lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano
EU TAMÉN NECESITO AMAR

Premio Mellor documental galego CURTAS 2019.
Selección Oficial MICE 2020. Santiago (aplazado polo coronavirus)
Selección Oficial ESPIELLO 2020. Boltaña-Huesca (aplazado polo coronavirus)


THE BATTLE OF THE GOOD MEN

Selección oficial Cans 2018. sección vídeo clips.

Selección oficial Son Rías 2018. sección vídeo clips.

A VOLTA DOS NOVE

Nominación Mellor Documental
Premios Mestre Mateo, 2015

Premio do Público
Festival Primavera do Cine, 2015


DESDE DENTRO DO CORAZÓN

Nominada a Mellor Banda Sonora
Jerry Goldsmith Awards, 2013

Nominada a Mellor Longametraxe
Festival Primavera do Cine, 2014


O FAIADO DA MEMORIA

Arousán do Ano 2009
Apartado Cultura


A MEMORIA NOS TEMPOS DO VOLFRAM

1º Premio Certamen Etnográfico
Espiello, 2005


ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
damemoria@gmail.com
 ESPACIOS
 GALERÍA DE FOTOS
 Ir a estas páxinas
 ARQUIVO

As nosas cousas

O dia tres de Febreiro e un dia de festa en alguns lugares das nosas comarcas, por exemplo en Cordeiro, tamen no barrio do Sar en Compostela, que ten una preciosa Colexiata donde casaron os nosos Maria Luisa e Eduardo. O dia tres de febrero sempre se celebrou na miña casa, uns anos millor que outros, porque neste dia do 1933 naceu miña Nai, e pensó que xa e hora que ela tamen teña un dia adicado polo Faiado. Miña nai nos falta desde fai nove anos, non quero deixar pasar o dia e que non teña un espacio no noso blog. Unha nai é una nai
Comentarios (8) - Categoría: AS NOSAS E AS VOSAS COUSAS - Publicado o 03-02-2015 21:35
Chuza! Meneame
8 Comentario(s)
1 ¡Qué guapa e elegante! A túa Olaia paréceseme a ela,¿non sí?#blgtk08# /> Un bico e pensa aquelo de que "recordar é volver a vivir"
Comentario por Mary González Graña (03-02-2015 22:33)
2 Ten razón Margarita, porque neste barrio de Sar, en Compostela, o día 3 de febreiro, despóis da Candelaria, se celebra o San Blas, que é unha festa con moitos adictos ó Santo. Varias misas se celebran na súa honra é ó finalizar os actos relixiosos o párroco obsequia a cada asistente un pequeno molete de pan sin sal como un obsequio do Santo, que é abogado das enfermedades de garganta.
Desde hai uns anos, eu asistía sempre acompañando á miña muller, porque éla, ao ser de esta mesma Parroquia, non quería faltar nunca...

É verdade eso de que nesta Parroquia casamos un día do mes de xullo de hai uns anos. Eu con 26, ela con 24 aniños, así empezamos a nosa historia.
Como este día casi sempre chove, a festa non ten moito brillo. Pero do mal tempo, non se libra ninguén. Antes de chover, botábamos a culpa das enfermidades do tóras a aquél tempo contaminado. Agora que non fai máis que chover, esto non hay quén o mellore...

Teñen en esta Parroquia de Sar un cura que non vin cousa igual, porque socorre a cantas familias p#blgtk08#ode con arreglo a seu bolsillo. Un fenómeno de home. Hay un busto pegado á Colexiata, que os seus parroquianos lle regalaron por suscripción popular. Debe ser o cura que chegará ó Ceo máis pronto que outros... Polo menos, dos que eu levo coñecído, que foron bastantes.

O día que enterramos a miña dona, veu a saludarnos o cura que casóu ó meu fillo Eduardo e Zoila, na Iglesia de Santa Susana de Afuera. Se chama así, porque esta Iglesia estaba fóra das murallas de Compostela, no mismo Paseo da Ferradura de Santiago. Recordamos entre todos aquél acto, con moito cariño. É un cura nativo de Muros de San Pedro, na metade do camiño hacia Fisterra. Terra da miña nora é seus antergos...

É como Margarita nos recordóu á súa nai no seu cumple, tamén eu deseo acompañala neste día de
San Blas, 3 de febreiro de cada ano. Unha nai vale moito máis que un simple recordo...

Se me olvidaba decir que neste día de San Blas, o cura entrega dous mil bolos do Santo, de un modo gratuíto según indicóu o periódico local, onte.
Comentario por E. García - Santiago (04-02-2015 05:07)
3 Na casa das Ferreiras de Santa Lucia había mulleres que eran bellezons, miña nai foi das ultimas,¿ Po#blgtk08#de parecerse a miña filla a ela? A miña Olaia cando naceu era a cariña da miña avoa, nai da miña nai
Comentario por Margarita Teijeiro (04-02-2015 07:09)
4 Tu madre era muy guapa, y en esta foto muy joven ¿no?. Yo para los parecidos no sirvo. Puedo ver "un aire" si trato mucho a las personas, solo eso. Ni siquiera mis hijos se pa#blgtk08#recen mucho a alguien en particular. Unos, la sonrisa otro los ojos, un gesto...y alguno no se de dónde vino...Seguramente de algún antepasado... Del fontanero juro que no...
Comentario por Maria Teresa Montesinos Castro (04-02-2015 11:25)
5 Ayer no estuve en casa y por tanto no pude ver la foto. Y lo digo por qué mi comentario no podia faltar por qué ella era una mujer que me queria y me recordaba los vínculos que los "botoneiros" teniamos con los "Ferreiros" desde hace muchísimos años, más de los que yó tengo. Siempre se paraba conm#blgtk08#igo y hechábamos una parrafada, como si de familia se tratara.
Era una mujer dulce de trato y sin una mala cara para nadie y guapísima. Hay una fotografia en el Faiado viejo que parece Claudet Colber una conocida artista de cine de la época. Un recuerdo para ella de quien siempre la quiso.
Comentario por Cándido (04-02-2015 11:28)
6 Bonita foto de tu madre y como tu dices, una madre es una madre, no hay nada mas que de#blgtk08#cir, pues todos lo sabemos bien lo que quieren decir esas palabras...
Un saludo,
Comentario por Beatriz (04-02-2015 19:52)
7 Hola a todas-os.
Estes días teño a "axenda social" moi ocupada...Polo tanto, teño o ordenata un pouco descoidado.
Bonita foto de tua nai, moi xovenciña, e moi guapa. Tendes razón, unha nai, e unha nai sempre, esté onde esté, a miña, xa fai moitos #blgtk08#anos que me falta, pero segue a estar con migo.
Meu pai, tamén cumplía anos o día 3,oxe tería 107, pero finou con 94, xa non estivo mal.
Bueno, a coidarse do frio, con un caldiño ou un chocolate, e a esperar que o sol quente un puco máis. Un saudo.
Comentario por Mari Patiño (05-02-2015 10:06)
8 3 DE FEBREIRO É O SAN BLAS na Parroquia de Santa María La Mayor y Real de Sar en Santiago de Compostela... Tamén é coñecida esta Iglesia como Colexiata de Sar, para máis señas...

Esta festa é para os enfermos que padecen de garganta. O Santo tódo-los anos recibe aos feligreses da Parroquia é fóra de ela. Éstos, son obsequiados ao finalizar os actos relixiosos de un moletiño de pan sin sal, para que todo resulte bonito. E das poucas veces que vexo a un cura regalando algo sin cobrar.#blgtk08# Efectivamente. Aquí casaron María Luisa é máis Eduardo o día 18 de Xullo de 1958.

Desde que me xubilaron fun todo-los anos ao SAN BLAS para acompañar á miña muller, que correspondéu a esta Parroquia sendo solteira. Era moi relixiosa desde nena. Sempre iba moi feliz acompañada do seu home. Eu tamén iba contento con éla. ¡É a verdade!
--------------------------------------
Acerca da foto diréi que a vexo moi parecida a Margarita. É normal que así sexa. De tal palo...
Comentario por E. García - Santiago (14-02-2015 12:37)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0