lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano
EU TAMÉN NECESITO AMAR

Premio Mellor documental galego CURTAS 2019.
Selección Oficial MICE 2020. Santiago (aplazado polo coronavirus)
Selección Oficial ESPIELLO 2020. Boltaña-Huesca (aplazado polo coronavirus)


THE BATTLE OF THE GOOD MEN

Selección oficial Cans 2018. sección vídeo clips.

Selección oficial Son Rías 2018. sección vídeo clips.

A VOLTA DOS NOVE

Nominación Mellor Documental
Premios Mestre Mateo, 2015

Premio do Público
Festival Primavera do Cine, 2015


DESDE DENTRO DO CORAZÓN

Nominada a Mellor Banda Sonora
Jerry Goldsmith Awards, 2013

Nominada a Mellor Longametraxe
Festival Primavera do Cine, 2014


O FAIADO DA MEMORIA

Arousán do Ano 2009
Apartado Cultura


A MEMORIA NOS TEMPOS DO VOLFRAM

1º Premio Certamen Etnográfico
Espiello, 2005


ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
damemoria@gmail.com
 ESPACIOS
 GALERÍA DE FOTOS
 Ir a estas páxinas
 ARQUIVO

O Xardin da parroquial

Se chamou oficialmente de varias maneiras, pero pra os vilagarcians era o xardin da parroquial. Onte como sabedes foi o pase do traballo feito polo Faiado da Memoria como homenaxe a ese entorno, a eses veciños.Previo a proxeccion Candido Castro, o noso Candidito, fixo unha pormenorizada lembranza dos veciños e negocios que habia na zona nas decadas dos cincuenta e sesenta, o fixo a pelo, sin papeis unha marabilla escoitalo. Foi un exito, de publico e de pasalo ben. Foron trinta minutos moi agradables, a xente pasouno en grande recoñecendo o que estaba na sua memoria...as veces recoñecendose a eles mesmos nas imaxenes. Gracias a todas e todos, e hasta a proxima
Comentarios (4) - Categoría: AS NOSAS E AS VOSAS COUSAS - Publicado o 29-08-2015 08:12
Chuza! Meneame
4 Comentario(s)
1 ¡Parabéns a Candidito pola charla habida lo Local de Acción Católica, ahí preto da nosa Igrexa! Me hubera gustado moito oílo, porque eu vin poñer as pedras de ésa casa, é tamén vin pulir a pedra para axustala ao que se deseaba, en obra...

A pedras eran da Laxe, e os que a traballaban d'aquela solían ser de Cuntis, casi todos... Todo tipo de obra de cantería era para esta xente, verdadeiros especialistas na materia. Tamén viñan portugueses para facer carreteras de adoquín... Logo chegóu o cemento armado é sobraron os artistas da pedra... Desde ése momento toda a fisonomía do país, cambióu de un modo moi rápido, e sin rumbo.
..................................................
Ademáis de felicita#blgtk08#r a meu amigo Cándido pola súa "letrilla", tamén vai o meu aplauso para Margarita e Antonio, que sempre están no lugar adecuado, para que todos coñezan a obra que fai O FAIADO. Hubera ido, si non tivera que navegar tantas millas...

Un cariñoso abrazo para todos os nosos do FAIADO...
...................................................
"CASTELLANOS DE CASTILLA,
TRATADE BEN AOS GALEGOS;
CÁNDO VAN, VAN COMA ROSAS;
CÁNDO VEÑEN, VEÑEN COMA NEGROS"...
.................
-"Cando foi, iba sorrindo,
cándo veu, viña morrendo;
a luciña dos meus ollos,
o amantiño do meu peito"...
...............
CANTARES GALLEGOS
Rosalía de Castro
Comentario por E. García - Santiago (29-08-2015 10:57)
2 Hola a todas-os.
Dende logo a memoria de Candido é estupenda, recorda perfectamente as casas e a axente do arredor da igresia, de cando en vez, algún dos amigos que viviron p#blgtk08#ola zona, botábanlle unha man, para darlle algún dato.
Foi xenial, a mín chegoume a pouco, e creo que aos demáis tamén, póis ninguén quería marchar. Un saudo e ata a próxima.
Comentario por Mari Patiño (30-08-2015 13:02)
3 Tendo en conta de que houbo que disolveros, xa me dirás.
Repetiremos con#blgtk08# outras temáticas.

Gracias a todos e todas por vir e disfrutar.
Comentario por O antonio (30-08-2015 16:27)
4 Enfrente da Escola de Don Santiago había un Sanatorio que parecía máis ben de Partos e Enfermidades das Mulleres, sendo eu un crío de 10 anos aprox. Nunha ocasión sucedéu algo grave que representóu a morte de unha muller que iba coa idea de parir, é algo se complicóu é o que iba ser un día de moita felicidade para aquéla familia, resultóu todo moi negativo...

Eran aquéles tempos que en caso de peligro no parto tiña máis preferencia o feto que a nai, según aquélas leyes que había n'aquél tempo... ¡Manda huevos! (Por non decir outra cousa). Non sei cándo se tiróu á papeler#blgtk08#a esta lei, pero tivo moitos problemas. Ignoro si foi cousa da Iglesia, ou de noso socio de Ferrol, influenciado polos seus "fillos", aquéles da camisa é escudo no peito...
Non sei si foi d'aquéla cándo o Sanatorio cerróu, porque tivera moito eco en todo o povo. Quizá foi no ano 1942, ou moi próximo. Desde que estóu metido no FAIADO, nunca oín falar de este Sanatorio...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"SOLTEIRIÑA, NON TE CASES...
APROVEITA A BOA VIDA,
QUE EU SEI D'ALGUNHA CASADA,
QUE CHORA DE ARREPENTIDA"...

Comentario por E. García - Santiago (31-08-2015 22:36)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal