O pé da porta


O pé da porta é un lugar da parroquia de Combarro.Concello de Poio.Pontevedra.Galiza.

O meu perfil
combaraxo@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Visite Galicia

Visite Galicia é unha colección de cromos de pequeno tamaño editada durante os años trinta polo fotógrafo Luís Casado Fernández,"Ksado" En 1929, Luís Casado realiza unha viaxe por toda Galicia en compañía do xornalista vigués Xosé Seijo, patrocinados polo xornal El Pueblo Gallego. Durante esta viaxe toma máis dun millar de fotografías que serviron de base para as series de cromos tituladas Estampas de Galicia (1935) e Estampas compostelanas; así como da serie de cromos de pequeno tamaño ou selos en color marrón e sepia Visite Galicia y de outra serie en branco e negro sobre Santiago. A impresión dos selos foi realizada na Imprenta Arte de Bilbao. Son poucas as coleccións coñecidas, por perda , xa que se utilizaban para pegar nos peches das cartas como propaganda turística.A Biblioteca Tomás Navarro Tomás do CSIC conserva esta colección incompleta de 316 cromos que foron atopados dentro dun Tratado de anatomía patolóxica de Isaac Costero, editado en México en 1946 pola editorial Atlante. No correspondente a edición de " Visite Galicia" sobre imaxes de Combarro é coincidente coa editada en Estampas de Galicia. Ver Combarro no "Estampas de Galicia"
Visite Galicia
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 08-09-2016 16:54
# Ligazón permanente a este artigo
Combarro de Prieto Nespereira

Combarro 1943. Prieto Nespereira. Augaforte 60x50 papel Creysser. Unha tinta .

Julio Prieto Nespereira (Ourense, 7 de decembro de 1896 - Madrid, 5 de agosto de 1991) foi un pintor e gravador galego. Fundou xunto con Vicente Risco e Otero Pedrayo, entre outros, a Coral Ruada. O mesmo Otero Pedrayo escribiu a súa biografia.
Realiza a súa primeira exposición de pintura ó óleo en 1912, na súa cidade natal. Chegou a Madrid en 1917 ,onde recibe clases de Álvarez de Sotomayor. Colaborou en revistas galegas como Alfar e Nós.
Dende 1922 centraría o seu traballo na técnica do gravado, que lle reportaría grandes éxitos en todo o mundo. Prieto Nespereira, coñeceu o gravado na obra de Bramguym e continuou a tradición figurativa iniciada por Castro Gil; non é ata 1955 cando evoluciona á pintura abstracta , ata entón o seu estilo era barroquista e figurativo, conseguindo numerosos premios e galardóns internacionais. En 1966 presenta por primeira vez as súas famosas series,« Hombres de mar», «Mujeres del campo gallego» e «Peces rotos», nunha exposición antolóxica do Museo de Arte Moderno de Madrid. Presidiu a Asociación Española de Artistas Gravadores e impartiu clases na Escola Nacional de Artes Gráficas. . O Museo Provincial de Lugo dispón dunha sala monográfica do artista e a cidade dedicoulle unha rúa. O Museo Municipal de Ourense desenvolve a función de conservación e custodia da maior parte da obra do artista. Foi nomeado fillo predilecto da cidade de Ourense en1984 e fillo adoptivo da vila de Pontedeume en 1986.
Castro Gil
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 03-08-2016 16:02
# Ligazón permanente a este artigo
Reflexionemos !!!

As veces remexendo nos libros, aparecen imaxes do pobo, de fai non moito tempo, con chalanas na rampa, barcos de baixura no peirao e veciños que xa non están connosco. Dan a pensar o lixeiro que pasa o tempo engadindo ao no noso particular cemiterio mental, as nosas xentes, mais tamén o noso patrimonio marítimo. ¡Reflexionemos pois!
Chousa.Combarro. 1989. Foto de Fernando Ramajo.
En Facebook
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 29-07-2016 17:32
# Ligazón permanente a este artigo
Carmela de Combarro

"Carmela de Combarro" é unha postal editada por P.P.K.O de Vigo propiedade do escritor e empresario galego José Cao Moure, resultante da fotomontaxe dunha modelo de triste face mariana con pano na cabeza e chal tradicional sobre unha imaxe do cruceiro da Praza da Fonte da autoría de Jaime Pacheco.
Dende o inicio da fotografía ata a actualidade os fotógrafos sempre retocaron as imaxes, coloreaban,iluminaban, facían desaparecer as engurras ou diminuír o perímetro abdominal das mesmas.Noutras ocasións utilízanse varias placas para facer realidade a montaxe fotográfica. A fotomontaxe utilizábase para incluír algún falecido, ou algún ausente pola emigración no retrato de familia. Tamén para crear retratos de vodas moi a posteriori das mesmas. En Galicia, a familia Pacheco, sobre todo Augusto Guedes, foi pioneira na creación da fotomontaxe, proba delo é que nos estudios de Pacheco en Vigo había retratos de noivas descabezadas con diferentes vestidos para que a cliente elixira a seu gusto.
Grete Stern, (1904-1999, deseñadora e fotógrafa xermana, nacionalizada arxentina) define fotomontaxe como a unión de diferentes fotografías xa existentes, ou tomadas con ese fin, para crear con elas unha nova composición fotográfica. Desta maneira urxen numerosas posibilidades para a composición, entre elas a de xuntar elementos inverosímiles.
A diferencia da "colaxe" que utiliza materiais de diferentes naturezas, a fotomontaxe utiliza fotografías coa mesma tipoloxía co obxectivo de xerar unha nova de aspecto similar.
A fotomontaxe analóxico realízase mediante técnicas que combinan diferentes negativos para a creación dunha imaxe única, o seu primeiro uso foi para resolver limitacións técnicas, mais pronto aparecen autores que ven nesta técnica unha forma de expresión como o fotógrafo sueco Oscar Gustave Rejlander ( 1813-1875)
A principios do século XX o mundo da arte rompe coas formas tradicionais e prodúcese unha revolución dos movementos vangardistas, ate o de agora a creatividade do fotógrafo dependía das súas cualidades, da luz e do encadre. Cos novos movementos, primeiro co Dadaísmo e posteriormente co Futurismo, Construtivismo e Surrealismo redúcese o espazo entre a fotografía e as formas pictóricas, grazas a montaxe e a "colaxe".
Roger Fenton (1819- 1869) foi un fotógrafo de guerra británico, que realizou o primeiro fotomontaxe coñecido da Historia chamado “ O val da sombra da morte” durante a guerra de Crimea en 1855.

Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 02-07-2016 12:28
# Ligazón permanente a este artigo
Luis Pintos Fonseca

Combarro.1929. Oleo/tela. 70 x 80 cm. Museo de Pontevedra.

Luís Pintos Fonseca, nado en Pontevedra o 26 de xaneiro de 1906 e finado na mesma cidade o 25 de xullo de 1959, foi un pintor e gravador galego.
Iniciou a súa formación con Eduardo Rojas e con Carlos Sobrino Buhigas e Castelao, que estimulou o seu interese polo gravado. Colaborou como debuxante na Sociedade Arqueolóxica de Pontevedra (1923-1926), e en 1924 ilustrou Seara de Herminia Fariña e Os nenos (1925) de Filgueira Valverde. Empregou a linoleografía nas súas ilustracións para os xornais Galicia. Diario de Vigo e Faro de Vigo. Foi bolseiro da Deputación de Pontevedra e formouse durante tres anos na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando de Madrid. En 1929 instalouse definitivamente en Pontevedra, onde exerceu como docente desde 1931 na Escola Normal e na Sociedade Económica de Amigos do País. Ilustrou as revistas Cristal, Logos, Spes e Aturuxo. Vinculado ao Partido Galeguista, participou nas campañas de apoio ao Estatuto de Autonomía de 1936, para o que realizou un cartel propagandístico.

Durante a Guerra Civil Española refuxiouse no mosteiro de San Xoán de Poio, onde comezou a carreira eclesiástica, ordenándose en 1947. Influído por Carlos Sobrino, realizou excursións pictóricas en busca de novos motivos para as súas pinturas. Traballou tamén na realización de estampas, cunha certa tendencia á art déco. Entre 1944 e 1945 ilustrou a Guía Anuario de Pontevedra e as revistas Finisterre e Sonata Gallega.

Inscribiuse no ámbito da pintura paisaxística de tradición romántica. A súa obra caracterízase pola preocupación polos efectos lumínicos e atmosféricos a calidade e a importancia do debuxo e a ausencia de figuras humanas. A partir dos anos cincuenta dirixiuse cada vez máis a representar o eu interior, aínda que sempre a través da paisaxe, sendo moi meticuloso na realización.
Wikipedia
Comentarios (0) - Categoría: Persoeiros - Publicado o 11-06-2016 09:48
# Ligazón permanente a este artigo
Portfolios

Portfolio Galicia foi unha produción comercial de Pedro Ferrer comezada no ano 1902, que constaba de fotografías propias e de outras de fotógrafos afeccionados, recopiladas entre os anos 1902 e 1904 e que pretendía ser a súa gran obra. A edición é de 42 fascículos por entregas quincenais co título de Portfolio Galicia, Naturaleza y arte. Pueblos, paisajes, marina, fábricas, edificios. Monumentos y obras de arte, cuadros de costumbres, retratos, etc. Con notas de varios escritores regionales. Cada fascículo presentaba 12 fotos, tamaño folio, con texto explicativo da imaxe a pé de foto. O conxunto total son dous tomos; o primeiro composto de 24 fascículos e un caderno apéndice dedicado ao “Sanatorio La Benéfica de la Habana”. As tapas de cartón para a encadernación do primeiro tomo saen no 1904; as do segundo non chegaron a publicarse, como nin tampouco a totalidade dos fascículos que quedaron reducidos a só 17.

Portfolio fotográfico de España
Foi unha colección de fascículos monográficos de fotografías de toda España editados en Barcelona por Alberto Martín e textos de Ceferino Roquafort no ano 1917. Trátase de fascículos apaisados de 14x19 cm de 38 páxinas e 16 fotografías de capitais de provincia, vilas e pobos; o seu prezo era 50 cmts. Ademais das fotos incluia láminas con mapas de carreteras e ferrocarril así como datos demográficos. As imaxes non se acompañan do autor nin data de realización, considerando deste feito que aditorial tiña os seus fotógrafos propios que se deprazaban polas diversas comarcas e tamén mercaría imaxes a fotógrafos famosos de proximidade coa provincia a que se refiria en cuestión o coleccionable. Só a portada estaba editada en cor e era na última páxina onde se propagandizaba a colección. Os caderniños das catro provincias galegas estabán incluidos no tomo III.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 09-06-2016 16:01
# Ligazón permanente a este artigo
Manuel Abelenda Zapata

A Rualeira (Combarro) 1942.Óleo

Manuel Abelenda Zapata, ( A Coruña 1889 - 1957 )
Nado nunha familia moi humilde e iniciouse en traballos artesanais antes de entregarse á pintura; os únicos estudos relacionados con esta arte fíxoos na Escola de Artes e Oficios da súa cidade natal a partir de 1903, na que pronto destaca e obtén os modestos premios da época. Cun complemento económico concedido polo Concello da Coruña e mais a Deputación Provincial viaxa en 1909 a Madrid, onde se integra nos ensinos do Círculo de Bellas Artes. En 1913 viaxa aRoma para estudar na Academia de España, como bolseiro da Deputación, pero regresa a España ó ano seguinte.
En 1923 casa con Obdulia Freire Mariñas, unha moza de Perillo (Oleiros), onde fixará a súa residencia ata o momento da súa morte.
A partir deses anos realiza numerosas exposicións en cidades galegas (A Coruña, Vigo, Ferrol, Santiago etc.), Madrid e Barcelona, sendo considerado pola crítica da época un dos primeiros intérpretes da paisaxe galega. Novamente, cunha bolsa da Deputación coruñesa, viaxa a Italia, Suíza e Francia en 1930.
A Guerra Civil sorpréndeo en Madrid, onde se atopaba opositando a unha cátedra de profesor de debuxo, e permanece en Madrid ata 1939, data na que regresa á Coruña.
Continúa participando con éxito en diferentes exposicións (Vigo, 1940; Madrid, 1941; Barcelona, 1942; Oporto, 1942; Bilbao, 1945 etc.) e recibe terceira medalla na Exposición Nacional de Belas Artes de 1943, polo seu cadro Mañana de octubre desde mi estudio. É nomeado académico de número da Academia Provicial de Belas Artes da Coruña (1941) e académico correspondente da Real Academia Galega (1946).
En 1957 morre repentinamente na súa casa de Perillo.
A súa obra móstrase en Europa e América, de feito, en museos de Sudamérica figuran obras súas, así como no de Arte Moderna de Madrid e nos de Galiza.
Abelenda foi por completo alleo a todas as innovacións europeas do seu tempo. Pola contra, apegado á paisaxe da súa terra, interprétaa con modos técnicos emparentados coimpresionismo e cun sentimento lírico intimista, de raíz literaria.
WIKIPEDIA
Comentarios (0) - Categoría: Persoeiros - Publicado o 14-05-2016 17:52
# Ligazón permanente a este artigo
Guías de Galicia.Editorial Everest



A Editorial Everest foi fundada na cidade de León por Luis José Antonio López, recen comezados os anos 60. En 1961 saia a súa primera publicación, un Diccionario Básico de Lingua Española, e no ano siguinte un Manual de Cociña Práctico, que tivo moito éxito e do que se publicaron varias edicións. Con máis de 4.000 referencias publicadas a empresa chegou a converterse nunha das editoriais de referencia.
O Grupo Everest chegou a estar constituido por cinco marcas distintas: Editorial Everest, a insignia do grupo; Edicións Aizkorri Argitaletxea, dedicada á publicación de literatura infantil e xuvenil en euskera; Edicións Cadí, co mesmo obxetivo en lingua catalana; Everest Editora, con sede en Portugal, publicaba en portugues, libros de cociña, manuais, guías turísticas e literatura infantil e juvenil; e o quinto, Everest Galicia con sede en A Coruña, encargada de publicar en galego literatura, diccionarios, libros de texto e recetarios de cociña.
As guías turísticas foron unha das publicacións máis destacadas da editorial, estas, nacen aparelladas a promoción turística impulsada polo Ministerio , dunha España necesitada de lavar a mala cara do franquismo e de estimular o primeiro dos recursos económicos cos que contaba nesa época.
Everest editou guías das principais cidades e vilas galegas, entre elas, polo número de edicións e traducións a outros idiomas, así como polos autores dos textos , destacan a de Ourense con textos de Ramón Otero Pedrayo e fotografías de Salas-Perla,Francisco Díez, Carlos Carrasco, Oronoz, Ciganovic e axencias; Vigo e a súa ría e Pontevedra, Rías Baixas con textos de Alvaro Cunqueiro e fotos de Oronoz, Catalá-Roca, Kindel, Magar, Arxiu Mas, Bene, Marqués de Sta. María del Villar, Ocaña, Ciganovic, Zubillaga, Juan M. Ruiz e axencias; Lugo con textos tamén de Alvaro Cunqueiro e fotos de Francisco Diez, Oronoz, Juan José, Arcadio e Paisajes Españoles; A Coruña con textos de Miguel González Garcés e fotos Manuel Ferrol, Carlos G. García Santiso, Arxiu Mas, Catalá- Roca e arquivos de axenciás e institucións. Ademais Everest publicou guias de O camiño de Santiago,O Parador Conde de Gondomar e Hostal dos Reis Católicos,Tui, Ferrol. E xa nos anos 80 e primeiros dos 90, outras tantas de Monforte,Vilalba Betanzos,Portomarín, Celanova, Chantada, Rianxo, A Pobra do Caramiñal, Lalín, Paradela, Pantón, Palas de Rei.....
En 2015 tras medio século de historia a editorial Everest foi declarada en concurso de acreedores.
.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 04-05-2016 17:26
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal

clocks for websitecontadores web