lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano


THE BATTLE OF THE GOOD MEN

Selección oficial Cans 2018. sección vídeo clips.

Selección oficial Son Rías 2018. sección vídeo clips.

A VOLTA DOS NOVE

Nominación Mellor Documental
Premios Mestre Mateo, 2015

Premio do Público
Festival Primavera do Cine, 2015


DESDE DENTRO DO CORAZÓN

Nominada a Mellor Banda Sonora
Jerry Goldsmith Awards, 2013

Nominada a Mellor Longametraxe
Festival Primavera do Cine, 2014


O FAIADO DA MEMORIA

Arousán do Ano 2009
Apartado Cultura


A MEMORIA NOS TEMPOS DO VOLFRAM

1º Premio Certamen Etnográfico
Espiello, 2005


ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
damemoria@gmail.com
 ESPACIOS
 GALERÍA DE FOTOS
 Ir a estas páxinas
 ARQUIVO

Lembramos a Marina
Lembramos a Marina

Marina Otero nai da familia Arines Otero. Casada con Fermin Arines, trasladarono a RENFE en Vilagarcia e eiqui viron casar os fillos, nacer os netos...


fotografía donada por Lola Cuevas e Alfonso Arines

Anterior Volver á galeríaSeguinte

2 Comentario(s)
1 Mi abuela Marina, madre de mi padre Rafael, tengo muy gratos recuerdos de ella, todas las tardes le hacia la visita a mi madre, a las dos les encantaba hablar saboreando, del cafe que mi madre hacia y sigue haciendo en una tarterita.
Comentario por Beatriz Arines Lages (03-05-2010 17:32)
2 Tantos fillos da mesma cosecha... Ahí estaban todo-los Arines xuntos, como hirmáns de boas familias... era moi frecuente velos na Estación do Tren, dónde o pai era o Xefe de Estación.

Creo que algún día escribín un comentario acerca desta xente. O ben que se trataban entre eles. Uns coidaban dos outros máis pequenos. Para mín, era unha familia "10". E sempre os observaba, como si eu fóra o cura da Parroquia, que parece que non ve, pero o ve todo. ¡Todo! Era desas familias, que calquer pai estaría moi orgulloso de ter. Porque non desentonaba ninguién. Eso era Calidad de xentes. Ignoro cántos hirmáns foron, pero deixaron unha pegada de señorío. A súa amabilidade cando xa eran algo máis que mozos; respondendo a aquéles viaxeiros que iban a esquerda ou dereita da Estación do Tren... Incluso cando se lle preguntaba á
rapaza que estaba no kiosko... ¡Dios dea xente coma ésta, e a outra, a que sobra...pa'Rubiáns!...

Si a xente supera ¡cánto enseñan persoas como as que estamos a falar, se darían conta que non vale a pena usar a cabronada que sobra na vida! Pero, repito, esta familia era do mellor que houbo no pobo de Vilagarcía mentres eu andaba por esas terras, e aínda, despóis...
----------------------------
Que naide pense que eu recibín algo destos señores, por falar así dunha familia. Pero, sin querer, os observaba moito porque eran chavales modelo. De Matrícula. Ogallá todo lles fóra bonito nesta vida... Pero se merecían o mellor, según meu punto de vista. Eu nunca tiven trato con esta xente, excepto para preguntar horarios do tren e cousas relacionadas con este tema.
........................................................
"Eu ben sei que por esta velliña,
como queiras, farás o milagro;
i os galegos entangarañidos,
vivirán desentangariñados"...
..................
M. Curros Enríquez
"Aires da miña Terra"
.................
Que dedico co mellor agarimo a ésa familia
que se chama Familia Arines, por ésa personalidade
demostrada en tantos anos, na nosa Vila. Gracias.

Comentario por E.García - Santiago (11-10-2013 17:38)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal