lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano


THE BATTLE OF THE GOOD MEN

Selección oficial Cans 2018. sección vídeo clips.

Selección oficial Son Rías 2018. sección vídeo clips.

A VOLTA DOS NOVE

Nominación Mellor Documental
Premios Mestre Mateo, 2015

Premio do Público
Festival Primavera do Cine, 2015


DESDE DENTRO DO CORAZÓN

Nominada a Mellor Banda Sonora
Jerry Goldsmith Awards, 2013

Nominada a Mellor Longametraxe
Festival Primavera do Cine, 2014


O FAIADO DA MEMORIA

Arousán do Ano 2009
Apartado Cultura


A MEMORIA NOS TEMPOS DO VOLFRAM

1º Premio Certamen Etnográfico
Espiello, 2005


ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
damemoria@gmail.com
 ESPACIOS
 GALERÍA DE FOTOS
 Ir a estas páxinas
 ARQUIVO

Unha banda era un regalo
Unha banda era un regalo

Pois o que non se nomea e Guillermo Fernandez, fillo de Jose Maria o Patelo, casado con Nini a Calderilla e Pai do noso Artistazo Guillermo Pedrosa



donada por familia garcia bouzas

Anterior Volver á galeríaSeguinte

2 Comentario(s)
1 Compoñentes da Coral Polifónica de Vilaxoán, hoxe "Máximo Patiño", nos seus comezos en 1963. Pola esquerda: 1)Ramón Bouzas "O Rico", 2)Pepito "O Cesteiro", 3)Manuel Cores "Chocolate", 4)unha fichaxe de Vilagarcía, 5) Rogelito "Zatapilla", outra fichaxe vilagarciana. A fotografía foi tomada nas dependencias da antiga Atlántica, unha fábrica metalúrxica no Preguntoiro, onde fixo a Coral a súa primeira presentación.
Comentario por Manuel García Ramos (02-04-2010 17:39)
2 Quero, dende aquí, rendirlle meu máis profundo recoñecemento pola amistade que tiven co meu íntimo amigo de Vilagarcía, pero casado en Vilaxoán é chamado ROGELITO VÁZQUEZ RAPOSO. Fumos moi amigos nos anos mozos, que corresponderon desde 1948 en adiante.

Cando casóu en Vilaxoán eu xa vivía en Santiago. Non me enteréi da súa boda hasta meses (ou anos) máis tarde. Non coñezo á súa viuda, pero ten que ser unha muller de moita clase, porque meu amigo miraba ás rapazas con lupa, cándo iba en serio con élas. Tiña unha sonrisa este amigo, que o decía todo... D.E.P.
E mando un saúdo para a súa familia en Vilaxoán.
Ahí na foto se ve tal cual era. Moi formal, pero tamén mirando a vida con optimismo, como fixo toda a súa familia da calle da Baldosa.
Saudiña para os seus heredeiros. E un saúdo a meu amigo Rogelío "alá dónde se encontre". A vida non dura tanto tempo...
Comentario por E. García - Santiago (18-02-2015 11:30)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal