Lembranza dos alumnos de Carballo da promoción dos anos 60.



O meu perfil
jocameanvazquez@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

TUNA DE SANTIAGO no ano 1888 que inspiró a LUGUÍN
Despois dos seus comenzos na prensa católica de Santiago; Alfredo Brañas orientase cara ó desenrolo dunha prensa rexionalista,defensora dun rexionalismo galego e dun rexionalismo español.
Dúas revistas de Enrique Labarta Pose,un dos seus grandes admiradores,orientarono a esa prensa rexionalista,na moi seria e ben construída Galicia humoristica,publicou Brañas algunhas traduccións ó galego,como a versión de a ¡ Quién supiera escribir! "de Campoamor,letra para muiñeira.
A relación entre Murguía e Brañas,dende o punto de estimación mutua,foi sempre unilateral,pois mentres que Alfredo mantivo unha especie de culto ó que será coñecido como o patriarca das letras galegas,Murguía non foi quen de expresar en letra de molde ningunha opinión favorable ó polígrafo,e mesmo,en momentos decisivos,censorou indirectamente a súa visión rexionalista. É certo que Brañas sentía un afecto moito máis profundo por Murguía,e di que Murguía é a " encarnación viva da historia rexional. Tamén é arto que o entusiasmo que Brañas sentía por Rosalía era moi superior ó que podia sentir por Murguía.
Manuel Murguía era mestre nas técnicas periodisticas do silencio,que outros continuaron logo,e máis que atacar,era dado a silenciar aqueles ós que non estimaba.As diferencias con Brañas eran ideolóxicas.
Na carta de Brañas que dirixe ó director de A MONTEIRA,lembralle as formas de acción propagandística máis eficaces,para chegar ó pobo:" Teño confianza en que cando nos lean e nos entendan os labregos,os traballadores,é dicir,os que sofren,emigran,morren de fame e pagan trabucos,o noso trunfo será seguro e compreto ".
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 13-06-2018 09:05
# Ligazón permanente a este artigo
BALDOMERO CORES TRASMONTE
Victoriano García Martí,que logo foi un gran ensaísta,que cando era alumno de Alfredo Brañas non participaba das súas tendencias ideolóxicas.
Hai quince periódicos diarios na provincia da Coruña,8 na de Pontevedra,3 na de Lugo e ningún na de Ourense. A Coruña e Pontevedra superan cada unha a Valencia que só conta 5 diarios e Sevilla con 3.
No mesmo tempo no que Brañas publica "EL REGIONALISMO",Waldo Álvarez Insua dá á luz pública a súa "GALICIA CONTEMPORANEA(PÁXINAS DE UN VIAJE)" na Habana.Son duas achegas máis que engadir á incipiente literatura sobre o entendemento dos medios de comunicación en Galicia. Alfredo Brañas entrou no periódismo activo de Galicia da man de Xoán Barcia Caballero e de Antonio Toledo Quintela.O 14 de outubro de 1881 cesou a publicación de " EL PORVENIR " e refundiuse co título de "EL LIBREDÓN". Periódico católico e literario,tamén baixo a dirección de Antonio Toledo.
Antonio Toledo faleceu en Santiago en abríl de 1885,a súa morte fíxose cargo da dirección de "EL LIBREDÓN "ata o 1 de maio de 1887,momento no que o periódico se refundiu co "EL PENSAMIENTO GALLEGO",o que é nomeado o carballés HERMENEGILDO CALVELO novo director que significaba un cambio en prol dunha inclinación carlista que Alfredo Brañas non compartia,interesado en facer un periodismo católico sen servidumes partidistas,carta que lle dirixe a Calvelo en 1887 na que deixaba moi clara a súa posición ideolóxica,en relación co seu xeito de entender unha prensa católica distinta do carlismo e de calquera partido político. Envioulle unha carta onde lle decia
" Meu querido amigo:con sorpresa inaudita acabo de saber que contra todos os meus desexos refundiuse EL LIBREDÓN con EL PENSAMIENTO GALLEGO. O meu pensar ao escribir Ud ésta misiva é que o público en xeral e toda a prensa de Madríd,de Galicia e demais provincias,sepan que eu non interviñen para nada en este cambio del LIBREDÓN e que éste mentres estuvo baixo a miña dirección foi un diario exclusivamente católico e independiente.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 12-06-2018 22:18
# Ligazón permanente a este artigo
ALFREDO BRAÑAS MENÉNDEZ
Mesmos alumnos que non participaban das súas tendencias ideolóxicas como o gran ensaísta don Victoriano García Martí,recoñeceran o prestixio e subliñaron a modernidade dos seus métodos.
Foi prolífica a presencia de Alfredo Brañas nas páxinas dos periódicos e revistas. Tamén a prensa de fóra de Galicia participou no homenaxe que se lle rendeu por iniciativa de "A MONTEIRA",na que se lle uniron os periodistas do seu tempo,unidos por uns mesmos ideais rexionalistas.
Naqueles tempos desapareceron periódicos como "EL COMERCIO GALLEGO e "EL NOROESTE" compensabase coa saída de "EL CLAMOR DE GALICIA","EL DEMÓCRATA REVISTAS " IRIS DE GALICIA" titulada logo "EL DOMINGO"y "EL DIA DE FIESTA"para se transformar finalmente en " EL GRIGANTINO" revista quincenal ilustrada,pasando ó resto de Galicia "LA VERDAD"en Vigo,"EL INDEPENDIENTE en Pontevedra y "EL VOTO PARTICULAR";en Ourense,"EL ECO" e "EL PROGRESO,como políticos,a "LA PLUMA LITERARIA"suspendido gubernativamente.En Santiago ademais do cambio de título de "EL PORVENIR,que agora chamase "EL LIBREDÓN" naceron "LA CRUZ DE SANTIAGO","LA CITARA" e "GALICIA DIPLOMATICA", " EL HERMANDINO" en Mondoñedo.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 12-06-2018 21:49
# Ligazón permanente a este artigo
BALDOMERO CORES TRASMONTE
Alfredo Brañas e os medios de comunicación do seu tempo.
--Brañas figura no periodismo galego como promotor,director,redactor,colaborador e animador dos diarios do seu ámbito social e cultural. Dende o punto de vista do contido da súa obra publicística:Brañas exerceu,ademais,funcións como crítico literario,creador poético,narrador de contos,articulista de fondo e editorialista.
ALFREDO BRAÑAS estivo moi presente na prensa galega como figura noticiable,e personaxe público de relevo galego;a sona que lle daba a súa condición de lider do rexionalismo galego;a súa actividade como directivo e animador de asociacións importantes de Santiago,como o Ateneo León XIII,entre outras actividades públicas,aseguráballe unha cota de publicidade abonda para ser fonte de noticia.No diario EL ALCANCE do 1 de xuño do 1893,nun número extraordinario adicado a ALFREDO BRAÑAS,tiveron algúns dos seus alumnos,ocasión de pór de relevo o cariño que lle profesaban ó que consideraban o seu gran mestre. No "PENSAMENTO DE GALICIA"do 1 de marzo de 1900 un alumno escribia"Un recuerdo póstumo de Alfredo Brañas",e o 22 de febreiro de 1900,EL ECO DE SANTIAGO publicaba un artigo de un alumno baixo o título de "AL MAESTRO". En tempos nos que as distancias entre o profesor da universidade e o alumnado eran tan distantes como insalvables.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 12-06-2018 21:16
# Ligazón permanente a este artigo
FRANCISCO JAVIER SANJIAO OTERO
Alfredo Brañas préstalle moita atención ó sistema tributario español,o gravame soportado polos labregos en impostos territoriais e de consumo,e os aranceis aduaneiros que efectuaron negativamente á nosa economía,e impulsaba a emigración cara outras terras de familias enteiras que embarcaban tódalas quincenas nos portos de Vigo,Carríl ou A Coruña con dirección ás pampas americanas ou ás abrasadas chairas do Brasíl.
Habia unha discriminación sufrida polos labregos galegos,xa que mentres se adoptaban aranceis que protexían o trigo castelán,ó mesmo tempo,producírase un incremento dos aplicados ó millo,o que disminuirá as importacións de trigo,e incrementará o prezo do millo,producto esencial para o país galego.
-- Ademáis o proteccionismo a prol de Castela impuxera represalias proteccionistas que afectaban á exportación galega de gando a Inglaterra,e de viño a Francia. Según Alfredo Brañas o progreso industrial sería realizado dende os GREMIOS,que protexerían a industria e informarán sobre as conveniencias das reformas propostas dende os poderes públicos,xa que o Estado non pode nin debe contituírse xamais en industrial. A causa principal do atraso galego eran as institucións centralistas que,pola súa uniformidade procedía a lexislar dende o centro,dando un patrón único para tódolos pobos,ainda que foran opostos as súas necesidades.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 12-06-2018 17:56
# Ligazón permanente a este artigo
ALFREDO BRAÑAS MENÉNDEZ
Fronte á tirania do salario propoñia Brañas a creación de pequenas empresas en canto "emancipan o obreiro eo converten de simple mecanismo a empresario activo e intelixente que traballa na esperanza do aforro,reorganizando a familia e promovendo o espírito asociativo e político(pois o caciquismo vese favorecido pola miseria).
--Resulta sorprendente que ao día de hoxe poidamos recoñecer en medidas propostas por institucións públicas,e privadas,propostas moi semellantes ás recollidas nesta memoria,é recoñecida a importancia que as pequenas e medianas empresas tenén como impulsoras do desenvolvemento económico e como soporte da maior parte do emprego que este xenera. Alfredo Brañas recolle a necesidade do capital para realizaren estas actividades e propugna o establecemento de sociedades de crédito popular como Bancos,Caixas de Aforro e Bancos Hipotecarios que achegaran estos recursos e de leis que protexeran o crédito galego e paliaran o seu emprego noutras rexións máis adiantadas,tamén fai notar a preparación dos individuos que resulta exencial para acadar o éxito,no que xoga un papel fundamental á Universidade.
Cando se produce o proxecto do Goberno español de suprimi-la Facultade de Dereito e a Escola Especial de Veterinaria en Compostela expón a discriminación que suporía para o noso país tal medida,en canto non se pode condenar á ignorancia e á barbarie a dous millóns de habitantes.
Outro tema considerado por Alfredo Brañas son ás vías de comunicación no que critica os atrancos que sofren as obras do ferrocarríl a Pontevedra polos intereses localistas e o papel clientelista dos responsables políticos.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 12-06-2018 17:28
# Ligazón permanente a este artigo
FCO. JAVIER SANJIAO OTERO
Cando foi ó da desamortización dos bens en máns mortas,foron postos á venda os bens comunais,que si eran aproveitados polos labregos e gandeiros galegos.Nun escrito sobre a venda destes bens comunais ALFREDO BRAÑAS avoga polo recoñecemento legal dos bens comunais.
O aproveitamento destes bens posibilitáballes ós labregos máis pobres,a cría de gando,que así podían dispoñer de coiro,leite e manteiga.ALFREDO BRAÑAS pregúntabase que sería dos maltratados labregos se se lles collese o derradeiro baluarte da súa económia,o " terreo comunal",que é o sostemento do seu gando,a desaparición destes bens e dos seus aproveitamentos conducirían os labregos á ruina,á emigración e ó aumento da pobreza.A preocupación de BRAÑAS pola falta de actividades industrias en Galicia está recollida nunha memoria do ano 1889,na que aparece un programa para o seu impulso na provincia de Pontevedra;recolle a posibilidade de establecer industrias que poidan crearse con pouco capital,polo tanto,máis factible,na práctica,por outra banda presentaba unha visión negativa do industrialismo que creou os xigantescos obradoiros que desorganizou a familia,levándoa do fogar á fábrica,aumentou sin tino a poboación obreira,produciu as máis espantosas crises industriais,desenvolven os peches patronais e as folgas.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 12-06-2018 14:52
# Ligazón permanente a este artigo
EFECTOS DA DESAMORTIZACIÓN EN GALICIA

A adquisición pola burguesía das propiedades influíu negativamente na industrialización de Galicia,outra magoa era a extrema división das propiedades que caracterizaba ó agro galego,derivada en gran medida da figura do "subforo" e ainda o que é peor,financian a industrialización allea mediante a transferencia das súas forzas productivas.
Mais en Galiza douse o espallamento a finais do século XIX da industria conserveira na hai que destaca-la aparición de capitais cataláns,xa que eiquí só tiñan capacidade exportadora con certos productos do sector primario(por exemplo na exportación de gando,pesca,ou madeira de piñeiro).A adicación de Alfredo Brañas ós estudios de Económia Política xunto con Manuel Colmeiro produciu un efecto optimista;Brañas era consciente da penosa situación que atravesaba a economía galega na súa época,laiándose de que "ermos e abandonados os campos,atrasados os cultivos,emigradas as xentes,entronizado o caciquismo. E isto non é o peor:os nosos homes van ó centro,toman parte na política unitarista,e enredados cos seus negocios persoais ou egoístas esquécense do pobre país que agoniza e morre:alá se van tamén á Corte os pretendentes,os literatos,os mozos que valen,os capitalistas que negocian,os ricos que gastan,e aquí quedan os que nada esperan,os que pouco valen,os que nada teñen para estorbo dos que aínda esperan a salvación da súa patria,inactiva,pobre e desemparada.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 12-06-2018 14:34
# Ligazón permanente a este artigo
FCO. JAVIER SANJIAO OTERO
Fotografía de Fco. Javier Sanjiao Otero.

-- O derradeiro cuarto do século XIX supuxo en todo o mundo unha etapa de fortes cambios no eido económico. Habia países que xa executaran a súa revolución industrial.Non era o caso de Galicia cun nivel de crecemento moi baixo,e en gran medida dependente do sector primario.
A agricultura presentaba graves desaxustes entre eles o exceso de man de obra,a escasa entrada de capital,a baixa mecanización,as reticencias de propietarios ás innovacións,e o mantemento de institucións obsoletas de pouca eficacia económica. As actividades industrias presentaban un mercado atrasado e limitábanse á explotación dos recursos naturais,como nas minas de cobre de Riotinto ou nas de mercurio de Almadén,mediando o investimento de capitais estranxeiros que buscaban a exportación sen elaborar destas materias. Só en industrias moi concretas como a téxtil en Cataluña,ou a siderurxia en Euskadi.
Asi mesmo influian outros factores como a escasa presencia de capital productivo español.Centrandonos en Galicia,quedou practicamente excluida do proceso de industrialización. A base da actividade económica galega está no sector primario,na explotación agrícola e gandeira e na explotación dos recursos pesqueiros. Se ben a comenzos do século XIX os cultivos como o millo e a pataca impulsarán un crecemento de producción agrícola e a absorción da forza laboral,pero a presión do fisco(Foros)impulsaron a emigración a outras terras. Pode decirse que o pequeno propietario pagaba dun 60 a 70 por cento.De igual forma a "Desamortización" e a venda das terras en mans mortas,non implicaron para o agro galego ningún cambio,alén do cambio da propiedade da terra a favor de especuladores ou da burguesía urbana. A desamortización supuxo na súa maioria unha poxa de rendas forais,é dicir,dereitos a percibir rendas antes pertencentes ó clero,o que supuxo a pervivencia dos foros como mecanismo esencial de explotación da terra ata entrado o século XX.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 12-06-2018 12:26
# Ligazón permanente a este artigo
DIVISIÓN DE GALICIA EN SETE PROVINCIAS(Século XVI)
Texto de Alfredo Brañas.-División Territorial de Galicia.
O antigo reino galego formaba,a efectos fiscais,unha das 38 provincias ou intendencias en que se organizaba a monarquía,se ben se subdividia internamente dende o último tercio do século XVI,en sete " provincias "(equivalentes ós partidos doutras intendencias españolas),
constituidas polos ámbitos xurisdiccionais respectivos das cidades de BETANZOS,A CORUÑA,LUGO MONDOÑEDO,OURENSE,SANTIAGO,e TUI,os representantes das cales integraban a Xunta do Reino e compartián a representación deste nas Cortes de Castela. A sede do intendente,o mesmo ca da Audiencia e a Capitanía Xeral de Galicia,localizábase na cidade de A Coruña,mentres que Santiago posuía a da Xunta do Reino,ademais da capitalidade arcebispal e universitaria.
A desproporción nos tamaños e poboacións das sete provincias era notoria. A máis grande en tamaño era Lugo(8105 k2),a máis pequena A CORUÑA con (785 km2);en poboación a mais grande era SANTIAGO(396.312 habitantes) e a mais pequena A CORUÑA con (49.956 habitantes).
Ademais das sete cidades cabeceiras de provincia,existían 94 vilas.A vila local galega,abraiantemente rural,organizábase de feito sobre as parroquias (3.652) no tempo de 1789,e nas súas asembleas vecinais dirimíanse os problemas comúns básicos das aldeas e lugares.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 01-06-2018 12:09
# Ligazón permanente a este artigo
[1] [2] [3] 4
© by Abertal