PROFESGALEGAS


Neste espazo deixaremos pegadas sobre aspectos lingüísticos e literarios da nosa cultura
Benvid@s ao noso blog. Nel atoparedes, tal e como vedes, aspectos relativos ao noso idioma, tanto desde a perspectiva lingüística, como sociolingüística e literaria. Contamos coa vosa colaboración para que isto vaia "pra diante"

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Fonctions communicatives
Fonctions communicatives
1.- Présenter à quelqu’un
a) Familier :
 Salut ! Ça va ! ¡Hola !, ¿Qué tal ?
 Oui, ça va, et toi ? Bien, ¿y tú ?
 Je te présente mes amis, voici Pierre et voilà Marie : Te presento a mis amigos, éste es Pierre y ésta es Marie.
 Enchanté (e) : encantado,da.
b) Formel :
 Bonjour ! Comment allez-vous ? ¡Buenos días !, ¿Cómo está usted ?
 Bien, merci, et vous ? Bien gracias, ¿y usted ?
 Je vous présente M. et Mme Delon : Le presento al Sr y la Sra Delon.
 Enchanté (e) de faire votre connaisance : Encantado de conocerlos.
2.- L’heure
 Quelle heure est-il, s’il vous plaît ? ¿Qué hora es, por favor ?
 Il est neuf heures pile : las nueve en punto.
 Il est neuf heures cinq : las nueve y cinco.
 Il est neuf heures environ : las nueve aproximadamente.
 Il est neuf heures passées : las nueve y pico
 Il est neuf heures et quart : las nueve y cuarto
 Il est neuf heures et demie : las nueve y media
 Il est neuf heures moins le quart : las nueve menos cuarto.
 Il est neuf heures moins vingt : las nueve menos veinte.
 Il est midi : Son las doce (del mediodía)
 Il est midi et dix : Son las doce y diez
 Il est minuit : Son las doce (medianoche)
 Il est tôt/tard : Es pronto/tarde.
 Je suis en avance/ à l’heure/ en retard : llego pronto/puntual/tarde.
3.- Demander son chemin
 Excuse-moi. Je me suis perdu. Pouvez-vous me dire où est la rue…? Perdone. Me he perdido. Puede usted decirme dónde está la calle… ?
 Excuse-moi. Comment est-ce que peux aller à …/au … ? Disculpe. ¿Cómo se va a… ?
 Pardon, est-ce que vous pourriez m’aider, s’il vous plâit ? Disculpe. ¿Me podría ayudar, por favor ?
 Je suis désolée. Je ne connais pas ça : Lo siento. No conozco esto.
 C’est loin. Il faut prendre le bus : Está lejos. Hay que coger el bus.
 C’est très près d’ici : Está muy cerca de aquí.
4.- Indiquer un chemin
 Tournez à droite/à gauche : gire a la derecha/a la izaquierda.
 Continuez tout droit : siga todo recto.
 Traversez la rue : cruce la calle.
 Faites demi-tour : dé la vuelta.
 Prenez la deuxième rue à gauche/à droite : coja la segunda calle a la izquierda/a la derecha.
5.- Parler au téléphone
 Décrocher : descolgar
 Composer le numéro de téléphone : marcar el número.
 Est-ce que je peux téléphoner ? ¿puedo telefonear ?
 Allô ? C’est Jean. Marie est là ? ¿Oiga ? Soy Juan. ¿Está María ?
 Allô ? C’est Jean. Je voudrais parler à Marie : ¿Oiga ? Soy Juan. Quisiera hablar con María.
 Attendez un moment. Ne quittez pas. Espere un momento. No cuelgue.
 Est-ce que je peux lui laisser un message ? ¿Puedo dejarle un recado ?
 Elle est absente en ce moment : En este momento no está.
 Ceci est le répondeur automatique de la famille Durand. Parlez après le bip sonore : Este es el contestador automático de la familia Durand. Hable después de oir la señal.
 L’annuaire : la guía telefónica.
 Le minitel : Es un banco de datos que se encuentra en todas partes ; en él se puede buscar cualquier información relativa a direcciones, horarios, etc.
6.- S’intéresser à quelqu’un
 Qu’est-ce qu’il t’arrive ? ¿Qué te pasa?
 Ma famille me manque : Echo de menos a mi familia.
 Bonne nuit ! Repose-toi bien ! ¡Buenas noches !, ¿Que descanses !
 Bonjour ! Tu t’es bien repesé(e) ? ¡Buenos días!, ¿Has decansado bien?
 Non, je suis fatigué (e). Je vais me coucher : No, estoy cansado/a. me voy a acostar.
7.- À la poste
 Où y a-t-il une boîte aux lettres, s’il vous plaît ?: ¿Dónd ehay un buzón, por favor ?
 Excusez-moi, où est la poste, s’il vous plaît ? Perdone, ¿dónde está la oficina de correos, por favor ?
 Combien ça coûte d’envoyer cette carte/cette lettre/ce paquet ?: ¿Cuánto cuesta enviar esta postal/esta carta/ este paquete ?
 Un timbre : un sello.
8.- À table
 J’ai faim, très faim. À quelle heure on mange ? Tengo hambre, mucha hambre, ¿a qué hora comemos?
 C’est prêt, à table ! Ya esta. Vamos a la mesa.
 J’ai soif : tengo sed
9.- Au restaurant
 Pouvez-vous me donner la carte, s’il vous plaît ? ¿Me da la carta, por favor ?
 Je vais prendre le plat du tour et tu vas prendre le menu : tomaré el plato del día y tú tomarás el menú.
 En entrée, je voudrais des hors-d’ouvre/un potage : De entrada, me gustarían unos entremeses/una sopa.
 Comme plat principal je voudrais une omelette : como plato principal me gustaría una tortilla.
 Comme dessert je voudrais un gâteau : De postre, me gustaría un pastel.
 Pouvez-vous m’apporter une serviette, s’il vous plaît ? ¿me puede traer una servilleta, por favor ?
 L’addition, s’il vous plaît ! La cuenta, por favor.
 Les toilettes, s’il vous plaît ? Los servicios, por favor.
 Peux-tu/pouvez-vous me passez le pain ? ¿Puedes/puede pasarme el pan ?
 C’est très bon. C´est délicieux : Está buenísimo.
10.- Au café
 On va prendre un pot ? ¿Vamos a tomar algo ?
 Qu’est-ce que tu vas manger ? ¿que vas a tomar ?
 Un sandwich au fromage/au saucisson/un croquemonsieur/une salade composée/une pâtisserie : un bocadillo de queso/de salchichón/ un sandwich mixto de jamón y queso/ algo dulce.
 Qu’est-ce que tu prends à boire ? ¿Qué quieres beber ?
 Une orange pressée/une limonade/un demi/une bière : un zumo de naranja natural, una gaseosa, una caña, una cerveza.
 Je vous dois combien ? ¿Cuánto es ?
11.- Pour commander au Mac Do
 Je voudrais un grand hamburger avec des frites, s’il vous plaît. Querría una hambuguesa grande con patatas fritas, por favor.
 Et comme boisson ? ¿Y para beber ?
 Je voudrais de l’eau minérale.
 Ce sera tout ? ¿Ya está todo ?
 Oui, merci.
 Ça fait 30 francs, s’il vous plaît : Son 30 francos, por favor.
 Où est-ce qu’on s’assoit ? ¿Dónde nos sentamos ?
 Pose ton plateau sur cette table : pon tu bandeja sobre esta mesa.
 Quels ingrédients voulez-vous ? ¿Qué ingredientes quiere ?
12.- S’excuser
 Excuse-moi, je peux entrer/passer ? Perdone, ¿puedo pasar ?
 Excuse-moi, pourriez-vous me dire où se trouve la gare ? ¿Me podría decir, dónd eestá la estación ?
 Bien sûr ! ¡por supuesto !, ¡desde luego !
13.- Je suis desolé (e)
 Je suis desolé (e). Je ne l’ai pas fait exprès : Lo siento, no lo he hecho a posta.
 Pardon, j’ai dit une bêtise : Lo siento, he dicho una tontería.
14.- Souhaiter quelque chose à quelqu’un
 Joyeux/ bon anniversaire : ¡feliz cumpleaños !
 Joyeux Noël ! Feliz Navidad !
 Vous aussi : igualmente
 Bonne Année ! ¡Feliz Año Nuevo !
 Toutes mes félicitations ! : ¡Enhorabuena !
 Bon voyage ! : ¡Buen viaje !
 À ta santé !: !Salud !
 À vos/tes souhaits ! ¡Jesús !
15.- Achats
 Puis je vous aider ? ¿Le puedo ayudar ?
 Merci. Je ne fais que regarder. No gracias. Sólo estoy mirando.
 Je voudrais essayer ce modèle : Me gustaría probar…
 Vous faites quelle taille ? ¿Qué talla usa ?
 Je fais du 38 : Uso la 38.
 Que désirez-vous ? ¿Qué desea ?
 Pouvez-vous me montrer ces chaussures ? ¿podría enseñarme esos zapatos ?
 Je peux l’essayer ? ¿me lo puedo probar ?
 C’est trop petit/très grand : Me queda pequeño/grande.
 C’est trop cher : Es demasiado caro.
 Je le/la/les prends : Me lo llevo
 Combien ça fait ? ¿Cuánto cuesta ?
16.- Les quentités Je voudrais…
 Un paquet de biscuits/bonbons : un paquete de galletas, caramelos
 Une boîte de chocolats/ sardines : una caja/una lata de chocolate/sardinas.
 Un pot de confiture : un tarro/frasco de mermelada.
 Un demi-kilo de beurre : medio kilo de mantequilla
 Une douzaine/demi-douzaine d’œufs : una/media docena de huevos.
 Une potion de gâteau : una reción de tarta.
 Un filet de… : un filete de…
 Un bifteck : un filete de buey.
 Une côtelette de veau : una chuleta de ternera
 Une tranche de pain : una rebanada de pan
 Un morceau de sucre : un terrón d’azúcar
 Une tranche de… : una loncha/rodaja de…
17.- À la banque
 Où y a-t-il un bureau de change ?¿Dónde hay una oficina de cambio ?
 Je voudrais changer des … en …
 A combien est l’euro ? ¿A cuánto está el euro ?
 Voici ma carte bleue : Aquí tiene mi tarjeta de credito.
18.- Dans une fête
_ Veux-tu venir à ma fête ?
_ Oui, à quelle heure commence la fête ?
_ Veux-tu que j’emporte quelque chose ? ¿Quieres que lleve algo ?
_ Rien, merci : Nada, gracias.
_ Et toi, veux-tu venir ?
_ Je ne peux pas y aller. J’ai rendez-vous avec Marie : Yo no puedo ir. He quedado con Marie.
29.- Pendant la fête
_ Veux-tu danser ? La musique est géniale, m’est-ce pas ?¿Quieres bailar ? La música es estupenda, ¿verdad ?
_ La musique est trop forte. On va dans la cuisine ? La música está muy alta. ¿Vamos a la cocina?
_ Je me suis bien amusé(é) : Me lo he pasado muy bien.
_ On s’en va: Nos vamos.
20.- Le métro
 Où est la station de métro la plus proche, s’il vous plaît ? la más cercana.
 Quelle est la ligne pour aller à… ?
 Est-ce que ce métro va à…
 Combien coûte le ticket ?
 Pardon, je descends ici : Disculpe, me bajo aquí.
21.- En sortant de la gare
 Où est la station de taxis, s’il vous plaît ?
 Combien coûte la course jusqu’à…? ¿Cuánto vale el trayecto hasta…?
22.- À la gare/à l’aéroport
 Où se trouve … s’il vous plaît ?
 Le bureau d’information
 La salle d’attente : la sala de espera
 Le quai numéro : el andén
 Le buffet : la cantina
 La consigne : la consigna
 Le marchand de journaux : el kiosko
 Le bureau des objets trouvés : la oficina de objetos perdidos
 Donnez-moi (au guichet) un aller et retour : un billete de ida y vuelta.
 Un billet de première/seconde classe
 Je voudrais une place non-fumeur.
 Une place à l’avant/à l’arrière : un asiento delante/detrás
 Est-ce qu’il faut changer ? ¿Hay que hacer trasbordo ?
 Pardon, cette place est-elle libre ? ¿está ocupado ?
 Défense de fumer : Prohibido fumar
 Défense de se pencher para la fenêtre : prohibido asomarse a la ventana.
 Voici mon billet : aquí tiene mi billete
 Je suis très pressé (é). Je vais à l’aéroport : Tengo mucha prisa. Voy al aeropuerto
 À quelle heure a lieu l’embarquement ? ¿A qué hora es el embarque ?
 Le départ : La salida
 L’arrivée : La llegada
 Rater/manquer le train/l’avion : perder el tren/avión
23.- Chez le docteur
 Allô ? Je voudrais prendre un rendez-vous : Quisiera pedir hora.
 Qu’avez-vous ?/Que vous arrive-t-il ?: ¿Qué te/le sucede ?
 J’ai mal…à la tête : Me duele la cabeza
" à l’estomac/à la gorge/aux oreilles
 J’ai mal au cœur : estoy mareado
 Je suis malade : estoy enfermo
 J’ai vomi : he vomitado
 J’ai de la fièvre : tengo fiebre
 Ça va mieux ? ¿Estás mejor?
 Oui, merci. Ça va : Sí, estoy bien.
24.- À l’hôtel
_ J’ai réservé une chambre pour deux personnes avec salle de bains
_ À quel nom, s’il vous plaît ? Pouvez-vous me laisser une pièce d’identité, s’il vous plaît ?
¿…me deja su documentación por favor ?
_ Voici votre clé, chambre 49 : Aquí tiene su llave, habitación 49.
_ Pouvez-vous me préparer ma note, s’il vous plaît ? ¿Me puede preparar la cuenta, por favor ?
_ Merci. Gracias
_ Au revoir ! Bon voyage ! ¡Adiós !, ¡buen viaje !
25.- Le temps
 Il fait chaud/assez chaud/très chaud : hace calor/bastate calor/mucho calor.
 Il fait froid : Hace frío.
 Il y a du vent : hace viento
 Il pleut : Llueve ; la pluie : la lluvia
 Il neige, il y a du brouillard/il gèle/il y a des nuages/il y a du soleil : nieva, hay niebla, está helando, hay nubes, hace sol.
 Il fait mauvais/beau : hace malo/bueno
26.- La télévision
 Qu’est-ce qu’il y a ce soir à la télé ? ¿Que ponen en la tele ?
 Sur quelle chaîne ? ¿En qué canal ?
 À quelle heure ça commence ? ¿A qué ora empieza ?
 Il y a /ça passe un film/un policier/une comédie/un drame/un western : Echan una peli, una película policíaca.
 Il y a un dessin animé : una película de dibujos animados.
 Il y a un film de science-fiction, un film d’aventrures, un journal (informativo), un match (un partido)
Comentarios (0) - Categoría: TRABALLO VIDEO FRANCÉS - Publicado o 09-05-2017 10:33
# Ligazón permanente a este artigo
IDENTIFICA AS CONX./ LOC. CONXUNTIVAS
Identifica e subliña os nexos que atopes nas seguintes oracións bipolares. Ex. Como chegamos tarde, decidimos non entrar na reunión. Conx. Causal.

1. María tenche máis sentidiño ca ela aínda que non cho pareza. Conx. Comparativa// Loc. Conx. concesiva
2. Malia saír elixido delegado non está contento, porque sempre ten que queixarse de todo. Conx. Concesiva// conx. causal
3. Unha alta porcentaxe da poboación sofre esa doenza, sen embargo nunca sae reflectido nas estatísticas. Loc. Conx. Adversativa.
4. Como non me entreguedes as autorizacións que vos enviamos non iremos de excursión porque sen elas non podemos facer nada. Conx. Condicional// conx. causal
5. Por moito que che poida parecer unha persoa honrada, non cho é tanto porque mira o que lle fixo a Raquel. Loc. Conx. Concesiva// conx. causal.
6. Dado que non hai máis dúbidas fixaremos a data para a realización do exame de avaliación. Loc. Conx. causal
7. A xente segue estando temerosa, a pesar de que nos medios de comunicación digan que non hai posibilidade de haber outro terremoto. Loc. conx. concesiva
8. Moitos veciños desa urbanización que foi asaltada teñen medo, xa que consideran que non están totalmente protexidos. Loc. Conx. causal.
9. Os médicos din que a operación saíu ben, non obstante haberá que ser cautelosos e ver como evoluciona o pacente, visto que noutros casos o postoperatorio non foi tan bo. Loc. Conx. adversativa // loc. Conx. causal
10. Sempre que ela se faga responsable deses cartos os demais podemos estar tranquilos. Loc. Conx. condicional.


Comentarios (0) - Categoría: EXERCICIOS SINTAXE 4º ESO - Publicado o 08-05-2017 13:26
# Ligazón permanente a este artigo
TEATRO DENDE 1973 ATA A ACTUALIDADE
O TEATRO DENDE 1973 ATA A ACTUALIDADE
A partir da década do 70 o teatro vai experimentar unha serie de melloras tanto desde a perspectiva formal como a temática. Pero hai unha serie de feitos que contribuíron a este asentamento:
a) O establecemento de axudas económicas e a creación de circuítos de representación.
b) O nacemento en 1984 do Centro Dramático Galego.
c) A creación do Instituto Galego das Artes Escénicas e Musicais.
d) A creación en 2005 da Escola Superior de Arte Dramática de Galicia.
e) A creación de premios para textos teatrais como o Álvaro Cunqueiro e o Rafael Dieste.
f) Creación dos Premios de Teatro María Casares da Asociación de Actores e Actrices.
g) O Incremento de compañías de teatro profesional como: Sarabela, Ollomol-tranvía, Teatro de Aquí, Teatro do Atlántico, Chévere, Talía…
h) Nacemento de compañías de teatro infantil e xuvenil como Tanxarina, Cachirulo, Falcatrúa…
O GRUPO ABRENTE
En 1973 a asociación cultural Abrente organiza a Mostra de Teatro de Ribadavia e un concurso de textos teatrais que darán pulo á produción de textos teatrais ata 1980. Os membros desta asociación combinan a escrita coa interpretación e ademais buscan innovacións temáticas. Entre os seus membros más salientables citamos aos seguintes:
Manuel Lourenzo. Na súa obra hai dúas liñas temáticas que son: o teatro mítico na liña das traxedias grecolatinas, presente en obra como: Traxicomedia do vento de Tebas namorado dunha forca; por outra banda, o teatro de circunstancias de carácter experimental, en obras como Teatro mínimo ou Veladas indecentes.
Euloxio R. Ruibal con obras como Zardigot, Azos de esguello.
Roberto Vidal Bolaño, dramaturgo que foi promotor do grupo Antroido e de Teatro do Aquí. Entre as súas obras salientamos: Laudamuco, señor de ningures; Bailadela da norte ditosa; Días sen gloria; Rastros; A ópera do patacón.
A PROMOCIÓN DOS 80
Existen uns trazos xerais que caracterizan os autores e autoras desta época:
a) Recorren á metáfora, ao símbolo e á ironía cimi estratexias da escrita literaria.
b) Utilizan o humor como unha forma do absurdo.
c) Empregan a anonimia: designación xeral dos personaxes, sen nome (El, Ela, Marido...).
Representantes:
Miguel Anxo-Fernán Vello con: A tertulia de máscaras.
Inma A. Souto con: Historia do silencio, Cartas a un amante.
Xesús Pisón con Venenos.
A PROMOCIÓN DO 90
Moitos dos membros desta promoción estaban moi ligados a compañías teatrais, feito este que contribuíu á profesionalización do teatro, pois procuran que os seus textos sexan representados.
Presentan unha serie de trazos comúns: conteñen menor carga simbólica; toman outros textos como punto de partida; a comedia está moi presente; son máis lúdicos e menos paródicos.
Representantes:
Cándido Pazó con Commedia, un xoguete para Galdoni, A piragua
Miguel Anxo Murado con A grande noite de Fiz, Historias peregrinas
Raúl Dans con Lugar
Roberto Salgueiro con Eliana en ardentía ou Bernardo destemplado.
Rubén Ruibal con Limpeza de sangue.
Teresa Moure con Unha primavera para Aldara.
Paula Carballeira con Pressing catch.
Santiago Cortegoso con Raclette
Comentarios (0) - Categoría: APUNTAMENTOS LITERATURA 4º ESO - Publicado o 08-05-2017 12:04
# Ligazón permanente a este artigo
A POESÍA DE 1976 ATA A ACTUALIDADE
No ano 1976 os críticos sinalan un cambio de rumbo dentro da poesía galega, propiciado pola publicación de dúas obras poéticas: Seraogna, de Alfonso Pexegueiro, e Con pólvora e magnolias, de Xosé Luís Méndez Ferrín. Ditas publicacións suporán unha ruptura coa corrente do socialrrealismo imperante ata ese momento, aínda que tamén temos que ter en conta: a divulgación da obra de Manuel Antonio e a da poesía da última etapa de Álvaro Cunqueiro.

A XERACIÓN DOS 80
A partir de 1975 producíronse importantes novidades no panorama da poesía galega, como é caso da aparición de colectivos poéticos como Rompente, Cravo Fondo e De amor e desamor. Todos eles elaboran manifestos, colaboran con outros artistas e declaran a súa intención de renovar a poesía galega.
Os críticos teñen sinalado a década dos 80 como a “idade de ouro” para se referir á eclosión poética xurdida na década dos 80. E cómpre salientar tamén algúns aspectos que contribuíron a difundir a súa poesía: a convocatoria de premios literarios como Esquío, Leliadoura, González Garcés, Celso E. Ferreiro...;
Aínda que a diversidade da obra é unha característica presente en todos os seus compoñentes podemos establecer uns trazos comúns:
a) Culturalismo e interculturalismo: inzan os seus poemas de referencias e citas de autores universais.
b) Tematicamente falando cómpre salientar a presenza do erotismo e a sensualidade, así como a relación coa terra.
c) Teñen gran rigor no uso da lingua poética, pois tratan de afastarse das características formais da corrente do socialrealismo.
d) Coidan tanto a métrica como a estrofa.
A continuación citamos algúns membros que formaron parte desta xeración: Antón Reixa, Ramiro Fonte, Xulio Valcárcel, Manuel Rivas, Lois Pereiro, Alfonso Pexegueiro, Miguel Anxo Fernán-Vello, Xosé María Álvarez Cáccamo, Román Raña, Ana Romaní, Manuel Forcadela, Pilar Pallarés, Xavier R. Baixeras, Xavier Seoane, etc.
A XERACIÓN DOS 90
Na década dos 90 tamén debemos salientar a presenza de colectivos poéticos como son Ronseltz, Batallón liteario da Costa da Morte e Sete Naos. Tamén temos que mencionar o relevo que ten a importancia de novas coleccións poéticas editoriais como Espiral Maior, Ablativo Absoluto ou Letras da Cal.
Non podemos esquecer tamén como dato moi relevante a importancia da aparición dun número de voces femininas xurdidas dentro da poesía galega deste período: Ana Romaní, Chus Pato, Olga Novo, Emma Couceiro, María do Cebreiro, Eva Veiga, Marta Dacosta, Lupe Gómez, Yolanda Castaño, Helena de Carlos...
Amais destas voces femininas integran esta xeración os seguintes poetas: Rafa Villa, miro Villar Martín Veiga, Estevo Creus, Xabier Cordal e Fran Alonso.
Todos os membros desta xeración presentan uns trazos comúns que son:
a) Linguaxe directa e colocquial, pero sen descoidar a forma.
b) Emprego do verso libre.
c) Poesía próxima á vida cotiá, poesía naïf.
d) Nova temática: o antimilitarismo, o feminismo, o ecoloxismo.
e) Hai autores de poemas minimalistas, que tratan de trasnmitir unha mensaxe con forza a través de textos moi breves.
POETAS DE COMEZOS DO SÉCULO XXI.
No inicio do século XXI dentro da panorámica da poesía galega cómpre falar da presenza de novas voces como Lucía Novas, Antía Otero, Xiana Arias, Alberte Momán, Alicia Fernández, Berta Dávila, Fran Cortegoso, Xesús Castro, Ismael Ramos...
A crítica ten sinalado catro correntes presentes en todos eles, que son as que seguen:
a) Obras cunha poesía de linguaxe limpa.
b) Obras de poesía-pensamento.
c) Obras de poesía militante e comprometida.
d) Obras que buscan desacralizar a poesía
.
Comentarios (0) - Categoría: APUNTAMENTOS LITERATURA 4º ESO - Publicado o 05-05-2017 12:48
# Ligazón permanente a este artigo
A GALICIA CONTEMPORÁNEA. CONTEXTO HISTÓRICO. A NARRATIVA.
Tras a morte de Franco en 1975 ábrese no Estado un novo período histórico que comeza coa aprobación da Consitución Española no ano 1978.
En Galicia temos que sinalar a aprobación do Estatuto de Autonomía en 1980 e a aprobación da Lei de Normalización Lingüística no ano 1983. Grazas a isto prodúcese un incremento da actividade cultural coa aparición dos novos mercados,pois no mundo editorial experimentouse un significativo crecemento por mor do nacemento de novas editoriais: Xerais, A Nosa Tera, Laiovento, Espiral Maior, Sotelo Blanco, Ir Indo...Así mesmo, as xa existentes (Galaxia, O Castro) experimentaron tamén un incremento da súa produción.
por outra banda desde 1975 cómpre salientar unha serie de feitos que favorecerán o incremento da actividade no eido narrativo. Estes son os que citamos a continuación:
a) A aparición de novas editoriais centradas na publicación de textos narrativos: Xerais, Sotelo Blanco, Ir Indo, A Nosa Terra, Do Cumio, Baía, etc.
b) A proliferación de premios de narrativa: Modesto Rodríguez Figueiredo, Premio da Crítica Galega, García Barros, Raíña Lupa, Merlín...
c) O incremento de traducións de obras doutros países á nosa lingua, grazas a editoriais especializadas como: Ronoceronte ou Hugin e Munin.
d) O incremento do número de lectores e de medios para a divulgación e tratamento das obras, tales como programas radiofónicos, suplementos en xornais, blogs, publicacións especializadas.
e) A coincidencia de varias xeracións de narradores.
Tendo en conta todo o citado ata agora podemos facer a seguintes cronoloxía ou periodización, pois distinguimos tres etapas que son as que seguen:
a) De 1975 a 1985. Regúlase o uso da lingua galega no ensino e isto vai demandar a reedición dos grandes narradores clásicos no que se centrarán Galaxia e Ediciós do Castro.
b) De 1985 ata finais de século. Cómpre ter en conta dous aspectos: a forza que gaña o relato curto e por outra banda, amplíase o abano temático, formal e de xénero.
c) Os comezos do século XXI. Neste período debemos sinalar: a presenza de voces femininas como por Marilar Aleixandre, Teresa Moures, María Reimóndez, Iolanda Zúñiga...; o pulo que colle a novela negra e tamén a revitalización de temas como o da Guerra Civil.
Por outra banda, dende o punto de vista temático podemos establecer algunhas liñas que son as seguintes:
a/ O experimentalismo narrativo e as ambientacións urbanas e suburbanas. Como mostra temos as obras de Antón reixa, Cid Cabido, Margarida Ledo, Manuel Seixas, Xosé Carlos Caneiro, Jaureguizar, Samuel Solleiro e Suso de Toro.
b/ O realismo no que se sitúan Xavier Alcalá e Xosé Manuel Martínez Oca. Tamén temos que sinalar a novela histórica, cultivada entre outros por Víctor Freixanes ou por Darío Xohán Cabana. Por outra banda, aqueles autores que tratan o tema da Guerra Civil como é o caso de Manuel Rivas, Fernández Ferreiro, Riveiro Coello ou Carlos Casares. E xa por último, os que tratan tema do narcotáfico nas súas obras como Manuel Rivas ou Manuel Portas.
c/ O tratamento de elementos fantásticos desde unha perspectiva realista como aparece nas obras de Alfredo Conde, Darío Xohán Cabana, Paco Martín ou Xosé Miranda.
d/ A intriga e o misterio e mesmo elementos da novela negra en obras de Pedro Feijoo, Diego Ameixeiras, Fran Alonso, Mercedes Leobalde ou Ledicia Costas.
Non podemos rematar este tema sen deixar de mencionar o auxe que supuxo dentro do xénero da narrativa a consolidación da literatura infantil e xuvenil cultivada por autores como os que se citan a continuación:
Marilar Aleixandre coas súas obras: A banda sen futuro, Rúa Carbón.
Fina Casalderrey con Prohibido casar, papá, Lúas de nácara, A Pomba e o Degolado.
Agustín Fernández Paz con O centro do labirinto, Aire negro, Noite de voraces sombras.
Antonio Gª Teijeiro con Na fogueira dos versos, A teima de Xan.
Paco Martín con
Das cousas de Ramón Lamote, Lembranza nova dos vellos mesteres.
Xosé A. Neira Cruz con As cousas claras, O armiño dorme.
Xabier P. DoCampo con Cando petan na porta pola noite, A casa da luz, O libro das viaxes imaxinarias.
An Alfaya con A sombra descalza, Illa Soidade.
Marcos Calveiro con O pintor do sombreiro de malvas.
Ledicia Costas conEscarlatina, a cociñeira defunta.
Comentarios (0) - Categoría: APUNTAMENTOS LITERATURA 4º ESO - Publicado o 04-05-2017 12:12
# Ligazón permanente a este artigo
EXERCICIO SOBRE O SUBSTANTIVO
Pon en plural os seguintes substantivos:
Sal: sales
Cruz: cruces
Luz: luces
Dor: dores
Man: mans
Sapoconcho: sapoconchos
Ollomol: ollomoles
Cartafol: cartafoles
Parasol: parasoles
Garda civil: gardas civís
Animal: animais
Xabarín: xabaríns
Pantalón: pantlóns
Can: cans
Durmiñón, durmiñóns
Réptil. réptiles
Téxtil. téxtiles
Baúl: baúis
Bocoi: bocois
Amor: amores

Pon un determinante artigo e un adxectivo aos seguintes substantivos como no exemplo dado: a arte románica
a augardente fría
o diadema bonito
o arame frouxo
a peaxe cara
a viaxe longa
o traxe elegante
o cume alto
a análise fallida
a hepatite contaxiosa
a cor celeste
a suor fría
a calor intensa
o labor difícil
o costume raro




Comentarios (0) - Categoría: EXERCICIOS DE MORFOLOXÍA - Publicado o 27-10-2016 10:52
# Ligazón permanente a este artigo
AS FUNCIÓNS SINTÁCTICAS
As funcións sintácticas.
Toda cláusula está formada por un predicado e uns complementos, entre os que podemos sinalar os seguintes: Suxeito, CD, CI, Suplemento, Atributo, Predicativo, CCL, CCM e CCT –entre outros-. A continuación iremos explicando a función e as características de cada un deles.
PREDICADO: é o verbo –principal- que dá sentido á cláusula. Sempre nos aporta información sobre o Suxeito, co que ha de concordar necesariamente en número e persoa.
SUXEITO: indica quén realiza a acción expresada polo verbo, non necesariamente ten que ser sempre unha persoa (tocoulle a lotería), e debemos diferencialo sempre, o suxeito gramatical, do suxeito lóxico. Poñamos un exemplo, “A Luís tocoulle a lotería”: o suxeito gramatical é “a lotería” e o suxeito lóxico “ A Luís”.
CD: sempre é substituíble polo pronome átono “O”, “A”, “OS”, “AS”, ademais para identificalo correctamente podo recorrer ao seguinte método: pasar a secuencia a voz pasiva, na que o CD será sempre o SUXEITO PACENTE, e o suxeito da activa ao pasalo a pasiva será sempre o C. AXENTE. Vexamos uns exemplos: María comeu mazás > María comeunas > As mazás foron comidas por María.
O CD se é de persoa poderá levar a preposición “A”, co cal debemos de ter moito coidado xa que con frecuencia tenderemos a confundilo co CI. Exemplo: Vexo a María > Véxoa.
CI: sempre é substituíble polo pronome átono “LLE”, LLES”. En ocasións pode aparecer duplicado na cláusula (Díxolle iso a Luís).
O CI sempre será unha F.PREP pois vai introducido sempre pola preposición “A” ou “PARA”. Vexamos un exemplo: mercoulles uns xoguetes aos/ para os cativos.
ATRIBUTO: xeralmente é desenvolvido por un adxectivo, un substantivo, aínda que algunha vez pode ser que apareza na función de atributo un adverbio (el é así), ou unha F.PREP (el é de Madrid = el é madrileño).
O ATRIBUTO só pode aparecer cos verbos copulativos (ser, estar, parecer) e ten que concordar sempre en xénero, número e persoa co SUXEITO. Vexamos uns exemplos: Eles son moi traballadores, ela está un pouco cansa, parece mentira a súa actitude.

O PREDICATIVO sempre será un adxectivo ou un substantivo que concorda necesariamente en xénero e número ben co SUXEITO ben co CD, xa que me aporta máis información el. Vexamos un exemplo: a botella quedou baleira. Neste caso o adxectivo baleira é predicativo porque me aporta información sobre o suxeito co cal concorda en xénero e nº. Outra alternativa para identificar o predicativo e non confundilo, como ás veces lles pode pasar a moitos, é cambialo de xénero ou ben de número, como acontece por exemplo en as botellas quedaron baleiras e os cadernos permaneceron gardados no armario.
Vexamos agora un exemplo dun predicativo que concorde co CD: a clase elixiu a Pedro delegado, onde a Pedro é o CD e delegado é o predicativo, xa que nos aporta máis información, neeste caso sobre Pedro.
O SUPLEMENTO sempre é unha F.Prep e aparece en estruturas nas que o verbo rexe preposición cun significado pleno. Algúns exemplos de verbos que rexen suplemento poderían ser. falar de, tratar de, confiar en , pensar en, desconfiar de, e todos os verbos pronominais como por exemplo. namorarse de, esquecerse de, lembrarse de, alimentarse de, transformarse en, convencerse de, etc.
Os Complementos circunstanciais (CCM, CCl,CCT, CCF...) son sempre adverbios ou F.Prep que modifican por regra xeral ao verbo, pois contribúen a ubicar , a localizar temporalmente, a indicar o xeito en que se fai a acción indicada polo verbo.
Categoría: SINTAXE - Publicado o 12-01-2011 11:23
# Ligazón permanente a este artigo
EXEMPLOS DE CLÁUSULAS SUBSTANTIVAS EN FUNCIÓN DE FRASE SUBSTANTIVA
1. Teño medo de que non me responda ao móbil
2. Tes sorte de que estea ela alí.
3. Teño garnas de falar con eles.
4. Teño moitas ganas de dicirlle unha cantas cousas.
5. Ten poucas posibilidades de pasar con éxito esa proba.
6. Ten moitas posibilidades de que o chamen para ese traballo.
7. Hai moitas probabilidades de que merque ese coche
8. O feito de que ela non estivese presente no momento da declaración non influirá en absoluto na demanda.
Categoría: EXERCICIOS DE SINTAXE - Publicado o 27-04-2010 11:08
# Ligazón permanente a este artigo
EXEMPLOS DE CLÁUSULAS SUBSTATNIVAS EN FUNCIÓN DE MOD DE FRASE ADXECTIVA
1. Estamos fartos de oírlles sempre as mesmas cousas.
2. Está totalmente convencido de que pode acadar unha boa puntuación nese exame
3. Non fomos capaces de adentarnos máis no bosque
4. Non son consciente de dicir tal cousa nese momento
5. Estamos cansos de traballar sempre no mesmo.
6. Quedou farto de tanto berrarlle
7. Quedamos roucos de tanto falar
Categoría: EXERCICIOS DE SINTAXE - Publicado o 27-04-2010 11:04
# Ligazón permanente a este artigo
EXEMPLOS DE CLÁUSULAS SUBSTATNIVAS EN FUNCIÓN DE CD
• Creo que ten razón
• Logramos convencelo
• Preferimos regalarllo polo seu aniversario
• Necesito falar con eles urxentemente
• Non sei se ela o sabe
• Xa sabemos quen foi
• Pregúntalle qué hora é
• Dille que xa sabes que vas de vacacións a Roma
Categoría: EXERCICIOS DE SINTAXE - Publicado o 27-04-2010 10:40
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal