Falar galego como afirmación e sostén da herdanza que levamos no corazón.
Unha susbstancial aposta de alumnos dos cursos de idioma galego de Bos Aires pola cultura de Galicia

O meu perfil
oterzodafala@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

BOS AIRES CELEBRA GALICIA - 14/09/2014

Os asistentes a Bos Aires celebra Galicia na nosa querida Avida de Maio opinaron...

Alicia Lago Roca: "Bos Aires celebra Galicia, por primeira vez e para os vindeiros anos.
Na avenida máis galega, pasado, presente e futuro de Galicia en América. Grazas a tódolos que o fixeron posible; grazas por permitirnos ser parte da festa.
E un grazas moi especial para Helena, a terceira máis pequena, que encheu de alegría o noso chiringuito".

O Terzo da Fala: "Así quedou o noso mapa. Máis de 300 pegadas dos galegos e galegas que un día aquí chegaron. Milleiros de palabras feitas historias de vida, lembranzas dos que xa non están pero viven nos fillos e netos, a emoción dos que atopaban a pequena aldea dos seus e ata aquel que nos dixo "se poño o sinal no mapa parece que o espíritu de meus pais está aquí, agora". Non faltou quen tiña o enderezo aprendido de tantas cartas escritas e buscaba en toda a provincia o pequeno niño sen saber máis que o nome da aldea. Tamén a rapaza bilbaína que quixo deixar a súa pegada na Coruña por amor á cidade e ata os do Bierzo que contentos encheron de marcas as aldeas do León galego.
Así debería escribirse a historia, coa xente común enchendo de amor un mapa".

Federico Trillo: "A festa xa acabou. Nin a incesante choiva foi quen de parar os nosos corazóns sedentos de verbas, de gaitas, de danzas, de ver unida a toda a colectividade galega traballando para que o día galego na diáspora saíra o mellor posible. ¡Que alegría cando se decidiu face-lo festival, incluso coa posibilidade (e logo, realidade) dun clima adverso! E que agradable sorpresa cando, coas primeiras gotas dunha tarde que tería milleiros, a nosa actitude ben reflectía os nosos pensamentos: “Que así é aínda máis parecido a Santiago, ho!”

A festa xa acabou; o primeiro festival deste tipo en Bos Aires, de moitísimos máis por facer, rematou cun cúmulo de persoas decididas a resistir o temporal (entre os que eu estaba) ata que alguén dixera que iso".
(Ex alumno Colexio Santiago Apostol)

Patricia Alonso: "O Mapa de Galiza no stand de O Terzo da Fala foi unha idea marabilosa!

Co correr do día fóronse enchendo de amor moitos corazóns, pois...quen pasaban por alí, ao buscar o lugar de nacemento dos seus pais ou avós e marcar o sitio, sen sabelo, ía debuxando no mapa unha rede de "partidas e encontros" neste simbólico e fondamente emotivo reencontro galego á beira da Avenida de Mayo porteña.
Comentarios (0) - Categoría: As Nosas Historias - Publicado o 16-09-2014 00:14
# Ligazón permanente a este artigo
A VIAXE DUNHA BOTELLA DE OPORTO - 02/08/2014
Por Marita Ramallo Freijeiro.

Os meus pais casaron o 19 de marzo de 1924, o día de San Xosé. Foron de “lúa de mel” á cidade de Oporto, en Portugal.
Alí visitaron un amigo de meu pai que agasallou a miña nai cunha botella de oporto para festexar o día do nacemento do primeiro fillo.
Despois da viaxe, os meus volveron a Santiago de Compostela onde vivía a familia paterna e ían eles fixar a súa residencia.
Sen coñecemento de miña nai, meu pai regálalle ó meu avó a famosa botella.
Anos máis tarde, un irmán de meu pai, residente na Arxentina, viaxou a Santiago e o meu avó regaloulle a botella de oporto.
Pero esta historia non remata aquí. Pasaron máis de corenta anos e en Bos Aires a botella chegou, finalmente, ás mans de miña nai.
Ninguén puido bebela pois o viño non estaba en condicións, mais o importante é que miña nai rematou coa botella nas súas mans, celebrándoo cos seus fillos.

Fotografía: xentileza Marita Ramallo Freijeiro. A foto mostra o día da voda dos seus pais.
Comentarios (0) - Categoría: Recuperando a lingua - Publicado o 02-08-2014 19:31
# Ligazón permanente a este artigo
DIA DE GALIZA E O SEU SANTO PATRON - 26/07/2014
Hoxe a conferencia do Profesor Carlos Rodríguez Brandeiro desbordou calquera previsión e o salón do Centro Lalin Agolada Silleda quedou pequeno. Moita xente para escoitar falar da importancia da lingua galega. Moita xente convidada en conxunto pola Comisión de Cultura do Centro e polo Terzo. Moita xente que pensa e sinte en galego.
E el seremos quen de marcar o camiño dende a diáspora galega ?

Muro Facebook(O Terzo da Fala)

Foto:xentileza Fabián Gónzalez Fraga
.
Comentarios (1) - Categoría: As Nosas Historias - Publicado o 27-07-2014 20:35
# Ligazón permanente a este artigo
A MIÑA CHEGADA AO TERZO.
Por Marita Ramallo Freijeiro.


Cheguei ao grupo no final do 2009 nunha xuntanza no Club Español.
Foi un ano moi malo para min pola enfermidade e morte do meu home.
No club a Meiga invitoume a una xuntanza de fillos e netos de galegos. Eles estudaran galego e cando os cursos remataron, formaron un grupo chamado Terzo da Fala para practicar a lingua. Gustoume moito este proxecto pois eu, sendo galega, non falaba o meu idioma.
Eu cheguei a Bos Aires en 1939 coa miña nai e dous irmáns, exiliados. Había dous anos que chegara meu pai ao país. El era un galeguista de alma amigo de personaxes tan brillantes como Castelao, Suárez Picallo, Arturo Cuadrado por mencionar só algúns.
Eles viñan xantar na nosa casa en Flores pois a miña nai era una moi boa cociñeira.
Ela non falaba galego e na casa só se usaban palabras ou se cantaba en galego.
No grupo quedei marabillada do amor que eles sentían por Galicia, pola súa lingua e a súa cultura. Ademais , polo agarimo e pola comprensión con que me recibiron.
Eu comprendía o galego, mais non sabía a gramática nin a fonética nin a escritura.
Despois de facer o curso do Celga I e II, eu sigo nas nubes. Socorro!!!
Comentarios (0) - Categoría: Recuperando a lingua - Publicado o 22-07-2014 23:34
# Ligazón permanente a este artigo
CONSUELO. A HISTORIA DA MIÑA AVOA - 19/09/2014
Por Mirta La Gamma.


Samos,Lugo, mil oitocentos noventa e catro.
Consuelo é una rapaza alta, morena e alegre como un pandeiro. Mais a súa nai e o seu pai morreron.
Ela e a súas irmás están moi tristes. Foron vivir a Sarria coas súas tías e as súas curmás.
Elas facían traballar as tres rapazas como Cincentas.
A rapaza medra en Sarria coas súas irmás. Con dezaseis anos viaxa a Bos Aires e traballa coidando dos nenos nunha casa de familia.
Coñece a Francisco, galego da Coruña, e casa con el. Coa súa irmá Basilisa, que xa vive en Bos Aires, ten unha boa amizade e sempre fala da pequena Emilia que quedou en Galiza.
Consuelo ten tres nenas, unha delas, Elida é a miña nai. Un día, miña nai e as súas irmás están xogando no patio mentres a súa nai lava a roupa. Chega unha rapaza de dezaoito anos máis ou menos e, cando ve o cadro, pregunta: “Ti es Consuelo ? “. Consuelo, con bágoas nos ollos berra emocionada “E ti es Emilia”. As cinco mulleres choran de alegría.

Comentarios (1) - Categoría: Recuperando a lingua - Publicado o 22-07-2014 23:29
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal