PROFESGALEGAS


Neste espazo deixaremos pegadas sobre aspectos lingüísticos e literarios da nosa cultura
Benvid@s ao noso blog. Nel atoparedes, tal e como vedes, aspectos relativos ao noso idioma, tanto desde a perspectiva lingüística, como sociolingüística e literaria. Contamos coa vosa colaboración para que isto vaia "pra diante"

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

A COMUNICACIÓN
Cuestións sobre a comunicación.
(Respostas nas páxinas 24 e 25 do libro de texto)
1.- Que é a comunicación? Defínea.
A comunicación é o proceso a través do cal un emisor transmite un determinado tipo de información, é dicir, unha mensaxe a un receptor. Esta mensaxe envíase mediante o emprego dun código que ten que ser coñecido por ambos e realízase a través dunha canle.
2.- Que elementos interveñen na comunicación? Explícaos.
Na comunicación interveñen os seguintes elementos:
- un emisor que é quen envía a mensaxe; un receptor que é quen recibe a mensaxe; unha mensaxe que é a información que se transmite; un código que é o sistema de signos empregado, que é común a emisor e receptor e do que se serve o emisor para producir a mensaxe; por último, a canle que é o medio físico que posibilita o envío da mensaxe.
3.- Que é un código? Defíneo.
Un código é un sistema de signos formado por un conxunto de elementos e as regras para a súa utilización.
4.- Que teñen en común un símbolo e un signo? E que diferenza existe entre un símbolo e un signo?
Tanto un símbolo como un signo teñen en común que ambos están compostos por un significante (expresión) e un significado (contido). A diferenza existente é que nos símbolos existe unha relación de semellanza entre significante e significado e nos signos non existe tal relación.
5.- Define a “palabra”.
Unha palabra é a unidade máis pequena mediante a que se expresa unha idea.
6.- Como está formado un texto? (hai que explicar o debuxo da páxina 25)
Comentarios (0) - Categoría: LINGUA GALEGA 1º ESO - Publicado o 25-09-2017 10:12
# Ligazón permanente a este artigo
OS DISTINTOS TIPOS DE TEXTO
Un texto é un conxunto de enunciados que teñen sentido completo e independente. Un texto segundo a forma, pode ser oral ou escrito
Distinguimos dous tipos de texto:
a) Os textos literarios.
Son aqueles que teñen unha intención estética e de procura da beleza.
Todo texto literario presenta as seguintes características:
- Desvío da lingua común, pois se escollen as palabras.
- Emprego connotativo da lingua, xa que as palabras escollidas teñen un significado connotativo. Con isto queremos dicir que unha palabra como "verán" malia significar "estación máis calorosa do ano, que segue á primavera e precede ao outono (...)", pois que pode ter un significado ben diferente para un mariñeiro ou para un estudante, xa que para o mariñeiro pode significar connotativamente "traballo" e pola contra para un estudante pode significar "período de vacacións".
- Valor polisémico, isto é, admite múltiples interpretacións dependendo do lector.
Clasificación dos textos literarios. Os textos literarios podemos clasificalos en base ao xéneros literarios, falando así de:
Xénero narrativo: engloba aqueles textos que contan unha historia a través dunha voz narradora e que nesta historia interveñen personaxes que desenvolven os feitos nun tempo e espazo determinados.
Xénero dramático: engloba todos aqueles textos nos que dialogan os personaxes.
Estes textos narrativos e dramáticos están escritos en prosa.
Xénero lírico ou poético: están escritos en verso,teñen ritmo, e neles o valor subxectivo e connotativo das palabras empregadas combran moita importancia.
b) Os textos non literarios, que son aqueles que teñen unha finalidade práctica, pois o único que pretenden é achegar contidos determinados con clarirade aos nosos interlocutores. Dentro deste tipo de textos englobamos os anuncios, os artigos xornalísticos, os prospectos dos medicamentos, a información nutricional dun alimento, etc.
Comentarios (0) - Categoría: LINGUA GALEGA 1º ESO - Publicado o 19-09-2017 13:48
# Ligazón permanente a este artigo
PAUTAS PARA O COMENTARIO DE TEXTO NARRATIVO
Cando vaiamos facer un comentario de texto debemos ter en conta aspectos como os seguintes:
a) O tipo de texto, é dicir, xustificar por que estamos ante un texto narrativo.
b) O argumento, isto é, o resumo nunhas cinco liñas de toda a historia narrada.
c) O tema que é a idea principal en torno á cal xira toda a historia. Lembra que debes empregar substantivos abstRactos: o amor, o paso do tempo, a morte, a beleza...
d) A estrutura na que se artella a historia; xeralmente, todas as historias presentan a estrutura clásica, a que conta cun inicio, un desenvolvemento e unha conclusión, pero ás veces, pode ser que a historia comece “in media res” (polo medio) e neste caso sempre haberá saltos cara atrás (“flashback”) ou cara adiante (“forward”) para contarnos todos os feitos.
e) Os personaxes que podemos clasificar aténdonos a varios aspectos como a importancia que teñen nos feitos e sendo así, clasificámolos en principais e secundarios; pero, tamén podemos clasificalos en reais ou imaxinarios, ou ben, en planos (os arquetipos como os heroes, é dicir, aqueles que non evolucionan ao longo da historia, pois xa coñecemos de antemán os seus comportamentos) e redondos (que son aqueles que se van configurando conforme imos lendo a historia).
f) A localización espacial e temporal na que se desenvolve a historia. Para ter en conta este aspecto debo fixarme en: conectores temporais (adverbios, CCL, CCT...) e no tocante ao tempo, tamén teño que observar os verbos empregados, xa que para contar un feito sucedido no pasado o narrador empregará o PTO de IND (foi, sucedeu, pasou) e o ANTEPTO de indicativo (fora, sucedera, pasara).
Se o narrador describe lugares, personaxes ou accións empregará o PRES de IND (é, fai, ten) ou ben o COPTO de IND (era, facía, tiña).
g) O narrador e o punto de vista. Con respecto ao narrador, unha historia pode estar contada en 1ª persoa, empregando un narrador protagonista (aquel que participa nos feitos narrados) ou por un narrador testemuña (aquel que conta os feitos como os ve pero que non participa neles). Este narrador protagonista ou ben testemuña empregará sempre un punto de vista subxectivo.
Pode darse o caso de que o narrador conte os feitos en 2ª persoa do singular, empregando a chamada “técnica do espello” e neste caso empregará tamén un punto de vista subxectivo.
Sen embargo, a historia pode ser contada empregando un punto de vista obxectivo, isto é, sen participar na historia pois é contada desde fóra e neste caso o narrador é omnisciente (termo procedente do latín que está formado polo indefinido omnis = todo e o verbo scio =saber). É coñecedor de todos os feitos e cóntaos sen participar neles.
Comentarios (0) - Categoría: APUNTAMENTOS LITERATURA 4º ESO - Publicado o 19-09-2017 10:04
# Ligazón permanente a este artigo
CUESTIÓNS DE LITERATURA 2ª AVALIACIÓN
1. Cita os exiliados. Luís Seoane, Arturo Cuadrado, Lorenzo Varela, Eduardo Blanco Amor, Emilio Pita, Rafael Dieste, Ramón de Valenzuela
2. Explica as iniciativas levadas a cabo polos exiliados. As iniciaticas levadas a cabo polos exiliados son as que citamos a continuación:
a) Edición de revistas culturais galegas como “Correo literario”, “Vieiros”, “Saudade”, “Loita”, “Galicia”, “Galicia Emigrante”.
b) Consolidación dun teatro galego como o posto en marcha pola compañía de Maruxa Villanueva.
c) Creación de editoriais como Citania, Nova e Botella al Mar.
d) Creación de coleccións poéticas como Dorna e Hórreo.
e) Difusión dun programa cultural galego a través da BBC.
3. Cales son os temas fundamentais da poesía de Luís Seoane. Os temas fundamentais da súa poesía son a emigración e o exilio.
4. Clasifica a obra de Luís Seoane.
Obra poética: Fardel de eisiliado; A maior abondamento; As cicatrices; Na brétema Sant-Iago.
Obra dramática: A soldadeira; O irlandés astrólogo.
5. Indica o xénero literario das seguintes obras de Eduardo Blanco Amor:
Os bisobardos : narrativa
Poema en catro tempos: poesía
A esmorga: narrativa
Xente ao lonxe: narrativa
Farsa para títeres: teatro
Romances galegos: poesía
La catedral y el niño: narrativa
Los miedos: narrativa
6. Explica as características da Nova Narrativa Galega
a) Esta xeración está formada por autores universitarios.
b) Tratan de romper coas formas da narrativa tradicional (narrador omnisciente en 3ª persoa) e decántanse polo emprego do perspectivismo múltiple.
c) rompen coa linealidade temporal e a localización espacial concreta.
d) Presenza do mundo onírico (mundo dos soños)
e) Presenza de novos temas: o sexo, a violencia e o absurdo existencial.
f) Están moi influenciados polo Nouveau Roman francés e por escritores norteamericanos
7. Indica os autores das seguintes obras.
Nasce una árbore: Rodríguez Mourullo
Arnoia, Arnoia: Xosé Luís Méndez Ferrín
O crepúsculo e as formigas: Xosé Luís Méndez Ferrín
Bretaña, Esmeraldina: Xosé Luís Méndez Ferrín
Retorno a Tagen Ata: Xosé Luís Méndez Ferrín
Arrabaldo do norte: Xosé Luís Méndez Ferrín
O segredo da Pedra Figueira: María Xosé Queizán
Amor de Tango: María Xosé Queizán
Deus sentado nun sillón azul: Carlos Casares
O sol do verán: Carlos Casares
Os escuros soños de Clío: Carlos Casares
O camino de abaixo: Xohán Casal
Vento ferido: Carlos Casares
Cambio en tres: Carlos Casares
Os mortos daquel verán: Carlos Casares
Percival e outras historias: Xosé Luís Méndez Ferrín
A orella no buraco: María Xosé Queizán
Adiós, María: Xohana Torres
Lonxe de nós e dentro: Camilo Gonsar
Como calquera outro día: Camilo Gonsar
Memoria de Tains: Rodríguez Mourullo
Cara a Times Square: Camilo Gonsar
A noite da aurora: Camilo Gonsar
A desfeita: Camilo Gonsar
8. Clasifica a obra de Álvaro Cunqueiro
Obra narrativa: Merlín e familia; Os outros feirantes; Se o vello Sinbad volvese ás illas; Escola de menciñeiros; Xente de aquí e acolá.
Obra dramática: A noite vai coma un río; O incerto señor don Hamlet, príncipe de Dinamarca.
Obra poética: Dona do corpo delgado; Herba aquí e acolá.
9. Cales son as características da narrativa de Cunqueiro. As características da narrativa de Cunqueiro son a mestura de realidade e ficción cun toque de humor. Por outra banda, os personaxes que aparecen nas súas obras inspíranse en vellos mitos doutras culturas.
10. Cita as catro obras narrativas de Ánxel Fole. Terra brava; Á lus do candil; Contos da néboa; Historias que ninguén cre.
11. Características da linguaxe empregada por Ánxel Fole. Ánxel Fole emprega unha linguaxe rica e enxebre inzada de dialectalismos e barbarismos.
12. Indica os autores das seguintes obras poéticas:
Sombra do aire na herba: Luís Pimentel.
Triscos: Luís Pimentel
Nenias: Aquilino Iglesia Alvariño
Lanza de soedá: Aquilino Iglesia Alvariño
Cómaros verdes: Aquilino Iglesia Alvariño
De dia a día: Aquilino Iglesia Alvariño
Nimbos: Xosé María Díaz Castro
Arredores: Antonio Tovar.
Calados esconxuros: Antonio Tovar.
A nada destemida: Antonio Tovar.
Fabulario novo: Manuel Cuña Novás.
Berros en voz baixa: Antonio Tovar.
Concerto de outono: Luz Pozo Garza.
Vida secreta de Rosalía: Luz Pozo Garza.
Códice calixtino: Luz Pozo Garza.
Poemas pra construír unha patria: Manuel María
A primavera de Venus: Manuel María
Estacións ao mar: Xohana Torres
Tempo de ría: Xohana Torres
Profecía do mar: Bernardino Graña.
Non vexo Vigo nin Cangas: Bernardino Graña.
Os eidos: Uxío Novoneyra
Do Courel a Compostela: Uxío Novoneyra
Muller pra lonxe: Uxío Novoneyra
Poemas caligráficos: Uxío Novoneyra
Cantos caucanos: Avilés de Taramancos
O tempo no espello: Avilés de Taramancos
Última fuxida a Harar:Avilés de Taramancos
As torres no ar: Avilés de Taramancos
13. Cales as características formais e temáticas da obra de Celso Emilio Ferreiro?
A poesía de Celso Emilio Ferreiro desde a perspectiva temática presenta unha serie de características, pois segundo o contido dos seus poemas, podemos agrupar a súa obra en base a tres liñas temáticas que son as seguintes: por unha banda unha liña social, solidaria cos oprimidos de calquera latitude e denunciadora dos males sociais como o fascismo, a inxustiza, a emigración, etc. Por outra banda, unha liña intimista, na que o poeta amosa o seu inconformismo e desacougo existencial, e na que Celso Emilio evoca o mundo da infancia, trata o tema da fugacidade da vida e o do amor. Por último, cómpre salientar unha liña irónica, moi corrosiva e crítica cos problemas sociais, na que o poeta denuncia a mesquindade humana por riba de calquera cultura, raza ou fronteira.
Con respecto ás características formais temos que sinalar dúas moi salientables: por unha banda o emprego da lingua, pois nos seus poemas predomina un ton coloquial acorde coa finalidade da súa poesía: chegar a todo o mundo. Por outra parte, e tendo en conta as características formais da poesía de Celso Emilio debemos ter en conta a métrica, que é moi variada e na que predomina o verso libre.

14. Cita cinco obras de Celso Emilio (son 10)
Cartafol de poesía
O soño sulagado
Longa noite de pedra
Viaxe ao país dos ananos
Cantigas de escarnio e maldicir
Terra de ningures
Antipoemas
Cimenterio privado
Onde o mundo se chama Celanova
Libro das homenaxes.


Comentarios (0) - Categoría: APUNTAMENTOS LITERATURA 4º ESO - Publicado o 09-06-2017 17:58
# Ligazón permanente a este artigo
CUESTIÓNS RAMÓN CABANILLAS, GRUPO NÓS E AS VANGARDAS GALEGAS
GALICIA DE 1916 A 1936. RAMÓN CABANILLAS

1. Cando se fundan as Irmandades da Fala e que pretenden? No ano 1916 créanse na Coruña as Irmandades da Fala, que son unha asociación cultural que pretende:
a) A cooficialidade entre o galego e ocastelán.
b) A autonomía de Galicia
c) Crean as editoriais “Lar”, “Céltiga”e “Nós”, e o xornal “A Nosa Terra”.

2. Que é o Seminario de Estudos Galegos e que pretende? No ano 1923 na Universidade de Santiago créase o Seminario de Estudos Galegos, composto por estudantes e profesores que pretenden estudar e divulgar o patrimonio cultural galego en galego; concretamente nos ámbitos da xeografía, da historia e da etnografía.

3. Fai un esquema no que clasifiques as obras de Ramón Cabanillas.
Poesía Teatro
Poesía lírica Poesía narrativa
Vento mareiro
A rosa de cen follas
Da terra asoballada
No desterro Na noite estrelecida que consta de tres sagas: “A espada Escalibor”; “A demanda do santo Graal”; “O sono do rei Artur”
O bendito san Amaro
Samos A man de Santiña
O Mariscal
4. Explica as características da obra de Cabanillas
Características da súa obra
a) Logra harmonizar a poesía decimonónica do Rexurdimento coas grandes corrente anovadoras do seu tempo.
b) Presenza de trazos modernistas como: gusto polo exótico, inclinación cara ao sensual e colorista, procura de elementos mitolóxicos, cosmopolitismo e musicalidade dos versos.
c) Dentro da súa poesía lírica distinguimos tres eixos temáticos:
-c. 1. Poesía cívica: moi comprometida co agrarismo e coas Irmandades da Fala.
-c.2. Poesía intimista: nela o sentimento amoroso e a paisaxe son os protagonistas.
-c.3. Poesía costumista na que presenta matices humorísticos e irónicos con novidades modernistas.

O GRUPO NÓS (TEMA 2)
1) Define a xeración Nós e cita aos seus membros máis destacados. Na década dos ano 20 xorde un grupo de intelectuais entre os que destacamos a Vicente Risco, Ramón Otero Pedrayo, Cuevillas e Castelao que fundan o grupo Nós.
2) Cal é a actitude do grupo Nós, é dicir, que pretenden? O grupo Nós pretende europeizar a cultura galega
3) Cita as características grupais da xeración Nós. Entre as características desta xeración citamos as seguintes:
 Son de orixe pequeno burguesa e son universitarios
 Todos evolucionan cara á ideoloxía galeguista.
 Senten inconformismo, inadaptación e rebeldía co mundo que lles tocou vivir.
 Apostan pola modernidade pero sen renunciar ao tradicional.
 Están influenciados polas culturas alleas e exóticas e polo mundo do esoterismo.
 Todos eles cultivan o xénero narrativo e ensaístico e son pioneiros en introducir o emprego da ambientación urbana na narrativa (ex. O porco de pé, de Risco)
4) Por que se di que Castelao foi un autor polifacético? Dise que Castelao foi un autor polifacético porque destacou como debuxante, pintor, ilustrador (de libros), literato, ensaísta e orador (político).
5) Que obra literaria de Castelao está ambientada no mundo de ultratumba? Esta obra é Un ollo de vidro
6) Cal é o título da obra de Castelao que está constituída por un conxunto de prosas breves de temática variada? O título desta obra é Cousas
7) Cita a súa obra que se considera biográfica. A obra de Castelao que contén trazos autobiográficos é Retrincos.
8) Cal é o título da súa novela longa? O título da novela é Os dous de sempre
9) Cal é o título da súa única obra teatral? O título da súa única peza teatral é Os vellos non deben de namorarse
10) Que é Sempre en Galiza? É unha obra ensaística na que Castelao sintetiza o seu pensamento político.
11) Cal é a principal aportación de Risco á narrativa galega? A principal aportación de Risco á narrativa é o abandono do ruralismo a favor do intelectualismo e dos motivos esotéricos
12) Cal é a súa obra narrativa máis salientable? Fala un pouco do seu argumento. A súa principal obra narrativa é O porco de pé. Nela Risco fai unha parodia humorística da sociedade do seu tempo, critica a burguesía e satiriza a sociedade consumista e materialista. Todo isto faino en base a dous personaxes antagónicos: Don Celidono (materialista) e o Doutor Alveiros (espiritualista).
13) Dentro da súa produción teatral Risco ten unha obra. Cítaa. A súa obra teatral é O bufón de El Rei.
14) Cita as dúas obras ensaísticas de Risco. As dúas obras son: Nós, os inadaptados e Mitteleuropa.
15) Elabora un cadro no que clasifiques e cites en función do xénero a produción literaria de Otero Pedrayo.
Poesía
Bocarribeira
Narrativa
Pantelas,home libre.
Os camiños da vida.
Arredor de si.
A romaría de Xelmírez.
Fra Vernero
Mesón dos ermos.
O señorito da Reboraina
O purgatorio de don Ramiro.
teatro
A lagarada.
O desengano do prioiro
Ensaio
Síntese xeográfica de Galicia
16) Enumera a temática e as claves ideolóxicas de Otero Pedrayo.
 A realidade e a historia de Galicia.
 A decadencia da fidalguía e a chegada da modernidade.
 O cristianismo como esencia do ser galego e oposto ao materialismo.
 A necesidade de conservar a tradición.
17) Indica o máis salientable con respecto ao estilo que emprega Otero Pedrayo nas súas obras.
 Gusto polas descricións detalladas.
 Abundancia de digresións que se desvían da historia principal.
 Preferencia por unha sintaxe máis complexa (oracións longas e subordinadas).
 Presenza da erudición do autor nas súas obras en canto ás referencias culturais
AS VANGARDAS (TEMA 3)
1. Que é “Máis Alá”? “Máis Alá” é un manifesto publicado no ano 1922 e elaborado polo poeta Manuel Antonio e polo pintor Álvaro Cebreiro. Nel reivindican un cambio radical no panorama cultural galego e reivindican o idioma como elemento nacional.
2. Realiza un esquema coas principais características e autores (coas súas obras) das vangardas galegas.
A renovación poética levada a cabo nesta época e influenciada polas distintas correntes vangardistas do momento, traducirase en Galicia nos seguintes movementos literarios:
a) O imaxinismo ou hilozoísmo. Ten como máximo expoñente a Luís Amado Carballo coas súas obras poéticas: Proel e O galo e coa súa novela Os pobres de deus e outros relatos. O imaxinismo caracterízase por presentar unha paisaxe humanizada, con innovadoras imaxes de carácter sensorial.
b) O neotrobadorismo. Os seus máximos representantes son Fermín Bouza Brey con Nao senlleira e Álvaro Cunqueiro con Cantiga nova que se chama riveira. A principal característica do movemento do neotrobadorismo é que retoma a estrutura formal das cantigas medievais, concretamente da cantiga de amor e de amigo, e que lle impón unha temática contemporánea.
c) O vangardismo. Este ismo pretende asumir as propostas dos movementos de vangarda. Entre os seus representantes citamos a Álvaro Cunqueiro con obras como Mar ao norde e Poemas do si e do non. Por outra parte, temos que citar a Manuel Luís Acuña, con Fírgoas e a Manuel Antonio con De catro a catro, Sempre e mais dispois, Viladomar, Con anacos do meu interior, Foulas.
3. Quen é Rafael Dieste? Fala das súas obras o máis salientable delas.
Rafael Dieste é o principal representante no eido literario da narrativa, dentro do que se coñece como xeración do 22. Cómpre salientar a súa obra narrativa Dos arquivos do trasno (conxunto de relatos nos que mestura a realidade e a fantasía nun ambiente popular galego, e remata sempre cun final sorprendente) e a súa obra teatral A fiestra valdeira a través da cal contribúe á renovación formal e temática. Trátase dunha comedia simbólica centrada no tema da identidade cultural






Comentarios (0) - Categoría: APUNTAMENTOS LITERATURA 4º ESO - Publicado o 09-06-2017 17:12
# Ligazón permanente a este artigo
Fonctions communicatives
Fonctions communicatives
1.- Présenter à quelqu’un
a) Familier :
 Salut ! Ça va ! ¡Hola !, ¿Qué tal ?
 Oui, ça va, et toi ? Bien, ¿y tú ?
 Je te présente mes amis, voici Pierre et voilà Marie : Te presento a mis amigos, éste es Pierre y ésta es Marie.
 Enchanté (e) : encantado,da.
b) Formel :
 Bonjour ! Comment allez-vous ? ¡Buenos días !, ¿Cómo está usted ?
 Bien, merci, et vous ? Bien gracias, ¿y usted ?
 Je vous présente M. et Mme Delon : Le presento al Sr y la Sra Delon.
 Enchanté (e) de faire votre connaisance : Encantado de conocerlos.
2.- L’heure
 Quelle heure est-il, s’il vous plaît ? ¿Qué hora es, por favor ?
 Il est neuf heures pile : las nueve en punto.
 Il est neuf heures cinq : las nueve y cinco.
 Il est neuf heures environ : las nueve aproximadamente.
 Il est neuf heures passées : las nueve y pico
 Il est neuf heures et quart : las nueve y cuarto
 Il est neuf heures et demie : las nueve y media
 Il est neuf heures moins le quart : las nueve menos cuarto.
 Il est neuf heures moins vingt : las nueve menos veinte.
 Il est midi : Son las doce (del mediodía)
 Il est midi et dix : Son las doce y diez
 Il est minuit : Son las doce (medianoche)
 Il est tôt/tard : Es pronto/tarde.
 Je suis en avance/ à l’heure/ en retard : llego pronto/puntual/tarde.
3.- Demander son chemin
 Excuse-moi. Je me suis perdu. Pouvez-vous me dire où est la rue…? Perdone. Me he perdido. Puede usted decirme dónde está la calle… ?
 Excuse-moi. Comment est-ce que peux aller à …/au … ? Disculpe. ¿Cómo se va a… ?
 Pardon, est-ce que vous pourriez m’aider, s’il vous plâit ? Disculpe. ¿Me podría ayudar, por favor ?
 Je suis désolée. Je ne connais pas ça : Lo siento. No conozco esto.
 C’est loin. Il faut prendre le bus : Está lejos. Hay que coger el bus.
 C’est très près d’ici : Está muy cerca de aquí.
4.- Indiquer un chemin
 Tournez à droite/à gauche : gire a la derecha/a la izaquierda.
 Continuez tout droit : siga todo recto.
 Traversez la rue : cruce la calle.
 Faites demi-tour : dé la vuelta.
 Prenez la deuxième rue à gauche/à droite : coja la segunda calle a la izquierda/a la derecha.
5.- Parler au téléphone
 Décrocher : descolgar
 Composer le numéro de téléphone : marcar el número.
 Est-ce que je peux téléphoner ? ¿puedo telefonear ?
 Allô ? C’est Jean. Marie est là ? ¿Oiga ? Soy Juan. ¿Está María ?
 Allô ? C’est Jean. Je voudrais parler à Marie : ¿Oiga ? Soy Juan. Quisiera hablar con María.
 Attendez un moment. Ne quittez pas. Espere un momento. No cuelgue.
 Est-ce que je peux lui laisser un message ? ¿Puedo dejarle un recado ?
 Elle est absente en ce moment : En este momento no está.
 Ceci est le répondeur automatique de la famille Durand. Parlez après le bip sonore : Este es el contestador automático de la familia Durand. Hable después de oir la señal.
 L’annuaire : la guía telefónica.
 Le minitel : Es un banco de datos que se encuentra en todas partes ; en él se puede buscar cualquier información relativa a direcciones, horarios, etc.
6.- S’intéresser à quelqu’un
 Qu’est-ce qu’il t’arrive ? ¿Qué te pasa?
 Ma famille me manque : Echo de menos a mi familia.
 Bonne nuit ! Repose-toi bien ! ¡Buenas noches !, ¿Que descanses !
 Bonjour ! Tu t’es bien repesé(e) ? ¡Buenos días!, ¿Has decansado bien?
 Non, je suis fatigué (e). Je vais me coucher : No, estoy cansado/a. me voy a acostar.
7.- À la poste
 Où y a-t-il une boîte aux lettres, s’il vous plaît ?: ¿Dónd ehay un buzón, por favor ?
 Excusez-moi, où est la poste, s’il vous plaît ? Perdone, ¿dónde está la oficina de correos, por favor ?
 Combien ça coûte d’envoyer cette carte/cette lettre/ce paquet ?: ¿Cuánto cuesta enviar esta postal/esta carta/ este paquete ?
 Un timbre : un sello.
8.- À table
 J’ai faim, très faim. À quelle heure on mange ? Tengo hambre, mucha hambre, ¿a qué hora comemos?
 C’est prêt, à table ! Ya esta. Vamos a la mesa.
 J’ai soif : tengo sed
9.- Au restaurant
 Pouvez-vous me donner la carte, s’il vous plaît ? ¿Me da la carta, por favor ?
 Je vais prendre le plat du tour et tu vas prendre le menu : tomaré el plato del día y tú tomarás el menú.
 En entrée, je voudrais des hors-d’ouvre/un potage : De entrada, me gustarían unos entremeses/una sopa.
 Comme plat principal je voudrais une omelette : como plato principal me gustaría una tortilla.
 Comme dessert je voudrais un gâteau : De postre, me gustaría un pastel.
 Pouvez-vous m’apporter une serviette, s’il vous plaît ? ¿me puede traer una servilleta, por favor ?
 L’addition, s’il vous plaît ! La cuenta, por favor.
 Les toilettes, s’il vous plaît ? Los servicios, por favor.
 Peux-tu/pouvez-vous me passez le pain ? ¿Puedes/puede pasarme el pan ?
 C’est très bon. C´est délicieux : Está buenísimo.
10.- Au café
 On va prendre un pot ? ¿Vamos a tomar algo ?
 Qu’est-ce que tu vas manger ? ¿que vas a tomar ?
 Un sandwich au fromage/au saucisson/un croquemonsieur/une salade composée/une pâtisserie : un bocadillo de queso/de salchichón/ un sandwich mixto de jamón y queso/ algo dulce.
 Qu’est-ce que tu prends à boire ? ¿Qué quieres beber ?
 Une orange pressée/une limonade/un demi/une bière : un zumo de naranja natural, una gaseosa, una caña, una cerveza.
 Je vous dois combien ? ¿Cuánto es ?
11.- Pour commander au Mac Do
 Je voudrais un grand hamburger avec des frites, s’il vous plaît. Querría una hambuguesa grande con patatas fritas, por favor.
 Et comme boisson ? ¿Y para beber ?
 Je voudrais de l’eau minérale.
 Ce sera tout ? ¿Ya está todo ?
 Oui, merci.
 Ça fait 30 francs, s’il vous plaît : Son 30 francos, por favor.
 Où est-ce qu’on s’assoit ? ¿Dónde nos sentamos ?
 Pose ton plateau sur cette table : pon tu bandeja sobre esta mesa.
 Quels ingrédients voulez-vous ? ¿Qué ingredientes quiere ?
12.- S’excuser
 Excuse-moi, je peux entrer/passer ? Perdone, ¿puedo pasar ?
 Excuse-moi, pourriez-vous me dire où se trouve la gare ? ¿Me podría decir, dónd eestá la estación ?
 Bien sûr ! ¡por supuesto !, ¡desde luego !
13.- Je suis desolé (e)
 Je suis desolé (e). Je ne l’ai pas fait exprès : Lo siento, no lo he hecho a posta.
 Pardon, j’ai dit une bêtise : Lo siento, he dicho una tontería.
14.- Souhaiter quelque chose à quelqu’un
 Joyeux/ bon anniversaire : ¡feliz cumpleaños !
 Joyeux Noël ! Feliz Navidad !
 Vous aussi : igualmente
 Bonne Année ! ¡Feliz Año Nuevo !
 Toutes mes félicitations ! : ¡Enhorabuena !
 Bon voyage ! : ¡Buen viaje !
 À ta santé !: !Salud !
 À vos/tes souhaits ! ¡Jesús !
15.- Achats
 Puis je vous aider ? ¿Le puedo ayudar ?
 Merci. Je ne fais que regarder. No gracias. Sólo estoy mirando.
 Je voudrais essayer ce modèle : Me gustaría probar…
 Vous faites quelle taille ? ¿Qué talla usa ?
 Je fais du 38 : Uso la 38.
 Que désirez-vous ? ¿Qué desea ?
 Pouvez-vous me montrer ces chaussures ? ¿podría enseñarme esos zapatos ?
 Je peux l’essayer ? ¿me lo puedo probar ?
 C’est trop petit/très grand : Me queda pequeño/grande.
 C’est trop cher : Es demasiado caro.
 Je le/la/les prends : Me lo llevo
 Combien ça fait ? ¿Cuánto cuesta ?
16.- Les quentités Je voudrais…
 Un paquet de biscuits/bonbons : un paquete de galletas, caramelos
 Une boîte de chocolats/ sardines : una caja/una lata de chocolate/sardinas.
 Un pot de confiture : un tarro/frasco de mermelada.
 Un demi-kilo de beurre : medio kilo de mantequilla
 Une douzaine/demi-douzaine d’œufs : una/media docena de huevos.
 Une potion de gâteau : una reción de tarta.
 Un filet de… : un filete de…
 Un bifteck : un filete de buey.
 Une côtelette de veau : una chuleta de ternera
 Une tranche de pain : una rebanada de pan
 Un morceau de sucre : un terrón d’azúcar
 Une tranche de… : una loncha/rodaja de…
17.- À la banque
 Où y a-t-il un bureau de change ?¿Dónde hay una oficina de cambio ?
 Je voudrais changer des … en …
 A combien est l’euro ? ¿A cuánto está el euro ?
 Voici ma carte bleue : Aquí tiene mi tarjeta de credito.
18.- Dans une fête
_ Veux-tu venir à ma fête ?
_ Oui, à quelle heure commence la fête ?
_ Veux-tu que j’emporte quelque chose ? ¿Quieres que lleve algo ?
_ Rien, merci : Nada, gracias.
_ Et toi, veux-tu venir ?
_ Je ne peux pas y aller. J’ai rendez-vous avec Marie : Yo no puedo ir. He quedado con Marie.
29.- Pendant la fête
_ Veux-tu danser ? La musique est géniale, m’est-ce pas ?¿Quieres bailar ? La música es estupenda, ¿verdad ?
_ La musique est trop forte. On va dans la cuisine ? La música está muy alta. ¿Vamos a la cocina?
_ Je me suis bien amusé(é) : Me lo he pasado muy bien.
_ On s’en va: Nos vamos.
20.- Le métro
 Où est la station de métro la plus proche, s’il vous plaît ? la más cercana.
 Quelle est la ligne pour aller à… ?
 Est-ce que ce métro va à…
 Combien coûte le ticket ?
 Pardon, je descends ici : Disculpe, me bajo aquí.
21.- En sortant de la gare
 Où est la station de taxis, s’il vous plaît ?
 Combien coûte la course jusqu’à…? ¿Cuánto vale el trayecto hasta…?
22.- À la gare/à l’aéroport
 Où se trouve … s’il vous plaît ?
 Le bureau d’information
 La salle d’attente : la sala de espera
 Le quai numéro : el andén
 Le buffet : la cantina
 La consigne : la consigna
 Le marchand de journaux : el kiosko
 Le bureau des objets trouvés : la oficina de objetos perdidos
 Donnez-moi (au guichet) un aller et retour : un billete de ida y vuelta.
 Un billet de première/seconde classe
 Je voudrais une place non-fumeur.
 Une place à l’avant/à l’arrière : un asiento delante/detrás
 Est-ce qu’il faut changer ? ¿Hay que hacer trasbordo ?
 Pardon, cette place est-elle libre ? ¿está ocupado ?
 Défense de fumer : Prohibido fumar
 Défense de se pencher para la fenêtre : prohibido asomarse a la ventana.
 Voici mon billet : aquí tiene mi billete
 Je suis très pressé (é). Je vais à l’aéroport : Tengo mucha prisa. Voy al aeropuerto
 À quelle heure a lieu l’embarquement ? ¿A qué hora es el embarque ?
 Le départ : La salida
 L’arrivée : La llegada
 Rater/manquer le train/l’avion : perder el tren/avión
23.- Chez le docteur
 Allô ? Je voudrais prendre un rendez-vous : Quisiera pedir hora.
 Qu’avez-vous ?/Que vous arrive-t-il ?: ¿Qué te/le sucede ?
 J’ai mal…à la tête : Me duele la cabeza
" à l’estomac/à la gorge/aux oreilles
 J’ai mal au cœur : estoy mareado
 Je suis malade : estoy enfermo
 J’ai vomi : he vomitado
 J’ai de la fièvre : tengo fiebre
 Ça va mieux ? ¿Estás mejor?
 Oui, merci. Ça va : Sí, estoy bien.
24.- À l’hôtel
_ J’ai réservé une chambre pour deux personnes avec salle de bains
_ À quel nom, s’il vous plaît ? Pouvez-vous me laisser une pièce d’identité, s’il vous plaît ?
¿…me deja su documentación por favor ?
_ Voici votre clé, chambre 49 : Aquí tiene su llave, habitación 49.
_ Pouvez-vous me préparer ma note, s’il vous plaît ? ¿Me puede preparar la cuenta, por favor ?
_ Merci. Gracias
_ Au revoir ! Bon voyage ! ¡Adiós !, ¡buen viaje !
25.- Le temps
 Il fait chaud/assez chaud/très chaud : hace calor/bastate calor/mucho calor.
 Il fait froid : Hace frío.
 Il y a du vent : hace viento
 Il pleut : Llueve ; la pluie : la lluvia
 Il neige, il y a du brouillard/il gèle/il y a des nuages/il y a du soleil : nieva, hay niebla, está helando, hay nubes, hace sol.
 Il fait mauvais/beau : hace malo/bueno
26.- La télévision
 Qu’est-ce qu’il y a ce soir à la télé ? ¿Que ponen en la tele ?
 Sur quelle chaîne ? ¿En qué canal ?
 À quelle heure ça commence ? ¿A qué ora empieza ?
 Il y a /ça passe un film/un policier/une comédie/un drame/un western : Echan una peli, una película policíaca.
 Il y a un dessin animé : una película de dibujos animados.
 Il y a un film de science-fiction, un film d’aventrures, un journal (informativo), un match (un partido)
Comentarios (0) - Categoría: TRABALLO VIDEO FRANCÉS - Publicado o 09-05-2017 10:33
# Ligazón permanente a este artigo
IDENTIFICA AS CONX./ LOC. CONXUNTIVAS
Identifica e subliña os nexos que atopes nas seguintes oracións bipolares. Ex. Como chegamos tarde, decidimos non entrar na reunión. Conx. Causal.

1. María tenche máis sentidiño ca ela aínda que non cho pareza. Conx. Comparativa// Loc. Conx. concesiva
2. Malia saír elixido delegado non está contento, porque sempre ten que queixarse de todo. Conx. Concesiva// conx. causal
3. Unha alta porcentaxe da poboación sofre esa doenza, sen embargo nunca sae reflectido nas estatísticas. Loc. Conx. Adversativa.
4. Como non me entreguedes as autorizacións que vos enviamos non iremos de excursión porque sen elas non podemos facer nada. Conx. Condicional// conx. causal
5. Por moito que che poida parecer unha persoa honrada, non cho é tanto porque mira o que lle fixo a Raquel. Loc. Conx. Concesiva// conx. causal.
6. Dado que non hai máis dúbidas fixaremos a data para a realización do exame de avaliación. Loc. Conx. causal
7. A xente segue estando temerosa, a pesar de que nos medios de comunicación digan que non hai posibilidade de haber outro terremoto. Loc. conx. concesiva
8. Moitos veciños desa urbanización que foi asaltada teñen medo, xa que consideran que non están totalmente protexidos. Loc. Conx. causal.
9. Os médicos din que a operación saíu ben, non obstante haberá que ser cautelosos e ver como evoluciona o pacente, visto que noutros casos o postoperatorio non foi tan bo. Loc. Conx. adversativa // loc. Conx. causal
10. Sempre que ela se faga responsable deses cartos os demais podemos estar tranquilos. Loc. Conx. condicional.


Comentarios (0) - Categoría: EXERCICIOS SINTAXE 4º ESO - Publicado o 08-05-2017 13:26
# Ligazón permanente a este artigo
TEATRO DENDE 1973 ATA A ACTUALIDADE
O TEATRO DENDE 1973 ATA A ACTUALIDADE
A partir da década do 70 o teatro vai experimentar unha serie de melloras tanto desde a perspectiva formal como a temática. Pero hai unha serie de feitos que contribuíron a este asentamento:
a) O establecemento de axudas económicas e a creación de circuítos de representación.
b) O nacemento en 1984 do Centro Dramático Galego.
c) A creación do Instituto Galego das Artes Escénicas e Musicais.
d) A creación en 2005 da Escola Superior de Arte Dramática de Galicia.
e) A creación de premios para textos teatrais como o Álvaro Cunqueiro e o Rafael Dieste.
f) Creación dos Premios de Teatro María Casares da Asociación de Actores e Actrices.
g) O Incremento de compañías de teatro profesional como: Sarabela, Ollomol-tranvía, Teatro de Aquí, Teatro do Atlántico, Chévere, Talía…
h) Nacemento de compañías de teatro infantil e xuvenil como Tanxarina, Cachirulo, Falcatrúa…
O GRUPO ABRENTE
En 1973 a asociación cultural Abrente organiza a Mostra de Teatro de Ribadavia e un concurso de textos teatrais que darán pulo á produción de textos teatrais ata 1980. Os membros desta asociación combinan a escrita coa interpretación e ademais buscan innovacións temáticas. Entre os seus membros más salientables citamos aos seguintes:
Manuel Lourenzo. Na súa obra hai dúas liñas temáticas que son: o teatro mítico na liña das traxedias grecolatinas, presente en obra como: Traxicomedia do vento de Tebas namorado dunha forca; por outra banda, o teatro de circunstancias de carácter experimental, en obras como Teatro mínimo ou Veladas indecentes.
Euloxio R. Ruibal con obras como Zardigot, Azos de esguello.
Roberto Vidal Bolaño, dramaturgo que foi promotor do grupo Antroido e de Teatro do Aquí. Entre as súas obras salientamos: Laudamuco, señor de ningures; Bailadela da norte ditosa; Días sen gloria; Rastros; A ópera do patacón.
A PROMOCIÓN DOS 80
Existen uns trazos xerais que caracterizan os autores e autoras desta época:
a) Recorren á metáfora, ao símbolo e á ironía cimi estratexias da escrita literaria.
b) Utilizan o humor como unha forma do absurdo.
c) Empregan a anonimia: designación xeral dos personaxes, sen nome (El, Ela, Marido...).
Representantes:
Miguel Anxo-Fernán Vello con: A tertulia de máscaras.
Inma A. Souto con: Historia do silencio, Cartas a un amante.
Xesús Pisón con Venenos.
A PROMOCIÓN DO 90
Moitos dos membros desta promoción estaban moi ligados a compañías teatrais, feito este que contribuíu á profesionalización do teatro, pois procuran que os seus textos sexan representados.
Presentan unha serie de trazos comúns: conteñen menor carga simbólica; toman outros textos como punto de partida; a comedia está moi presente; son máis lúdicos e menos paródicos.
Representantes:
Cándido Pazó con Commedia, un xoguete para Galdoni, A piragua
Miguel Anxo Murado con A grande noite de Fiz, Historias peregrinas
Raúl Dans con Lugar
Roberto Salgueiro con Eliana en ardentía ou Bernardo destemplado.
Rubén Ruibal con Limpeza de sangue.
Teresa Moure con Unha primavera para Aldara.
Paula Carballeira con Pressing catch.
Santiago Cortegoso con Raclette
Comentarios (0) - Categoría: APUNTAMENTOS LITERATURA 4º ESO - Publicado o 08-05-2017 12:04
# Ligazón permanente a este artigo
A POESÍA DE 1976 ATA A ACTUALIDADE
No ano 1976 os críticos sinalan un cambio de rumbo dentro da poesía galega, propiciado pola publicación de dúas obras poéticas: Seraogna, de Alfonso Pexegueiro, e Con pólvora e magnolias, de Xosé Luís Méndez Ferrín. Ditas publicacións suporán unha ruptura coa corrente do socialrrealismo imperante ata ese momento, aínda que tamén temos que ter en conta: a divulgación da obra de Manuel Antonio e a da poesía da última etapa de Álvaro Cunqueiro.

A XERACIÓN DOS 80
A partir de 1975 producíronse importantes novidades no panorama da poesía galega, como é caso da aparición de colectivos poéticos como Rompente, Cravo Fondo e De amor e desamor. Todos eles elaboran manifestos, colaboran con outros artistas e declaran a súa intención de renovar a poesía galega.
Os críticos teñen sinalado a década dos 80 como a “idade de ouro” para se referir á eclosión poética xurdida na década dos 80. E cómpre salientar tamén algúns aspectos que contribuíron a difundir a súa poesía: a convocatoria de premios literarios como Esquío, Leliadoura, González Garcés, Celso E. Ferreiro...;
Aínda que a diversidade da obra é unha característica presente en todos os seus compoñentes podemos establecer uns trazos comúns:
a) Culturalismo e interculturalismo: inzan os seus poemas de referencias e citas de autores universais.
b) Tematicamente falando cómpre salientar a presenza do erotismo e a sensualidade, así como a relación coa terra.
c) Teñen gran rigor no uso da lingua poética, pois tratan de afastarse das características formais da corrente do socialrealismo.
d) Coidan tanto a métrica como a estrofa.
A continuación citamos algúns membros que formaron parte desta xeración: Antón Reixa, Ramiro Fonte, Xulio Valcárcel, Manuel Rivas, Lois Pereiro, Alfonso Pexegueiro, Miguel Anxo Fernán-Vello, Xosé María Álvarez Cáccamo, Román Raña, Ana Romaní, Manuel Forcadela, Pilar Pallarés, Xavier R. Baixeras, Xavier Seoane, etc.
A XERACIÓN DOS 90
Na década dos 90 tamén debemos salientar a presenza de colectivos poéticos como son Ronseltz, Batallón liteario da Costa da Morte e Sete Naos. Tamén temos que mencionar o relevo que ten a importancia de novas coleccións poéticas editoriais como Espiral Maior, Ablativo Absoluto ou Letras da Cal.
Non podemos esquecer tamén como dato moi relevante a importancia da aparición dun número de voces femininas xurdidas dentro da poesía galega deste período: Ana Romaní, Chus Pato, Olga Novo, Emma Couceiro, María do Cebreiro, Eva Veiga, Marta Dacosta, Lupe Gómez, Yolanda Castaño, Helena de Carlos...
Amais destas voces femininas integran esta xeración os seguintes poetas: Rafa Villa, miro Villar Martín Veiga, Estevo Creus, Xabier Cordal e Fran Alonso.
Todos os membros desta xeración presentan uns trazos comúns que son:
a) Linguaxe directa e colocquial, pero sen descoidar a forma.
b) Emprego do verso libre.
c) Poesía próxima á vida cotiá, poesía naïf.
d) Nova temática: o antimilitarismo, o feminismo, o ecoloxismo.
e) Hai autores de poemas minimalistas, que tratan de trasnmitir unha mensaxe con forza a través de textos moi breves.
POETAS DE COMEZOS DO SÉCULO XXI.
No inicio do século XXI dentro da panorámica da poesía galega cómpre falar da presenza de novas voces como Lucía Novas, Antía Otero, Xiana Arias, Alberte Momán, Alicia Fernández, Berta Dávila, Fran Cortegoso, Xesús Castro, Ismael Ramos...
A crítica ten sinalado catro correntes presentes en todos eles, que son as que seguen:
a) Obras cunha poesía de linguaxe limpa.
b) Obras de poesía-pensamento.
c) Obras de poesía militante e comprometida.
d) Obras que buscan desacralizar a poesía
.
Comentarios (0) - Categoría: APUNTAMENTOS LITERATURA 4º ESO - Publicado o 05-05-2017 12:48
# Ligazón permanente a este artigo
A GALICIA CONTEMPORÁNEA. CONTEXTO HISTÓRICO. A NARRATIVA.
Tras a morte de Franco en 1975 ábrese no Estado un novo período histórico que comeza coa aprobación da Consitución Española no ano 1978.
En Galicia temos que sinalar a aprobación do Estatuto de Autonomía en 1980 e a aprobación da Lei de Normalización Lingüística no ano 1983. Grazas a isto prodúcese un incremento da actividade cultural coa aparición dos novos mercados,pois no mundo editorial experimentouse un significativo crecemento por mor do nacemento de novas editoriais: Xerais, A Nosa Tera, Laiovento, Espiral Maior, Sotelo Blanco, Ir Indo...Así mesmo, as xa existentes (Galaxia, O Castro) experimentaron tamén un incremento da súa produción.
por outra banda desde 1975 cómpre salientar unha serie de feitos que favorecerán o incremento da actividade no eido narrativo. Estes son os que citamos a continuación:
a) A aparición de novas editoriais centradas na publicación de textos narrativos: Xerais, Sotelo Blanco, Ir Indo, A Nosa Terra, Do Cumio, Baía, etc.
b) A proliferación de premios de narrativa: Modesto Rodríguez Figueiredo, Premio da Crítica Galega, García Barros, Raíña Lupa, Merlín...
c) O incremento de traducións de obras doutros países á nosa lingua, grazas a editoriais especializadas como: Ronoceronte ou Hugin e Munin.
d) O incremento do número de lectores e de medios para a divulgación e tratamento das obras, tales como programas radiofónicos, suplementos en xornais, blogs, publicacións especializadas.
e) A coincidencia de varias xeracións de narradores.
Tendo en conta todo o citado ata agora podemos facer a seguintes cronoloxía ou periodización, pois distinguimos tres etapas que son as que seguen:
a) De 1975 a 1985. Regúlase o uso da lingua galega no ensino e isto vai demandar a reedición dos grandes narradores clásicos no que se centrarán Galaxia e Ediciós do Castro.
b) De 1985 ata finais de século. Cómpre ter en conta dous aspectos: a forza que gaña o relato curto e por outra banda, amplíase o abano temático, formal e de xénero.
c) Os comezos do século XXI. Neste período debemos sinalar: a presenza de voces femininas como por Marilar Aleixandre, Teresa Moures, María Reimóndez, Iolanda Zúñiga...; o pulo que colle a novela negra e tamén a revitalización de temas como o da Guerra Civil.
Por outra banda, dende o punto de vista temático podemos establecer algunhas liñas que son as seguintes:
a/ O experimentalismo narrativo e as ambientacións urbanas e suburbanas. Como mostra temos as obras de Antón reixa, Cid Cabido, Margarida Ledo, Manuel Seixas, Xosé Carlos Caneiro, Jaureguizar, Samuel Solleiro e Suso de Toro.
b/ O realismo no que se sitúan Xavier Alcalá e Xosé Manuel Martínez Oca. Tamén temos que sinalar a novela histórica, cultivada entre outros por Víctor Freixanes ou por Darío Xohán Cabana. Por outra banda, aqueles autores que tratan o tema da Guerra Civil como é o caso de Manuel Rivas, Fernández Ferreiro, Riveiro Coello ou Carlos Casares. E xa por último, os que tratan tema do narcotáfico nas súas obras como Manuel Rivas ou Manuel Portas.
c/ O tratamento de elementos fantásticos desde unha perspectiva realista como aparece nas obras de Alfredo Conde, Darío Xohán Cabana, Paco Martín ou Xosé Miranda.
d/ A intriga e o misterio e mesmo elementos da novela negra en obras de Pedro Feijoo, Diego Ameixeiras, Fran Alonso, Mercedes Leobalde ou Ledicia Costas.
Non podemos rematar este tema sen deixar de mencionar o auxe que supuxo dentro do xénero da narrativa a consolidación da literatura infantil e xuvenil cultivada por autores como os que se citan a continuación:
Marilar Aleixandre coas súas obras: A banda sen futuro, Rúa Carbón.
Fina Casalderrey con Prohibido casar, papá, Lúas de nácara, A Pomba e o Degolado.
Agustín Fernández Paz con O centro do labirinto, Aire negro, Noite de voraces sombras.
Antonio Gª Teijeiro con Na fogueira dos versos, A teima de Xan.
Paco Martín con
Das cousas de Ramón Lamote, Lembranza nova dos vellos mesteres.
Xosé A. Neira Cruz con As cousas claras, O armiño dorme.
Xabier P. DoCampo con Cando petan na porta pola noite, A casa da luz, O libro das viaxes imaxinarias.
An Alfaya con A sombra descalza, Illa Soidade.
Marcos Calveiro con O pintor do sombreiro de malvas.
Ledicia Costas conEscarlatina, a cociñeira defunta.
Comentarios (0) - Categoría: APUNTAMENTOS LITERATURA 4º ESO - Publicado o 04-05-2017 12:12
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal