Recuperación do patrimonio
Proxecto Esmelle

Este proxecto iniciouse na parroquia de Esmelle a finais do ano 2003. É un plan de recuperación do patrimonio material e inmaterial a través da implicación da veciñanza.

avvvalledeesmelle@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

ARDOR VERANIEGO
Recomendacións de urxencia para montes queimados


Coa fin dos lumes non rematan os problemas ambientais. Alén da perda de biomasa e de biodiversidade, prodúcese tamén un empobrecemento do chan e, coas chuvias, o lavado do horizonte superficial do solo arrastrando grandes cantidades de sedimentos. Esta erosión e a diminución da materia orgánica no solo, unidas á brusca inxección de materiais nas canles fluviais e nas rías, son causa de graves impactos mesmo en áreas alonxadas das áreas queimadas. Eis uns consellos para evitar estes efeitos negativos.


Un ecosistema forestal despois dun incendio queda nunha situación moi vulnerábel fronte a calquera outra agresión humana ou ambiental. Hai unha serie de recomendacións que convén ter en conta para non acumular impactos sobre os ecosistemas, ante todo hai que evitar danar máis o solo, a vexetación e a fauna supervivente.
O dano causado polo incendio depende especialmente da intensidade dese lume, pero as consecuencias van a ser complexas. En relación co solo hai dous factores importantes:
a) A pendente do terreo, que si é moi acusada fai ao solo moi erosionábel.
b) A vexetación (viva ou morta), que protexe ao solo, tanto na parte aérea, protexéndoo do impacto da chuvia, como na parte soterrada, fixando ese solo e evitando a erosión.

QUÉ PODEMOS FACER?
Evitar a erosión do solo:
-Talar o menos posíbel, só as árbores de tamaño comercial, para evitar danos ao solo.
-Non talar os esqueletes do mato.
Reter o solo ao máximo. Para elo, se pode:
-Repartir palla ou virutas (mulching), en zonas sensibles, en zonas con forte pendente, en zonas próximas a cursos de auga,...
-Deixar os restos forestais sobre o solo en sentido perpendicular á pendente, para frear a escorrentía.
-Poñer filtros vexetais (restos de podas, broza,...) preto das canles dos ríos, para frear os arrastres do solo e evitar a contaminación das augas.
Favorecer a alimentación e o refuxio da fauna, que actúan como dispersantes de sementes e favorecen a recuperación da vexetación.

QUE NON DEBEMOS FACER?
-Pisotear as zonas queimadas, xa que se aceleraría a erosión.
-Cortar árbores e romper polas, porque supoñen unha protección contra a erosión.
-Realizar sacas de madeira de modo agresivo para o solo.
-Laborear e roturar o solo. Utilizar maquinaria pesada ou agresiva co solo.
-Asustar ou danar á fauna.
-Pastorear demasiado pronto, para evitar os efectos do gando sobre o solo e sobre a vexetación.

Finalmente, ante calquera dúbida, pódese preguntar ao axente forestal ou á Consellaría do Medio Rural cal é a normativa vixente en materia de usos dun espazo forestal incendiado.


Información avalada por:
X. M. Pesqueira e M. Casal.
Departamento de Bioloxía Celular e
Ecoloxía. Facultade de Bioloxía.
Universidade de Santiago de Compostela.
Agosto de 2006.
Comentarios (1) - Categoría: medio natural - Publicado o 18-08-2006 09:22
# Ligazón permanente a este artigo
« Rede Natura 2000 en Galicia » Costa Ártabra
Natura 2000 é unha rede ecolóxica europea de áreas de conservación da biodiversidade. Consta de Zonas Especiais de Conservación designadas de acordo coa Directiva Hábitat (Directiva 92/43/CEE do Consello, de 21 de maio de 1992, relativa á conservación dos hábitats naturais e da fauna e frora silvestres), así como de Zonas de Especial Protección para as Aves establecidas en virtude da Directiva Aves (Directiva 79/409/CEE do Consello, de 2 de abril de 1979, relativa á conservación das aves silvestres).

A súa finalidade é asegurar a supervivencia a longo prazo das especies e os hábitats máis amenazados de Europa, contribuindo a deter a pérdida de biodiversidade ocasionada polo impacto adverso de las actividades humanas. É o principal instrumento para a conservación da natureza na Unión Europea.


Superficie:7.546 Ha
Altitud media: 164 m
Rexión bioclimática: Atlántica
Concellos: Cariño, Cedeira, Ferrol,
Narón, Valdoviño, Ortigueira, Ares e Mugardos.
Data: 2001
A Costa Ártabra alberga unha gran diversidade de elementos paisaxísticos que inclúe entre outros os seguintes enclaves: Serra da Capelada, Lagoa e areal de Valdoviño e lagoa de Doniños.

A Serra da Capelada, zona de gran interese xeolóxico formada por rochas básicas e
ultrabásicas, conta coa existencia de cantís costeiros de ata 500 m de desnivel.

A súa vexetación está composta de toxeiras e uceiras e algunhas turbeiras.

A lagoa de Valdoviño pode albergar ata 1.000 aves acuáticas durante o período
invernal e presenta unha notable extensión cuberta por vexetación palustre e un extenso areal con boas presentacións de dunas primarias. A Lagoa de Doniños
atópase separada do mar por un ancho sistema dunar ben conservado.

Caracterizase por se-la lagoa costeira máis profunda do litoral de Galicia e por
ter un extenso anel de vexetación palustre.

Comentarios (0) - Categoría: medio natural - Publicado o 09-08-2006 11:12
# Ligazón permanente a este artigo
SALVEMOS EL LITORAL
Greenpeace considera imprescindible y urgente que se apliquen soluciones reales para conservar y proteger el litoral antes de que la ocupación y destrucción que sufre en la actualidad sea irreversible.

El deterioro que sufre nuestra costa es evidente. Greenpeace considera necesario y urgente que se apliquen soluciones reales para conservar y proteger el litoral.

Greenpeace ha demandado al Ministerio de Medio Ambiente la elaboración de un Plan Nacional de Costas que garantice el futuro del amenazado espacio costero.
Es imprescindible realizar un diagnóstico riguroso de la situación actual en la que malviven gran parte de los 8.000 kilómetros de costa. Hasta que no finalice dicho inventario, debe establecerse una moratoria sobre nuevas construcciones e infraestructuras. Para llevarlo a cabo, es necesaria la colaboración y el trabajo conjunto de las administraciones central, autonómica y local, todas ellas con competencias en el espacio costero.

El paso siguiente es establecer una serie de principios que permitan la creación de planes estratégicos para alcanzar una gestión sostenible de los espacios costeros. Dichos principios deben perseguir la conservación, protección y mejora de la calidad del medio costero, la protección de la salud de las personas, la utilización prudente y racional de los recursos naturales y el fomento de medidas destinadas a hacer frente a los problemas regionales y estatales que afectan a la costa.

La prevención, la precaución y la previsión, ausentes actualmente en la gestión de la franja costera, deben pasar a ser los motores vitales de las actuaciones que se lleven a cabo en este frágil espacio antes de que la situación empeore más y sea tarde para dar marcha atrás.

Especial atención se debe prestar a la contaminación marina. El descuido y la dejadez de las administraciones debe dar un giro radical hasta conseguir que no se vierta una sola gota de agua no depurada a nuestros océanos y mares. Igualmente es fundamental realizar poner en práctica las mejores técnicas disponibles para luchar contra la contaminación procedente de buques.

Greenpeace considera que la marea negra del Prestige debe estar presente en este documento. Las consecuencias de esta catástrofe ambiental permanecerán en nuestras costas durante muchos años y es necesario un plan de recuperación ambiental, social y económico que acelere la recuperación de los 2.000 kilómetros de costa afectados.

El Ministerio de Medio Ambiente debe hacer sus deberes. Todavía no ha completado la delimitación del espacio perteneciente al dominio público
marítimo-terrestre (deslinde), por lo que seguimos encontrando numerosas construcciones ilegales repartidas a lo largo de la costa. Las consecuencias de esta falta de celo son sufridas por aquellos ciudadanos a los que se les permitió comprar unos terrenos que nunca debieron estar en venta. Mientras no se complete el deslinde, difícilmente puede protegerse este espacio.

La participación pública y la transparencia en la información por parte de las administraciones resultará vital si queremos que la conservación de la costa sea asunto de todos. Sólo implicando a todos los sectores se conseguirá un modelo respetuoso.
GREENPEACE
Comentarios (1) - Categoría: medio natural - Publicado o 18-07-2006 17:20
# Ligazón permanente a este artigo
ALDEA RURAL "POLVORINES DE MOUGA"
Ideas para as antigas instalacións do exercito en Mougá

FINALIDADE
Creación dunha Aldea Rural na zona denominada “Polvorines de Mougá do Exercito de Terra”, para dedicala ó turismo rural en grupo ou familiar.
Potenciar a actividade turística no Val de Esmelle en particular e no Concello de ferrol en xeral
Recuperar para un uso turístico e medio ambiental, instalacións militares abandonadas pertencentes o Concello de Ferrol.
Ampliar a oferta turística con outro tipo de actividades
Crear postos de traballo
Mellorar a calidade de vida no entorno
Respectar e aproveitar do medio ambiente

SITUACIÓN
Os “Polvorines de Mougá” do exercito de terra, sitúanse no termo municipal de Ferrol, entre as parroquias de San Xoán de Esmelle e Doniños

ACCESOS
O acceso ó complexo pode realizarse directamente a través do fronte (Sur) da edificación pola estrada Local Balón – San Xoán de Esmelle.
Peche perimetral con alambre entrenzado, con postes metálicos de suxeición cada 5 metros.

CARACTERÍSTICAS CONSTRUCTIVAS
O recinto consta de:
14 edificacións diseminadas
1 edificio principal na entrada principal
3 edificios anexos na entrada principal

As edificacións mencionadas están estructuradas claramente en dúas amplas zonas separadas por unha extensa explanada e cunha pista interior que as comunica o redor dun perímetro. Por un lado están os edificios que compoñen a entrada ó recinto e por outro ás 14 edificacións diseminadas circularmente.

POSIBLES DEPENDENCIAS
Comedor
Sala de actividades
Zona de aloxamento
Campo de actividades
Aparcamento
Zona de acampada
Baños
Duchas
Almacén
Cafetería

ACTIVIDADES A DESENVOLVER

Sendeirismo:
Rutas micolóxicas
Rutas ornitolóxicas
Etnográficas
Históricas
Rutas en bicicleta
Rutas a cabalo (CONVENIO)
Observación de aves
Parapente (CONVENIO)
Surf e Windsurf (CONVENIO)
Aulas da natureza
Talleres (barro, papel, reciclaxe)
Actividades deportivas
Rutas 4x4
Castelos
Ría
Costa, etc...
Quads
Mergullo (CONVENIO)
Orientación
...
Comentarios (1) - Categoría: medio natural - Publicado o 29-06-2006 20:16
# Ligazón permanente a este artigo
Recuperación do patrimonio inmaterial
"En África, un anciano que muere es una biblioteca que desaparece..." Hampaté Bâ



Definese o patrimonio inmaterial ou intanxible pola UNESCO como o conxunto de formas de cultura tradicional e popular ou folclórica, e dicir, as obras colectivas que emanan dunha cultura e baseanse na tradición. Estas tradicións transmitense oralmente ou mediante xestos e modificanse co transcurso do tempo a través dun proceso de recreación colectiva. Inclúense as tradicións orais, as costumes, as linguas, a música, os bailes, os rituais, as fiestas, a medicina tradicional e a farmacopea, as artes culinarias e tódalas habilidades especiais relacionadas cos aspectos materiais da cultura, como as ferramientas e o hábitat.

No proxecto Esmelle estamos a recuperar este patrimonio inmaterial. Durante o ano 2006 estamos a realizar entrevistas grabadas en audio cos maiores da parroquia, nas que nos contan as súas experiencias en tódolos ambitos da vida. Ata o de agora levamos entrevistadas a 5 persoas e seguiremos co traballo.

Engade ás tuas ideas.....
UNESCO - patrimonio inmaterial
Comentarios (0) - Categoría: patrimonio inmaterial - Publicado o 01-06-2006 23:28
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Proxecto Esmelle
AVV "Valle de Esmelle"
Ferrol (A Coruña)- Galicia