lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano
A VOLTA DOS NOVE

Nominación Mellor Documental
Premios Mestre Mateo, 2015

Premio do Público
Festival Primavera do Cine, 2015


DESDE DENTRO DO CORAZÓN

Nominada a Mellor Banda Sonora
Jerry Goldsmith Awards, 2013

Nominada a Mellor Longametraxe
Festival Primavera do Cine, 2014


O FAIADO DA MEMORIA

Arousán do Ano 2009
Apartado Cultura


A MEMORIA NOS TEMPOS DO VOLFRAM

1º Premio Certamen Etnográfico
Espiello, 2005


ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
damemoria@gmail.com
 ESPACIOS
 GALERÍA DE FOTOS
 Ir a estas páxinas
 ARQUIVO

Na memoria de Lydia Mariño



Esta sendo cruel o mes. Onte pola noite deixaba de existir Lidya Mariño, a filla mediana da familia Mariño García, daquela casiña tan bonita na rúa que sube a estación do tren, cunha parra diante. A familia propietaria do Bar Mariño.

Lidya era a filla de Manuelita e José. Sempre a lembro na infancia, sempre xunto a Mariví, a súa irmá mais vella, a quen, no día de hoxe, supómola co corazón roto.

Logo, bastantes anos mais tarde, chegaría o terceiro fillo, José Manuel, a quen, as súas irmáns axudaron a criar.

Lydia e mais eu estivemos xuntas no colexio Concepción Arenal, ainda que ela é un pouco mais nova. Nunca nos perdimos de vista e vivimos na mesma rúa vinte anos.

Sinto moitísimo escribir sobre o seu pasamento, e unha dor.

A Manuela, Mariví, José Manuel, a súa cuñada e sobriños, a Dieguito e Luisa, os seus tíos, o noso profundo sentimento de tristeza por esta desaparición.
Comentarios (1) - Categoría: MEMENTO - Publicado o 13-02-2018 08:37
Chuza! Meneame
1 Comentario(s)
1 Recordo moi ben ao pai desta muller. Este home foi carpinteiro, creo que encargado de un taller que había pola zona dónde estaba o Bar Avenida, pero, subindo á esquerda... O dono do taller, non sei si foi propiedade de Rogelio Cascallar... Pero eso me queda tan lexos... A este mesmo home o vin, con dúas nenas e a casa, facéndose #blgtk08#a cachos, porque... O seu xornal facía falta enteiro na casa. Sempre tiven moi boa relación con esta xente. Era unha familia moi feliz. O pai sempre sonreía conmigo...
Era parada obrigada para mín no camiño a Santiago, e viceversa. UN ABRAZO MOI FORTE PARA TODOS CANTOS SENTIDES O PASAMENTO DE ESTA MULLER. EwgardGG/2018
Comentario por E. García González. Santiago/18 (13-02-2018 11:21)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal