DE LINGUA EN LINGUA


BLOG DE LINGUA GALEGA
Hai quen bota a lingua a pacer con moita facilidade; outros chegan a perderse pola lingua ou teñen que morder a lingua para non irse da lingua. Nós, neste caderno de bitácora, imos tirar da lingua para dicir todo aquilo que temos na punta da lingua aínda que fiquemos coa lingua fóra. Tentaremos non ser lixeiros de lingua, ou si, se cadra...pero nunca malas linguas...Iso deixámosllelo ás linguas viperinas, que cospen veleno. Quizais cheguemos a ter don de linguas, mais o que nos importa de verdade é que a nosa lingua vaia de lingua en lingua.

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 WEBS RECOMENDADAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

FOLGA DE FAME CONTRA A VIOLENCIA MACHISTA
Sete activistas galegas decidiron facer unha folga de fame para pedir que se tomen medidas contra a violencia machista:

http://praza.com/movementos-sociais/5768/a-folga-de-fame-silenciada-das-vitimas-da-violencia-de-xenero/

Nesta noticia de La Voz de Galicia podemos comprobar o alcance desta traxedia:

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/espana/2013/10/28/hombre-mata-pareja-hijo-10-anos-castellon/00031382953713147298395.htm?idioma=galego
Comentarios (0) - Categoría: DE ACTUALIDADE - Publicado o 29-10-2013 14:32
# Ligazón permanente a este artigo
UNHA ALDEA SOLITARIA
Había unha aldea que non tiña habitantes nin casas, só un cemiterio onde se enterraba a xente doutras aldeas. Ao pasar un tempo, tres nenos da aldea do lado, decidiron ir visitar o cemiterio para mirar como era, pero preferiron ir de noite.
Ao anoitecer os nenos quedaron a unha hora para ir ao cemiterio. Para chegar tiñan que cruzar un bosque escuro. Cando ían cruzando o bosque, sentiron un ruído moi estraño. Colleron medo e empezaron a correr.
Ao lonxe viron unha luz. Cando chegaron a xunto dela, resultou ser a Santa Compaña. Eran mortos cunha saba branca e cada un cun farol. Os nenos, todos nerviosos e con cara de medo, seguiron correndo ata chegar á súa casa e contárllelo aos seus pais. Ao día seguinte, de noite, foron os pais, levaron velas prendidas para espantala e para que non lles metera máis medo aos nenos.

SARA DOMÍNGUEZ MÍGUEZ
1º ESO CURSO 2013/2014
Comentarios (1) - Categoría: A FORXA DAS LETRAS - Publicado o 25-10-2013 09:26
# Ligazón permanente a este artigo
ALBA QUERÍA VOAR
Alba era unha neniña de tres anos. Ela tiña unha teima que non podía evitar: quería voar máis alto que os paxaros . Pero tiña un problema: ela non tiña ás . Así que porfiou en buscar xeitos e maneiras de voar.
A primeira idea veulle ao ver un día uns debuxos en Clan . Un neno que tiña poderes máxicos e voaba por todo o mundo con unhas ás cheas de plumas. Daquela, Alba pensou que podía ter a solución ao asunto. E así, días máis tarde, aproveitando que súa nai estaba de compras e seu pai durmido , Alba tirouse polo balcón con un montón de plumas que lles quitara ás galiñas da súa avoa e obviamente estrelouse contra o chan cando xusto chegou súa nai que botou un berro que espertou a seu pai. Rapidamente chamaron a ambulancia.
Alba estivo ingresada no hospital unhas semanas e ao final decatouse de que os seres humanos non podiamos voar nin con plumas de galiña.

Ligia Silva Serra
2º ESO curso 2013/2014
Comentarios (0) - Categoría: A FORXA DAS LETRAS - Publicado o 24-10-2013 11:47
# Ligazón permanente a este artigo
1 [2] [3] [4]
© by Abertal