lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano


THE BATTLE OF THE GOOD MEN

Selección oficial Cans 2018. sección vídeo clips.

Selección oficial Son Rías 2018. sección vídeo clips.

A VOLTA DOS NOVE

Nominación Mellor Documental
Premios Mestre Mateo, 2015

Premio do Público
Festival Primavera do Cine, 2015


DESDE DENTRO DO CORAZÓN

Nominada a Mellor Banda Sonora
Jerry Goldsmith Awards, 2013

Nominada a Mellor Longametraxe
Festival Primavera do Cine, 2014


O FAIADO DA MEMORIA

Arousán do Ano 2009
Apartado Cultura


A MEMORIA NOS TEMPOS DO VOLFRAM

1º Premio Certamen Etnográfico
Espiello, 2005


ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
damemoria@gmail.com
 ESPACIOS
 GALERÍA DE FOTOS
 Ir a estas páxinas
 ARQUIVO

Sesenta anos sin verse

De nenas compartiron pupitre nas Franciscanas, logo un longo parentesis de sesenta anos...onte estaban felices
Comentarios (5) - Categoría: AS NOSAS E AS VOSAS COUSAS - Publicado o 26-04-2015 22:36
Chuza! Meneame
5 Comentario(s)
1 Hola a todas-os.
Dende logo, parece mentira, como é a vida. Non sei onde estaría Chelo cando era nova, pero dende que tiveron a moblería, eu creo que estivo por aquí, polo tanto, preto d#blgtk08#e Rita, parece increible que non se viran durante 60 anos. O que é o destino, espero que ahora, poidan recuperar o tempo perdido, e disfrutar da sua amizade durante u montón de anos. Un saudo.
Comentario por Mari Patiño (27-04-2015 10:02)
2 Teño que decirlle a Mari Patiño que a Sra. Rita estivo en VIGO traballando na Sanidade durante moitos anos, polo que me contóu o seu marido. Por éso é mais que suficiente para non vela en moito tempo. E si a todo esto lle sumamos que non tivo moita sorte coa súa saúde, ahí pode estar o que a nosa Mari Patiño ven indicando no seu comentario.

Porque esta muller, me refiro á Rita Garrido, tivo que ser unha persoa das que buscan a noticia e non espera que lla digan. Cantaba é bailaba no seu día porque se encontraba moi feliz no seu cumple é tendo a seu lado a súa #blgtk08#amiga Chelo Cancelo é tamén rodeada de familiares é amigos. Se emocionóu moito porque o día era tamén para éso, para recordar. Sempre se dixo aquélo que... "RECORDAR ES VOLVER A VIVIR"... É deixémonos de músicas, porque detrás de todo esto veñen pronto as primeiras vágoas é despóis... as outras...

Un saúdo cariñoso para Mari Patiño. Xa sabes que eres das nosas. Con esto, está todo dito...
Gracias por acordarte de mín no teu comentario.
Eres como a Pantera Rosa, de boa. Por algo vexo que despóis de ti, non hai máis nada... Bicos.

Comentario por E. García - Santiago (27-04-2015 16:23)
3 Mary la vida es asi,te vas,trabajas,te casas,luego vienen los hijos y los nietos,cuando vas a tú puebloquieres estar con los tuyos el mayor tiempo posible y cuando te dás cuenta pasó el tiempo.De todas formas yo pregunté por Chelito #blgtk08#y no me dieron contestación,hasta que lo comenté con Margarita y ella se ocupó de ponernos en contacto;pero ya sabes que nunca es tarde cuando la dicha es buena.Un biquiño para tí y para Juan Luis.Gracias fué un dia especial.
Comentario por RITA GARRIDO (27-04-2015 21:04)
4 Eduardo:Estoy encantada de haberte conocido personalmente,mi marido estuvo muy a gusto contigo y tambien quiero agradecerte que hables#blgtk08# así de mi aún sin conocerme.
Espero que nos veamos otro dia y charlemos largo y tendido.
Biquiños de esta nueva amiga.
Comentario por Rita Garrido (27-04-2015 21:29)
5 TELEGRAMA DE EDUARDO PARA RITA GARRIDO
-------------------------------------------------
Creo que dixen varias veces que a beleza humana non sólo está na xuventude. Que é preciosa ¡qué duda cabe! Pero, pregunto éu, todas aquélas personas que peinamos canas dende hai a tira de anos ¿non nos quedaría algo bonito? Non sei si é porque a mín non me atrae a fermosura que pode ter un home, si vemos una foto de muller "como Dios manda", esto non hai cartos para pagala. Desde que o arte tivo algún valor, casi sempre foron mulleres as que pasaron ao lienzo, ou escultura. Señal de que aquéles artistas de hai siglos, pensaban coma min.

Agora que tendes esta foto á vista de dúas mulleres, amigas desde sempre, fixarse ben cánta beleza hai entre dúas abuelas, que tamén foron nenas, mociñas é nais, sobre de todo. Aquí é dónde se encontra a verdadeira fermosura... Non sempre está unida á xuventude. Sempre dixen que a amistade, si é sana, será sempre eterna. Creo que incluso máis alá da morte... Esto é o que eu creo, que ás#blgtk08# veces, algo falla, é... se rompe.
Eu non concibo unha separación, divorcio, etc. de dúas almas xemelas. Tamén hai personas que pensan que despóis dos primeiros días, xa pouco queda "da festa", é aquí está o error. Se rompe todo tipo de lazo é "fin da película". É si queda algunha criatura a medio facer, ¿qué facemos con ela? ¡Esas parexas que parece que se queren moito é non tardan en ir ó Xulgado para romper un lazo que se fixo uns días antes...! Puto mundo...
................................................
Falemos logo de Rosalía, da nosa Rosalía.
"ADIÓS RÍOS; ADIÓS FONTES,
ADIÓS REGATOS PEQUENOS;
ADIÓS VISTA DOS MEUS OLLOS,
NON SEI CÁNDO NOS VEREMOS"...
...............
Para mín, éste é o poema máis bonito que nos fixo Rosalía para os que viñemos despóis.
Eu llo dedico, incluíndo texto tamén, a
RITA é CHELITO, por ésos 60 anos
inquebrantables de amistade. ¡Precioso!
(Para que tomen nota os máis novos). Bicos.



Comentario por E. García - Santiago (29-04-2015 06:56)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal