O pé da porta


A pé da porta é un lugar da parroquia de Combarro.Concello de Poio.Pontevedra.Galiza.

O meu perfil
combaraxo@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

A fonte, fontiña

Fonte de Pedaporta . Combarro

Outra mostra máis de patrimonio arquitectónico devastado. Na imaxe superior a fonte coma tal foi construida no ano 1915 e na inferior como hoxe existe, depois da mutilación que sufriu a finais dos anos 50, que ben parece que lle molesta ao "pau da luz".

Para ela, estes versos de Xerardo Álvarez Limeses

A fonte, fontiña,
inda naceu onte;
nos panos do ceo
os seos esconde
e a vela tan nova
a meiga do bosque
morre de carraxe,
e de envexa morre.
¡Fonte, fontiña,
bule e camiña!...

Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 02-09-2018 12:28
# Ligazón permanente a este artigo
CHOUSA É NOSA

En apoio da reivindicación "CHOUSA É NOSA" da Asociación CulturaL Armadiña.

Foto de Chousa dende o peirao. Combarro 1970.
Foto Lavandeira.


Emilio Lavandeira Prieto é un fotógrafo galego nado en Ortigueira no 1934. Aos 8 anos trasladase a Santiago debido a profesión militar do seu pai. Tralo bacharelato, iniciou estudos de dereito pero sobre todo, descubriría a súa paixón pola fotografía. Abriu estudio no n.º 22 da Rúa Doutor Teixeiro. Comezou a traballar para os principais xornais galegos e en 1960 expuxo a súa obra na Sede Protectora de Artesáns na Rúa do Vilar. Traballou na revista Blanco y Negro, no xornal Arriba e posteriormente en Nuevo Diario. Comezou a estudar periodismo na Universidade Complutense de Madrid. En 1979 regresa a Santiago, onde funda a Sociedade Fotográfica Compostelá. Emilio é un home polifacético, tivo incursións no mundo da música, escribiu un par de libros sobre aforismos e realizou obra pictórica como caricaturista e acuarelista. Recibiu varios premios, entre eles o Premio Galicia de Comunicación e 1998 e o da Fundación Caixa Galicia - Unha vida en imaxes, polos 50 anos de traxectoria profesional como fotoxornalista. A Emilio Lavandeira gustaríalle ver feito realidade un Museo da Fotografía de Galicia que tivese como referencia a Ksado, ao que considera o mellor fotógrafo galego.
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 02-08-2018 16:46
# Ligazón permanente a este artigo
Catro fotos da praia de Chousa

En apoio da reivindicación "CHOUSA É NOSA" da Asociación CulturaL Armadiña.


Catro fotos da praia de Chousa. Combarro.
1. Francisco Zagala 1890
2. Jaime Pacheco 1929
3. Joaquín Pintos 1932
4. Carlos Valcarcel. 1972
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 02-08-2018 16:37
# Ligazón permanente a este artigo
Mirador de Samieira


O Miradoiro de Samieira foi construído no ano 1929 dentro dos proxectos que o " Patronato Nacional de Turismo " ( 1928- 1936) organismo español predecesor da " Dirección General de Turismo " (1938 - 1951) e do " Ministerio de Información e Turismo" (1951 - 1978). Estes organismos terían coma fin, manter, restaurar e promocionar o patrimonio para dalo a coñecer tanto dentro coma fora de España. O PNT foi creado polo rei Alfonso XIII en 1928 nomeando como presidente a D. Diego Losada, marqués de Santa María del Villar, cargo que este non aceptaría, mais pola contra, deixaríanos un legado dun amplísimo e importantísimo arquivo fotográfico. Nestes primeiros anos de maior presuposto do PNT foi cando se lle encargou o deseño e construción do Miradoiro de Samieira ao enxeñeiro militar José de la Gándara Cividanes, nado en Vigo en 1880, que gozaba dunha gran cualificación profesional naqueles anos ata que no ano 1931 pasa á situación de reserva pola chamada Lei Azaña. En 1930 o afamado fotógrafo pontevedrés Joaquín Pintos toma unha serie de fotos no Miradoiro coa Ría como fondo, que son publicadas na revista gráfica "Vida Gallega". No 1931 turistas británicos desembarcados en Vilagarcía desprázanse ata Samieira para ollar a Ría dende o miradoiro. En 1934 a Junta do PNT distribue 2500 carteis publicitando o Miradoiro, sendo esta a etapa de máximo esplendor. Unha imaxe del foi incluída como cromo do álbum “Las Bellezas de Galicia” (nº6- serie 56), que fora o segundo álbum de cromos da colección “España turística y monumental” dirixido por Juan Gil Cañellas editado por "Edición Huecograbado de Bilbao" con anteridade a 1940. Despois da Guerra Civil o miradoiro comeza a caer no máis impropio dos abandonos e a vexetación perimetral impide o obxectivo para o que foi construído, tanto é así, que no ano 1965 é comentario nunha crónica xornalística de "La Noche" pola queixa duns turistas que ata alí foron, a propósito, en taxi. Durante máis de trinta anos o Miradoiro estivo esquecido polas entidades encargadas de conservalo, sendo unha plataforma de maleza e vertedoiro sen control. En 1995 un concelleiro do Partido Popular de Poio, presentou unha moción para que a corporación declarase como ben de interese a conservar o Miradoiro de Samieira, e que contemplase, o entorno da zona como de protección paisaxística. A zona obxecto de preservación sería a cota de maior altura próxima ao actual enclave do Miradoiro, naquel tempo, terreos que pertencen á Comunidade de Montes de Arén. Non sería ata 1998 cando o Concello e a Comunidade de Montes de Arén mantiveran reunións para dar unha solución o deterioro do Miradoiro. No 1999 é construído o Miradoiro na súa ubicación actual, no lugar do Potreiro, na beira da AP-9214, estrada que sube ata a Armenteira. Posteriormente foi reconstruído e rehabilitado, en varias ocasións, ata a súa aparencia actual.
Álbum de cromos
Revista
Joaquín Pintos
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 06-07-2018 16:24
# Ligazón permanente a este artigo
¡NIN QUE SE ATREVAN! ¡VOLVEREMOS A FACELO !


A RAE di: "La grafía tradicional fijada en castellano es «Sangenjo», que no es traducción del gallego «Sanxenxo», sino su adaptación grafofonológica a la ortografía del español"."Fuera de usos oficiales, en español se recomienda usar la forma tradicional española del topónimo, que es "Sanjenjo"
Bolaño e os topónimos
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 07-06-2018 17:00
# Ligazón permanente a este artigo
Espiritualidade dun pobo

Comezaba en Xullo de 2015 cun primeiro posteado de "Descricións combarresas" que Carlos Martínez Barbeito facia no libro Galicia (1957) de editorial Destino, ilustrada por Ramón Dimas. Logo, en Outubro do 17 en "O Combarro de Manuel" mostraba a reseña que do pobo facia Manuel Chamoso Lamas.
Esta "Espiritualidade dun pobo" recollida do libro "Rías Bajas de Galicia", 1ª edición 1953 con texto de Xosé María Castroviejo Blanco-Cicerón ( Compostela 1909 - Tirán, Moaña 1983 ) xornalista e escritor galego, é a continuación destas breves crónicas da nosa literatura, con Combarro como referente. O título "Espirutualidade dun pobo" alude a guia Galicia Espiritual de una Tierra, do mesmo autor. A foto superior "Praza de San Roque,Combarro" ilustra a portada da mesma guia,"Rías Bajas de Galicia" edición 1957 e posteriores.

Combarro é hoxe case un tópico, espléndido tópico, para tódolos pintores, fotógrafos e turistas que buscan o belo nas nosas rías. Realmente o encanto das súas vellas casas mariñeiras, seus hórreos, súas rúas empinadas de vellas pedras, cos seus carros do país e as súas embarcacións no arredor, logran a través da barroca paisaxe e da finísima luz da ría, efectos de marabilla.(traducido do orixonal en español).
O Combarro de Manuel
Descricións combarresas
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 05-05-2018 09:29
# Ligazón permanente a este artigo
Gravados e fotos 3

Foto do hórreo que ilustra a folla inicial de cortesía do libro "Galicia" Edicións Anaya do ano 1982 e gravado en augaforte do hórreo por Castro Gil do primeiro tercio do s.XX.
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 06-04-2018 19:42
# Ligazón permanente a este artigo
Romaría no Camiño

Santa María de Castañeda. Arzúa. 1935
Foto Marina


Mariano Marina de Pablo (San Esteban de Gormaz, Soria, 1911-Madrid, 1984)
Comezou a colaborar no xornal Ahora ( Madrid 1930 - 1939 ) en xullo de 1932, e posteriormente na revista Estampa ( Madrid 1928-1938 ) desde xaneiro de 1933 até xullo do 1936. Foi membro da Unión de Informadores Gráficos de Prensa e traballou para a axencia Contreras y Vilaseca xunto a Almazán y Yusti. Durante a guerra civil estivo nas frontes de Andalucía e Extremadura e ilustrou as crónicas de Jesús Izcaray para o diario Ahora sobre a fronte de Madrid, a Cidade Universitaria, os bombardeos nocturnos e os incendios en Madrid. Entre as súas reportaxes en Ahora destaca o asalto o Alcázar de Toledo (26 de xullo de 1936). Estivo en activo até o final da guerra, sendo descoñecida a súa traxectoria posterior.

Así describe o cronista a imaxe (traducido)
Saímos de Melide e pouco despois atopámonos na estrada cun grupo de xentes que bailan. Celébrase a romaría de Santa María de Castañeda. Santa María de Castañeda é unha parroquia que pertence ao Concello de Arzúa. Nun raso adornado con follaxe e con papeis de cores, debaixo dunhas árbores, bailan ó son dunha banda de músicos, subidos nun pequeno palco. O público parece que está dividido: por unha banda abundan as mulleres e pola outra os homes.Bailan as parellas, como en tódalas cidades, o pasodobre con certas connotacións do charlestón ianqui. De cando en cando, para respectar a cor local, a música toca unha muiñeira, que no baile non se diferencia moito da xota ou do fandango.Cerca dos bailaríns aparecen uns frades gordos e ben alimentados. Dinnos que son pasionistas. Levan unhas placas brancas no hábito. Están alí, sen dúbida para dar o visto bo á festa. Deixamos a romaría, avanzamos rapidamente e unha hora despois ollamos ao lonxe as torres de Santiago de Compostela.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 16-03-2018 19:15
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal

clocks for websitecontadores web