O pé da porta


O pé da porta é un lugar da parroquia de Combarro.Concello de Poio.Pontevedra.Galiza.

O meu perfil
combaraxo@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Combarro nas tarxetas postais I

Postal Color CYP
Faenas de pesca no peirao. Anos 50.

Antonio Campañá i Brándanas (Arabices, 1906 - Barcelona, 1989) iníciase na fotografía con tan só dezaseis anos, e pronto anuncia a venda dos seus traballos a catro pesetas media ducia de positivados e doce a seis pesetas. Influído especialmente por Claudi Carbonell (Barcelona, 1891-1970) desarrolla o pictorialismo e perfecciona a técnica do bromóleo. Vinculado ao mundo do xornalismo traballou para El Día Gráfico, Vida Deportiva, Dicen,( do que foi co-fundador en 1950) ou La Vanguardia, onde colaborou como fotógrafo durante máis de corenta anos, primeiramente como reporteiro gráfico no bando republicano da Guerra Civil na que plasmou escenas importantísimas da contenda e posteriormente dedicouse ao reportaxe de carácter técnico e histórico.
Foi membro da Agrupación Fotográfica de Catalunya desde 1928. En 1939 figura en el «The American Annual of Photography» como un dos fotógrafos máis prolíficos do ano.Foi fotógrafo oficial de SEAT (Sociedade Española de Automóbiles de Turismo) dende 1950.
En canto a Joan Puig Ferrán, ( Bellanes,Lleida 1904 - Barcelona 1982) Aos vinte anos comezou a publicar en El País así como a colaborar con outros xornais da época, nacionais e internacionais. Realizou reportaxes fotográficos para a Exposición Internacional de 1929 e traballou no campo da fotografía documental. En 1934 fundou a axencia Garfinform para o intercambio de material gráfico con axencias estranxeiras. Como reporteiro durante a Guerra Civil, publicou traballos nos suplementos gráficos de La Vanguardia e a partir de 1945 comezou a traballar en exclusiva a fotografía industrial. En 1952 asóciase con Antoni Campañá e Joan Trouchot para editar tarxetas postais turísticas. A empresa chamábase Postales Color CYP.
A mediados dos anos 70 os dous amigos e socios deciden dividir o negocio, de tal forma que os fillos de Campañá continúan coa edición de postais da zona dos Perineos, a costa levantina, dende Barcelona ata o sur da provincia de Alicante, as Canarias e a illa de Ibiza; pola súa parte, o fillo de Joan Puig, Andrés Puig Vicente, centrase na edición de postais de Barcelona, a Costa Brava e a illa de Menorca.
Edicións A. Campañá continúa en mans de Margarita Campañá, filla de Antonio Campañá dedicándose á edición de postais e libros no número 28 da rúa Alcalde de Móstoles, Barcelona. A empresa da familia Puig en 1986 xunto a Miguel Abadías e Miguel Fuster se convértese en PIC (Postales Internacional Color), en 1992 Abadías e Fuster mércanlle a súa parte a Andrés Puig e continúan coa edición de tarxetas postais.
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 04-01-2016 18:04
# Ligazón permanente a este artigo
The Who
Comentarios (0) - Categoría: Música - Publicado o 01-01-2016 02:05
# Ligazón permanente a este artigo
2016

Comentarios (0) - Categoría: Cogomelos - Publicado o 01-01-2016 01:34
# Ligazón permanente a este artigo
Jaime,Jesús,José,Juan

Rapaces xogando no peirao de Combarro.ca 1931. A foto é de J. Castro, fotógrafo afeccionado de Lugo, colaborador de Jaime Solá en Vida Gallega.

"Vida Gallega"
Foi unha revista fundada en Vigo en 1909 por Jaime Solá Mestre ( Vigo 1874-1940 ), onde apareceron fotografados os máis importante acontecementos sociais, culturais e políticos de Galicia e da comunidade emigrante galega. O primeiro número saíu en xaneiro de 1909 con portada de Castelao e o último en 1938, publicándose un total de 697 números. Tivo unha segunda época de 1954 a 1963.
Durante a longa existencia de Vida Gallega, foron moitos os fotógrafos que publicaron imaxes na revista, a destacar, tanto pola súa permanencia como pola súa calidade, Chigarro, Ksado ( Compostela );José Pacheco (Ourense); Jaime Pacheco, Gil, LLanos, Irmáns Sarabia (Vigo); Barreiro, Pintos (Pontevedra); Sellier,Ferrer,Cancelo Blanco (A Coruña);Caamaño(Muxía); Pernas (Mondoñedo) etc...
Mais en "Vida Gallega" colaboraron máis de douscentos fotógrafos afeccionados polo que a documentación das imaxes é as veces dubidosa; o nome do autor moitas das veces só é sinalado coas iniciais, coincincidencias dos apelidos e distancias non concordantes entre as imaxes e o lugar onde traballaban, son algunhas das dificultades que se atopan a hora de documentar unha imaxe.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 22-12-2015 23:27
# Ligazón permanente a este artigo
Yo amo a Galicia como el que más

“Yo amo a Galicia como el que más” Velaquí o tópico o clixé, a frase estereotipada conque tódolos malos galegos queren disimular a súa falla de conciencia patriótica.
Cando un señor calquera ceiba estas verbas hipócritas: “Yo amo a Galicia como el que más” é seguro que, de palabra, de pensamento ou de obra, vai cometer unha traizón contra da súa Terra.
As verbas “Yo amo a Galicia como el que más” denuncian ao verdadeiro galeguista, a presencia indubidable dun inimigo de Galicia.
Agora coma sempre, pero máis neste instante álxido e cheo de perigo, está aberta a loita entre nós e os “ aman a Galicia como el que más”
O centralismo ten o preito perdido en Cataluña e máis en Vasconia, pode que o perda tamén en Andalucía. Non pode por menos de acugular todo o seu esforzo en Galiza, única esperanza que xa lle queda. Para vergoña nosa,aínda pode contar aquí o centralismo con fundadas esperanzas: conta con un só home, cos que "aman a Galicia como el que más" . A loita está aberta; se triunfamos nós, a verdade farase patente e os que " aman a Galicia como el que más"ficarán expostos a eternal vergoña. Se triunfan eles, como pode acontecer, nós teremos a conciencia do deber cumprido, e eles, os hipócritas, os descastados, seguirán amando a unha Galiza probe,humildosa, esquecida, sen liberdade, sen dignidade, sen prosperidade.
Galiza morrerá para sempre afogada polos que " aman a Galicia como el que más"
VICENTE RISCO
Comentarios (1) - Categoría: Persoeiros - Publicado o 11-12-2015 17:04
# Ligazón permanente a este artigo
A Rúa 1948

Entre os fotografos profesionais da postguerra española que captaron o tipismo das casas, hórreos, embarcacións e rúas de Combarro para espallar a súa importancia como conxunto etnográfico foi Juan Pando.

Juan Miguel Pando Barrero (Madrid 1915-1992) foi un fotógrafo español que iniciou unha nova forma de reporterismo de guerra. Discípulo de Mariano Moreno, coñecido fotógrafo madrileño, foi contratado pola axencia Associated Press, para a que traballou en exclusiva, realizando magníficas fotografías durante a Guerra Civil, que foron publicadas no ABC de Madrid y nos xornais Ahora e La Voz.
Terminada a guerra, Pando fundou una axencia gráfica que levou o seu nome, na que encontraron traballo algúns profesionais da prensa perseguidos nesa época. Ao concluír a II Guerra Mundial, volveu Pando a súa traxectoria artística, que ampliou coa industrial e publicitaria. En vida foi máis coñecido pola súa labor como fotógrafo de arquitectura, arte e industria que pola extraordinaria labor etnográfica, monumentalista y paisaxística.
Pando no publicou ningún libro y só montou unha gran exposición: «Fotografía, Luz y Vida», en 1968. Seu arquivo, ampliado cos traballos do seu fillo, foi adquirido polo Estado en 2003 consérvase no Instituto do Patrimonio Cultural de España, no Árquivo Pando, con sede en Madrid e constitúe unha dos principais testemuñas gráficas de España entre 1936 e 1993; e de Marrocos entre 1949 e 1977. Juan Pando estivo en Galicia no ano 1948.
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 01-12-2015 09:10
# Ligazón permanente a este artigo
Oronoz

Combarro. Pontevedra. Anos 60
Arquivo Oronoz
ORONOZ
Juan Antonio Fernández-Oronoz Nieto,naceu en Girona no 1933, fillo do fotógrafo Juan Fernández Oronoz (1904-----). Percorreu España realizando traballos por encargo para a firma Mas de Barcelona e a editorial Espasa-Calpe de Madrid.
Os negativos en branco e negro captados naquela etapa constitúen hoxe unha colección de gran valor documental. Suman máis de 100.000 unidades de temática diversa, predominando as paisaxes urbanos e rurais, monumentos e tipos populares, ademais dun conxunto de tomas que son importantes para o estudo da imaxe publicitaria de dúas décadas. A principios dos anos sesenta comezou a traballar a cor, formando un dos primeiros arquivos de diapositivas.
O fondo actual do arquivo Oronoz aproxímase as 150.000 diapositivas en diversos formatos.



https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1684356825183874&set=a.1406250182994541.1073741828.100008287178387&type=3&theater
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 09-11-2015 23:40
# Ligazón permanente a este artigo
SOS Combarro

Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 05-11-2015 22:24
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal

clocks for websitecontadores web