DE LINGUA EN LINGUA


BLOG DE LINGUA GALEGA
Hai quen bota a lingua a pacer con moita facilidade; outros chegan a perderse pola lingua ou teñen que morder a lingua para non irse da lingua. Nós, neste caderno de bitácora, imos tirar da lingua para dicir todo aquilo que temos na punta da lingua aínda que fiquemos coa lingua fóra. Tentaremos non ser lixeiros de lingua, ou si, se cadra...pero nunca malas linguas...Iso deixámosllelo ás linguas viperinas, que cospen veleno. Quizais cheguemos a ter don de linguas, mais o que nos importa de verdade é que a nosa lingua vaia de lingua en lingua.

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 WEBS RECOMENDADAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

UXÍO NOVONEYRA
LETRAS GALEGAS 2010
Nace o 19 de Xaneiro de 1930, na aldea de Parada de Moreda, en plena serra do Courel, dentro dunha familia labrega acomodada. O escritor pasa a nenez e mocidade nesa aldea o que fai que se convirta na fonte de inspiración dos seus futuros poemas.
En 1945 trasládase a Lugo para estudar o bacharelato, que remata en 1948. Nese mesmo ano coñece ao escritor da Terra Chá Manuel María. No 1947 xa tivera unha profunda relación persoal con María Mariño Carou, que deixara unha forte pegada na obra de ambos. De 1949 a 1951 matricúlase na carreira de Filosofía e Letras en Madrid. Un ano máis tarde regresa a Galicia para facer o servizo militar. As experiencias compostelás (o contacto co pintor Carlos Maside, os escritores Ramón Otero Pedrayo e Ramón Piñeiro) así como o regreso ao Courel motivaron ao autor para escribir en galego.

En 1962, cando tiña 32 anos comezou a traballar en Madrid na radio e na televisión; dirixindo diversos espazos culturais dedicados aos grandes poetas españois e internacionais. Mentres, asistía ás tertulias de Café Gijón, onde coñeceu os membros do grupo galeguista Brais Pinto . Estes mozos, de ideoloxía de esquerda e nacionalistas inflúen na conformación do seu ideario político.

Nos seus textos destaca o seu compromiso antiimperialista de raíz marxista sen deixar de preocuparse en ningún momento pola forma poética e pola linguaxe. Formalmente procuraba ó mellor resultado visual e, sobre todo, sonoro para os textos (botando man para tal efecto de diversos recursos como fonosimbolismo, a utilización de dialectalismos, os silencios, o simbolismo gráfico, etc. ) As poucas palabras pretenden evocar dun modo máxico o mundo no que o ser humano está inmerso designando as cousas para que estas aparezan perante nós. Así aparece retratado o Courel na súa obra, manifestando a súa comuñón coa natureza, o paso do tempo, das estacións, o inverno nas montañas con todo o que iso significa, a fauna, a flora, o silencio… Poesía social, intimista, paisaxística e existencial, polo tanto, conforman o seu universo poético. É conveniente destacar tamén a mestura que fai de diversas artes (música, pintura, gravado…) nos seus poemas.


ALUMNADO DE 4º ESO
CURSO 2009/2010


VIETNAM CANTO


CUMES CUMES CUMES COM’ESTES ECHEN
UNHA VEZ POR CADA MORTE
VIETNAMMMMMMMMMM
VIETNAMMMMMMVIETNAMMMMMMMMMM
VIETNAMMMMMMMMMM
metan na casa a verba na cociña na mesa na cama xa está
e calar calarcalaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarrr
hastr’o berro que te acusa USAUSAUSAUSAUSAUSAUSA
un
morto
dous mortos
tres / trinta mortos
trescentos / tres mil mortos
OFENSIVA DO TEIT 22000 / 100000 mortos
tódalas os se volven ceros 00000000000000000000
baixo de cada un 10 / 100 / 1000 / 10000 mortos á máquina
difuntiños que a noite acolle entre cañas baixo o torbón
do monzón
na lua do TEIT
dá vergonza vivir
dá vergonza estar vivo e ver a PRIMAVERA
cándo remata un pobo?
un pobo nace sempre
non remata nuncanuncanuncanuncanuncanuncanunca
seino por vós
pobo como o meu
GALICIA pequeniña
sola cousa de todos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos mortos
mortos caindo polos teletipos
lúas de LI PO afondadas pra que a lus seña a A de
LIBERTÁAAAAAAAAAAAAAAAAAA
ouh cánto teño de vós pequeno que son de esta paz morta
noitenoite
partir esta n / o / i / t / e en anacos
que en cada un só quepia un home
en

entran nas cidades do SUL ESTE lonxe
e xa todas son a aldeiña dó lado
HUE SAIGON DANANG
con irmaos e parentes meus
galegos de a diario
mais que nono esqueceron como nolo esquecemos
tanto que ás veces perto chaman home
e
ollamos por quén.
non son eu tamén
quen eiquí quedo
que estou matando eilí
luxando GALICIA como luxan
KANSAS NEW JERSEY CALIFORNIA COLORADO
IOWA
nomes tan limpios?
perdón por esta paz
PAZ en carteles xunto a COCACOLA
PAZPAZPAZPAZPAZPAZPAZPAZPAZPAZPAZPAZ
pra tapar tanto tanto
muro





Comentarios (0) - Categoría: A FORXA DAS LETRAS - Publicado o 19-05-2010 12:15
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal