O pé da porta


O pé da porta é un lugar da parroquia de Combarro.Concello de Poio.Pontevedra.Galiza.

O meu perfil
combaraxo@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

A casa da Praza


A Rualeira é unha das prazas máis emblemáticas de Combarro, foi pintada e fotografada por artistas dende principios do século pasado, para memoria do patrimonio arquitectónico galego. Na actualidade unha das casas que conforman a praza, integrada totalmente nela, típica con patín e imprescindible para o conxunto de A Rualeira, atópase no máis cru dos abandonos. Mais non foi sempre así, a casa da praza tivo os seus días de esplendor, de traballo e ocio, de cotiá e de festa. Na lembranza dela, O Pé da Porta ilustra este posteado cun óleo de Balbino Costa Candamo ( Vilagarcía de Arousa 1906-1970) pintor e fotógrafo e unha fotografía do lucense Carlos Valcarcel ( Lugo 1929 ) que nos agasallou coa súa visita a finais dos anos 70.
Alborada na Rualeira
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 16-12-2018 11:01
# Ligazón permanente a este artigo
Acuarela de Raxó

Raxó, Ría de Pontevedra. Acuarela 40x52
Carlos Sobrino


Carlos Sobrino Buhigas, (de nome artístico Carlos Sobrino) nado en Pontevedra o 18 de marzo de 1885 e finado en Vigo o 4 de decembro de 1978, foi un pintor galego, irmán do naturalista e arqueólogo Ramón Sobrino Buhigas.
Fillo de Luís Sobrino Rivas, dunha familia acomodada, de longa tradición artística na que destacou o pintor Enrique Campo do que era curmán.
De novo quixo estudar na Academia de San Fernando de Madrid. Por decisións familiares estudou Comercio. Oposita a cátedras de Debuxo e Caligrafía desta modalidade e obtén o número un. Comparte a carreira con estudos de Belas Artes, baixo a dirección do pintor Alejandro Ferrant y Fischermans.


Participa nas Exposicións Nacionais de Belas Artes, recoñecido con mencións honoríficas en 1908 e 1910. Na de 1915 consegue a terceira medalla co seu cadro «Cristo de Casal Dourado», actualmente en Buenos Aires. Un ano máis tarde outórganlle a segunda medalla na Exposición Universal de Panamá pola súa paisaxe «Calle de ciudad gallega», que é característico da súa pintura. Fixo importantes exposicións no Salón Iturrioz de Madrid (1913) e no estudio fotográfico de Sáez-Mon en Pontevedra (1917).

Realiza ilustracións en xornais, revistas, libros e carteis. Viaxeiro por Galicia gusta da pedra traballada e de pintar recunchos: rúas, cruceiros, hórreos ou casas vellas. O pobo mariñeiro de Combarro é descrito nos seus traballos de arquitectura popular galega.
WIKIWAND
Boa elección, Carlos
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 22-11-2018 20:43
# Ligazón permanente a este artigo
Combarro. Fotos aéreas

Vista aérea xeral do núcleo urbano e porto de Combarro xunto coas vivendas e campos da contorna.1958

A fotografía aérea inicia a súa andaina a principios do século XX, con fins fundamentalmente militares: detección de obxectivos, movemento de tropas, etc. Non é ata finais dos anos 50 cando se constitúen unhas poucas empresas privadas, nas que a súa razón social é a fotografía aérea para fins comerciais. Unhas dedícanse ao campo da fotogrametría ou fotografía vertical, utilizada para a confección dos primeiros catastros e a elaboración de mapas dos distintos territorios. Outras, como FOAT, basearon a súa actividade na fotografía oblicua máis próxima con perspectiva e con fins publicitarios. Naqueles inicios as fotografías realizábanse en branco e negro con cámaras KODAK americanas de gran formato (13x13 cm.) e obturador de cortinilla. Estas cámaras utilizaban película en rolos de 15m., que se procesaban nos laboratorios da empresa e posteriormente clasificábanse e referenciábanse para a súa posterior comercialización. A comezos dos anos 60 empezáronse a realizar as fotografías en cor e as empresas de fotografía conseguiron alcanzar cotas importantes de mercado. A súa clientela fundamental era a empresa privada, pero tamén as institucións públicas: Concellos, Deputacións, Goberno. Ao longo de 50 anos de actividade, conseguiron un dos arquivos fotográficos de maior contido no estado.
Fonte: www.europeana.eu
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 12-10-2018 18:55
# Ligazón permanente a este artigo
A fonte, fontiña

Fonte de Pedaporta . Combarro

Outra mostra máis de patrimonio arquitectónico devastado. Na imaxe superior a fonte coma tal foi construida no ano 1915 e na inferior como hoxe existe, depois da mutilación que sufriu a finais dos anos 50, que ben parece que lle molesta ao "pau da luz".

Para ela, estes versos de Xerardo Álvarez Limeses

A fonte, fontiña,
inda naceu onte;
nos panos do ceo
os seos esconde
e a vela tan nova
a meiga do bosque
morre de carraxe,
e de envexa morre.
¡Fonte, fontiña,
bule e camiña!...

Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 02-09-2018 12:28
# Ligazón permanente a este artigo
CHOUSA É NOSA

En apoio da reivindicación "CHOUSA É NOSA" da Asociación CulturaL Armadiña.

Foto de Chousa dende o peirao. Combarro 1970.
Foto Lavandeira.


Emilio Lavandeira Prieto é un fotógrafo galego nado en Ortigueira no 1934. Aos 8 anos trasladase a Santiago debido a profesión militar do seu pai. Tralo bacharelato, iniciou estudos de dereito pero sobre todo, descubriría a súa paixón pola fotografía. Abriu estudio no n.º 22 da Rúa Doutor Teixeiro. Comezou a traballar para os principais xornais galegos e en 1960 expuxo a súa obra na Sede Protectora de Artesáns na Rúa do Vilar. Traballou na revista Blanco y Negro, no xornal Arriba e posteriormente en Nuevo Diario. Comezou a estudar periodismo na Universidade Complutense de Madrid. En 1979 regresa a Santiago, onde funda a Sociedade Fotográfica Compostelá. Emilio é un home polifacético, tivo incursións no mundo da música, escribiu un par de libros sobre aforismos e realizou obra pictórica como caricaturista e acuarelista. Recibiu varios premios, entre eles o Premio Galicia de Comunicación e 1998 e o da Fundación Caixa Galicia - Unha vida en imaxes, polos 50 anos de traxectoria profesional como fotoxornalista. A Emilio Lavandeira gustaríalle ver feito realidade un Museo da Fotografía de Galicia que tivese como referencia a Ksado, ao que considera o mellor fotógrafo galego.
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 02-08-2018 16:46
# Ligazón permanente a este artigo
Catro fotos da praia de Chousa

En apoio da reivindicación "CHOUSA É NOSA" da Asociación CulturaL Armadiña.


Catro fotos da praia de Chousa. Combarro.
1. Francisco Zagala 1890
2. Jaime Pacheco 1929
3. Joaquín Pintos 1932
4. Carlos Valcarcel. 1972
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 02-08-2018 16:37
# Ligazón permanente a este artigo
Mirador de Samieira


O Miradoiro de Samieira foi construído no ano 1929 dentro dos proxectos que o " Patronato Nacional de Turismo " ( 1928- 1936) organismo español predecesor da " Dirección General de Turismo " (1938 - 1951) e do " Ministerio de Información e Turismo" (1951 - 1978). Estes organismos terían coma fin, manter, restaurar e promocionar o patrimonio para dalo a coñecer tanto dentro coma fora de España. O PNT foi creado polo rei Alfonso XIII en 1928 nomeando como presidente a D. Diego Losada, marqués de Santa María del Villar, cargo que este non aceptaría, mais pola contra, deixaríanos un legado dun amplísimo e importantísimo arquivo fotográfico. Nestes primeiros anos de maior presuposto do PNT foi cando se lle encargou o deseño e construción do Miradoiro de Samieira ao enxeñeiro militar José de la Gándara Cividanes, nado en Vigo en 1880, que gozaba dunha gran cualificación profesional naqueles anos ata que no ano 1931 pasa á situación de reserva pola chamada Lei Azaña. En 1930 o afamado fotógrafo pontevedrés Joaquín Pintos toma unha serie de fotos no Miradoiro coa Ría como fondo, que son publicadas na revista gráfica "Vida Gallega". No 1931 turistas británicos desembarcados en Vilagarcía desprázanse ata Samieira para ollar a Ría dende o miradoiro. En 1934 a Junta do PNT distribue 2500 carteis publicitando o Miradoiro, sendo esta a etapa de máximo esplendor. Unha imaxe del foi incluída como cromo do álbum “Las Bellezas de Galicia” (nº6- serie 56), que fora o segundo álbum de cromos da colección “España turística y monumental” dirixido por Juan Gil Cañellas editado por "Edición Huecograbado de Bilbao" con anteridade a 1940. Despois da Guerra Civil o miradoiro comeza a caer no máis impropio dos abandonos e a vexetación perimetral impide o obxectivo para o que foi construído, tanto é así, que no ano 1965 é comentario nunha crónica xornalística de "La Noche" pola queixa duns turistas que ata alí foron, a propósito, en taxi. Durante máis de trinta anos o Miradoiro estivo esquecido polas entidades encargadas de conservalo, sendo unha plataforma de maleza e vertedoiro sen control. En 1995 un concelleiro do Partido Popular de Poio, presentou unha moción para que a corporación declarase como ben de interese a conservar o Miradoiro de Samieira, e que contemplase, o entorno da zona como de protección paisaxística. A zona obxecto de preservación sería a cota de maior altura próxima ao actual enclave do Miradoiro, naquel tempo, terreos que pertencen á Comunidade de Montes de Arén. Non sería ata 1998 cando o Concello e a Comunidade de Montes de Arén mantiveran reunións para dar unha solución o deterioro do Miradoiro. No 1999 é construído o Miradoiro na súa ubicación actual, no lugar do Potreiro, na beira da AP-9214, estrada que sube ata a Armenteira. Posteriormente foi reconstruído e rehabilitado, en varias ocasións, ata a súa aparencia actual.
Álbum de cromos
Revista
Joaquín Pintos
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 06-07-2018 16:24
# Ligazón permanente a este artigo
¡NIN QUE SE ATREVAN! ¡VOLVEREMOS A FACELO !


A RAE di: "La grafía tradicional fijada en castellano es «Sangenjo», que no es traducción del gallego «Sanxenxo», sino su adaptación grafofonológica a la ortografía del español"."Fuera de usos oficiales, en español se recomienda usar la forma tradicional española del topónimo, que es "Sanjenjo"
Bolaño e os topónimos
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 07-06-2018 17:00
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal

clocks for websitecontadores web