lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano
EU TAMÉN NECESITO AMAR

Premio Mellor documental galego CURTAS 2019.
Selección Oficial MICE 2020. Santiago (aplazado polo coronavirus)
Selección Oficial ESPIELLO 2020. Boltaña-Huesca (aplazado polo coronavirus)


THE BATTLE OF THE GOOD MEN

Selección oficial Cans 2018. sección vídeo clips.

Selección oficial Son Rías 2018. sección vídeo clips.

A VOLTA DOS NOVE

Nominación Mellor Documental
Premios Mestre Mateo, 2015

Premio do Público
Festival Primavera do Cine, 2015


DESDE DENTRO DO CORAZÓN

Nominada a Mellor Banda Sonora
Jerry Goldsmith Awards, 2013

Nominada a Mellor Longametraxe
Festival Primavera do Cine, 2014


O FAIADO DA MEMORIA

Arousán do Ano 2009
Apartado Cultura


A MEMORIA NOS TEMPOS DO VOLFRAM

1º Premio Certamen Etnográfico
Espiello, 2005


ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
damemoria@gmail.com
 ESPACIOS
 GALERÍA DE FOTOS
 Ir a estas páxinas
 ARQUIVO

O futbolista Xiada
O futbolista Xiada

Un dos nosos campeons



donado por anonimo

Anterior Volver á galeríaSeguinte

2 Comentario(s)
1 A la derecha Fabeiro y a continuación Xiada un gran futbolista que es historia del Arosa.
Comentario por Cándido (26-10-2011 21:33)
2 Vendo a imaxen que daba este xogador do Arosa, anos 1943... non se explica un como era capaz de facer a laboura que facía no terreo de xogo. Parecía que era un home de semblante enfermizo, pero ás veces, algunhas veces, as apariencias engañan e non pouco, precisamente.

Digo esto porque un non é capaz de explicar cómo ése home podía soportar a marcha que tiña no terreo de xogo. Era un home que tiña moita clase pero nunca podía facer un papel no campo, como facía outro xogador do centro, chamado "PAPANTA". Un home que era todo ó reves de "XIADA". Porque era moi alto, zancada larga e manexaba a cabeza de un modo prodixioso. Tiña moita clase e xogóu na Liga Argentina, con moito éxito. Creo que vivía pola zona do Castro, ou moi cerca de alí.

Con XIADA, xogóu Machicha, Castellanos, Lastra,
Jandrolas, Manolet, Papanta, Valiño, López-Vázquez e outros que foron xogadores moi queridos en ésa Vila, porque se entregaban en corpo e alma por esos colores.

Recordo tamén a Fabeiro, ése home que cita moi ben o amigo Cándido. Creo que Fabeiro vivía pola zona ésa dónde había ésas casas pequeniñas, a veira do Río Con. Moi bó rapaz este home, e tamén moi amigo de meu hirmán José. Creo que eran de un tempo, aproximadamente. E coma todos pasamos pola mesma escola, éramos todos amiguetes. E como, ademáis o pobo era moi pequeno, nos coñecíamos todos.

Para terminar esta folla quero desear a toda esta xente que citéi máis arriba e ás súas familias, que todo lles vaia bonito na vidas. Xa sei que son moitos anos, que os anos non perdonan... que "estamos de paso", pero non todos teñen que ir tan lexos. Que aquí non se está tan mal. E agora, sin fume nas tabernas, moito millor, digo eu. Que fuméi máis da conta, moito máis... Un abrazo.
..................................................
"¡Malo daquél
que non sabe da misa;
nin entra na igrexa,
nin gasta camisa!
.......
¡Ai, qué galiña,
saltóu no valado!;
¡Sei que quer vir,
a comer de prestado!
.............
Rosalía de Castro
1937-1885
Cantares Gallegos




Comentario por E. García - Santiago (19-09-2013 11:51)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal