O pé da porta


O pé da porta é un lugar da parroquia de Combarro.Concello de Poio.Pontevedra.Galiza.

O meu perfil
combaraxo@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Combarro nas tarxetas postais V

Conxunto de hórreos á beira do mar. Finais dos anos 60.
Edición García Garravella.


Luis García Garrabella ( San Juan de la Peña, Huesca 1907 - Zaragoza, 1977 ). Luis García discípulo de Juan Mora Insa, traballou como fotógrafo para Edicións Arribas, onde se iniciou no mundo da postal. A finais de 1939 xunto co seu irmán José como socio, instaláronse en Zaragoza como empresa García Garrabella.. Finalizada la guerra civil, Zaragoza convértese no centro da industria da tarxeta postal gracias á importancia que alcanzaron pola súa calidade e cantidade as tarxetas postais editadas alí.
A empresa chegou a ter máis de 40 operarios, e produzo gran cantidade de postais, folletos e libros de turismo. Durante os anos corenta e cincuenta do pasado século, reproduciron en tarxeta postal a maioría das cidades e pobos de España en tiradas, en algúns casos, máis cortas do que era habitual. Durante ese período vendéronse blocs de postais de cidades normalmente unidas ao modo de acordeón, que permitían a separación das tarxetas cortando a parte inferior dunha postal e a superior da seguinte A partir dos anos 60 comezaron a traballar con imaxes en cor. Chegados os anos 90 a súa actividade veuse reducida notablemente.

Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 06-02-2019 17:19
# Ligazón permanente a este artigo
Homenaxe a Federico Rivas



Federico Rivas en O pé da porta, a propósito de Combarro http://www.blogoteca.com/opedaporta/index.php?cod=109283
Expo 1929
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 30-01-2019 16:23
# Ligazón permanente a este artigo
"diolosdeixeir"

Fabiola saudando dende o peirao de Raxó
16 agosto 1961. Foto Rafa


Os reis de Bélxica, Balduino, que ía para cura e Fabiola que soñaba con ser a monxa máis rica dun convento de clausura, casaran en decembro do ano 1960 sen o mundo coñecer o seu noivado, Franco o ditador, dende O Pardo, déralles a bendición. Chegaron a Compostela o 11 de agosto do ano despois, hospedándose no Palacio de San Lorenzo, onde o primeiro que fixeron foi rezar na capela do mesmo. Continuaron ao día seguinte rezando no Mosteiro de Poio, viaxe que fixeran en coche dende A Toxa para escoitar a Salve Sabatina, seica se detiveron na praia de Areas para adaptarse ao horario da Salve, quizais rezaron. O 13 despois de rezar na celebración da misa na capela, desprazáronse a Portonovo onde embarcaron en iates acompañados dos condes de Saltés, tamén católicos, navegaron pola Ría entre Areas e as Ons pescando e rezando. Visitan a Catedral, rezan.
O 16 despois de orar na capela, Balduino viaxa en coche ata Moaña, embarca no iate "Pinzón", propiedade de Adolfo de la Peña xunto co Conde de Saltés, Marqués de Salinas e outros familiares, todos católicos, apostólicos e romanos, rumbo a praia de Liméns na ría de Vigo; síguenos de cerca o tamén veleiro "Santa Isabel" de Luís Roquefort e o "María Reyes" .Despois de xantar e rezar, embarcan todos no "Santa Isabel" dende onde se entreteñen co curricán que lles reporta varias pezas de robalo da Ría de Pontevedra. Desembarcan a última hora da tarde no peirao de Raxó, onde os esperaba a raína Fabiola e outros familiares, así como Luis Rocafort Martínez, Hermida Vidal e Adolfo de la Peña de Andrés Moreno, oradores todos. Momento este que recolle a foto de Rafa que ilustra esta crónica. A última hora da tarde trasládanse en coche de volta a Santiago. Acoden á Catedral, rezan. Visitan Salvora e tamén Ribeira. O 17 Balduino, despois de rezar, practíca esquí pola Ría, visita O Grove, el e os seus navegan ata Vilagarcía onde alí lle esperaba Fabiola para xuntos facerlle unha visita aos Duques de Torres, tamén católicos.
Volverían a Sanxenxo o día 19 e 20, navegando polos arredores de Marín, Tambo e Ons , onde presenciaron as competicións de motonáutica organizada polo Club Náutico de Sanxenxo e tamén o seguinte 21 onde Siorty saca unha reportaxe fotográfica que sería publicada ao día seguinte no xornal "El Pueblo Gallego"con texto de Manuel Tourón. O día 22 abandonan Galicia, non sen antes rezar, con destino a Zarauz onde ían pasar uns días, facendo unha parada de camiño en León para rezar. "diolosdeixeir"

Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 07-01-2019 18:50
# Ligazón permanente a este artigo
A casa da Praza


A Rualeira é unha das prazas máis emblemáticas de Combarro, foi pintada e fotografada por artistas dende principios do século pasado, para memoria do patrimonio arquitectónico galego. Na actualidade unha das casas que conforman a praza, integrada totalmente nela, típica con patín e imprescindible para o conxunto de A Rualeira, atópase no máis cru dos abandonos. Mais non foi sempre así, a casa da praza tivo os seus días de esplendor, de traballo e ocio, de cotiá e de festa. Na lembranza dela, O Pé da Porta ilustra este posteado cun óleo de Balbino Costa Candamo ( Vilagarcía de Arousa 1906-1970) pintor e fotógrafo e unha fotografía do lucense Carlos Valcarcel ( Lugo 1929 ) que nos agasallou coa súa visita a finais dos anos 70.
Alborada na Rualeira
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 16-12-2018 11:01
# Ligazón permanente a este artigo
Acuarela de Raxó

Raxó, Ría de Pontevedra. Acuarela 40x52
Carlos Sobrino


Carlos Sobrino Buhigas, (de nome artístico Carlos Sobrino) nado en Pontevedra o 18 de marzo de 1885 e finado en Vigo o 4 de decembro de 1978, foi un pintor galego, irmán do naturalista e arqueólogo Ramón Sobrino Buhigas.
Fillo de Luís Sobrino Rivas, dunha familia acomodada, de longa tradición artística na que destacou o pintor Enrique Campo do que era curmán.
De novo quixo estudar na Academia de San Fernando de Madrid. Por decisións familiares estudou Comercio. Oposita a cátedras de Debuxo e Caligrafía desta modalidade e obtén o número un. Comparte a carreira con estudos de Belas Artes, baixo a dirección do pintor Alejandro Ferrant y Fischermans.


Participa nas Exposicións Nacionais de Belas Artes, recoñecido con mencións honoríficas en 1908 e 1910. Na de 1915 consegue a terceira medalla co seu cadro «Cristo de Casal Dourado», actualmente en Buenos Aires. Un ano máis tarde outórganlle a segunda medalla na Exposición Universal de Panamá pola súa paisaxe «Calle de ciudad gallega», que é característico da súa pintura. Fixo importantes exposicións no Salón Iturrioz de Madrid (1913) e no estudio fotográfico de Sáez-Mon en Pontevedra (1917).

Realiza ilustracións en xornais, revistas, libros e carteis. Viaxeiro por Galicia gusta da pedra traballada e de pintar recunchos: rúas, cruceiros, hórreos ou casas vellas. O pobo mariñeiro de Combarro é descrito nos seus traballos de arquitectura popular galega.
WIKIWAND
Boa elección, Carlos
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 22-11-2018 20:43
# Ligazón permanente a este artigo
Combarro. Fotos aéreas

Vista aérea xeral do núcleo urbano e porto de Combarro xunto coas vivendas e campos da contorna.1958

A fotografía aérea inicia a súa andaina a principios do século XX, con fins fundamentalmente militares: detección de obxectivos, movemento de tropas, etc. Non é ata finais dos anos 50 cando se constitúen unhas poucas empresas privadas, nas que a súa razón social é a fotografía aérea para fins comerciais. Unhas dedícanse ao campo da fotogrametría ou fotografía vertical, utilizada para a confección dos primeiros catastros e a elaboración de mapas dos distintos territorios. Outras, como FOAT, basearon a súa actividade na fotografía oblicua máis próxima con perspectiva e con fins publicitarios. Naqueles inicios as fotografías realizábanse en branco e negro con cámaras KODAK americanas de gran formato (13x13 cm.) e obturador de cortinilla. Estas cámaras utilizaban película en rolos de 15m., que se procesaban nos laboratorios da empresa e posteriormente clasificábanse e referenciábanse para a súa posterior comercialización. A comezos dos anos 60 empezáronse a realizar as fotografías en cor e as empresas de fotografía conseguiron alcanzar cotas importantes de mercado. A súa clientela fundamental era a empresa privada, pero tamén as institucións públicas: Concellos, Deputacións, Goberno. Ao longo de 50 anos de actividade, conseguiron un dos arquivos fotográficos de maior contido no estado.
Fonte: www.europeana.eu
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 12-10-2018 18:55
# Ligazón permanente a este artigo
A fonte, fontiña

Fonte de Pedaporta . Combarro

Outra mostra máis de patrimonio arquitectónico devastado. Na imaxe superior a fonte coma tal foi construida no ano 1915 e na inferior como hoxe existe, depois da mutilación que sufriu a finais dos anos 50, que ben parece que lle molesta ao "pau da luz".

Para ela, estes versos de Xerardo Álvarez Limeses

A fonte, fontiña,
inda naceu onte;
nos panos do ceo
os seos esconde
e a vela tan nova
a meiga do bosque
morre de carraxe,
e de envexa morre.
¡Fonte, fontiña,
bule e camiña!...

Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 02-09-2018 12:28
# Ligazón permanente a este artigo
CHOUSA É NOSA

En apoio da reivindicación "CHOUSA É NOSA" da Asociación CulturaL Armadiña.

Foto de Chousa dende o peirao. Combarro 1970.
Foto Lavandeira.


Emilio Lavandeira Prieto é un fotógrafo galego nado en Ortigueira no 1934. Aos 8 anos trasladase a Santiago debido a profesión militar do seu pai. Tralo bacharelato, iniciou estudos de dereito pero sobre todo, descubriría a súa paixón pola fotografía. Abriu estudio no n.º 22 da Rúa Doutor Teixeiro. Comezou a traballar para os principais xornais galegos e en 1960 expuxo a súa obra na Sede Protectora de Artesáns na Rúa do Vilar. Traballou na revista Blanco y Negro, no xornal Arriba e posteriormente en Nuevo Diario. Comezou a estudar periodismo na Universidade Complutense de Madrid. En 1979 regresa a Santiago, onde funda a Sociedade Fotográfica Compostelá. Emilio é un home polifacético, tivo incursións no mundo da música, escribiu un par de libros sobre aforismos e realizou obra pictórica como caricaturista e acuarelista. Recibiu varios premios, entre eles o Premio Galicia de Comunicación e 1998 e o da Fundación Caixa Galicia - Unha vida en imaxes, polos 50 anos de traxectoria profesional como fotoxornalista. A Emilio Lavandeira gustaríalle ver feito realidade un Museo da Fotografía de Galicia que tivese como referencia a Ksado, ao que considera o mellor fotógrafo galego.
Comentarios (0) - Categoría: Combarro - Publicado o 02-08-2018 16:46
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal

clocks for websitecontadores web