DE LINGUA EN LINGUA


BLOGUE DE LINGUA GALEGA DO CPI DE PONTECESURES
Hai quen bota a lingua a pacer con moita facilidade; outros chegan a perderse pola lingua ou teñen que morder a lingua para non irse da lingua. Nós, neste caderno de bitácora, imos tirar da lingua para dicir todo aquilo que temos na punta da lingua aínda que fiquemos coa lingua fóra. Tentaremos non ser lixeiros de lingua, ou si, se cadra...pero nunca malas linguas...Iso deixámosllelo ás linguas viperinas, que cospen veleno. Quizais cheguemos a ter don de linguas, mais o que nos importa de verdade é que a nosa lingua vaia de lingua en lingua.

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 WEBS RECOMENDADAS
 FOTOBLOGOTECA
 DESTACADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO

Comentarios (0) - Categoría: O GALEGO EN POSITIVO - Publicado o 19-05-2010 12:25
# Ligazón permanente a este artigo
Comentarios (0) - Categoría: LITERATURA GALEGA - Publicado o 19-05-2010 12:22
# Ligazón permanente a este artigo
Comentarios (0) - Categoría: LIBRO DE RECLAMACIÓNS - Publicado o 19-05-2010 12:19
# Ligazón permanente a este artigo
UXÍO NOVONEYRA
LETRAS GALEGAS 2010
Nace o 19 de Xaneiro de 1930, na aldea de Parada de Moreda, en plena serra do Courel, dentro dunha familia labrega acomodada. O escritor pasa a nenez e mocidade nesa aldea o que fai que se convirta na fonte de inspiración dos seus futuros poemas.
En 1945 trasládase a Lugo para estudar o bacharelato, que remata en 1948. Nese mesmo ano coñece ao escritor da Terra Chá Manuel María. No 1947 xa tivera unha profunda relación persoal con María Mariño Carou, que deixara unha forte pegada na obra de ambos. De 1949 a 1951 matricúlase na carreira de Filosofía e Letras en Madrid. Un ano máis tarde regresa a Galicia para facer o servizo militar. As experiencias compostelás (o contacto co pintor Carlos Maside, os escritores Ramón Otero Pedrayo e Ramón Piñeiro) así como o regreso ao Courel motivaron ao autor para escribir en galego.

En 1962, cando tiña 32 anos comezou a traballar en Madrid na radio e na televisión; dirixindo diversos espazos culturais dedicados aos grandes poetas españois e internacionais. Mentres, asistía ás tertulias de Café Gijón, onde coñeceu os membros do grupo galeguista Brais Pinto . Estes mozos, de ideoloxía de esquerda e nacionalistas inflúen na conformación do seu ideario político.

Nos seus textos destaca o seu compromiso antiimperialista de raíz marxista sen deixar de preocuparse en ningún momento pola forma poética e pola linguaxe. Formalmente procuraba ó mellor resultado visual e, sobre todo, sonoro para os textos (botando man para tal efecto de diversos recursos como fonosimbolismo, a utilización de dialectalismos, os silencios, o simbolismo gráfico, etc. ) As poucas palabras pretenden evocar dun modo máxico o mundo no que o ser humano está inmerso designando as cousas para que estas aparezan perante nós. Así aparece retratado o Courel na súa obra, manifestando a súa comuñón coa natureza, o paso do tempo, das estacións, o inverno nas montañas con todo o que iso significa, a fauna, a flora, o silencio… Poesía social, intimista, paisaxística e existencial, polo tanto, conforman o seu universo poético. É conveniente destacar tamén a mestura que fai de diversas artes (música, pintura, gravado…) nos seus poemas.


ALUMNADO DE 4º ESO
CURSO 2009/2010


VIETNAM CANTO


CUMES CUMES CUMES COM’ESTES ECHEN
UNHA VEZ POR CADA MORTE
VIETNAMMMMMMMMMM
VIETNAMMMMMMVIETNAMMMMMMMMMM
VIETNAMMMMMMMMMM
metan na casa a verba na cociña na mesa na cama xa está
e calar calarcalaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarrr
hastr’o berro que te acusa USAUSAUSAUSAUSAUSAUSA
un
morto
dous mortos
tres / trinta mortos
trescentos / tres mil mortos
OFENSIVA DO TEIT 22000 / 100000 mortos
tódalas os se volven ceros 00000000000000000000
baixo de cada un 10 / 100 / 1000 / 10000 mortos á máquina
difuntiños que a noite acolle entre cañas baixo o torbón
do monzón
na lua do TEIT
dá vergonza vivir
dá vergonza estar vivo e ver a PRIMAVERA
cándo remata un pobo?
un pobo nace sempre
non remata nuncanuncanuncanuncanuncanuncanunca
seino por vós
pobo como o meu
GALICIA pequeniña
sola cousa de todos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos caindo polos teletipos
lúas de LI PO afondadas pra que a lus seña a A de
LIBERTÁAAAAAAAAAAAAAAAAAA
ouh cánto teño de vós pequeno que son de esta paz morta
noitenoite
partir esta n / o / i / t / e en anacos
que en cada un só quepia un home
en

entran nas cidades do SUL ESTE lonxe
e xa todas son a aldeiña dó lado
HUE SAIGON DANANG
con irmaos e parentes meus
galegos de a diario
mais que nono esqueceron como nolo esquecemos
tanto que ás veces perto chaman home
e
ollamos por quén.
non son eu tamén
quen eiquí quedo
que estou matando eilí
luxando GALICIA como luxan
KANSAS NEW JERSEY CALIFORNIA COLORADO
IOWA
nomes tan limpios?
perdón por esta paz
PAZ en carteles xunto a COCACOLA
PAZPAZPAZPAZPAZPAZPAZPAZPAZPAZPAZPAZ
pra tapar tanto tanto
muro





Comentarios (0) - Categoría: A FORXA DAS LETRAS - Publicado o 19-05-2010 12:15
# Ligazón permanente a este artigo

SE EU PUIDESE…


Se eu puidese voar moi lonxe,
fuxiría das sirenas que anuncian
a primeira hora da mañá,
e sería unha araña en Pontinglandia
destilando adrenalina no seu parque de atraccións.



Se eu puidese voar moi lonxe,
agocharíame das noites de tronada
que nos atormentan con castigos e berros coma lóstregos e estrondos
e converteríame nunha pomba
para perderme nun sono de tranquilidade e paz.



Se eu puidese facer paracaidismo,
brincaría cos esquíos de póla en póla,
para contaxiarme da súa vitalidade
e nunca sentir os vermes pola gorxa
nin apodrecer como unha mazá.



Se eu puidese facer acrobacias na auga
divertiríame como un golfiño xogando no Paraíso
entre a alegría e diversión do público,
para librarme así do gran megalito pesado
que levo enriba cada vez que soa o timbre.



ALUMNADO DE 1º ESO A
CURSO 2009/2010

Comentarios (0) - Categoría: A FORXA DAS LETRAS - Publicado o 19-05-2010 12:11
# Ligazón permanente a este artigo

O RÍO DO TEMPO


Chegamos a ela un día verde,
verde de brion e ras,
con peso no lombo,
cara de verdín e pelos de alga.
Reverdeciamos por coñecela
e facer dela o noso bosque.

Fagamos memoria...

De todos os feitos que nela aconteceron
estes son os que non esqueceremos:

Dezasete de novembro,
mimos dourados, músicos na rúa
e a catedral dos peregrinos.
Día libre de escola,
sen libros na mochila,
pero con teatro, pintura e museos
xa non está baleira.

Avanza o río e corre o tempo...
As bólas vermellas do acivro
traen con elas regalos, xoguetes e...
Premio gordo! Acabaron as clases!
Pero só por un tempo.
Correr como esquíos de árbore en árbore
nos xogos olímpicos de inverno.

E agora... Orellas de porco,
fociños e rabo a paso de peliqueiro.
¿Os mellores percebes os de Roncudo?
Noooon! Os de Cesures!
E tamén os amorodos máis ricos do mundo.

Seguimos no inverno...
Gol, gol!!! A pelota inchada de maxia
chega ao sol e...
champiñooóns, champiñooóns!
A coroa de loureiro gañámola nós.

A señora primavera xa chegou,
¿que traerá este ano no seu cesto?
Pico e pa, sacho na man,
o noso bosque florecerá.

Á desembocadura do río chegamos,
o salto a 2º está preto,
como lampreas voltamos ao mar,
o sol e a calor poñeranlle fin a este sendeiro.

Alumnado de 1º ESO B
CURSO 2009/2010
Comentarios (0) - Categoría: A FORXA DAS LETRAS - Publicado o 19-05-2010 11:50
# Ligazón permanente a este artigo
VIAXE A FERROL-FRAGAS DO EUME
“CORRELINGUA 2010”


O “Correlingua” son unhas carreiras escolares reivindicativas en prol do idioma galego que se celebran en distintas cidades e vilas de Galiza arredor do Día das Letras Galegas dende o ano 2000. A intención desta actividade lúdico-didáctica é a concienciación do alumnado e da sociedade en xeral da necesidade e a importancia de que sigamos mantendo vivo o noso idioma. Arredor destas carreiras, os organizadores convocan varios concursos para fomentar a participación dos escolares, entre eles a elaboración dun cómic e un manifesto que se le ao remate de cada carreira. Este curso, ademais, incluiuse como novidade o concurso musical “Cantalingua”, no que se selecciona o grupo ou solista gañador que anima a festa.
O alumnado de 4º de ESO do CPI de Pontecesures participou no concurso de elaboración do manifesto. Aínda que o premio recaeu no IES Pedra da Auga de Ribadeo, o noso centro quedou finalista xunto co IES Xoán Montes de Lugo, polo que fomos galardoados cunha viaxe de dous días a Ferrol e as Fragas do Eume, visita organizada dentro do Proxecto Terra polo Colexio Oficial de Arquitectos de Galiza. O primeiro día a visita ao parque Aquaciencia, ao Castelo de San Felipe e á aula de Ecoloxía urbana completouse cunha excursión en barco pola ría de Ferrol até Mugardos e cun percorrido polo barrio da Magdalena para estudar as peculiaridades urbanísticas desta parte da cidade. Pernoctamos no albergue Alvarella, onde coñecemos de primeira man os beneficios para o medio ambiente das técnicas de bioconstrución. Ao día seguinte, finalizamos esta saída didáctica cun roteiro de sendeirismo polas Fragas do Eume.



MANIFESTO FINALISTA DO CONCURSO CORRELINGUA 2010
NONSOMOSPEIXESQUESOMOSTROITASDOULLA
ALUMNADO DE 4º DE ESO
CPI DE PONTECESURES

…pos yo estudei nun senter onde me ensinaron three lenguas e con moito esforso conseghín o Ghraduado. Fun pá Ghran Bretaña e alí era a caña. Empesei a traballar de barman pero non ghañaba moitos moneys. Botaba en falta a miña Terra e afoghaba as penas en caña de herbas. Ao mes chimpáronme fóra, de patitas en la calle, pois non promosionaba o ghüisky escosés. Pensei en voltar ao lughar onde nasín, xa que aínda me quedaban cartos pa un billete de plane.
…Puentevedra, Sanjenjo, New Port, La Carretera… Que aleghría, que ilusión! De novo na Terra!

-Hi, familia!
-Hola, hijito! Manolo, xa voltou! Miña nai, prepare o caldo, que ten aquí o seu netiño!
-Por fin estás connosco! Canto te botamos de menos! Pero, que che fixeron alá, meu neto, que pareses un bacallau polo rabo?

Coa energy que me deu aquel caldiño, erghínme in the morning pa buscar un currito. Na cafetería, na carnisería, no supermarket e na panadería, todos pedían falar ben o castelán e o inghlés.

-No problem, no problem! Eu falo three lenguas!

Botáronse a rir e sinalaron a porta. Fun pedir o xornal; mirei os anunsios por palabras. Galicia siempre, Diario gallego de por la mañana, Gallejeros…hai que ver, ninghún traballo pa políghlotas!

Aghobieime. Quixen relaxarme e fun ao cinema. Nine, Los sustitutos, La decisión de Anne, La herencia de Valdemar... Non entrei porque nada me ghustaba. Xa era noite e funme de party. Faleille a unha rapasa:

-Gelou! Ghuach yor name?
-Gelar non gelou pero vai un frío… Acaba ti o conto… A min non me enghanas, ti… de quen vés sendo?

Estivemos falando aínda un anaco. A rapasa paresía que valía a pena. Ao día seghinte, un café, ao outro un conserto; ao mes xa falaba o seu idioma… e canto máis doado non era! Convenseume de que eu viña sendo o “typical galego da Galicia do futuro” coa que alghúns soñaban, que así deixaba de ser eu mesmo, reneghaba das orixes por algho que non me daba praser nin sustento. Foron tardes a falar e, mentres medraba o noso amor, soñamos con construír outro futuro. E como dous pensan mellor ca un, unha dusia mellor ca unha parella e un sento máis aínda, asosiámonos aos máis intrépidos da vila e… xuntos foron xurdindo as ideas: consertos, contos, xoghos cos que ghosar en ghalegho. “Nonsomospeixesquesomostroitasdoulla”, demos en chamarnos, e con este berro de axitasión, disímosvos:

DEIXADE DE SER “PESCADOS”, NON CAIADES NA REDE E NADADE CONNOSCO NA LINGUA DAS TROITAS DA NOSA TERRA!
Comentarios (0) - Categoría: PARTICIPANDO SAÍMOS GAÑANDO - Publicado o 19-05-2010 11:25
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal