O FALAR NON TEN CANCELAS


ENDL IES Lagoa de Antela

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

AGROGLAMOUR EN CANS

Para entender Cans hai que vivilo unha vez polo menos na vida, o malo? é que se vas un ano, inevitablemente, repites. Engancha, sen dúbida, ese glamour de horta e chimpín, de bata e sacho, de ghalpón e grelos que nos é tan familiar e que se fai arte nesta aldea pontevedresa. En Cans o perfume non é de Chanel nº 5 nin os vestidos son de Cristian Dior pero teñen máis encanto e autenticidade que o artificio da cidade francesa de Cannes. Alí podes tomarte un pincho de xamón asado á beira do malo malísimo de Matalobos, gardar cola cos personaxes de Air Galicia ou beber unha caña rozándolle o bigote a Luís Tosar, alias Malamadre. Tamén podes asistir a un concerto no Jalpón de
Alicia mentres a dona remexe na horta ou pelexarte por un cacho de terra cos veciños na entrega de premios. Resistir á calor sen derreterse foi sen dúbida o maior exercicio de supervivencia pero pagou a pena.



Tamén atopas xente que pasou polas aulas do instituto cando existía COU como Héctor Casas ou Andrés Casteleiro.
O premio do público foi para unha curta made in Ourense, unha comedia parodia da arte contemporánea que se titula Instalación. O premio do xurado levouno Rodilla, onde un coleccionista de cromos axusta contas co pasado.O premio á mellor curtametraxe de animación foi para Nuestra fé en el veneno e o dos veciños para Padre Modelo. A actriz premiada foi Nuncy Valcárcel, polo seu papel en Coser e cantar, unha historia de resistencia contra a educación franquista; e os actores galardoados foron Javier Rodríguez e Fernando Cayo polos seus papeis en El vendedor del año, unha crítica ao comportamento inhumano das multinacionais.

Comentarios (0) - Categoría: NOVAS DE INTERESE - Publicado o 23-05-2010 22:30
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal