lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano
THE BATTLE OF THE GOOD MEN

Selección oficial Cans 2018. sección vídeo clips.

Selección oficial Son Rías 2018. sección vídeo clips.

A VOLTA DOS NOVE

Nominación Mellor Documental
Premios Mestre Mateo, 2015

Premio do Público
Festival Primavera do Cine, 2015


DESDE DENTRO DO CORAZÓN

Nominada a Mellor Banda Sonora
Jerry Goldsmith Awards, 2013

Nominada a Mellor Longametraxe
Festival Primavera do Cine, 2014


O FAIADO DA MEMORIA

Arousán do Ano 2009
Apartado Cultura


A MEMORIA NOS TEMPOS DO VOLFRAM

1º Premio Certamen Etnográfico
Espiello, 2005


ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
damemoria@gmail.com
 ESPACIOS
 GALERÍA DE FOTOS
 Ir a estas páxinas
 ARQUIVO

Esquela de Manolo

" Rogad a Dios que conceda la Vida Eterna a su hijo "
D. Manuel Diz Búa

Que falleció cristianamente el día de hoy,
a los 83 años de edad.
D.E.P.
Su esposa, Carmen Millán Rodríguez; hijos, José Manuel, Mª del Carmen, Rosina y Olalla Diz Álvarez; hijos políticos, Begoña Gerpe Jamardo, Juan Ramón Lorenzo Arriaga y Paulino Domínguez Murillo; nietos, Laura, Nuria, Xurxo y Xabier; nietos políticos, Alberto y Rubén; bisnietos, Hugo, Sofía, Diego, Roi y Luca; hermano, Severino; sobrinos, primos y demás familia.

Ruegan a sus amistades y personas piadosas lo tengan presente en sus oraciones y asistan a la conducción de sus restos mortales que tendrá lugar MAÑANA MARTES, a las CINCO MENOS CUARTO de la TARDE, a la Iglesia Parroquial de Santiago de Carril, donde se celebrarán los funerales por su eterno descanso y seguidamente al traslado de sus restos mortales al Cementerio Municipal, favores por los que les anticipan gracias.

Saldrá un ómnibus a las 15:45 h., desde Carril, para la asistencia al sepelio y regreso.

T. 986 501 101 - www.ppffa.com
Casa mortuoria: Tanatorio de Arosa, Sala nº 1
Carril, 20 de mayo de 2019
Comentarios (1) - Categoría: MEMENTO - Publicado o 20-05-2019 10:12
Finou Manolo Diz

Pérdida irreparable no Carril, morreu Manolo o Nacho.
El foi maestro en moitas cousas, doctorado no mar, mariñeiro indiscutible, mariñeiro de vocación coñecedor de canto rincón tiñan os nosos mares, o salitre era a compañeira de Manolo desde moi neno, xa o seu Pai –el contabao- levabao de neno, xunto a seus irmáns, a pescar no bote pequeno. Manolo as veces quedaba dormido mentras a familia traballaba.
Mariñeiro desde neno.
Logo tiña outra faceta, a de enslnar música, desde dentro do Gato Negro, e desde fora, Manolo ensinou a tocar a xeneracións enteiras do Carril, o pobo que lle debe unha rúa a Manolo, o Nacho, pola súa dedicación vocacional aos seus veciños.
Foi o artista conductor, xunto a seu irmán Verino, das catro historias do noso documental : DESDE DENTRO DO CORAZÓN, a súa presencia entre nós e con nós quedou gravada para sempre.
Desde nena lembroo enrolado no “Teijeiro”, o barco do meu Pai, nunca esquencerei a Manolo, o meu Manolo. Xa Cortegada ten outra ausencia, a sombra do Nacho.
Á súa muller, aos fillos, a Verino, que hoxe arrancáronlle algo moi importante, os dous irmáns quixéronse moitísimo e sempre estiveron xuntos, unha aperta moi grande.
Logo ampliaremos a información e farémoslle o homenaxe de arrancada que debería continuar en outras esferas.
Gracias Manolo por ser AMIGO, COMPAÑEIRO E EXEMPLO DE VIDA.
Antonio, O Faiado da Memoria e mais eu, a filla de Felipe, sempre te levaremos no corazón.
Comentarios (1) - Categoría: MEMENTO - Publicado o 20-05-2019 10:01
Estamos en festas

Como media vida nestas datas Vilagarcia celebra a Santa Rita con bo tempo e alegria, a os que estades fora un saudo cheo de cariño e a os que estades eiqui as ruas invitan a pasear e disfrutar do tempo e das atraccions. Bos dias
Comentarios (0) - Categoría: AS NOSAS E AS VOSAS COUSAS - Publicado o 19-05-2019 08:07
Finou Jesus Sanchez

O noso sentimento de pesar a sua familia

" Rogad a Dios que conceda la Vida Eterna a su hijo "
D. Jesús Sánchez Vidal
(Vdo. de Dña. Generosa Costoya Seoane)

Que falleció cristianamente el día de ayer,
a los 96 años de edad.
D.E.P.

Sus hijos, Jesús (†) y Mª del Carmen Sánchez Costoya; hijos políticos, Dolores Freiría Martínez y Germán Manuel Torres de Aboal; nietos, Jesús M., Dolores, Antonio, Inés, José Ramón, Gonzalo, Juan y Javier Sánchez Freiría, Germán Jesús, María y Marta Torres Sánchez; nietos políticos, Ana María Martínez, Javier Senín, Mª del Carmen Crespo, Marcos Oubiña, María Fernández y Silvia Aboy; bisnietos, hermanos políticos, sobrinos, primos y demás familia.

Ruegan a sus amistades y personas piadosas lo tengan presente en sus oraciones y asistan a la conducción de sus restos mortales que tendrá lugar MAÑANA DOMINGO, a la UNA de la TARDE, a la Iglesia Parroquial de Sta. Eulalia de Arealonga, donde se celebrará la Liturgia de la Palabra por su eterno descanso y seguidamente al traslado de sus restos mortales al Cementerio General de Vilagarcía, favores por los que les anticipan gracias.

Los funerales por su eterno descanso se celebrarán el LUNES día 20 a las SEIS de la TARDE, en la misma Iglesia Parroquial.

Habrá servicio de ómnibus desde el Tanatorio, para la asistencia al sepelio y regreso.

Casa mortuoria: Tanatorio de Arosa, Sala nº 1
Vilagarcía, 18 de mayo de 2019
Comentarios (0) - Categoría: MEMENTO - Publicado o 19-05-2019 07:39
Se nos foi Caride

Se nos foi Jose Manuel Caride. Cando estábamos intentando asimilar a sua enfermedade nos chega a desgraciada noticia da morte de Jose Manuel, de Caride. Coñecemonos no Carril, no Gato Negro, formaba parte da sua rondalla, escomenzamos a querelo a medida que nos faciamos mais amigos. Era o compañeiro de sonos de Trini Bouzada, a nosa Trini, corazón roto, ilusions desfeitas….Caride era de Vigo, ali vivian os seus fillos pero Caride quixo que o coidara Trini, morrer a beira de Trini.
A toda a sua familia e seres queridos o noso sentido pésame, a Trini unha forte aoerta

" Rogad a Dios que conceda la Vida Eterna a su hijo "
D. José Manuel Caride Martínez

Que falleció cristianamente el día de hoy,
a los 68 años de edad.
D.E.P.

Su compañera, Trini, familia y amigos; hijos, Paula y Daniel; hijos políticos, Alberto y Lorena; nietos, Samuel, Izan y Alexandre; hermanos, hermanos políticos, sobrinos, primos y demás familia.

Ruegan a sus amistades y personas piadosas lo tengan presente en sus oraciones y asistan a la conducción de sus restos mortales que tendrá lugar MAÑANA SÁBADO, a las SIETE Y MEDIA de la TARDE, a la Iglesia Parroquial de San Cipriano de Vilanova, donde se celebrarán los funerales por su eterno descanso y seguidamente al traslado de sus restos mortales al Crematorio de Arosa, para su incineración en la intimidad familiar, favores por los que les anticipan gracias.


T. 986 501 101 - www.ppffa.com
Casa mortuoria: Tanatorio de Arosa, Sala nº 4
Vilagarcía de Arousa, 17 de mayo de 2019

Comentarios (5) - Categoría: MEMENTO - Publicado o 17-05-2019 14:27
Dia das nosas Letras

O 20 de marzo de 1963, tres membros da Real Academia Galega (Manuel Gómez Román, Xesús Ferro Couselo e Francisco Fernández del Riego) presentaron nesta institución a proposta de celebrar o 17 de maio para recoller o "latexo material da actividade intelectual galega". Estimaban que o poemario de Rosalía era a primeira obra mestra da literatura galega contemporánea, é dicir, considerábana a primeira obra do Rexurdimento. Realmente, descoñécese a data real de publicación do libro, pero tomouse ese día pola dedicatoria autógrafa de Rosalía de Castro á tamén poetisa Cecilia Böhl de Faber (Fernán Caballero).[1]

Para conmemorar o primeiro Día das letras galegas (DLG) publicouse unha edición crítica de Cantares gallegos, realizada por Fermín Bouza Brey. A festividade tivo un alcance e unha significación extraordinarios, e foi moi ben acollida non só a nivel literario senón tamén nos ambientes populares. Dende aquela dedícaselle o día de cada ano a unha figura significativa da literatura galega, coa única condición de que no ano da súa conmemoración teña pasado un mínimo de dez dende a data de falecemento da persoa homenaxeada
wilkipedia
Comentarios (0) - Categoría: AS NOSAS E AS VOSAS COUSAS - Publicado o 17-05-2019 08:25
Finou Juan Bouzas

Coñecimos a Juan fai...¡Moitisimos anos¡Explicome, no ano 1977 el aparecia de vez en cando pola sede do PCG, traballaba nos muelles, na descarga dos barcos, era un mozo novo con moitas ganas de cambear aquela sociedade tan peculiar, Juan era de Vilaxoan, tiña xenio, caracter de abondo e era moi guapo. Co tempo perdemonos de vista, a vida levounos a outras vivencias, onte duas horas antes do seu enterro entereime que finara...No dia de hoxe dinlle unha aperta a Rosa, Marta a o mozo da sua filla e nada mais se pode facer. Juan xa forma parte dos millons de persoas que fixeron cousas polos avances da humanidade e que un dia se fan invisibles...¡Gracias Juan...hasta sempre¡

D. Juan Bouzas Soto
"Patachula"

Que falleció cristianamente el día de ayer,
a los 64 años de edad.
D.E.P.
Su esposa, Rosa Losada Abalo; hijos, Juan (†), Christian y Marta; madre política, Carmen Abalo Rubianes; hermanos, Ramón (†) y Mari Carmen; hermanos políticos, María del Carmen, Salvador, José Luis y Manuel Losada Abalo. Benigno, Rita y Chelo; sobrinos, primos y demás familia.

Comentarios (0) - Categoría: MEMENTO - Publicado o 15-05-2019 20:37
Parabens Marite

Hoxe temos a Marite Montesinos, a nosa Marite de cumpleanos. Non creades que esta enfadada co Faiado, ¡Non¡….o que pasa e….que esta collendo forzas para a transición que a fixemos vivir ca casa vella, ca casa nova é outras veletadas, Marite é moi estable e non lle gustan os vaivens. A ver si a convencemos para que volte a sua casa, que se lle quere moito e se lle bota de menos. Mentras tanto, parabens, feliz cumpleanos, esta a chegar Tomiño que sempre levanta o animo. Bos días Saude querida Marite
Comentarios (4) - Categoría: AS NOSAS E AS VOSAS COUSAS - Publicado o 13-05-2019 08:05
Con Pepa Carlos, Leli e Carlos

Onte sabado pola tarde tivemos na sede do Faiado da Memoria varias visitas, para ver a exposicion TEMPOS DE GRISES, que como xa sabedes trata da historia de este Pais, desde mediados dos anos setenta hasta o mesmo tempo dos oitenta.
Entre visita e visita, unha moi especial, os nosos Pepa e Luis Carlos, viñeron acompañados duns amigos da Coruña, Leli e Carlos, a medida que avanzaba a visita enteramonos que os había casado Moncho Valcarcel o cura das Encrobas, unha foto de Moncho forma parte da nosa exposición.foto que serviu para retratarnos no dia de onte. GRACIAS a os catro por vir un sábado de Maio a ver o noso traballo.
Reseña de Wilkipedia sobre Moncho o cura.
Ramón Valcarce Vega, coñecido tamén coma o cura das Encrobas, nado na Coruña o 5 de setembro de 1935 e falecido na mesma cidade o 1 de febreiro de 1993, foi un crego e político galego.
Terceiro de oito irmáns (catro nenos e catro nenas), formouse na escola dos Xesuítas de Vigo e no Instituto Masculino de Ensinanza Media da Coruña e matriculouse por libre en Dereito na Universidade de Compostela. Porén máis tarde decidiu estudar teoloxía e o pai tentouno convencer de ir a Roma. El optou por comezar nun nivel máis humilde e en 1963 ingresa no seminario de Santiago de Compostela e recibe as primeiras ordes.

Porén será expulsado por mor duns escritos e o arcebispo Quiroga Palacios suxírelle que continúe na Coruña, por libre, os seus estudos eclesiásticos e convídao a realizar labor pastoral na igrexa de San Xosé e na Colexiata. Na igrexa de San Xosé permanece ás ordes do párroco Xosé Lamas e na Colexiata ás do abade Manuel Espiña. Ó ano seguinte (1964), co cambio de autoridade e baixo a titoría de Manuel Espiña, volve novamente a Compostela e é ordenado sacerdote o 19 de decembro de 1969.

Moncho Valcarce establécese como crego nas parroquias de Sésamo e Sueiro en marzo de 1971, no seu primeiro destino como sacerdote. Fala galego, non emprega o vestiario tradicional dos cregos e calza a boina. Tamén se nega a cobrar a paga de sacerdote e as taxas polos servizos relixiosos. Datan dese tempo os seus primeiros enfrontamentos coa autoridade eclesiástica e a súa cada vez maior implicación co movemento antifranquista. O Partido Comunista instala unha imprenta na casa reitoral, que se converte nun punto de encontro de pluralidade para distintos colectivos de distintas ideoloxías.

Detencións e participación política
A Ramón Valcarce detéñeno en Betanzos en setembro de 1974 nunha adega propiedade dun antigo garda civil cando asistía a unha xuntanza. Bota tres días no cuartel e lévano ó cárcere da Coruña. Mentres permanece encadeado, os seus fregueses fan folga de misas, e cando o liberan organízanelle unha festa de recepción. A partir de aí decide implicarse nas estruturas políticas, e particularmente nas nacionalistas. Participa na creación de Fouce, a revista das Comisións Labregas e o 21 de marzo de 1977 é xa formalmente militante da AN-PG (Asemblea Nacional- Popular Galega).

Pero Moncho Valcarce fíxose coñecido particularmente pola súa participación no conflito das Encrobas. Nas Encrobas, e grazas a un decreto asinado en 1972 polo xeneral Franco, a empresa Lignitos de Meirama quería acceder ás terras dos campesiños titulares en troca do que estes consideraban baixas indemnizacións. No transcurso das manifestacións e enfrontamentos coa garda civil, Moncho Valcarce é detido o 15 de febreiro de 1977.

Faleceu de cancro na Coruña aos 57 anos de idade. No seu libro Revolucionario e místico/Diario íntimo da doenza final (Encrucillada, 1994) reflicte os pensamentos deses últimos anos
Comentarios (0) - Categoría: AS NOSAS E AS VOSAS COUSAS - Publicado o 12-05-2019 18:53
Na nosa Exposicion....volvese a vivir

Se lembra unhas datas con moitisima importancia na vida do Pais, eramos unha sociedade que non podia falar, que non podia desenrolarse con liberdade, criamonos no sometemento e na mentira como todas as dictaduras. A Transicion veu a poñer as cousas no seu sitio a facernos seres humans normais, europeos dos anos setenta. No FAIADO DA MEMORIA lembramos aqueles tempos, estades todos invitados, portas abertas, sin coste, Plaza de Ravella 27-1. Esperamosvos, un pracer, bos dias.
Comentarios (0) - Categoría: AS NOSAS E AS VOSAS COUSAS - Publicado o 11-05-2019 08:24
© by Abertal