización da administración da Rexión,BRAÑAS propón a creación de seis Secretarias das cales unha delas correspondería á Instrucción Pública e contaría coas seguintes seccións:De Ensino superior:Universidade,Escolas especiais e Academias,de 2º Ensino ou Institutos,Colexios preparatorios e de 1º Ensino.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 17-07-2018 23:05
# Ligazón permanente a este artigo
ALFREDO BRAÑAS MENÉNDEZ
Outro momento destacable na defensa do uso do galego nas escolas foi o discurso lido polo mestre D.José Soto Campos no Congreso Pedagóxico celebrado en Barcelona no mes de agosto de 1888 no que se defende a ensinanza bilingue como medio de que os nenos e nenas galegas poidan aprender o galego e o castelán perfectamente,eludindo deste xeito as interferencias dunha ou outra lingua.A convivencia das linguas será posible cando se recoñezan as unidades naturais e a variedade dentro destas unidades naturais en clara oposición ás unidades ficticias que,en opinión do relator,van en contra da natureza das cousas posto que a unidade dunha patria non se resolve por medio dun decreto,senón permitindo o uso da lingua propia de cada pobo.
Este tema será retomado por ALFREDO BRAÑAS coa publicación de EL REGIONALISMO en 1889 na que se sinala a necesidade do estudio do galego nas escolas posto que o idioma,xunto coas tradicións,os costumes e a historia son os elementos que caracterizan a un territorio.
--A partir de 1916,xa na etapa nacionalista,o galeguismo empeza a estender tanto cuantitativa como cualitativamente as reivindicacións sobre o idioma galego.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 17-07-2018 22:42
# Ligazón permanente a este artigo
HERMENEGILDO CALVELO RABUÑAL
Hermenegildo Calvelo cursou estudos eclesiásticos en Santiago de Compostela,aínda que non se ordenou sacerdote.Posteriormente traballou en tarefas administrativas na secretería da Universidade de Santiago;en 1882 foi nomeado escribente terceiro,cun salario de 750 pesetas anuais. Durante estes anos fíxose mestre superior no ano 1885.En 1890 renunciou ao emprego e gañou por oposición a escola de Cuntis que gañaria 825 pesetas anuais. Da escola de Cuntis pasou en 1897 á de Mourente,onde permanecerá ata 1903.
No LIBREDÓN (Santiago)publicou en 1885 os seus DISCURSOS SOBRE METAFÍSICA.
D. Hermenegildo siguió en sus años mozos,la carrera eclesiástica en el Seminario de Santiago,pronto iba a ordenarse,pero un día quiso el azar que,al discurrir por las viejas rúas santiaguesas,sus ojos tropezaran con el milagro de unos ojos de mujer,y acabó por renunciar al sacerdocio.
---A súa nai chamabase D.JUANA RABUÑAL GÓMEZ,estaba viúva neses intres de mestre,dedicabase aos seus labores e non asinaba por non saber facelo. A súa muller era MANUELA VILLANUEVA,que presentó demanda de divorcio contra Hermenegildo y se separó bruscamente de él sin motivo alguno razonable(declaración de Dña. Juana Rabuñal Gómez). A mortifera gripe dese ano puxo fín a unha vida que xa perdera moito alento por mor da afección pulmonar que viña padecendo,o funeral foi sufragado polo Círculo Conservador e a Asociación de Prensa. " Murió el Sr. Calvelo pobrisimamente.Sabese que estaba casado,aunque se ignora la residencia de su esposa,pues el finado era incomunicativo y retraidisimo. Calvelo era uno de los mejor documentados y más sesudos periodistas gallegos.Murió pobremente en el Hospital,sin dejar más bienes que unos cuantos libros.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 16-07-2018 22:00
# Ligazón permanente a este artigo
NARCISO DE GABRIEL FERNÁNDEZ
Expediente gobernativo instruido a Hermenegildo Calvelo Rabuñal,mestre da escola de Cuntis(1894-1896). Documento informe do xuiz municipal ao alcalde de Cuntis.(esta documentación está depositada no Arquivo Histórico Universitario de Santiago).
---Evacuando el informe que V. interesa en su oficio fecha 4 de los corrientes,respecto a la conducta moral y profesional del maestro de niños de esta villa,D.Hermenegildo Calvelo Rabuñal,debo manifestar:
--Primero. Que es público y notorio en este pueblo que el tal funcionario,desde que se encargó de la escuela,vino pasando la mayor parte del tiempo en la taberna de José de la Fuente,saliendo de ella bastante tarde y muchas veces contento,cuyo género de vida continúa haciendo de algunos días a esta parte en el Café de D.Antonio Rivas Sueiro.
--Segundo. Que vive separado de su distinguida y virtuosa esposa,a la cual,según de público se dice,tiene completamente abandonada.
--Tercero. Cuando se encargó de la escuela le acompañó su buena madre,la cual a pesar de su bondadoso carácter,no pudo soportar el comportamiento que con ella tiene el D. Hermenegildo;así que aquella anciana y virtuosa viuda tuvo que abandonar este pais y retirarse a vivir,según se dice,en compañia de familia extraña,en el lugar de Roxos,a imediaciones de la ciudad de Santiago,dejando a su único hijo.

Cuntis,Septiembre 8 de 1894
Joaquin Barreiro García
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 16-07-2018 15:02
# Ligazón permanente a este artigo
MANUEL COLMEIRO Y PENIDO
HABENT SUA FATA LIBELI(Los libros tienen su momento y,cuando este pasa ya nada dicen a los lectores: pierden su vida e ingresan en la historia.Tal es lo que sucedió con las obras de ALFREDO BRAÑAS.
-No es raro,en efecto,que un autor sobreviva a su obra:un suceso patetico,que sería trágico si el autor se percatase de ello. Ocurre,sin embargo,que los libros excepcionales pueden recuperar con el tiempo aun la frescura de su juventud.
--DERECHO ADMINISTRATIVO ESPAÑOL----
Un libro de Derecho es la mejor atalaya para la observación de una cultura desde los textos jurídicos. Piénsese,por ejemplo que el noventa por ciento de lo que sabemos de la sociedad visigoda en España ha habido que deducirlo de sus leyes,que es casi lo único escrito que nos han dejado.
Se puede afirmar que la estructura administrativa del reinado de Isabel II debe mucho a este autor Colmeiro.El Derecho Administrativo Español de Colmeiro no es,además un simple producto histórico ya obsoleto.Leer a Colmeiro es todavía un sano ejercicio de aprendizaje:de lo que aconteció(y por qué).
A lo largo de toda su obra,y no solo de la jurídica,demuestra Colmeiro ser un católico convencido,e incluso que cifra en la religión romana y en la devoción española una de las claves interpretativas de su sociedad y de su historia.La religión es una necesidad social que crece conforme la democracia se acerca al poder,por que cuanto más débiles son los frenos de la ley,más fuertes deben ser los diques de la conciencia.Manuel Colmeiro no se manifiesta en favor del Estado laico,desde luego,puesto que entiende que los estados tienen su religión como los hombres,las familias etc.Pero aquí viene lo decisivo:la religión del Estado no tiene que ser forzosamente la católica.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 15-07-2018 16:36
# Ligazón permanente a este artigo
HERMENEGILDO CALVELO RABUÑAL (1856-1918)
Dous carballeses directores do periódico EL LIBREDÓN de Santiago de Compostela; Alfredo Brañas estivo entre 1885 a 1887,até que foi relevado por outro carballés ilustre,HERMENEGILDO CALVELO RABUÑAL(Carballo,1856-Ourense,1918),a quen precisamente polo seu apoio non disimulado ao carlismo reprocha nunha carta publicada en El Pensamiento Galaico (30-4-1887),titulada"Carta a Don Hermenegildo Calvelo".

----"UN XORNALISTA MESTRE"

Hermenegildo Calvelo Rabuñal é coñecido fundamentalmente como xornalista,mais tamén exerceu como mestre en dúas escolas públicas da provincia de Pontevedra entre 1890 e 1903.Na primeira (Cuntis)foi expedientado por se lle atribuíren diversas faltas de carácter moral e profesional,aínda que o expediente foi sobresido.Ao ser condenado a desterro por un delito de inxurias,tivo que abandonar a localidade,conseguindo mediante permuta á escola Mourente.Neste segundo destino formóuselle outro expediente por non cumprir coas obrigas docentes,que se resolveu coa súa separación definitiva do ensino.

----Hermenegildo Calvelo despois de realiazar estudios eclesiasticos,aínda que non chegou a recibir as ordes,desempeñou un posto administrativo na Universidade mentres estudaba Maxisterio.Obtivo escola en 1885 e foi mestre en Cuntis e dende 1897 en Mourente,cargo do que foi separado por expediente gobernativo en 1904. Comenzou a colaborar como xornalista en 1887 no periódico EL LIBREDÓN de Santiago de Compostela,que acabou dirixindo. Foi director de EL ÁNCORA de Pontevedra(1897)e LA VOZ DE VIGO(1909),colaborou en EL RESTAURADOR e foi o primeiro director de EL DIARIO DE OURENSE(1914-1918).En Ourense foi funcionario de Facenda.
-Morreu no outono de 1918 ,victima da epidemia de gripe de ese ano.
As súas obras DISCURSOS SOBRE METAFISICA.e DISCURSOS DE DON HERMENEGILDO CALVELO (1885).
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 12-07-2018 22:44
# Ligazón permanente a este artigo
JUAN VÁZQUEZ DE MELLA Y FANJUL(1861-1928) CONDE DE MONTERROSO
É notoria a importancia de ALFREDO BRAÑAS na historia do galeguismo,e mesmo na do conxunto dos rexionalismos da España da Restauración.
--Coincidindo coa mudanza do provincialismo en rexionalismo,e da irrupción do pensamento tradicionalista. É a figura maior deste feito foi,sen dúbida,Alfredo Brañas Menéndez(1859-1900) ó que secundan outros como Salvador Cabeza de León(1864-1934)ou Juan Barcia Caballero(1852-1926)
---Este rexionalismo tradicionalista,é o ingrediente novo do galeguismo.Trala prematura morte de Alfredo Brañas en 1900,o galeguismo tradicionalista eclípsase durante uns anos para rexurdir na época de Solidariedade(1907-1912) da man do neocarlismo de JUAN VÁZQUEZ DE MELLA E FANJUL(1861-1928)e recuperar todo o seu vigor en 1916-1918). A figura de Alfredo Brañas foise axigantando despois da súa morte ata o punto de que moitos nacionalistas posteriores,incluso os de actitudes esquerdistas incompatibles co ideario brañián,chegaron a consideralo o seu precursor máis importante,mesmo por riba de MANUEL MURGUÍA.
--Alfredo Brañas incorpórase ó rexionalismo procedente dos ambientes católicos máis conservadores de Santiago.Polo tanto,a súa ideoloxia configúrase como unha adaptación do catolicismo tradicionalista ó galeguismo,o que ademáis non lle impide evoluir politicamente cara ó neocarlismo.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 09-07-2018 22:12
# Ligazón permanente a este artigo
FRANCISCO TETTAMANCY GASTÓN (1854-1921)
Tettamancy foi escritor en lengua galega e castelá.Nado na Coruña no ano 1854,intimo amigo de Uxio Carré Aldao,participou nos célebres faladoiros da COVA CÉLTICA que se celebraban na LIBRERÍA REXIONAL de CARRÉ ALDAO,arredor da figura de MANUEL MURGUÍA.
--Na sede da Real Academia Galega que terá lugar en maio de 1916 constituise AMIGOS DA FALA da Coruña,primeiro xermen das IRMANDADES DA FALA.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 08-07-2018 21:13
# Ligazón permanente a este artigo
IRMANDADES DA FALA

Sentados de esquerda a dereita:
OJEA,MURGUÍA,CURROS e MARTÍNEZ SALAZAR.

De pé de esqueda a dereita:
CARRE ALDAO,FLORENCIO VAAMONDE LORES e FRANCISCO TETTAMANCY GASTÓN.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 08-07-2018 20:42
# Ligazón permanente a este artigo
A NOSA TERRA

--- Fotografía do periódico galego A NOSA TERRA,como se vé a fecha do primeiro número
A Coruña 4 agosto 1907
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 08-07-2018 16:10
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal