lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano
EU TAMÉN NECESITO AMAR

Premio Mellor documental galego CURTAS 2019.
Selección Oficial MICE 2020. Santiago (aplazado polo coronavirus)
Selección Oficial ESPIELLO 2020. Boltaña-Huesca (aplazado polo coronavirus)


THE BATTLE OF THE GOOD MEN

Selección oficial Cans 2018. sección vídeo clips.

Selección oficial Son Rías 2018. sección vídeo clips.

A VOLTA DOS NOVE

Nominación Mellor Documental
Premios Mestre Mateo, 2015

Premio do Público
Festival Primavera do Cine, 2015


DESDE DENTRO DO CORAZÓN

Nominada a Mellor Banda Sonora
Jerry Goldsmith Awards, 2013

Nominada a Mellor Longametraxe
Festival Primavera do Cine, 2014


O FAIADO DA MEMORIA

Arousán do Ano 2009
Apartado Cultura


A MEMORIA NOS TEMPOS DO VOLFRAM

1º Premio Certamen Etnográfico
Espiello, 2005


ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
damemoria@gmail.com
 ESPACIOS
 GALERÍA DE FOTOS
 Ir a estas páxinas
 ARQUIVO

O guardia era familia de Tuka
O guardia era familia de Tuka


Pois Tuka estaba casada con Pepe Valladares, e a Nai de Pepe era prima dos Carballido


foto donada por Maria Jesus Valladares

Anterior Volver á galeríaSeguinte

4 Comentario(s)
1 El guardia creo que era tío de los hermanos Rodríguez Carballido. Aquí ya era cabo o sargento.
Comentario por Paco Salgado (28-01-2010 20:08)
2 Si Paco, o guardia é Manolo Carballido Torres, ( Manolo o de Refoxos ) tío dos irmáns Carballido e família dos Valladares.
Maanolo vivía en Refoxos, lugar situado entre Trabanca e Cea, ( perto de Larsa ) onde estiverón de caseiros, súa nai señora Pilar, e seus irmans Benito, Loreto e Secundina, un val moi bonito con duas casas, un río e dous muiños, onde se iba moer o trigo e mailo millo, alí xa non vive ninguén.
Co tempo viñeron todos para Trabanca e a Torre.
Comentario por lolita camiño (31-01-2010 23:47)
3 Recuerdo a Manolo el guardia perfectamente (y a Tuca, claro) era el que tenía mejor "planta" de toda la policía municipal.
Comentario por Julio (15-02-2010 00:39)
4 Nos meus anos de neno/mozo, había un comercio na nosa Vila que nunca leín ningún comentario acerca deste negocio. Era
un local moi ben situado é se chamaba BAZAR QUINTELA. Estaba alí, enfrente á imprenta de Bendaña, no baixo do Hotel Cortegada. Era un bazar moi bó e tiña alí dous mozos moi ben plantados.

Un deles chamóuse Manolo Quintela e chegóu a xogar ó fútbol no equipo representativo da nosa terra, o Arosa, S.C. O outro irmmán non creo que xogara en categoría nacional. Se chamaba Isaac. Era un mozo moi alto é guapetón, casi de cine. Este home xogaba de porteiro dos equipos de modestos da vila. Non sei si non estaréi equivocado...

Era moi bó como xogador do equipo de fútbol do San Roque. Era tamén moi boa persoa. Moi alto. De 1,90 p'arriba. Rubio. Hay moitos anos que eu non vexo a ningún destos irmáns. Quizá se foron pa outro povo e non volvimos a velos. Despóis de Bazar se instalóu alí a Ferretería Sobrino. Un irmán meu traballóu alí hasta que se marchóu a Madrid a ganarse os garbanzos...
Hoxe é un local libre para calquer negocio que se desee poñer. Pasaron moitos anos, é sigue pechado o local... Cando un local deste tipo está así, algo "raro" ten que haber para que esto non bote a andar. ¡Esas rentas tan altas!...
.............................................................
"O paxaro cando chove,
mete o rabo na silveira;
así fai a boa moza,
cando non tén quén a queira!...
................
Si viven estos dous irmáns, lles mando un saudo
moi agarimoso, porque eran homes moi populares,
¡é moi juapos! Do mellor que había no povo
por ése tempo. Eran 5 óu 6 anos maiores que mín.
Pero moi bos rapaces. Ogallá que todo lles vaia bonito.


Comentario por Eduardo García González (24-03-2014 11:12)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal