DE LINGUA EN LINGUA


BLOGUE DE LINGUA GALEGA DO CPI DE PONTECESURES
Hai quen bota a lingua a pacer con moita facilidade; outros chegan a perderse pola lingua ou teñen que morder a lingua para non irse da lingua. Nós, neste caderno de bitácora, imos tirar da lingua para dicir todo aquilo que temos na punta da lingua aínda que fiquemos coa lingua fóra. Tentaremos non ser lixeiros de lingua, ou si, se cadra...pero nunca malas linguas...Iso deixámosllelo ás linguas viperinas, que cospen veleno. Quizais cheguemos a ter don de linguas, mais o que nos importa de verdade é que a nosa lingua vaia de lingua en lingua.

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 WEBS RECOMENDADAS
 FOTOBLOGOTECA
 DESTACADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO

ROSALÍA DE CASTRO
Iván Cebreiro propón a lectura deste traballo sobre Rosalía de Castro:

http://image.slidesharecdn.com/investigacinsobrerosaladecastro-130406073052-phpapp01/95/slide-1-638.jpg?1365251488
Comentarios (0) - Categoría: COMENTARIOS ALUMNADO - Publicado o 18-06-2013 12:50
# Ligazón permanente a este artigo
O GALEGO

O galego deriva do latín, falábase en Gallaecia que na actualidade son os territorios de Galicia, Portugal, Asturias e as provincias de León e Zamora. Tras a caída do Imperio Romano de Occidente, unha das linguas derivadas foi o galego medieval ou galaicoportugués.
Na Idade Media unha das linguas dos trobadores foi o galegoportugués. Unha das obras máis representativas son “As Cantigas de Santa María” do Rei Alfonso X o Sabio.
A partir do século XII o condado de Portugal independizouse, entón o galego medieval evolucionou en dúas linguas modernas o galego actual e o portugués. A finais da Idade Media sen embargo as dúas linguas experimentaron camiños diferentes o galego foi aniquilado pola presión da nobreza castelán mentres que o portugués como lingua oficial do Reino de Portugal creceu e expandiuse fóra do territorio.
Hoxe en día o uso do galego é maior nas areas rurais mentres que nas cidades é o castelán. Inda así o galego tamén falase fóra de Galicia, no Bierzo que se atopa en León e nas Portillas, Zamora. Hai 844 alumnos/as que o estudan en nove concellos do Bierzo. En tres concellos de Cáceres achegados a Portugal (Valverde do Fresno, As Ellas e San Martín de Trevello) falase a Fala, unha lingua que aínda non se sabe se é unha terceira póla do galego - portugués ou un portugués antigo con superestratos leoneses e casteláns. Algúns historiadores din que procede dos galegos participantes na Reconquista que se asentaron nesa zona.
No Principado de Asturias falase o galego – asturiano, algúns cren que deriva do galego – portugués. A Academia da Lingua Asturiana considera sen embargo que é un paso intermedio entre o galaico - portugués e o asturleonés. Na zona oeste do Bierzo, na comarca de Sanabria e nalgunhas zonas de Aliste e Benavente inda se fala galego. Aínda hai algunhas comunidades de falantes galegos en América Latina, en especial Bos Aires (Arxentina), Caracas (Venezuela), Montevideo (Uruguai), A Habana (Cuba), Cidade de México (México) e en Brasil falase con variantes do portugués - brasileiro

Samuel García Castro
2º ESO
Comentarios (0) - Categoría: COMENTARIOS ALUMNADO - Publicado o 16-06-2013 23:07
# Ligazón permanente a este artigo
EXCURSIÓN A CANTABRIA 2013
O martes 2 de abril un grupo de 16 rapaces/as do CPI de Pontecesures xunto a outros 12 do IES de Valga saímos de excursión a Cantabria. A vila pesqueira de Cudillero foi a nosa primeira parada. Alí puidemos admirar a beleza da disposición das casas encaramadas na ladeira dunha montaña que remataba no mar. O porto pesqueiro, as cores das fachadas, as tendas turísticas das rúas... fan de Cudillero un enclave que merece a pena visitar. Logo dirixímonos ao Santuario de Covadonga onde fixemos unha foto de grupo a carón dunha fermosa fervenza. Rematamos o día instalándonos no albergue Max de Entrambasaguas, ás portas dos Picos de Europa. As instalacións eran aceptables pero o que nos chamou a atención era a hora da cea: ás 20 hs!, o que nos facía levantarnos pola noite a comer lambetadas.
Ao día seguinte tocaba visitar o lugar máis esperado da excursión: o Parque Natural de Cabárceno, onde vimos moitas especies de animais salvaxes, algún deles en posturas un pouco comprometedoras, quizais demasiado íntimas... Chamounos a atención a extensión de terreo que tiña cada grupo de animais con respecto a un zoo clásico. Sirva como exemplo que os elefantes dispuñan de 25 hectáreas. Pola tarde visitamos Santander, onde tivemos un tempo libre para percorrer a cidade e tamén a Isla de la Magdalena, na que había leóns mariños, focas e pingüíns. Pola noite, viñeron uns rapaces canarios aos que lles chamaba a atención que nós falásemos en galego: como se fósemos doutro planeta!
O xoves foi un día dedicado a visitar a montaña cántabra: o teleférico de Fuente De, o santuario de Santo Toribio de Liébana e a vila turística de Potes. Nunca viramos tanta neve, pero a experiencia foi incrible.
O último día suspendeuse a visita as covas de El Soplao, debido a que nevaba demasiado e era perigoso. Finalmente regresamos con tristeza e coa sensación de que a excursión se fixera demasiado curta. Quen nos dera repetir e, a ser posible, cos mesmos compañeiros/as de Valga cos que fixemos moita amizade.

Alumnado de 2º ESO
Curso 2012/2013
Comentarios (0) - Categoría: COMENTARIOS ALUMNADO - Publicado o 08-04-2013 12:43
# Ligazón permanente a este artigo
EXCURSIÓN A CANTABRIA 2013
O martes 2 de abril un grupo de 16 rapaces/as do CPI de Pontecesures xunto a outros 12 do IES de Valga saímos de excursión a Cantabria. A vila pesqueira de Cudillero foi a nosa primeira parada. Alí puidemos admirar a beleza da disposición das casas encaramadas na ladeira dunha montaña que remataba no mar. O porto pesqueiro, as cores das fachadas, as tendas turísticas das rúas... fan de Cudillero un enclave que merece a pena visitar.
Comentarios (0) - Categoría: COMENTARIOS ALUMNADO - Publicado o 08-04-2013 11:52
# Ligazón permanente a este artigo
UN OFICIO CON MOITA TRADICIÓN EN CESURES
Chámome Verena Vieites Fernandes. A miña familia dedícase á venda de churros na churrería "LA CESUREÑA", dende hai catro xeracións, cando comezou a miña tataravoa Luísa. Ela, á parte de ser a pioneira na miña familia, tamén o foi en Pontecesures e arredores.
Houbo épocas mellores, pero agora coa crise e co explotado que está o negocio, xa non se gaña tanto coma antes.
Na actualidade nós vendemos por mercados e romarías en: Vilagarcía, A Estrada, Melide, Padrón, Caldas, Forcarei, Lalín, etc. Traballamos os Luns, Martes, Mércores, Sábados e Domingos. Tamén, algún Xoves e Venres que nos cadre. Acostumamos traballar dez horas aproximadamente.
Tárdase sobre 20 minutos en montar un posto de churros.
Para preparar a masa, o primeiro que hai que facer é quentar a fariña (se vai frío) senón non fai falla. Mentres peneiras a fariña, pos a ferver a auga e bótaslle un cacharriño de sal. Despois, cando a auga ferva, engádeslle a fariña e, coa pa, amasas. Despois a masa métela no molde e vas cortando os churros (o aceite ten que estar ben quente, senón saen aceitados) e, cando estean ben torradiños, bótanse na bandexa. Así xa están listos para a venda. Ademais dos churros normais, tamén se venden churros de chocolate, porras de crema e roscas.
Á miña avoa, actual xefa, gústalle moito o oficio porque lle encanta tratar coa xente, coñecer novos sitios e ata lle gustan os madrugóns que se ten que pegar. A min en cambio non me agrada nada porque hai que levantarse moi cedo, e é un traballo moi duro para calquera rapaz.

Verena Vieites Fernandes
2º de ESO Curso 2012/2013
Comentarios (1) - Categoría: COMENTARIOS ALUMNADO - Publicado o 05-04-2013 13:13
# Ligazón permanente a este artigo
ANDORRA'13


O día 2 de febreiro ás 23.00 comezou a nosa intrépida aventura. Reunímonos todos na entrada do colexio para esperar o autobús que nos levaría a Andorra. Esperamos ansiosos a súa chegada para coñecer por fin aos nosos compañeiros de viaxe. Connosco viñan os colexios de Barrantes e Meaño. Nós eramos o grupo menos numeroso, tan só dez, pero iso non trouxo ningún problema. Durante o traxecto de ida fómonos coñecendo mellor. Unha vez alá asignáronnos as nosas habitacións e os nosos equipos de esquí.
Ás 7:00 soaba o espertador que nos anunciaba o comezo doutro marabilloso día. Logo de almorzar, o autobús levábanos ás pistas, onde máis dun caía aparatosamente. Despois de recibir as clases de esquí, comiamos no restaurante de alí. Cando rematabamos tiñamos unhas horas de esquí libre, e ás 18:00 regresabamos ao hotel, onde, logo dunha ducha, adicabámonos a percorrer as habitacións dos nosos compañeiros/as para coñecernos mellor.
O xoves foi o único día que non puidemos subir ás pistas porque estaba caendo unha das maiores nevaradas que se recordaban en Andorra nos últimos trinta anos. Este pequeno contratempo non nos impediu divertirnos, xa que estivemos pelexando coa neve e facendo concursos de bonecos de neve entre os tres colexios que participamos na actividade.
Este mesmo día, á tardiña, fomos a Caldea. Alí relaxámonos nas piscinas exteriores á luz das estrelas e máis dun saíu enrugado da sauna. Sen dúbida este foi un dos mellores lugares nos que estivemos.
O venres á noite tivemos que devolver os nosos equipos de esquí e despedirnos dos nosos apartamentos (aos que lles collemos moito cariño, sobre todo ao microondas...) Collemos o autobús e emprendemos o camiño de regreso facendo paradas puntuais.
Cando estabamos chegando, comezaron a brotar as primeiras bágoas e, unha vez en Pontecesures, todos rompemos a chorar na despedida. Fixemos unha foto no colexio como último recordo e dixémoslles adeus aos nosos compañeiros/as con bágoas nos ollos.
Sen dúbida foi a mellor excursión que tivemos dende que estamos no CPI e que nos será imposible esquecer, xa que foi unha semana incrible con persoas impresionantes ás que non poderemos esquecer e coas que seguimos en contacto a día de hoxe.
Finalmente, queremos dedicarlle esta crónica aos nosos amigos de Meaño e Barrantes aos que non esqueceremos xamais. Tamén lle agradecemos a Felipe o esforzo realizado para levar a cabo esta actividade.

Carla Constenla Barral e Antía Sanmarco Martínez
3ºESO Curso 2012/2013
Comentarios (1) - Categoría: COMENTARIOS ALUMNADO - Publicado o 03-04-2013 13:38
# Ligazón permanente a este artigo
ALBERTO RIVAS DÉIXANOS ESTA SUXERENCIA
Gustaríame aportar algo para o blog, aínda que non me suba nota este ano. Atopei unha interesante canción de Dios ke te crew chamada Estranxeiros, ten unha gran mensaxe.
Deixo aquí o link:



Escribín un artigo no meu blog sobre o tema, deixo tamén o link, que no apartado de blogs de alumnos sae mal posto.
Un saúdo!

http://averdaderevolucionaria.blogspot.com.es/2012/12/ilegais.html?m=1
Comentarios (0) - Categoría: COMENTARIOS ALUMNADO - Publicado o 06-03-2013 20:08
# Ligazón permanente a este artigo
GALICIA É DE PRIMEIRA
Dous dos equipos de fútbol de máis categoría de Galicia voltaron este ano á Primeira división da liga española. Trátase do Real Club Celta de Vigo e do Real Club Deportivo da Coruña. O Deportivo volve despois dun ano na Segunda división aínda que nós ímonos centrar no Celta.
Para o conxunto vigués esta foi a súa quinta tempada consecutiva en segunda. Para o Celta, a primeira presenza na liga nacional foi na tempada 1928-1929, na cal lle tocaría, por palmarés, xogar na primeira división, aínda que non foi así. Empezou en segunda, quedando ao final da competición no posto nove de dez, o que fixo descender ao equipo por primeira e última vez á terceira división, pola inexistencia da segunda B. A partir de aí o Celta xogou un importante papel na liga, chegando incluso a competir a nivel europeo e derrotando a importantes equipos do momento como o AC Milan. O triunfo máis importante para o conxunto celeste foi gañar a Copa Intertoto no 2000.
Os protagonistas deste ano, xunto co adestrador Paco Herrera e demais equipo técnico foron Sergio Álvarez, Hugo Malo, Roberto Lago, Borja Oubiña, Túñez, Jonathan Vila, Dani Abalo, Mario Bermejo, Iago Aspas, Dimitiros Papadopoulos, Yoel Rodríguez, Bustos, Ojer Sanjurjo, Joan Tomás, David Rodríguez, Fabián Orellana, Toni, Álex López, De Lucas, Sergio Ortega, Catalá, Natxo Insa, Matías Dituro e Víctor Vázquez, a maior parte parte pertencentes á canteira. O máximo goleador foi o nado en Moaña Iago Aspas.
Galicia volve estar onde nunca mereceu saír.
HALA CELTA!



Eva Gerpe Limeres
Raquel Diz Gil
4º ESO.


O Celta e o Depor lograron o ascenso a primeira división nesta tempada, o Depor que sufriu o drama do descenso a segunda a tempada pasada, xa conseguiu volver a élite do fútbol español. No caso do Celta levaba catro anos na segunda e incluso estivo a punto de caer a segunda B. Pero este ano todo foi distinto, o celta acadou o ascenso o cál é moi importante para Galicia e en especial para a cidade de Vigo , as rúas desta cidade e en concreto a Praza América enchéronse de seguidores do Celta, que festexaron este ascenso.
Unha persoa moi importante para logralo foi o número 10 Iago Aspas o cal leva 16 anos no club vigués e dende pequeno entrenou na Madroa, por iso se converteu no símbolo da afección celeste.
Espero disfrutar de grandes tardes de futbol en Balaídos e en Riazor , por que a afición e os xogadores destes dous equipos sempre foron de primeira.
GALICIA CALIDADE!

Sergio Manteiga Varela
4º de ESO /Curso 2011/2012
Comentarios (0) - Categoría: COMENTARIOS ALUMNADO - Publicado o 11-06-2012 12:20
# Ligazón permanente a este artigo
29 DE MARZO, FOLGA XERAL
A folga xeral...
Si amigos, quedan 8 días para a folga xeral. Eu son partidario e digo si ao 29-M. Por que? Pois porque eu non quero ser un escravo dos bancos, dos políticos, dos ricos e do capital. Non estou disposto a calar e conformarme cunha sociedade na que morren de fame cada día moitas persoas. Só son culpables os políticos? Pois non, sómolo todos por permitilo, por mirar para outro lado. É que a ninguén lle di nada a súa conciencia? Ninguén se sente culpable por deixar morrer tanta xente? Pois eu non me conformo. A miña conciencia dime que non, dime que loite e que sexa inconformista. Porque eu por sorte non vivo nesas condicións, pero compadézome de toda esa xente, homes, mulleres e nenos, persoas que lles tocou vivir esa realidade.
O dito, se algo queremos cambiar, algo teremos que facer. O día 29 eu apoiarei a folga, contra unha reforma capitalista, que beneficia ao que máis ten, e prexudica ao traballador. É unha vergoña que empresas tan poderosas obriguen aos traballadores a traballar ese día. É lóxico ter medo ao despido, pero é lóxico que tódolos empresarios se beneficien de nós? Eu creo que non. Dígoo con argumentos, meu pai é traballador, pero non ten medo, vai á folga.
O pobo unido endexamais será vencido.
Non teñades medo e ide á folga o 29-M.
Un saúdo, grazas por lerme.

Alberto Rivas
4º de ESO
Curso 2011/2012
Comentarios (0) - Categoría: COMENTARIOS ALUMNADO - Publicado o 22-03-2012 13:31
# Ligazón permanente a este artigo
A DESEXADA IGUALDADE DE SEXOS
Hoxe en día dise que hai igualdade entre homes e mulleres pero non é totalmente certo. Si que hai máis igualdade que hai uns anos atrás, pero segue habendo algunhas desigualdades. Pódese ver no ámbito laboral. Un dos moitos motivos desta desigualdade son os salarios. En moitos traballos os homes gañan máis que unha muller que fai a mesma tarefa. Eu creo que isto é inxusto. En moitos destes casos as mulleres traballan o mesmo que os homes pero por unha razón descoñecida cobran menos. Outro motivo polo que hai desigualdade laboral é que a sociedade pensa que hai traballos para homes e traballos para mulleres cando isto non debera suceder. Unha muller pode facer perfectamente os chamados traballos de homes e viceversa. Nestes casos as mulleres que desempeñan postos, habitualmente ocupados por homes, poden sufrir agresións verbais ou físicas. En casos moi extremos poden ser vítimas de acosos por parte dos compañeiros de traballo. No pasado isto era moi frecuente, pero co paso do tempo estas desigualdades parece que van disminuíndo. Grazas a isto as mulleres están máis cerca de conseguir a igualdade. Noutros países por desgraza as mulleres non están tendo tanta sorte porque segue habendo moita desigualdade.
Unha das causas destas desigualdades eu creo que é a educación da sociedade. Na casa a maioría dos rapaces ven que o que traballa fóra é o pai e a nai queda na casa facendo as tarefas domésticas. Neste momento o rapaz pensa que sempre é o pai o que gaña os cartos e a nai a que coida dos fillos. Isto non debera ser así. Nestes momentos é cando os pais teñen que explicarlle ao rapaz que non en todas as casas pasa iso e que ten que aprender a valorar o traballo que se fai na casa. Así no futuro o rapaz daralle importancia ás tarefas domésticas e non pensará que o que traballa fóra é máis importante. Outra causa paréceme que é a televisión. En moitos debuxos animados ou series televisivas tamén se pode ver que o que traballa fóra é o pai. Eu creo que os debuxos tamén terían que mostrar a igualdade do presente . Por sorte parece que cada vez máis se valoran os traballos que se fan na casa tanto se se fan por homes ou se fan por mulleres.
En conclusión creo que as solucións pasan por educar desde pequenos os rapaces para que valoren as tarefas da casa faga quen as faga, desmostrarlles que os homes e as mulleres son iguais en todos os ámbitos e por último, pero non menos importante, igualar os soldos de mulleres e homes para que desapareza esa desigualdade.

Adrián Castiñeiras Troáns
4º de ESO /curso 2011/2012
Comentarios (0) - Categoría: COMENTARIOS ALUMNADO - Publicado o 21-03-2012 17:40
# Ligazón permanente a este artigo
1 [2]
© by Abertal