DE LINGUA EN LINGUA


BLOGUE DE LINGUA GALEGA DO CPI DE PONTECESURES
Hai quen bota a lingua a pacer con moita facilidade; outros chegan a perderse pola lingua ou teñen que morder a lingua para non irse da lingua. Nós, neste caderno de bitácora, imos tirar da lingua para dicir todo aquilo que temos na punta da lingua aínda que fiquemos coa lingua fóra. Tentaremos non ser lixeiros de lingua, ou si, se cadra...pero nunca malas linguas...Iso deixámosllelo ás linguas viperinas, que cospen veleno. Quizais cheguemos a ter don de linguas, mais o que nos importa de verdade é que a nosa lingua vaia de lingua en lingua.

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 WEBS RECOMENDADAS
 FOTOBLOGOTECA
 DESTACADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO

AS ARAÑAS SEMPRE DAN MEDO


Como serán as arañas? Terán sentimentos? Terán medo das persoas? Por que usan a tea que fan para desprazarse?
Estas e moitas máis, son as preguntas que me formulo destes animais. Á maioría dos meus amigos e amigas danlles medo. A min non. Eu sempre os asusto dicíndolles que teñen unha araña no pelo, no brazo, no lombo, etc… E sempre se asustan. Un día na aula deille un susto a Branca. Ela estaba sentada ao meu carón.
Díxenlle que tiña unha araña no pescozo. Ela comenzou a berrar. A profesora botoulle a bronca e Branca respondeulle que eu lle gastara unha broma. A profesora castigoume. Nos trinta ou trinta e cinco minutos que estiven soa na aula tiven tempo a ver todo o que había. Foi cando vin un bicho con patas, pelos e que facía teas. O caso é que non era unha araña normal!! E se tiña veleno? E se me mordía? Comecei a berrar e a chorar. Dende aquela eu tamén lles teño medo!!

Jenny Garanger Domínguez. 2º E.S.O
Comentarios (1) - Categoría: A FORXA DAS LETRAS - Publicado o 28-10-2014 09:35
# Ligazón permanente a este artigo
UNHA NOVA EDICIÓN DAS SAN LUCAS DE MONDOÑEDO
Neste artigo do xornal praza aprenderás algo máis sobre unha das máis famosas feiras de Galicia: As San Lucas de Mondoñedo. Leo en:

http://praza.gal/lecer/8052/mondonedo-858-anos-de-feira-e-festa/

1. Que tipo de artigo xornalístico cres que é: noticia, reportaxe ou crónica, tendo en conta as definicións que se dan a continuación?

NOTICIA:Texto xornalístico que ofrece información sobre un suceso de actualidade, que aconteceu no día anterior ao que sae publicado. Non vai asinado polo autor/a.

REPORTAXE: Texto xornalístico de máis extensión que a noticia que ofrece o resultado dunha investigación realizada sobre un tema de actualidade, no cal se presentan os datos, analiza as causas e consecuencias deles, dá a coñecer as opinións dos protagonistas e confronta distintas interpretacións dos feitos. Vai asinado polo autor/a

CRÓNICA: Texto xornalístico no que o autor dá a súa visión sobre un acontecemento da actualidade. O cronista relata e analiza o sucedido dende o seu punto de vista, mostrándoo cun estilo ameno no que se inclúen anécdotas e curiosidades así como describindo o contexto e o ambiente. Vai asinado polo autor/a

2. Menciona brevemente todos os actos que se organizan para este ano.

3. Segundo o vicepresidente da Deputación de Lugo, que beneficios trae esta feira para o Concello de Mondoñedo?

4. Busca no dicionario e explica o significado de: aglutinar, egua e salientar, congregar, mindoniense, mariñáns.

http://www.realacademiagalega.org/dicionario

5. Investiga:

5.0. Cal é a orixe destas feiras? Cando se comezaron a celebrar, en que consistían entón e cantos días duraban?

http://www.terraetempo.com/artigo.php?artigo=3632&seccion=5

http://www.terraetempo.com/artigo.php?artigo=3632&seccion=5
5.1.Sobre Mondoñedo:
-Provincia na que está, poboación, monumento máis destacado:
http://gl.wikipedia.org/wiki/Mondo%C3%B1edo

5.2.Sobre as Covas do Rei Cintolo:
-Por que teñen tanta importancia?
-Data na que se descubriron.
http://gl.wikipedia.org/wiki/Cova_do_Rei_Cintolo

5.3. Sobre Pardo de Cela:
-Resume as lendas que hai sobre a súa vida.
http://gl.wikipedia.org/wiki/Pardo_de_Cela

5.4. Sobre Kepa Junquera:
-De onde é?
-En que estilo musical podemos encadralo?
-Cal é a súa relación coa música galega?
-Escoita algún tema seu do último disco e comenta a túa opinión:

http://gl.wikipedia.org/wiki/Kepa_Junkera
Comentarios (0) - Categoría: DE ACTUALIDADE - Publicado o 21-10-2014 12:27
# Ligazón permanente a este artigo
NOVA ENQUISA SOBRE O USO DO GALEGO
Este estudo referido ao ano 2011,reflicte un descenso considerable de uso do galego:

http://praza.gal/movementos-sociais/8017/o-galego-deixa-de-ser-a-lingua-habitual-da-maioria-da-poboacion/

1. Explica o significado das seguintes palabras: apelar, contundencia.

2. Cal é a diferenza entre estas dúas palabras homófonas: REBELAR e REVELAR

3. Neste artigo ponse de manifesto que un mesmo estudo estatístico se pode interpretar de xeitos diferentes: Cal é a análise que fai o xornal Praza e cal é a da Xunta?

4. Segundo o estudo, cal é a cidade con maior porcentaxe de monolingües en castelán? Cal é a que ten un maior uso do galego? Finalmente, en cal cidade medrou o número de monolingües en galego?

5. Segundo o xornal, hai algún dato positivo na enquisa?

6. Resume o texto en cinco ideas breves. Para iso, pensa previamente as cinco preguntas máis importantes ás que dá resposta o texto:
-Cal son os datos de uso de galego resultantes da enquisa?
-Cal é a análise dos resultados que fai a Xunta?
-Cales son estes mesmos datos nas cidades galegas?
-Cal é o único dato positivo segundo o redactor do artigo?
-Tendo en conta os datos de competencia, que medidas debe adoptar a administración?

7. Seguindo os resultados que aparecen no mapa, cal foi a evolución do uso do galego en Pontecesures nos últimos anos?

8. REDACCIÓN: A que cres que se deben estes resultados no caso de Pontecesures? Que medidas cres que frearían esta caída? Podes ler o seguinte artigo por se estás de acordo coa análise que se fai nel e basearte nelas para a túa redacción ou propoñer outras:

http://praza.gal/movementos-sociais/8025/hai-remedio-para-o-descenso-no-uso-do-galego/
Comentarios (0) - Categoría: LINGUA E SOCIEDADE - Publicado o 17-10-2014 13:35
# Ligazón permanente a este artigo
USOS PERIGOSOS DE INTERNET
http://www.galiciahoxe.com/vivir-hoxe-galicia/gh/un-cada-tres-adolescentes-galegos-contactou-desconecidos-internet-un-cada-10-quedou-eles/idEdicion-2014-09-03/idNoticia-887858/

Despois de ler atentamente a noticia, responde a estas cuestión de comprensión:
1. Explica o significado destas frases con outras palabras:
“Os mozos non enmarcan certas condutas dentro desta denominación”
“Voluntario, anónimo e confidencial”
“Resaltou a representatividade do estudo”
“Que se remitirá aos centros públicos e concertados”
“Risco de adicción”
“Non están exentas de perigo”
“Reitor da USC”
2. Menciona brevemente os usos problemáticos de internet entre os adolescentes galegos (cada un nun máximo dunha liña)
3. Cal destes usos é o maioritario entre os adolescentes galegos?
4. Cal destas afirmacións é a verdadeira?
-Os mozos galegos usan menos internet que a media europea.
-Hai máis usos perigosos de internet entre os mozos/as das vilas e cidades que os das aldeas.
-Esta enquisa crese que non reflicte fielmente a realidade dos usos de internet entre os mozos/as galegos/as.
5. Cando, como e onde se conectan os mozos/as a internet sobre todo?
6. Que responsabilidades teñen os pais/nais nisto?
7. Reflexionemos sobre as seguintes cuestións de norma gramatical, ortográfica ou léxica?
-Uso das comiñas en “caldo de cultivo” e en “grooming”
-Reparamos e comentamos as seguintes palabras: malia, estean, conduta, niveis, saiban, cobre (cubrir), porcentaxe, móbil, revelar.
-Corriximos os seguintes castelanismos: *baladí, *estudio, *chantajeando
8. Valora o que se comenta no texto debatendo na aula:
-Cres que os datos da enquisa se poden aplicar ao teu contorno?
-Que riscos e que vantaxes ten o uso de internet para ti?
-Como se poderían evitar os riscos do uso de internet?
9. Redacción:
“O día que perdín o móbil e que non tiven internet”
Comentarios (0) - Categoría: DE ACTUALIDADE - Publicado o 05-09-2014 12:09
# Ligazón permanente a este artigo
A PRAIA DAS CATEDRAIS EN PERIGO
PARA COMEZARMOS:
Olla este vídeo con atención:



RESUME:
Le esta noticia que trata sobre este tema e resúmea brevemente:

http://praza.gal/movementos-sociais/7701/a-ultima-moda-absurda-que-dana-as-catedrais/

LEMBRA:

Seguindo a lectura da noticia, indica cales son as palabras correctas correspondentes aos seguintes castelanismos: *A COSTUMBRE, *HASTA, *CONVERTIR,
*ROCA, *ESO, *INDESEABLE.

INVESTIGA:
Despois de ler a noticia e ver o vídeo, responde as seguintes cuestións, axudándote dos enlaces que tes a continuación:
1. Onde se sitúa a praia das Catedrais?
2. Cal é o seu nome oficial?
3. Que é un parque natural?
4. Cales son os que hai en Galicia? Cales son os que se pretenden crear?
5. Que limitacións ten para a actividade humana a declaración de Parque Natural dun territorio?
6. Cal deles está no Macizo Central Ourensán? Cal está preto da cidade de Vigo? Cal é o que temos máis preto de Cesures? Cal limita con Portugal? E con Castela-León? Cal inclúe no seu territorio un famoso mosteiro?
http://gl.wikipedia.org/wiki/Praia_de_Augas_Santas

http://gl.wikipedia.org/wiki/Parque_natural

http://www.turgalicia.es/parques-naturais?langId=gl_ES

http://www.redenatura.eu/faq

DEBATE:
Estás de acordo en limitar certas actividades económicas para preservar un espazo natural? Por que?

REDACTA:

Escribe a túa opinión sobre este tema:
Débense adoptar medidas de protección da praia das Catedrais? Cales?

AUDICIÓN E VISIONADO:

Escoita atentamente este fragmento de telexornal da TVG e responde ás seguintes cuestións:

http://www.crtvg.es/informativos/a-xunta-propon-limitar-o-acceso-as-catedrais-a-5-000-persoas-896504

1. Decide cal destas é a afirmación verdadeira:
-A Xunta aproba unha lei que permite a entrada de 5000 persoas diarias á praia das Catedrais.
-A Xunta fai unha proposta para debater na que propón que entren á praia das Catedrais un máximo de 5000 persoas en tempada alta.
-A Xunta propón que sexan como máximo 5000 persoas o número de visitantes permitidos ao longo da Semana Santa e o verán.

2. Cales son as cinco medidas que propoñen os resposables da Xunta para protexer a praia?

3. Cando se pretende aplicar este plan da Xunta?

4. Explica o significado de:
-En tempada de máxima afluencia.
-Mellorar as infraestruturas que xa hai.
-Propón un aforo de entre 2000 e 5000 persoas.
-Conservación da matogueira.

5. DEBATE:
Estás de acordo coas medidas propostas? Botas en falta algunha?
Comentarios (0) - Categoría: DE ACTUALIDADE - Publicado o 05-09-2014 11:33
# Ligazón permanente a este artigo
OS DOUS MELLORES DÍAS DO MEU VERÁN IDEAL


O meu verán ideal empezaría nunha fermosa mañá de verán. Era o último día de clase, e o meu mellor amigo Zape tiña que vir durmir á miña casa porque a súa nai se encontraba mal. Ao saír do cole, iamos os dous camiñando cando me preguntou como sería o meu verán ideal, e eu empecei a contar:
-O meu verán ideal empezaría no último día de clase, e que o meu mellor amigo tivese que quedar a durmir na miña casa. Ao chegar á casa, comeriamos a nosa comida favorita, despois, xogariamos un pouco á wii, e sobre as 5:00, virían os outros dous mellores amigos (dos dous), Michu e Anxelotus. Estariamos xogando ao fútbol e ao baloncesto e logo, sobre as 7:00, baixariamos á Prazuela, onde estarían as rapazas, amigos do fútbol e amigos doutros cursos. Sobre as 11:00 marchariamos nós os dous, montariamos a tenda de campaña e estariamos de festa ata as 12:30-1:00. Despertariamos sobre as 12:00 e almorzariamos. Despois iriamos dar una volta en bici ata a hora do xantar. Estariamos “wasapeando” cos amigos polo grupo. Sobre as 6:00 baixariamos á “Prazu” outra vez. Ao chegar, sobre as 9:30, meteriamonos na piscina ata as 11:45. Ceariamos churrasco ao aire libre. Para non marchar aburridos, colleriamos petardos e foguetes e fariámolos estoupar tan forte como para espertar aos veciños, despois meteriámonos na tenda de campaña ou quedariamos ata as tantas vendo tele, ou compartindo opinións, ou facendo calquera cousa que nos puidera servir para argallar troula.
E o mellor é… que así foi.

JORGE TEMPERÁN POTEL
1º ESO
Comentarios (0) - Categoría: A FORXA DAS LETRAS - Publicado o 05-06-2014 10:41
# Ligazón permanente a este artigo
VIDEO POEMA "NIMBOS"
O alumnado de 4º de ESO elaborou unha serie de video poemas baseados en textos de X. Mª Díaz Castro. Seleccionamos este creado por Antía Sanmarco Martínez e Carla Constenla Barral, sobre o poema "Nimbos":

Comentarios (0) - Categoría: A FORXA DAS LETRAS - Publicado o 29-05-2014 13:11
# Ligazón permanente a este artigo
PREPARÉMONOS PARA VISITAR O PETRÓGLIFO DA PEDRA DAS SERPES, EN PONTECESURES

Este curso, o Equipo de Actividades deportivas, conxuntamento co Equipo de Normalización do centro e diversos Departamentos, organizan un percorrido a pé o último día de clase deica o Monte do Galiñeiro, onde se atopa o petróglifo denominado "Pedra das Serpes". Para preparar a visita imos pescudar nas aulas algo sobre estes vestixios prehistóricos. Estes son os enlaces que visitaremos:

Podedes consultar cal será o noso percorrido en:

https://maps.google.com/maps?saddr=Estrada+das+Escolas&daddr=42.709261,+-8.620323&hl=es&ll=42.716372,-8.637614&spn=0.019518,0.027595&sll=42.715615,-8.63873&sspn=0.019518,0.027595&geocode=FXzhiwId_gd8_w%3BFQ2xiwId3XZ8_w&t=h&dirflg=w&mra=ls&z=15

Exposición xeral sobre os petróglifos en Galicia:

http://gl.wikipedia.org/wiki/Petr%C3%B3glifos_de_Galicia

Despois de leres o texto, responde a estas cuestións de comprensión:

1. Sobre que tipos de rochas se asentan os petróglifos galegos?

2. Cales son os dous tipos xerais de representacións iconográficas dos petróglifos galegos?

3. Elabora un esquema que clasifique e inclúa as principais imaxes representadas nos petróglifos.

4. Cales son os tipos de imaxes máis frecuentes nos petróglifos galegos? Cales son os que espertan maior interese e por que?

5. Como era a sociedade que os deseñou e con que finalidade se cre que foron creados?

6. Onde se sitúan a maioría dos petróglifos galegos?

7. Elabora un relato en primeira persoa ambientado no Neolítico que teña como protagonista un rapaz/a da vosa idade e no que apareza un petróglifo

Unha visita virtual ao museo dos petróglifos de Campo Lameiro, un centro de interpretación no que se considera o conxunto de arte rupestre máis importante de Galicia:

http://paar.es/

Para ver outros petróglifos galegos, podedes ir á páxina de Turgalicia:

http://www.turgalicia.es/petroglifos

Outras páxinas sobre o tema que podedes empregar para a exposición oral de fin de curso son:

http://patrimoniogalego.net/index.php/17034/2012/06/petroglifos-dos-ballotes/

Aquí tedes unha noticia alarmante sobre o estado de conservación dos petróglifos:

target=_blank class=tEnlac>http://www.galiciaconfidencial.com/nova/18696.html


Dous alumnos de 1º de ESO déixannos dous contos que idearon sobre a época na que se fixeron os petróglifos. O primeiro deles é de Alba e o segundo, de Álvaro.

MEU IRMÁN ATREYU


Hoxe cumpríronse catorce primaveras dende que Atreyu, meu irmán, naceu; chegou o día no que terá que demostrar que xa pode valerse pola súa conta. Cando a Lúa estea no seu cénit comezará o día de Abib-nié, no cal o meu irmán cumprirá o seu desexo: ser un home. Eu son unha rapaza, polo que nunca terei que pasar por iso, xa que as mulleres non teñen poderío especial, coma os homes. Eles poden ser guerreiros, curandeiros ou xefes. Polo contrario, o título máximo que as mulleres poden acadar é o de muller de xefe, que non ten moita diferenza de ser unha muller normal. Mais espero que iso cambie algunha vez.
A Lúa xa está no seu punto. Estou agochada tras unha pedra, vixiando a meu irmán, que está recibindo ordes do xefe, meu pai. Ártax, meu can, máis ben lobo, está ao meu carón. Sei que o que lle gustaría neste intre é perseguir galiñas, xogar a que lle lance o pau ou durmir. Pero necesito ver como é esa cerimonia da que ninguén fala. Sinceramente, asistir a isto está prohibido. Pero a miña curiosidade é superior ás leis. Miña nai pensa que estou pasando a noite fóra, observando as estrelas e a Lúa, coma outras veces, e meu pai non volverá ata mañá á mañá, iso seino doutras veces; o xefe sempre ten que estar presente neste tipo de cerimonias. Por iso non sufro perigo de ser descuberta.
Meu irmán xa recibiu ordes do xefe fronte a guerreiros de confianza. Terá, entre outras cousas, que pasar a noite enteira só no bosque, fronte aos perigos que este agocha; conseguir alimento para o poboado, pese a que xa hai de sobra; e traer o corpo dun cervo. Entón logrei comprender por que sempre neste tipo de cerimonias, entre o alimento que traen, hai sempre un destes animais.
Dentro dunhas horas sairá o Sol. Estamos na hora máis escura da noite, e Atreyu está agochado tras unhas silvas, vixiando un boi desorientado. Estase preparando para atacar, e creo que vai lograr cazalo. Con moito sixilo, achégase e lánzalle un puñal. Acércase e obsérvao. Despois dun anaco, arrástrao cara ao montón de comida. Ten carne suficiente para abastecer o poboado durante unha estación, mais aínda lle falta un cervo. Está a punto de amencer, xa vexo luz tras o monte. Se non logra cazar algún, quedará coma rapaz ata a próxima primavera. Mais, para a ilusión dos dous, acaba de aparecer un. Non, un non, parece ser que tres. Sen darme conta, empezo a marcar o seu número na pedra na que estou agochada. Acábome de dar conta, e ocorréuseme unha idea que non sei se é moi boa. Mais non teño nada que perder, así que me poño a debuxar. Como puiden, non me quedou ben nin nada, pero vese claramente a meu irmán cazando unha manda de cervos. Á parte, debuxeime a min mesma ao carón del, coma se tamén estivese cazando. Volvo mirar cara a Atreyu. Xa rematou o seu labor, e xusto a tempo, pois acaba de amencer. Quero debuxar o Sol, pero brilla demasiado e non o podo ver con claridade. Así que o debuxo como eu penso que pode ser. Meu pai e os outros guerreiros van onda el a felicitalo. O meu traballo rematou, xa vin todo o que quería ver. É hora de marchar para a casa. Se teño sorte, a Ártax aínda lle apetece xogar.

Alba Mariño Oliveira
1º ESO

VALGUESES CONTRA CESUREÑOS


Chámome Xoán e, como cada mañá, hoxe fun co meu tío de caza. Cando iamos de camiño cara o monte, vimos uns homes gravando na pedra e chamoume moito a atención. Entón pregunteilles que estaban a debuxar. Eles contestáronme que, coma había pelexas entre os de Valga e os de Pontecesures, decidiron facer un gravado na pedra para marcar o límite entre un poboado e o outro. Marchei pensando sobre iso. Ao baixar do monte, non cazamos máis ca un cervo e díxenlle ao meu tío que pasásemos por alí de novo. Cando chegamos, xa non había ninguén; só había unha inscripción en pedra á que lle decidín chamarlle ``Pedra das Serpes´´xa que tiña forma de espiral. A ver se pode durar anos sen que ninguén a estrague.

Álvaro Dopazo Doce
1º ESO

Historias da nosa terra

O sol xa se eleva polas montañas. Os primeriros raios de luz cólanse entre as

fendas do tellado de palla do castro da miña familia. Levántome da cama feita de

herbas verdes e póñome a miña roupa de traballo no campo, feita de pel de cabra.

Collo o pan, o mesmo pan que miña nai sempre me deixa nunha basixa de barro, e

diríxome á porta para levar o gando da miña familia a pastar ao borde do río.
Ao saír chamo ao meu can, collo un pau, e abro a porta do valado onde se atopan

as reses.
Coa axuda do pau, e do meu can, dirixo ás 20 cabezas de gando ata á beira do

río.
Ao pasar o bosque encóntrome coa pedra na que habían tres espirais unidas por

unhas raias. Isto significa que xa saín do territorio do meu poboado.
Por sorte esta semana non choveu moito, e as beiras dos ríos non desbordaron.

Mentres vixío as vacas túmbome ao lado dunha sobreira, mentres o meu can

se entretén cunha presa de bolboretas que andan voando polas beiras do río.

Pouco a pouco vou cerrando os ollos ata que me quedo durmido. De repente o meu

can empeza a lamberme a cara, e grazas a isto esperto. Decateime que xa

estaba anoitecendo. Levántome e, dirixindo as vacas, volvo ao poboado.
Ao chegar volvo a meter ao gando no valado. Vexo a miña nai e aos meus catro

irmáns levando o trigo, carne e algúns peixas ata o castro común. Decido

axudalos. Cando meu irmán me veu, díxome que o noso pai foi acompañar aos anciáns

sabios xunto á aldea veciña para asinar unha especie de tratado de paz. Tamén me

dixo que o outra ancián que quedara na aldea fixera un petróglifo dunha escena

de caza de cervos.
Ao terminar de levar as reservas ao castro común acordeime de que dentro duns

meses terei que ir cos anciáns ao bosque, xunto cos outros nenos de 16 anos,

para cazar o noso primeiro cervo. Este é un rito que todos os nenos da miña idade

teñen que facer. Consiste en que cada un, armadado cun arco, frechas e un

coitelo, mate un cervo e o traia ata a aldea. Despois diso xa será un home,

poderá formar a súa propia familia, ter un castro para o uso exclusivo da súa

familia, e posuir algunhas cabezas de gando. Pero para isto aínda faltan varios

meses. É mellor que vaia durmir, que mañán terei que madrugar, para levar o gando a pastar.
Como sempre...

Continuará????

Xenxo Santiago Lorenzo
Comentarios (0) - Categoría: O GALEGO EN POSITIVO - Publicado o 26-05-2014 10:44
# Ligazón permanente a este artigo
DOUS CONTOS DE DENTES
Mellor implantes de titanio

-Como me doen os dentes! Como me doen as moas!- Queixábase o Conde Drácula. De tantos séculos que viviu, ao final picáronselle os dentes.
E seguíase queixando:
-Isto pásame por tomar sangues tan doces.
Decidiu ir ao dentista, e este díxolle:
-Estes dentes non teñen arranxo. Están moi estragados. Ten que poñer uns novos.
O dentista añadiu que os mellores eran os de titanio, pero que tamén eran moi caros. Pero o Conde contestoulle que non quería gastar moito, porque ía comprar un cadaleito novo. Entón o dentista púxolle unha dentadura de quita e pon, desas que de noite se gardan nun vaso con auga.
A noite seguinte, cando o Conde Drácula saíu a cear, viu unha rapaciña nova e engaiolouna coa súa mirada penetrante. Chimpoulle unha mordiscada no pescozo, chuchoulle o sangue e cando se apartou, viu que os dentes lle quedaran enganchados na rapaza. Avergoñado tapou a boca coa man. Ao día seguinte voltou ao dentista e díxolle:
-Póñame os de titanio, que o cadaleito comproo de segunda man.


Segundo conto:
O medo de señor Antón

O señor Antón era un home de 86 anos, apenas lle quedaban dentes, porque xa os perdera ao longo da súa vida. Un día comendo unhas noces escapóuselle un cacho de casca, atragoouse e non podía respirar. O seu neto máis novo, tívolle que facer a manobra de Grembich. Colleu tanto medo que xa non quería comer carne con óso, nin tampouco pescado polas espiñas, nin pan con codia, nin froita dura nin con pel, nin froitos secos, nin fabas, nin garabanzos, nin caramelos, nin turrón duro... Ata bebía por palliña a grolos pequenos. A sopa e o caldo con culler pequena, o biscoito e as galletas desmigadas e as verduras en puré. Deixou de comer tantas cousas e comía tan pouco, que adelgazou vinte quilos. Xa era un home fraco e agora parecía un esquelete.
Entón a súa veciña díxolle:
-Ai! Don Antón, por non morrer esganado a morrer esfameado.

Raquel Estévez Brea
2º E.S.O
Comentarios (0) - Categoría: A FORXA DAS LETRAS - Publicado o 10-04-2014 13:05
# Ligazón permanente a este artigo
OPINIÓN: OS INCENDIOS FORESTAIS
GALICIA EN CHAMAS
Os incendios en Galicia foron crecendo estes últimos anos queimando gran parte dos nosos bosques, vivendas, etc. Isto ocasionou tamén moitos debates políticos polas múltiples queixas que se lle dan aos concellos por non evitar que os nosos bosques se perdan.
As consecuencias dos múltiples incendios ocasionan tanto danos persoais como materiais e ambientais. Moitas persoas morreron no intento de apagalos e axudar a veciños a extinguilo lume. Tamén trae problemas ambientais e materiais, pois o fume contamina o aire e os bosques traen moita riqueza na madeira, nos froitos silvestres, na biomasa, na micoloxía, etc. que pode ser danada.
As causas que poden provocar incendios poden ser naturais, aínda que poucas veces o é, ou sociais como o abandono rural de zonas agrarias que despois son destinadas a bosques. A sequía estival ocasiona que haxa incendios, pero tamén pode ser obra de pirómanos, que lles gusta ver como o lume acaba con todo, ou neglixencias da xente, que sin querer poden tirar un cigarro mal apagado ou facer unha fogueira en zonas prohibidas. Moitas persoas teñen intereses económicos na queima de bosques, porque poden queimar unha zona para logo construir alí.
Algunhas solucións para este problema poden ser que os equipos de extinción conten con máis xente que axude a apagar os incendios e máis cualificada. As leis deberíanse modificar para evitar que un incendio dea beneficios, é dicir, que se poida construir nunha zona forestal unha mina ou edificios. As sancións deberían ser máis duras, no caso de que o incendio sexa provocado, para que non se lles volva ocurrir queimar nada. Os montes deben estar máis limpos para que non ardan, e o concello debería mandar xente para limpar todo creando brigadas.

CANDELA LAFUENTE LÓPEZ 3º ESO
Comentarios (0) - Categoría: A FORXA DAS LETRAS - Publicado o 10-04-2014 13:02
# Ligazón permanente a este artigo
[1] ... [3] [4] [5] 6 [7] [8] [9] ... [28]
© by Abertal