PROFESGALEGAS


TRABALLO
• Analiza sintacticamente as seguintes oracións bipolares

1. Malia que non lle doía demasiado o xeonllo decidiu ir ao médico porque lle preocupaba bastante saber que podía ter unha lesión.
2. Por difícil que che poida parecer non é así, xa que me dixo ela que xa o fixera antes.
3. Caso de que cambie de opinión, non dubide en comunicarmo aínda que sexa a medianoite.
4. Moitos pensamos que están equivocados se escollen ese camiño, A pesar de que non pensamos dicirllelo
5. Como non traballes máis, acabarás mal ao final do trimestre, porque así non che casan as contas.
6. Como esqueceu as chaves dentro, veu ata a miña casa para que lle deixase outras.
7. Mentres non o saiba, prefiro non dicirche nada, porque así estarás máis tranquila.
8. Se un día me sinto transformado, tomarei un novo rumbo sen prexuízos porque no cambio está a evolución.
Categoría: APUNTAMENTOS DE SINTAXE - Publicado o 12-02-2010 13:01
# Ligazón permanente a este artigo
ORACIÓNS BIPOLARES COMPARATIVAS
Están formadas por dous elementos que reciben os nomes de “1º termo” e “2º termo” e entre os dous establécese unha relación de interdependencia. Se non existise algunha das partes, a oración sería totalmente agramatical e carente de sentido e por tanto de significado.
Con respecto á estrutura sintáctica deste tipo de oración debemos ter en conta varias cousas:
Dentro do comparativo distinguimos tres graos: de inferioridade (menos ... que/ca/do que), de igualdade (tan/tanto ... como/a) e de superioridade (máis... que/ca/do que)
O elemento que introduce a oración bipolar comparativa é un adverbio: máis, menos, tan, tanto/a, tantos/as e compórtase como tal, é dicir que sempre desenvolverá a función de MODIFICADOR.
Case sempre está elidido o verbo da cláusula do “segundo termo”. Ex. Fala coma ti (falas)
Vexamos algúns exemplos:
1. Ela ten tantos anos coma nós.
2. Éche máis intelixente do que ti pensas.
3. É tan paspán coma ela.
4. Todos eles son tan responsables coma vós.
5. Ese automóbil ten menos anos có seu.
Categoría: APUNTAMENTOS DE SINTAXE - Publicado o 12-02-2010 10:36
# Ligazón permanente a este artigo
ORACIÓNS BIPOLARES CONSECUTIVAS
Están formadas por dous elementos que reciben os nomes de “antecedente” e “consecuente” e entre os dous establécese unha relación de interdependencia. Se non existise algunha das partes a oración sería totalmente agramatical e carente de sentido e significado.
O nexo de unión é sempre una conxunción ou unha locución conxuntiva das que presentamos a continuación: (así) pois, (así) que, con que, daquela, de aí que, de forma que, de maneira que, de modo que, de xeito que, entón, logo, polo tanto, por conseguinte, por tanto, tan/tanto...que, xa que logo.
Vexamos algúns exemplos:
1. Ía tan despistado pensando nas súas cousas que case tropeza cos peóns.
2. Perdeu as chaves do piso, daquela terá que facer unha nova copia delas.
3. Conseguiron xuntar todas as probas, por conseguinte xulgarán ao culpable.
4. É tan despistado que o perde todo.
5. Quedou totalmente durmido, de aí que non sentise soar o espertador.
6. Non estás a facer nada, de modo que empeza a traballar xa.
7. Custoulle tanto chegar á meta que case non o conta.
Categoría: APUNTAMENTOS DE SINTAXE - Publicado o 12-02-2010 10:31
# Ligazón permanente a este artigo
ORACIÓNS BIPOLARES ADVERSATIVAS
Están formadas por dous elementos que reciben os nomes de “antítese” e “tese” e entre os dous establécese unha relación de interdependencia.
Ás veces tendemos a confundilas coas oracións bipolares concesivas, porque o nome de cada unha das funcións é o mesmo. Sen embargo, o nexo neste tipo de oracións bipolares adversativas adoita ir colocado no medio da oración. Esta será –xunto coa identificación da conxunción ou locución conxuntiva adversativa - a característica que nos axude a recoñecer a adversativa.
O nexo de unión é sempre una conxunción ou unha locución conxuntiva das que presentamos a continuación: pero, mais, aínda que, inda que, anque, non obstante, sen embargo, nembargantes, senón, con todo, así e todo, así a todo, por iso, emporiso, e iso que, agora que, ora que, agora ben, ora ben, senón que, fóra de que, só que, sacado que, sacando que, menos que, a menos que, excepto que, agás que, bardante(s) que.
Vexamos algúns exemplos:
1. Dixéronllo onte, sen embargo parece que non lle afectou demasiado.
2. Gústalle moito xogar no ordenador, pero ten que entender que é necesario un control.
3. O controlador non che vén instalalo, senón que tes que configuralo ti.
Categoría: APUNTAMENTOS DE SINTAXE - Publicado o 12-02-2010 10:29
# Ligazón permanente a este artigo
AS ORACIÓNS BIPOLARES CONDICIONAIS
Están formadas por dous elementos que reciben os nomes de “condicionante” e “condicionado” e entre os dous establécese, coma no caso de toda oración bipolar, unha relación de interdependencia.
O nexo de unión é sempre una conxunción ou unha locución conxuntiva das que presentamos a continuación:
a menos que, a nada que, catar que, con se, quitando que, quitando se, a non ser que, a pouco que, agás que, agás se, bardante que, cando, caso de que, con que, con tal de que, con tal que, de non ser que, en caso de que, excepto que, excepto se, onda non, quitado que, quitado se, sacado que, sacado se, sacando que, sacando se, salvo que, salvo se, se, sempre que, senón que.

A orde de colocación de cada unha das funcións vén dada pola presenza do nexo na oración.
Exemplos:
1. Como non me deas unha contestación firme mañá, anúloche a reserva.
2. Non ten solución, a menos que intente cambiar de actitude.
3. En caso de que teñas algunha dúbida co programa que vés de instalar, non dubides en comunicarma.
4. Se decides apuntarte a ese curso, dimo para solicitarche a preinscrición.
5. Sempre que lles comuniquen con antelación a anulación do billete, non han ter problema coa compañía aérea.






Categoría: APUNTAMENTOS DE SINTAXE - Publicado o 21-01-2010 17:17
# Ligazón permanente a este artigo
AS ORACIÓNS BIPOLARES CONCESIVAS
Están formadas por dous elementos que reciben os nomes de “antítese” e "tese" e entre os dous establécese unha relación de interdependencia.

O nexo de unión é sempre una conxunción ou unha locución conxuntiva das que presentamos a continuación: a pesar de que, a pouco que, aínda que, anque, así, ben que, inda que, máis que, mal que, mesmo que, nin que, pese a que, por ( + adx.) que, por máis que, por moito que, por pouco que, malia, malia que
Vexamos algúns exemplos:
A orde de colocación de cada unha das funcións vén dada pola presenza do nexo na oración, tal e como veremos nas dúas oracións analizadas.
1. Eles dixéronllelo, a pesar de que sabían que se arriscaban a que non o entendesen.
2. Por pouco que che pareza, o estudar hache valer sempre na vida.
3. Próbao, mal que che custe facelo.
4. Non o deu feito, malia que o intentou en moitas ocasións.
5. Non che vai facer caso ningún, por máis que lle insistas.
6. Malia chegar tarde, conseguiu entrar na función.
7. Aínda que pareza mentira, ponse encarnada cando a miran.
8. Mal que che pese, comunícallo.
Categoría: APUNTAMENTOS DE SINTAXE - Publicado o 20-01-2010 13:21
# Ligazón permanente a este artigo
AS ORACIÓNS BIPOLARES CAUSAIS
Están formadas por dous elementos que reciben os nomes de “causa” e “efecto” e entre os dous establécese unha relación de interdependencia.

A orde de colocación de cada unha das funcións vén dada pola presenza do nexo na oración, tal e como veremos nas dúas oracións analizadas.

O nexo de unión é sempre una conxunción ou unha locución conxuntiva das que presentamos a continuación: como, como queira que, dado que, pois, pois que, por causa de que, por culpa de que, por mor de que, porque, posto que, que, visto que, xa que.

Vexamos algúns exemplos:

1. Díxollo porque pensou que era o mellor naquel momento

2. Como non había nada para a cea, fixo unha empanada de carne.

3. Non puido opinar nada sobre ese asunto, dado que non estivera presente e non tiña nada que comentar ao respecto.

4. Voume pois2 non teño nada máis que facer por aquí.

5. Visto que non hai máis alegacións, procederemos á votación.

6. Xa que ninguén di nada, deixarémolo quedar así.

7. Castelao non era de Ourense, que era de Rianxo.

8. Por causa de que caese polas pésimas condicións nas que se atopaba o edificio, o concello decidiu derrubalo.
Categoría: APUNTAMENTOS DE SINTAXE - Publicado o 20-01-2010 13:16
# Ligazón permanente a este artigo
A CLÁUSULA COMPLEXA ADVERBIAL
Ata agora falamos da existencia de dous tipos de cláusulas complexas: a substantiva e a adxectiva ou de relativo;quédanos por tratar a cláusula adverbial. Como o seu nome indica desenvolve as mesmas funcións que un adverbio e distinguimos por tanto tres tipos: a locativa, a temporal e a modal.

A CLÁUSULA ADVERBIAL LOCATIVA
Presenta estas características:
* Vai introducida pola conxunción locativa ONDE ou pola locución conxuntiva ONDE QUEIRA QUE
* Sintacticamente desenvolve sempre a función de CCL
* Da característica anterior deducimos que sería sempre substituíble por un adverbio de lugar, como por exemplo o adverbio ALÍ

A CLÁUSULA ADVERBIAL TEMPORAL
Presenta estas características:
* Vai introducida polas seguintes conxuncións ou locucións temporais:A PENAS, ANTES DE QUE, DESDE QUE, DES QUE, DENDE QUE, DEICA QUE, DE SEGUIDA QUE, TAN PRONTO, DE CONTADO QUE, CANDO QUEIRA QUE, ANTES QUE, ASEMADE, ASÍ QUE, ATA QUE, DESPOIS DE QUE, DESPOIS QUE, EN TANTO, ENTRE TANTO, ENTREMENTRES, INDA BEN NON, LOGO QUE, MAL, AXIÑA QUE, CADA VEZ QUE, CANDO, MENTRES, MENTRES TANTO, NAMENTRES, NON BEN, AO QUE, (POR) EN CANTO, SEMPRE QUE, TAN PRESTO
* Sintacticamente desenvolve sempre a función de CCT
* Da característica anterior deducimos que sería sempre substituíble por un adverbio de lugar, como por exemplo o adverbio DESPOIS

A CLÁUSULA ADVERBIAL MODAL
Presenta estas características:
* Vai introducida polas seguintes conxuncións ou locucións temporais:(ASÍ) COMO, BEN COMO, COMA SE, COMO QUEIRA QUE, COMO SE, CONFORME, CONSONTE, DE FORMA QUE, DE MANEIRA QUE, DE MODO QUE, DE XEITO QUE, MAL COMO, SEGUNDO, SEN QUE, (TAL) CAL, (TAL) COMO, TAL E COMO.
* Sintacticamente desenvolve sempre a función de CCM
* Da característica anterior deducimos que sería sempre substituíble por un adverbio de lugar, como por exemplo o adverbio ASÍ
Comentarios (0) - Categoría: APUNTAMENTOS DE SINTAXE - Publicado o 20-04-2009 10:16
# Ligazón permanente a este artigo
A CLÁUSULA ADXECTIVA OU DE RELATIVO
A cláusula adxectiva ou de relativo
Como o seu nome ben inidica este tipo de cláusulas compórtanse xeralmente como un adxectivo, polo que en moitos casos se podería substituír. Debes ter en conta o seguinte:
1. O pronome relativo sempre está relacionado co seu ANTECEDENTE –substantivo ou no seu defecto pronome- ao que modifica e vai estreitamente vencellado. É o que acontece en secuencias do tipo: o libro que estou a ler é moi entretido; onde a cláusula de relativo é “que estou a ler” e modifica ao substantivo libro. Un exemplo no que a cláusula de relativo modifique a un pronome sería: Ese que colliches está ben, onde “que colliches” é a de relativo e modifica ao pronome ese.
2. Do dito anteriormente deducimos outra característica que é que toda cláusula de relativo por regra xeral sae do MOD dunha F.SUBST, se ben en determinadas ocasións, isto é, cando o pronome relativo vai precedido do artigo o/a/os/as esta –a cláusula de relativo- aparece substantivada e compórtase de xeito independente, pero deixamos este caso para ser explicado máis adiante, para non enlear tanto a explicación.
3. Por último debemos ter en conta outro aspecto máis e é que o pronome relativo desenvolverá unha función sintáctica concreta, e velaí o problema: como saber que función desenvolve? Pois buscando o seu antecedente e colocándoo no lugar do pronome relativo poderemos saber a ciencia cera qué función desenvolve. Vexamos un exemplo: O reloxo dixital que lle regalaron é de cor azul; o antecedente é “reloxo dixital” e é que debemos substituír quedando a cláusula así: Regaláronlle un reloxo dixital, onde reloxo dixital é CD, daquela a función sintáctica do pronome relativo é CD.
Categoría: APUNTAMENTOS DE SINTAXE - Publicado o 10-03-2009 13:14
# Ligazón permanente a este artigo
A cláusula substantiva que sae dun MOD dunha frase subtstantiva ou adxectiva (II)
Tal e como vimos toda cláusula substantiva ao se comportar como un substantivo pode chegar a desenvolver as mesmas funcións sintácticas ca este. neste sentido temos que sinalar que en ocasións pode darse o caso de que a cláusula substantiva saia do MOD dunha F. SUBST. Como exemplos poñemos os seguintes: Tes sorte de que eles estiveran alí nese momento; ten vontade de mellorar; ten intencións de reuperar o tempo perdido, ter ganas de ver unha película etc.

Por outra banda, pode darse a circunstancia de que a cláusula substantiva saia do MOD dunha F. ADX -esta á súa vez desenvolverá sempre a función de ATRIBUTO. tal e como vemos nas seguintes secuencias:
Está farto de oírllelo; estamos cansos de repetirche sempre o mesmo; é consciente de que non o vai conseguir facilmente; é incapaz de pedir desculpas; está pendente de que o chamen para facerlle esa operación

Como podedes ver son estruturas moi similares todas elas, iso si, debedes ter en conta a categoría gramatical, é dicir, se é un substantivo ou un adxectivo, que ás veces, por inercia, tendemos a nos trabucar e o reultado final é totalmente desastroso
Categoría: APUNTAMENTOS DE SINTAXE - Publicado o 05-02-2009 12:16
# Ligazón permanente a este artigo
1 [2]
Neste espazo deixaremos pegadas sobre aspectos lingüísticos e literarios da nosa cultura
Benvid@s ao noso blog. Nel atoparedes, tal e como vedes, aspectos relativos ao noso idioma, tanto desde a perspectiva lingüística, como sociolingüística e literaria. Contamos coa vosa colaboración para que isto vaia "pra diante".

Ademais de información relacionada coa materia de Lingua e Literatura Galega, vou ir engadindo datos relacionados coas materias de Lingua e Literatura Catelá e de Latín, pois son dúas materias que imparto este curso e como este blog é para min unha ferramenta de traballo, incluirei tamén temas relacionados con estas dúas materias.

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

© by Abertal