O pé da porta


O pé da porta é un lugar da parroquia de Combarro.Concello de Poio.Pontevedra.Galiza.

O meu perfil
combaraxo@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Cento e pico de palabras sobre a Casa dos Churruchaos



A casa dos Churruchaos foi construída por Don Paio e Don Gómez de Soutomaior a finais do século XV e primeiro terzo do XVI. O incendio causado polas tropas inglesas en 1710 e o descoido dos seus donos, foron a causa da parcial destrución desta obra do plateresco pontevedrés que se atopaba na rúa Chirino, nun solar situado entre a porta de Santo Domingo e as torres arcebispais desaparecidas. Alfredo Souto ocupouse no seu momento dun proxecto de reconstrución deste palacio .Créese que a súa traza e labra débense aos mesmos artistas das ventás da Capela Maior de Santa María a Grande.
No 1913, Agusto González Besada, político pontevedrés, que fora Ministro de Facenda no reinado de Alfonso XIII, fixo trasladar pedra a pedra parte da fachada deste palacio a súa finca en San Salvador de Poio para construír un edificio que sería destinado a biblioteca. Pasarían cento e pico de anos de abandono cando o Concello de Poio definitivamente recupera, rehabilita, e o usa actualmente como Casa da Mocidade.
Enriba do comentario, a esquerda , a casa na súa primeira ubicación en Pontevedra no ano 1898 do fotógrafo Francisco Zagala e a dereita a foto da súa reconstrución na finca de Augusto Besada en Poio entre o 1913 e o 1915, probable de Joaquín Pintos ou Lorenzo Novás.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 02-06-2017 16:18
# Ligazón permanente a este artigo
Fotógrafos Galegos do S.XIX e XX

CO GALLO DOS 10.000 MEMBROS EN OLLAR GALICIA. FOTOGRAFÍA ANTIGA

Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 08-02-2017 19:15
# Ligazón permanente a este artigo
Las Rías de Pontevedra

Fotograma do documental de NO-DO "Las Rías de Pontevedra" do ano 1971 con guión e dirección de Paul Rickenback formado por diversos planos paisaxísticos da Ría de Pontevedra, nos que non podería faltar Combarro.
Curiosamente o título está errado pola pluralidade do mesmo.

O enlace o vídeo:

http://www.rtve.es/alacarta/videos/documentales-color/rias-pontevedra/2910535/
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 29-01-2017 11:31
# Ligazón permanente a este artigo
Ano Castelao


Neste ano 2016 que xa remata, conmemorouse o Ano Castelao no que se desenrolaron diversas actividades culturais en todo o País, especialmente en Pontevedra, cidade na que se aveciñaría fai cen anos. O Museo de Pontevedra, do que foi fundador, realizou dúas maxestosas exposicións" Castelao artista. Os fundamentos do seu estilo. 1905-1920" e "Meu Pontevedra".
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 19-12-2016 16:51
# Ligazón permanente a este artigo
Portfolios

Portfolio Galicia foi unha produción comercial de Pedro Ferrer comezada no ano 1902, que constaba de fotografías propias e de outras de fotógrafos afeccionados, recopiladas entre os anos 1902 e 1904 e que pretendía ser a súa gran obra. A edición é de 42 fascículos por entregas quincenais co título de Portfolio Galicia, Naturaleza y arte. Pueblos, paisajes, marina, fábricas, edificios. Monumentos y obras de arte, cuadros de costumbres, retratos, etc. Con notas de varios escritores regionales. Cada fascículo presentaba 12 fotos, tamaño folio, con texto explicativo da imaxe a pé de foto. O conxunto total son dous tomos; o primeiro composto de 24 fascículos e un caderno apéndice dedicado ao “Sanatorio La Benéfica de la Habana”. As tapas de cartón para a encadernación do primeiro tomo saen no 1904; as do segundo non chegaron a publicarse, como nin tampouco a totalidade dos fascículos que quedaron reducidos a só 17.

Portfolio fotográfico de España
Foi unha colección de fascículos monográficos de fotografías de toda España editados en Barcelona por Alberto Martín e textos de Ceferino Roquafort no ano 1917. Trátase de fascículos apaisados de 14x19 cm de 38 páxinas e 16 fotografías de capitais de provincia, vilas e pobos; o seu prezo era 50 cmts. Ademais das fotos incluia láminas con mapas de carreteras e ferrocarril así como datos demográficos. As imaxes non se acompañan do autor nin data de realización, considerando deste feito que aditorial tiña os seus fotógrafos propios que se deprazaban polas diversas comarcas e tamén mercaría imaxes a fotógrafos famosos de proximidade coa provincia a que se refiria en cuestión o coleccionable. Só a portada estaba editada en cor e era na última páxina onde se propagandizaba a colección. Os caderniños das catro provincias galegas estabán incluidos no tomo III.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 09-06-2016 16:01
# Ligazón permanente a este artigo
Guías de Galicia.Editorial Everest



A Editorial Everest foi fundada na cidade de León por Luis José Antonio López, recen comezados os anos 60. En 1961 saia a súa primera publicación, un Diccionario Básico de Lingua Española, e no ano siguinte un Manual de Cociña Práctico, que tivo moito éxito e do que se publicaron varias edicións. Con máis de 4.000 referencias publicadas a empresa chegou a converterse nunha das editoriais de referencia.
O Grupo Everest chegou a estar constituido por cinco marcas distintas: Editorial Everest, a insignia do grupo; Edicións Aizkorri Argitaletxea, dedicada á publicación de literatura infantil e xuvenil en euskera; Edicións Cadí, co mesmo obxetivo en lingua catalana; Everest Editora, con sede en Portugal, publicaba en portugues, libros de cociña, manuais, guías turísticas e literatura infantil e juvenil; e o quinto, Everest Galicia con sede en A Coruña, encargada de publicar en galego literatura, diccionarios, libros de texto e recetarios de cociña.
As guías turísticas foron unha das publicacións máis destacadas da editorial, estas, nacen aparelladas a promoción turística impulsada polo Ministerio , dunha España necesitada de lavar a mala cara do franquismo e de estimular o primeiro dos recursos económicos cos que contaba nesa época.
Everest editou guías das principais cidades e vilas galegas, entre elas, polo número de edicións e traducións a outros idiomas, así como polos autores dos textos , destacan a de Ourense con textos de Ramón Otero Pedrayo e fotografías de Salas-Perla,Francisco Díez, Carlos Carrasco, Oronoz, Ciganovic e axencias; Vigo e a súa ría e Pontevedra, Rías Baixas con textos de Alvaro Cunqueiro e fotos de Oronoz, Catalá-Roca, Kindel, Magar, Arxiu Mas, Bene, Marqués de Sta. María del Villar, Ocaña, Ciganovic, Zubillaga, Juan M. Ruiz e axencias; Lugo con textos tamén de Alvaro Cunqueiro e fotos de Francisco Diez, Oronoz, Juan José, Arcadio e Paisajes Españoles; A Coruña con textos de Miguel González Garcés e fotos Manuel Ferrol, Carlos G. García Santiso, Arxiu Mas, Catalá- Roca e arquivos de axenciás e institucións. Ademais Everest publicou guias de O camiño de Santiago,O Parador Conde de Gondomar e Hostal dos Reis Católicos,Tui, Ferrol. E xa nos anos 80 e primeiros dos 90, outras tantas de Monforte,Vilalba Betanzos,Portomarín, Celanova, Chantada, Rianxo, A Pobra do Caramiñal, Lalín, Paradela, Pantón, Palas de Rei.....
En 2015 tras medio século de historia a editorial Everest foi declarada en concurso de acreedores.
.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 04-05-2016 17:26
# Ligazón permanente a este artigo
New Shoes

Werfel é un neno de seis anos acollido no orfanato Am Himmel de Viena. É o ano 1946, un ano despois de rematada a Segunda Guerra Mundial e a Cruz Vermella Americana trae a Santa Claus os nenos europeos que sobreviviron ao terror.
Gerald Waller , o fotógrafo, toma esta imaxe publicada por primeira vez na revista LIFE o 30 de decembro de 1946 e posteriormente o 24 de de setembro de 1951.
Tiña esta imaxe dende fai algún tempo nun cartafol do meu PC. Detervos a ollala un intre e reflexionade sobre ela. Non é menos que emocionante. Preguntarvos como o agasallo dun par de zapatos pode expresar tal morea de alegría, sen en realidade ter unha falta extrema deles.
A miña, estou só, pero alguén pensa en min.
Eu penso en poñerlle música a esta foto e non precisamente a dos dous grandes grupos que a utilizaron para as portadas dos seus discos.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 20-03-2016 23:30
# Ligazón permanente a este artigo
O home do ganapán


En agosto de 1925 Ruth Matilda Anderson e o seu pai parten da Galiza cara os Estados Unidos con 5000 fotos propias e 2800 máis, adquiridas a considerados fotógrafos da época. Para ampliar o arquivo fotográfico encargado pola Hispanic Society of America, onde traballa, volta a Galiza en decembro de 1925, esta vez acompañada de Frances Spalding, que será a súa compañeira de labores fotográficas ata maio de 1926, data na que retornan os Estados Unidos con 2300 fotos novas con motivos de xentes, lugares e costumes da Galiza daqueles anos. É nesta etapa na que se detén en Raxó e realiza dúas fotos, supostamente o 21 de febreiro de 1926.
No ano 1939 publícase en Nova York o libro Gallegan Provinces of Spain. Pontevedra and La Coruña cunha selección de 682 fotos produto daquel traballo. É unha lastima que estas dúas foto non este incluida na selección do libro.

Apéndice da páxina 427 do libro fotografías de Ruth Matilda Anderson en Galicia: "Unha mirada de antaño"
Raxó – Pontevedra
5927. Escena industrial nunha tarde de domingo de labor de investigación etnolóxica. Deixabamos o coche na estrada mentres subiamos un outeiro onde tiramos as dúas fotografías. No camiño de volta vimos que Nosa Señora (nome do coche no que se desplazaban) se convertera no centro dun activo interese por parte dunha multitude de nenos, mozos, mozas, vacas e ovellas. Desde esta distancia e difícil xulgar quen é o investigador e quen é o investigado, xa que ambos lados observaban e cuestionaban.
Ese mesmo día, domingo 21 de febreiro de 1926, Ruth retratou a un home que leva na man unha pequena rede cun polbo ( foto seleccionada no libro. Escena 5928 ) e os datos ubican a foto nun lugar de Pontevedra con interrogación, que ben podería ser Raxó.
No libro “Gallegan provinces of Spain. Pontevedra and La Coruña está impresa a imaxe do home, xunto co siguinte texto traducido do inglés:
" A costa sur, cuberta de hedras, silvas e toxos non estaba tan poboada como a do norte. Pobos mariñeiros como o branco Sanxenxo e o gris e branco Raxó, en cuxa punta estaba a columna que se usaba como diana de práctica pola Escola Naval de Marín, que se atopa no lado oposto. Cerca de Raxó, unha vez, atopamos un pescador que falaba un galego sen adulterar (galego enxebre), máis difícil que o grego para nós. A rede na que levaba as súas sardiñas, imaxinamos con dificultade que sería un"ganapán" (breadwinner)pero o nome que se lle deu o sitio onde nos atopamos:"jeibotas" aínda teño que traducilo a algo que un dicionario xeográfico o recoñeza."
Algunhas contradicións do texto: A Escola Naval Militar atópase en Marín dende o ano 1943, mentres o libro a súa única edición é de 1939. O que leva no ganapán o home non parecen sardiñas, máis ben, un polbo pequeno ou un boi. En Raxó non hai ningún lugar que se chame "jeibotas". Algunha vez escoitei a expresión "jeibota" para refirirse a un peixe fraco, sen valor. ¡¡Aí queda a foto!!
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 01-02-2016 22:06
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal

clocks for websitecontadores web