OUTRA VISIÓN


CONTRA O PENSAMENTO ÚNICO (Oficial ou alternativo)
Se repetimos unha mentira unha e outra vez, a xente terminará por crela.

(Joseph Goebbels)



O meu perfil
teixeira1970@hotmail.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Foi para facer outra política

Foi para facer outra política
SUSO DE TURO
EL PÁIS
25/02/2007

A sociedade galega é débil, é certo. Padece a debilidade do país envellecido que somos e aínda está sacudíndose o frío da etapa de glaciación da que acabamos de saír. Pero xunto a eses trazos atópanse tamén manifestacións de gran creatividade, vitalidade económica, social, cultural. Aínda que, non nos enganemos, a pesar dos fondos europeos seguimos á cola de case todo. Aínda así, esta Galicia non se merece a expresión política que ten. Quizá a mereceu antes, cando a sociedade deixouse tutelar e subsistiu minorizada mamando da teta clientelar. Pero agora que a cidadanía fixo os seus deberes merece outra política. Unha parte significativa da sociedade mobilizouse e expúxose unha e outra vez ante un poder político que compraba á sociedade e castigaba a disidencia, e fíxoo precisamente para acabar con aquela política. Foi a sociedade a que se moveu para facer un cambio, para enfrontarse a un poder político blindado e estarán moi equivocados os partidos que agora gobernan se cren que o mérito foi seu. Non lles negaremos o seu traballo, a súa militancia, as súas denuncias da ineptitude, corrupción, autoritarismo, a falta de transparencia..., o pésimo exemplo que foi o poder político para unha sociedade xa desesperanzada, nihilista. Pero os partidos non debesen esquecer que son instrumentos da sociedade e aínda que teñan a súa marxe de autonomía en último termo é a sociedade quen dispón deles póndoos no Goberno ou quitándoos co seu voto. Como se fixo. E, nese sentido, comprobamos que os nosos partidos son moito máis vellos que a sociedade, non comprenderon os cambios producidos no país. Seguen sen pensar na cidadanía, aínda pensan nos votos comprados.
Puxémolos aí co noso voto. É a nosa responsabilidade que gobernen. E por iso, cando van cumprirse os dous anos, todos temos a obrigación de asumir a realidade. Non podemos esquecer a etapa da que vimos, unha anomalía histórica caracterizada pola falta de liberdade e a inmobilidade; nese sentido entramos nunha etapa de normalidade histórica. Non esquecemos a gravosa herdanza que nos deixaron en case todos os campos e así, podemos asumir, ata comprender, a falta de impulso, as políticas de parche en case todos os terreos, a falta de imaxinación. Pero resulta totalmente inaceptable que se continúe coas mañas e os modos de gobernar do fraguismo para conservar o poder. Ademais de ser un erro innecesario, é inaceptable que se censure un programa de humor político na televisión porque resulta incómodo a quen goberna. É impresentable que continúe o tratar aos anciáns como mercancía electoral a base de racións de empanada. E é vergoñoso que actúe nelas un presentador da televisión autonómica, ou unha cousa ou a outra. E é ofensivo e inmoral, logo dun cambio político para liberar á sociedade das súas ataduras e chantaxes, que esta Administración continúe coa compra de vontades das empresas de comunicación. Esa operación, realizada na penumbra, só se explica pola intención de blindarse antidemocráticamente, de seguir comprando con diñeiro público a información e ocultándoa logo. Pola intención de roubarnos a liberdade de prensa e de expresión. Iso é o máis obsceno fraguismo. A guinda aos comportamentos fraguistas nesta administración bipartita pona os altercados na Vicepresidencia da Xunta días pasados. Un bochornoso compendio dos malos modos, o autoritarismo e do uso do poder dun modo perverso. Alguén terá que dar explicacións e pedir desculpas. Porque non merecemos iso.
A cidadanía pode e debe ser comprensiva cuns partidos no seu contexto histórico, pero non debese aceptar o que non é democraticamente aceptable. Aínda que iso supoña, novamente, colocarse en posición incómoda. Votámolos, puxémolos aí para que gobernasen doutro xeito, non para perpetuar comportamentos fraguistas. E os que discrepamos entón deses comportamentos non podemos agora calar. Só nos queda esperar que, achegándose ao ecuador da lexislatura, haxa unha autocrítica e un verdadeiro cambio no modo de facer política.
Comentarios (0) - Categoría: Galiza - Publicado o 29-07-2007 17:45
# Ligazón permanente a este artigo
Secuestro de EL JUEVES
NOTA DA REDACCIÓN DE "EL JUEVES":

¿ 20 de Julio de 2007?

Escribimos esta nota el viernes, 20 de Julio de 2007, a las 19h. Tenemos la redacción llena de medios de comunicación que nos preguntan el por qué del secuestro de la revista. No sabemos qué responderles. El Jueves ha publicado decenas, cientos de dibujos sobre la familia real ( y sobre políticos, famosos, la ETA y todo lo que se mueve). Incluso hemos publicado un libro, TOCANDO LOS BORBONES, un tomazo de 350 páginas que recopilaba los dibujos más divertidos.

Somos humoristas gráficos y trabajamos conscientes de que nuestra obligación, lo que nos piden los lectores, es que exploremos el límite de la libertad de expresión. Podemos aceptar que, incluso, en alguna ocasión, lo podamos traspasar . Gajes del oficio. Si nos pasamos para eso están los tribunales pero...¿un secuestro? ¿ la policía recorriendo los quioscos de todo el país retirando nuestra revista? ¿ De verdad escribimos esto el 20 de Julio del 2007?
EL JUEVES
Comentarios (2) - Categoría: Mundo - Publicado o 20-07-2007 21:27
# Ligazón permanente a este artigo
Cando o islam conquiste o mundo...haberá paz e amor...


Ufff.
Comentarios (0) - Categoría: Mundo - Publicado o 19-07-2007 03:28
# Ligazón permanente a este artigo
Morte ao estado sionista espanhol!!


Atopei isto na rede. Alucinante. Como di a miña vella, ten que haber de todo.
Comentarios (2) - Categoría: Galiza - Publicado o 11-07-2007 10:24
# Ligazón permanente a este artigo
KROKE, música xudía en Galicia

Kroke é a palabra "yiddish" coa que é coñecida a cidade polaca de Cracovia. De aí procede este grupo creado no ano 1992 que recolle todo o esplendor da música xudía da súa Polonia natal. En pouco tempo, acadaron unha gran popularidade grazas ás súas actuacións nos máis importantes festivais de Europa, entre os que salientar o "Womad" de Las Palmas e o "Reading", ou nos numerosos encontros de música xudía onde compartiron escenario con artistas da talla de Van Morrison, Noa, Ravi Shankar, Klezmatics ou Natacha Atlas, entre outros. Entre os seus incondicionais: Steven Spielberg ou Woody Allen. Tomando o repertorio da música tradicional xudía como base, Kroke constrúe arranxos orixinais, crea composicións novas e únicas, leva a cabo improvisacións e logra un son totalmente descoñecido grazas á súa experiencia e á súa formación nos campos da música clásica e o jazz.
Ramón Trecet dixo deles en 2005: "KROKE sae ao escenario en calquera parte de Europa e ofrece unha sublime mestura de creatividade, arte, artesanía e carisma escénico... Eu vinos oito veces e cada unha era a primeira. E a seguinte, a primeira. Que gocedes, pero xa vos anticipo que ides ter un problema: Ides empezar a buscar como tolos onde os podedes ver outra vez".
Veñen de tocar no Festival de Ortigueira.
Comentarios (2) - Categoría: Galiza - Publicado o 09-07-2007 09:40
# Ligazón permanente a este artigo
Antisemistismo en Galicia?
Un artigo de Ignacio Ramonet
EL PAIS
04.07.07

Con Ramón Chao, estiven hai uns días en Redondela, a miña vila natal, convidado polo Club Internacional da Prensa que dirixe con eficiencia Carmen Carballo. No Multiusos da Xunqueira, posto a disposición polo alcalde Xaime Rei, demos ao alimón unha conferencia sobre "Guerra e paz hoxe; xeopolítica dos conflitos contemporáneos" que pechaba o ciclo sobre "Os latexos do mundo". Lonxe estabamos de imaxinarnos que, nese marco, iamos ser testemuñas, na Galicia de hoxe, de manifestacións de odioso antisemitismo. O noso propósito era propor respostas a algunhas das seguintes preguntas: como entender o mundo contemporáneo? Cales son os principais enfrontamentos -militares, políticos, económicos, ecolóxicos- do mundo de hoxe? É seica a chamada "guerra contra o terrorismo internacional" a resposta adecuada ás grandes desordes contemporáneas? Dixemos que, ao contrario da impresión que dan os grandes medios, o mundo esta hoxe bastante pacificado pois o 80% dos conflitos prodúcense no interior dun único "foco perturbador" constituído por un área xeográfica que vai de Caxemira a Darfur, na que se atopan Afganistán, Irán, Iraq, Chechenia, Kurdistán, Líbano, Palestina e Somalia. Fóra desa zona, e se exceptuamos Colombia e Sri Lanka, non hai guerras importantes no planeta. Ou sexa, que desde hai 200 anos, nunca se coñeceu un mundo menos conflitual. Por vez primeira en séculos, ningún conflito enfronta a dous estados entre si. Ou sexa, que todas as guerras son entre un Estado e unha ou varias organizacións non estatais armadas: por exemplo, Estados Unidos contra Al Qaeda, Turquía contra o PKK kurdo, Israel contra Hezbollah ou contra Hamas. Era pois un tema moi amplo que Ramón Chao, apoiándose nunha sólida documentación histórica, ensanchou máis aínda evocando a "guerra contra os pobres" contra quen se ensaña hoxe a globalización neoliberal. A nosa sorpresa veu ao iniciarse o coloquio coa sala abarrotada por unha asistencia en gran parte acudida de fóra de Redondela. A primeira persoa, moi exaltada, que tomou a palabra empezou lanzando longos improperios contra unha sorte de "conxura dos xudeus" que, segundo ela, "grazas ao seu poderío económico e mediático" "fan unha chantaxe permanente á opinión pública internacional evocando sen cesar o xenocidio e así vitimizándose". O que, sempre segundo esa persoa, "permítelles cometer á súa vez un xenocidio contra os palestinos". Logo desa retahíla de tópicos antisemitas, expresados a berros, o que máis nos sorprendeu foi que unha parte da asistencia aplaudiu coma se aprobase tan lamentables propósitos. Pola miña banda, declarei que condenaba do modo máis explícito semellantes palabras e que atopaba insólito que a estas alturas aínda se puidese caer, baixo pretexto de defensa da causa palestina, no antisemitismo máis craso. Se é obvio que se deben criticar algunhas actuacións dos exércitos de Israel (do mesmo xeito que os atentados palestinos contra civís israelís inocentes), iso non debe en ningún caso levar a retomar os nefastos seudoargumentos do máis ancestral e criminal antisemitismo. A maior parte dos asistentes aprobaron con aplausos esta posición. Pero, hábilmente repartidos pola sala, o que mostra que o grupo viñera con malas intencións, os amigos da primeira persoa replicaron tratándome de "traidor" e de "ignorante", argumentando que "o antisemitismo non existe pois os árabes tamén son semitas". Coma se unha crítica léxica puidese negar a realidade do tráxico e secular antixudaísmo en toda Europa, sen excluír Galicia. Este incidente non só empañou a miña alegría de dar por primeira vez unha conferencia na miña cidade natal de Redondela, senón que mostra sobre todo un preocupante arraigamento nunha parte descarriada da extrema esquerda de Galicia de nauseabundas teses antisemitas. Que deshonran a nosa terra. O soño da razón produce monstros. E a incapacidade de pensar dalgúns, levoulles á peor das monstruosidades. É hora de rectificar.
Comentarios (1) - Categoría: Galiza - Publicado o 07-07-2007 04:08
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal