lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano
THE BATTLE OF THE GOOD MEN

Selección oficial Cans 2018. sección vídeo clips.

Selección oficial Son Rías 2018. sección vídeo clips.

A VOLTA DOS NOVE

Nominación Mellor Documental
Premios Mestre Mateo, 2015

Premio do Público
Festival Primavera do Cine, 2015


DESDE DENTRO DO CORAZÓN

Nominada a Mellor Banda Sonora
Jerry Goldsmith Awards, 2013

Nominada a Mellor Longametraxe
Festival Primavera do Cine, 2014


O FAIADO DA MEMORIA

Arousán do Ano 2009
Apartado Cultura


A MEMORIA NOS TEMPOS DO VOLFRAM

1º Premio Certamen Etnográfico
Espiello, 2005


ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
damemoria@gmail.com
 ESPACIOS
 GALERÍA DE FOTOS
 Ir a estas páxinas
 ARQUIVO

Felicidades a Marite
Felicidades a Marite

Nos vades a permitir unha pequena licencia, o Faiado ten os seus amigos e amigas, como todo o mundo. Hoxe unha de esas amigas Marite Montesinos esta un pouco baixa de moral, ou melancolica, ou triste. Fai anos que casou, logo de un noviazgo longo seis anos esperando o fin da carreira de Gelos, casaron o dia que chegaba a primaveira, nas suas vidas tamen escomenzou toda unha primaveira para sempre...bueno hasta que Gelos marchou no seu ultimo viaxe agora Marite, soña, soña...Como a queremos decimoslle que foi unha privilexiada por haber atopado o amor da sua vida, por habelo disfrutado e por botalo de menos. Felicidades por ese aniversario.


A poesia de Gelos a os vinte anos da sua boda

Eu teño
enxertada no meu ser
unha fada,
raíña das feiticeiras,
vertendo riba de mín
ou voexando arredor
chovisca de celme lume
i enxurradas de dozura

Estóu
de tal sorte ensortellado
na ollada de requeimor
e voce coma un queixume...
Cabelos de seda moura
coruscante de fogaxe,
polo sol aloumiñados,
olleiriñas de feluxe
e pel trigueira de veludo,
sorriso dún parecer
entre a calma e a tristura...
Que amortece os meus receos
e cobexa os meus anceios
dún xeito nunca esquecido

Videira das miñas uvas,
terra úbeda e vizosa
e abondosa sementeira,
agulla fonda cravada,
vencello por mín querido

Se alonxas, vóume após tí
polos adentros da noite
e se non te atopo, morro,
se quedas, teño repouso,
afogo os medos en mín
acougo os feros tremores
escorrento o mal meigallo
e vivo
enxertado no teu ser,
por xebre vimbio cinguido M.Vilar

Anterior Volver á galeríaSeguinte

1 Comentario(s)
1 Es un honor y un placer ser vuestra amiga. Incluyo a "todos". Gracias
Comentario por Marité Montesinos Castro (21-03-2011 20:43)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal