Lembranza dos alumnos de Carballo da promoción dos anos 60.



O meu perfil
jocameanvazquez@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

BENITO PÉREZ GALDÓS e EMILIA PARDO BAZÁN

Fotografía de Benito Pérez Galdós. Nado nas Palmas en 1843 e finado en Madríd no ano 1920.Foi novelista,dramaturgo,cronista e político español.Reside en Madríd na casa do seu sobriño José HURTADO DE MENDOZA.

Galdós escapaba dos atosigantes veráns madrileños e ficaba a Santander,onde chega a mercar unha casa na zona do Sardiñeiro,a coñecida como finca de San Quintín,visitada por moitos escritores nos días do verán,en especial polo santanderino JOSÉ MARÍA PEREDA,un bo amigo seu e do carballés ALFREDO BRAÑAS MENÉNDEZ,a pesar de ter ideoloxías moi contrarias ámbolos-dous.

Benito Pérez Galdós foi asediado e boicoteado polos sectores máis conservadores da sociedade española,alleos ao seu valor intelectual e literario.Diversos estudiosos,coinciden en que ese sabotaxe dos poderes fácticos,encabezados por unha igrexa tradicionalista e unha dereita política retrógada,débese as súas ideas anticlericales e as súas crenzas políticas republicanas e socialistas. https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/173124195693/benito-pérez-galdós align=left vspace=5 hspace=5 border=0>

Emilia Pardo Bazán.Condesa de Pardo Bazán(título que lle concedeu no ano 1908 o rei Alfonso XIII,foi unha noble e aristócrata novelista,periodista,ensayista,crítica literaría,poetisa,dramaturga,catedrática e conferenciante.Nada na Coruña en 1851 e finada en Madríd no ano 1921.
Era amiga de Galdós,que foi chamativa a relación que mantivo con Emilia Pardo Bazán,escritora xa consagrada e popular,porque foi unha relación de igual a igual,na que as teorías amorosas de Don Benito as puxo en práctica a súa amante.
Foron uns modernos do século XIX,que caeron en un único convencionalismo:á clandestinidade.
Entre 1888 e 1890 comportiron horas sin ningunha prudencia nin miramentos:"Fixemoslle a mamola ao mundo necio,que prohibe estas cousas; a Moisés,que as prohibe tamén,con igual éxito,a realidade,que nos encadena;a vida que fuxe;a os anxeliños do ceo,que se cren os únicos felices,porque están en el Empíreo con cara de bobos tocando o violín.,Felices,nós,escribiu nunha carta doña Emilia a don Benito. https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/173124238988/emilia-pardo-bazán align=left vspace=5 hspace=5 border=0>

Emilia Pardo Bazán no Ateneo de Madríd,orando sobre Literatura Contemporanea Francesa.(CADRO DE XAQUÍN VAAMONDE).

Toda a correspondencia de Emilia Pardo Bazán perdeuse. Ou ben a súa filla Blanca(1878),de nome María de las Nieves,finada sin descendencia,deixa a casa familiar de rúa Tabernas nº 11 na Coruña a Real Academia Galega. á queimou ou,según a lenda,destruiuna Carmen Polo en Meirás,o pazo coruñés regalado a Franco por forzosa suscripción popular. O máis probable é que acontecesen ás duas cousas,que a súa filla tivese medo da literatura comprometida e que Carmen Polo se cargase o que atopara nos caixóns.

Emilia Pardo Bazán deixounos duas obras formidables "OS PAZOS DE ULLOA"(1886)e " LA MADRE NATURALEZA"(1887) https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/173124276043/emilia-pardo-bazán-no-ateneo-de-madríd align=left vspace=5 hspace=5 border=0>
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 20-04-2018 13:23
# Ligazón permanente a este artigo
EUGENIO MONTERO RIOS
MONTERO RIOS. Nado en SANTIAGO en 1832 e finado en Madríd no ano 1914.
Efectivamente,a aportación de Galiza a política centralista foi importante.Poucos países comprenderon o xeito de utilizar os esquemas parlamentarios para desenrolarse.Montero Rios e tantos outros impuxeron un xeito de actividade política,pero sin que eso signifique ningún beneficio profundo para o país de orixe. Os gobernadores e ministros galegos,como os non galegos,facián unha política centralista,que é cousa moi diferente de apoiar ou defender certos aspectos da vida rexional. Dentro da política centralista estaba a loita parlamentaria,o caciquismo electoral,el compadreo político e outras formas,e MONTERO RIOS,por exemplo foi un extraordinario mestre en todo iso.

Eugenio Montero Rios e Alfredo Brañas Menéndez,foron destacados protagonistas da vida política do século XIX,pero sin dúbida algunha con miras diferentes. https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/173103676603/eugenio-montero-rios align=left vspace=5 hspace=5 border=0>

HOTEL SUIZA EN SANTIAGO: Primeiro estuvo ubicado na rúa da Conga e logo pasou ao nº 18 da rúa Cardenal Payá,tocando ca plaza de Mazarelos,alzase un edificio modernista de tres plantas.Na foto orixinal do que foi nalgún tempo o Hotel Suizo,refinado,pero sin derroche de lujos.Inaugurado como tal en 1904,de 36 habitacións.
En 1913 Montero Rios,presidiu no Hotel Suiza o banquete da inauguración da Escola de Veterinaria do Horreo,hoxe reconvertida en Sede do Parlamento de Galiza.No exterior unha placa recorda que Ernest Hemingway foi o hóspede máis ilustre que definia a Santiago como á máis fermosa do mundo. Rendiulle homenaxe a cidade do Apostol,pollendolle o nome de Santiago ao protagonista do libro "EL VIEJO Y EL MAR ". https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/173103745073/hotel-suiza align=left vspace=5 hspace=5 border=0>
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 19-04-2018 21:57
# Ligazón permanente a este artigo
CASA Nº 81 DA RÚA DA SAÚDE
Casa nº 81 da rúa da saúde de Carballo onde naceu Xesús San Luís Romero,e fora zapateiro,logo de marchar para Cuba,e seu pai deixar a zapatería,o dono da casa Ruperto Navaza arrendoulla aos irmáns Alvaro para barberia e peluqueria.(que se ollean na foto un deles na porta),a mediados do século XX. https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/173072154268/casa-onde-naceo-xesús-san-luís-romero align=left vspace=5 hspace=5 border=0>
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 18-04-2018 22:37
# Ligazón permanente a este artigo
CASA NATAL DE XESÚS SAN LUÍS ROMERO
Doble fotografía da casa natal do poeta de Carballo Xesús San Luís Romero,a foto superior representa a casa ao día de hoxe, á inferior como era a casa a finales do século XIX,e principios do XX.
A casa pertencia ao carballés Ruperto Navaza Blanco,e estaba numerada con nº 81 da rúa da Saúde.Ao seu carón facendo esquina habia outra casa,que tamén daba a rúa Fomento(que no século XX habia un bar chamado O Barracón),e na súa casa natal habia unha barbería ( A de Alvaro):Que son ás portas que ollamos nas dúas fotos.https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/173038989438/casa-natal-de-xesús-san-luís-romero align=left vspace=5 hspace=5 border=0>

Ruperto Navaza Blanco fixo documento de venta o 1 de xulio de 1991 da casa nº 81 da rúa da saúde,onde nacera e fora zapateiro Xesús San Luís Romero aos compradores José Viña García e Sofía Ramos González.

--------DOCUMENTO DE VENTA ORIXINAL----------- -----------------------------------------------

UNA CASA DE PLANTA BAJA,SEÑALADA CON EL NÚMERO OCHENTA Y UNO,EN LA CALLE DE LA SALUD,HOY COMPUESTA DE BAJO UN PISO Y DOS BUHARDILLAS Y SEÑALADA CON NÚMERO DOS DE LA CITADA CALLE DE LA SALUD,TIENE UNA SUPERFICIE DE SESENTA METROS CUADRADOS.etc.....

Xa teño a aceptación dos propietarios para deixar colocar unha placa en homenaxe a Xesús San Luís Romero na fachada da casa e o compromiso do Alcalde de Carballo para levalo a cabo.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 17-04-2018 22:29
# Ligazón permanente a este artigo
JOSÉ MARÍA FENOLLERA E IBAÑEZ
José María Fenollera e Ibañez,nado en Valencia en 1851 e finado en Santiago no ano 1918,coñecido polos retratos(Alfredo Brañas,Montero Rios,José Carvajal e Cardenal Payá).
Alrededor de 1887,sín que se sepa a causa instalase en Santiago de Compostela de onde xa non sairia. Como catedrático da Escola de Bellas Artes de esta cidade,contacta coa incipiente intelectualidade galega e coa oligarquía de tendencias rexionalistas coas que Fenollera chega a identificarse,ainda que se ignora a súa tendencia ideoloxica.
Retrata entre otros a ALFREDO BRAÑAS,EUGENIO MONTERO RIOS,CARDENAL PAYÁ,JUAN BARCIA CABALLERO,ARQUITECTO PEREIRO CAEIRO,CONSUELO VELÓN GONZÁLEZ-PARDO(que era a súa esposa),un cadro desaparecido de ROSALÍA DE CASTRO,ainda que se conserva o bosquexo. https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/173003156598/josé-maría-fenollera-ibañez align=left vspace=5 hspace=5 border=0>

Fotografía da dona do pintor CONSUELO VELÓN GONZÁLEZ-PARDO,formaba parte da aristocracia gallega en Santiago de Compostela,casou co pintor JOSÉ MARÍA FENOLLERA no ano 1890. https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/173003220183/consuelo-velón-gonzález-pardo align=left vspace=5 hspace=5 border=0>

Edificio na foto,onde viviu e tuvo o seu estudio de traballo o pintor JOSÉ MARÍA FENOLLERA E IBAÑEZ,ubicado na Rúa do Villar nº 54,onde está ubicada a Sede Empresarial de Santiago de Compostela. https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/173003275963/sede-empresarial-na-rúa-do-villar-54 align=left vspace=5 hspace=5 border=0>

Retrato de José María Fenollera chamado " A FILANDEIRA ". https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/173003331738/retrato-dunha-filandeira-de-fenollera align=left vspace=5 hspace=5 border=0>

José María Fenollera,convirtise nun solicitado retratista da sociedade compostelana de fín de século e recibe encargos oficiales tan importantes como como OS FRESCOS DO TECHO DO PARANINFO da Universidade de Santiago de Compostela,conservados ainda hoxe. https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/173003383258/boceto-do-paraninfo align=left vspace=5 hspace=5 border=0>
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 16-04-2018 21:27
# Ligazón permanente a este artigo
CASA NATAL DE ALFREDO BRAÑAS-(documentos do LEGADO)
Unha vez resolto mediante compromiso o preito da Capitanía,todo un éxito para as forzas vivas da Coruña. BRAÑAS convida a Alsina,un catalanista tradicionalista,a dar unhas conferencias para que difunda as Bases de Manresa,pero o acto é un fracaso de público en Santiago e só ten unha acollida aceptable en Pontevedra,grazas ó apoio do conservador González Besada. Pero o discurso que pronuncia Brañas nesta ocasión indica que non cedía un ápice das posturas expostas un ano antes na Universidade,co que o compromiso cos rexionalistas liberais seguía a ser imposible. De feito,os brañistas composteláns inician un dobre movemento que os irá afastando do rexionalismo:no eido ideolóxico e propagandistico,achéganse cada vez máis ó carlismo e ó socialcatolicismo;e na política local,estreitan as súas relacións cos conservadores,ata o punto de que estes lle ofrecen por segunda vez unha acta de deputado a Brañas,quen finalmente non acepta. https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/172969093953/casa-natal-de-alfredo-brañas align=left vspace=5 hspace=5 border=0>

Dous feitos contribúen a pechar definitivamene este capítulo da historia do galeguismo: a morte de Tarrio,con quen desaparece o maior activista do grupo de Brañas,e o translado de MURGUÍA á Coruña.Isto non só acentúa a decadencia do rexionalismo en Santiago,senón que focaliza territorialmente a confrontación ideolóxica.Brañas segue escribindo e dando conferencias que demostran a súa acelerada evolución ideolóxica cara ó carlismo. E xunto con Cabeza de León dedica bastantes enerxías a poñer en pé os instrumentos do emerxente socialcatolicismo na cidade: o ATENEO LEÓN XIII e o CÍRCULO CATÓLICO DE OBREIROS. https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/172969204363/rúa-coruña align=left vspace=5 hspace=5 border=0>

Entrementres,o rexionalismo liberal centrado na Coruña fai outro esforzo por revitaliza-lo movemento:a creación da LIGA GALLEGA en 1897 e a posta en marcha do seu voceiro oficioso REVISTA GALLEGA. Un ano despois,Brañas e os seus decidiron imitar os coruñeses fundando o 18 de xuño de 1898 a LIGA GALLEGA de Santiago. A súa primeira xunta directiva estaba presidida polo catedrático do Instituto N. Ríos Rial. Por falta de documentación non coñecémo-la súa nómina de afiliados,pero non debian ser moitos vendo a inactividade case total deste grupo durante a súa brevisima existencia.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 15-04-2018 21:55
# Ligazón permanente a este artigo
XESÚS SAN LUÍS ROMERO (1)
Xesús San Luís Romero,nado en Carballo,o 9 de setembro do ano 1872 e finado en Santiago de Compostela o 22 de setembro de 1966. Foi fillo de zapateiro,logo escritor e político galego.
-- Fillo de Francisco San Luís,que fora zapateiro e seu irmán Ramón foi alcalde de Carballo na Primeira República. Xesús San Luís púxose a traballar como aprendíz de zapateiro; eos vinte anos emigrou á Arxentina no ano 1892. https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/172964589238/xesús-san-luís-romero-1 align=left vspace=5 hspace=5 border=0>

FOTOGRAFIA DE SAN LUIS ROMERO

---Colaborou no periódico " ECO DE GALICIA " para o que escribiu artigos co pseudonimo (un mozo bergantiñán). No ano 1900 casouse con Manuela Iglesias Sampaio,natural de Lalín,e no ano 1902 retorna a Galiza e establecerse como zapateiro en Santiago de Compostela. https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/172964682098/xesús-san-luís-romero-2 align=left vspace=5 hspace=5 border=0>

SAN LUÍS ROMERO,compuxo moitas obras dramáticas,algunhas das cales atacaban os abusos do poder dos caciques. Esta liña do teatro social,xa fora iniciada por Manuel Lugrís Freire.
O carballés San Luís públicou " O FIDALGO unha obra das mellores de Galiza,estreada no Teatro Principal en xaneiro do ano 1918,e logo " ROSIÑA " estreada en febreiro de 1921.
--Colaborou co ECO de Santiago,onde tamén foi colaborador ALFREDO BRAÑAS MENÉNDEZ. https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/172964745933/xesús-san-luís-romero-3 align=left vspace=5 hspace=5 border=0>
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 15-04-2018 19:25
# Ligazón permanente a este artigo
MANUEL LUGRÍS FREIRE
Manuel Lugrís Freire ,nado en Sada no ano 1863 e finado na Coruña en 1940,foi escritor e activista galleguista,pertencia ás Irmandades da Fala. Cando tiña 20 anos emigrou a Cuba,onde colaborou co periódico " ECO DE GALICIA" da Habana de Waldo Álvarez Insua,formando parte tamén do Centro Gallego dende 1884.
En segundas nupcias casouse coa pianista Purificación Gonzalez e tiveron o famoso pintor Urbano Lugrís Gonzalez. https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/172958604623/manuel-lugrís-freire align=left vspace=5 hspace=5 border=0>

Fotografia de MANUEL LUGRÍS FREIRE e a súa dona CONCEPCIÓN ORTA IGLESIAS (cubana),que finou aos tres anos de estar en Galicia.
En 1896 regresou a Galiza acompañado da súa primeira esposa a cubana Concepción Orta Iglesias,e foi cando se relaciona cos rexionalistas galegos,tomando parte en todas ás actividades galleguistas do momento como "A COVA CELTICA",xunto con Murguía,Pondal,Brañas e outros.
En 1897 entrou na directiva "DA LIGA GALEGA" na Coruña presidida por Salvador Golpe. https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/172958692448/manuel-lugrís-freire-e-a-súa-dona align=left vspace=5 hspace=5 border=0>

---------- LIGA GALLEGA---------------------

A " Liga Gallega" que profesa o máis sincero e nobre afecto a Galicia.--a terra dos inxuriosos esquecimentos e das burlas máis crueis e máis sanguentas--- quere para ela unha comprida e vizosa existencia de seu,que lle permita o desenvolvimento de tódalas súas forzas efeitivas e desencolle-las atrofiada iniciativas dos seus laboriosos fillos. Desexa sin tutelas impostas por un Estado que descoñece por completo a misión que lle está encomendada,impulsa-la agricultura,desenvolve-las industrias e dar libertade certa ás súas áreas liberais. Pretende con xusticia que a súa fala non quede no estancamento,que os seus escritores e poetas teñan no mundo intelectual a consideración á que teñen dereito sin disputa as súas conceicións maravillosas e sublimes,e que os seus artistas aseguren,sen traspasa-las súas naturais fronteiras da Rexión,un nome e unha fortuna. De ningún xeito se conforma coa escravitude malamente disimulada por un corpo de leis sutís e capciosas que supoñen unha falsa independencia na que vive o labrador dos nosos campos,a modo de servo da edade media,para o que ningún sol quenta,nin día ningún lle alborexa con tonos de brilladora lus.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 15-04-2018 15:48
# Ligazón permanente a este artigo
CENTRO GALLEGO DA HABANA
WALDO ÁLVAREZ INSUA ( O QUE QUEREMOS OS REXIONALISTAS) ----Imponse a necesidade de crarexar conceitos,ordear principios,esvaecer erros e probar aos que nos condenan,sin nos coñecer,que temos un dereito perfeito,completo absoluto,que non admite ningún linaxe de dubidas,para reivindicar o que nos pertence,aquilo que formou a nosa fisonomía durante moitas centurias.
Un dos nosos primeiros rexionalistas, o douto catedrático de Dereito da Universidade de Santiago,señor don ALFREDO BRAÑAS MENÉNDEZ,no seu notable libro O REXIONALISMO,declara:"que é indispensable a existencia dunha Xunta central ou directiva,encarregada de representar os intereses morais e materiais das diferentes rexións españolas,na loita pacifica e legal que se intente contra o actual sistema de organización política e administrativa.
O programa é conciso e breve; guerra ao CUNEIRISMO, a eses diputados que ninguén coñece nos distritos nos que son proclamados.
https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/172955439313/centro-gallego-da-habana
O Centro Gallego da Habana(nas fotos superiores),no ano 1881 crea unha costume que mais tarde sería imitada polas máis prestixiosas Asociacións de todo o mundo ,a creación de Socios e Directivos de Honor e de Merito para ás persoas que contribuíran de forma moi destacada ao desenrolo cultural,económico e demais beneficios para os membros do Centro Gallego.
De este xeito,recoñecese o merito no ano 1881 de ROSALÍA DE CASTRO,en 1887 de EMILIA PARDO BAZÁN e de MANUEL MURGUÍA,en 1889 de WALDO ÁLVAREZ INSUA(o seu creador),en 1890 ALFREDO BRAÑAS MENÉNDEZ,e en 1895 a MANUEL CURROS ENRÍQUEZ,en 1906 a ADELARDO NOVO,en 1907 a JOSÉ CASTRO CHAME, e en 1908 a ALFREDO NAN ÁLVAREZ,seguindo esa costume en anos posteriores.
A importancia do Centro Gallego na cultura cubana tuvo un lugar destacado dende finales do século XIX.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 15-04-2018 12:57
# Ligazón permanente a este artigo
WALDO ÁLVAREZ INSUA
Waldo Álvarez Insua,nado na Estrada en 1859,con catorce anos colaborou co diario HERALDO GALLEGO,que dirixia en Ourense Valentín Lamas Carvajal.
Os seus artículos máis comprometidos viron a luz no periódico compostelán GACETA DE GALICIA,onde denunciaba o sistema político da Restauración.
Chegou a Cuba en 1877,onde fundou o ECO de Galicia na Habana en 1878. Dende as páxinas do ECO propuxo en 1879 a fundación do "ATENEO GALLEGO" esto foi considerado á primeira pedra do que ese ano seria o "CENTRO GALLEGO DA HABANA". Remata a carreira de Leis na Habana que comenzara en Santiago.
Tras a voladura do barco MAINE,regresou a España ( A Coruña ).
Dende ás páxinas do EL ECO de Galicia, Waldo Álvarez emprendeu varias campañas na defensa da colonia gallega en 1879,criticando a intención dos facendeiros cubanos de substituir a man de obra escrava por inmigrantes galegos.
Ao longo da súa vida tuvo estreita relación periodistica con MURGUÍA,LUGRÍS FREIRE e ALFREDO BRAÑAS,finando en Madríd onde residia no ano 1938.
ALFREDO BRAÑAS tuvo contactos en Cuba co periódico EL ECO de GALICIA (LA HABANA) e co seu homónimo de Bos Aires. Tendo colaboracións con diversas temáticas,dende critica-literaria,asuntos,académicos,xuridicos,políticos,económicos,históricos,relixiosos..,mais sempre como referencia fundamental a defensa dos intereses de Galicia. https://josemanuelcameanvazquez.tumblr.com/post/172925765468/waldo-álvarez-insua align=left vspace=5 hspace=5 border=0>

¿Qué precuramos os rexionalistas? Ben o saben todos cantos afectan desdén cara nós e non queren tomarse o traballo de lér o que escribimos. Buscamos moderación nos impostos contributivos,verdade nos repartos veciñais; respeto á propiedade rural,a esa propiedade que,estando fóra do radio das cidades,cae enteira baixo a infame xurisdicción do cacique de aldea,monstro mitolóxico que ficou entre nós,sin dúbida,como unha proba do paso dos homes helénicos pola nosa terra;seguranza para a vida onde se considera lícito o homicidio por motivos electorais;pudor en cantos exercen cargos militares,municipais,civís,e sacerdotaís,e,ante todo e sobro todo,que cesen esas tutelas cortesás que acican tanto a existencia provincial,que rematará por desaparecer.
Comentarios (0) - Categoría: Fundación Alfredo Brañas - Publicado o 14-04-2018 16:24
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal