Pecado: transgresión voluntaria de normas dadas por unha autoridade dogmática.
Boas, aquí estamos nós, as Pecadoras!
Din que facemos cousas malas: din que pensamos en galego, falamos en galego, que escribimos en galego... Din que estamos no pecado, que non somos virtuosas. Pero a nós o que pense a xente non nos importa. Desde aquí queremos poñervos ao corrente de todos os “pecados” que se andan a cometer por aí: arredemo!
Hoxe 13 de maio na Casa de Cultura de San Cibrao,compartimos co alumnado do Illa de Sarón de Xove o espectáculo de humor do cómico Pedro Brandariz. Tópicos sobre a lingua e a cultura galegas contadas con humor.
O alumnado de 2º ESO e 4ª ESO asistiron na biblioteca do centro á sesión de conta-contos en galego e inglés. Os contistas Tim e Charo,unha vez máis,emocionárannos e fixéronnos rir coas súas historias.
As/os alumnas/os pescudan nos cartaces da exposición para responderen as cuestións que se lles formulou. Véselles moi aplicados, seguro que dan coas respostas.
Recordo aquela marabillosa época, durante a miña infancia, na que sempre estiveches presente. Estabas aí polas mañás ao espertar, durante todo o día estabas na casa e na escola, na rúa cando xogabamos ás batallas, no campo cando axudaba a mamá a recoller as patacas, na fraga cando íamos bañarnos no río, e tamén polos estreitos camiños que levaban á fonte, cando eu máis o meu irmán íamos buscar auga; e aí estabas tamén cando o ceo escurecía. Pero separáronme de ti.
Os tempos cambiaron, o tempo pasou, e o tempo cambiou á xente.
Non te atopaba por ningures.
Pola casa non volviches, encabuxácheste con mamá e papá, xa non te querían coma antes. Eu non o comprendía, non entendía como eran capaces de olvidar a quen te acompañou toda a vida. Dicíase que eras unha mala compaña, os que andaban contigo eran bobos, bastos e analfabetos. Non me podían ver canda a ti se non miraríanme con mala cara, como miraban ás persoas coas que estabas.
O meu mestre, que tanto cariño che tiña, o ben que falaba de ti durante as clases! Incluso el che deu as costas. Na escola tampouco te atopaba.
Castelán foi o teu substituto nas nosas vidas, agora era el polas mañás, tardes e noites.
Cada vez estabas máis lonxe, ata desaparecer, máis nunca puiden esquecerte.
Poucos anos despois descubrín que non todos te deran por perdido. Algúns valentes loitaron, e grazas a eles recuperámoste. Se eu puidera loitar canda eles, faríao, máis as circunstancias non foron as axeitadas.
Aínda que regresaches, non fuches ben recibido por todos. Hoxe en día, aínda algúns non confían en ti, e mesmo agora non entendo como foi tan fácil perderte e tan difícil volverte a aceptar.
Agora xa son vello. Pronto terei que despedirme da vida, mais mentres poida sei que, pensen o que pensen e digan o que digan, non te volverei deixar ir.
Neste fermoso e artesanal libro ,que podemos atopar na biblioteca do centro, recóllense as receitas do Entroido.Agradecemos a Mari Luz Chao, profesora de Plástica no 1º Ciclo(Sección Bilingües) a súa colaboración na confección do recetario e tamén ao alumando que aportou as receitas.
NON CORTES COA TÚA LINGUA. Con este lema e este cartel comezamos a celebración das Letras Galegas no centro. Teremos outras actividades divertidas: microteatro, humor,conta-contos etc. Achegarémonos á figura de Roberto Vidal Bolaño e repartiremos adhesivos con este suxestivo lema de maio. Grazas a Nerea por prestarnos a súa lingua.
Carolina e Paula (3º ESO). As dúas participaron no certame literario Minerva convocado polo colexio Peleteiro de Santiago de Compostela. Nesta ocasión non houbo premio, pero queremos agradecerlles a súa colaboración e animalas para que o sigan intentando.
Galego, galego,
ti es a miña lingua nai,
aprendin a falarte,
grazas a meus pais.
Sempre me acompañaches,
dende o inicio da miña vida,
aprendendo palabras novas,
como bolboreta ou xoaniña.
Que hei de dicir, meu galego,
se deixaras de existir,
diría que agora,
hai un oco dentro de min.
Por iso galego, nós gritaremos con forza,
dende Ribadeo ata A Guarda,
onde todos nos escoitan,
que ti es o lume que ilumina moitas almas,
almas galegas, onde queiran que vaian.
Porque para min, ti galego,
es moito máis cunha simple lingua,
para min es un sentimento,
que con orgullo sinto no meu peito.
Cando te falo, sinto liberdade,
unha liberdade como a das aves,
limpa e honorable.
Despois de todo isto, direi,
que namorada do galego estou,
porque, por moito que fale castelán,
contigo sempre vou.
Coincidindo co Día do Libro,dende Dinamización colaboramos coa biblioteca do centro realizando o cartel "A historia dos libros" (idea orixinal A Nosa Terra- 2010)
Hoxe 13 de maio na Casa de Cultura de San Cibrao,compartimos co alumnado do Illa de Sarón de Xove o espectáculo de humor do cómico Pedro Brandariz. Tópicos sobre a lingua e a cultura galegas contadas con humor. 
O alumnado de 2º ESO e 4ª ESO asistiron na biblioteca do centro á sesión de conta-contos en galego e inglés. Os contistas Tim e Charo,unha vez máis,emocionárannos e fixéronnos rir coas súas historias.
POEMA