lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano
THE BATTLE OF THE GOOD MEN

Selección oficial Cans 2018. sección vídeo clips.

Selección oficial Son Rías 2018. sección vídeo clips.

A VOLTA DOS NOVE

Nominación Mellor Documental
Premios Mestre Mateo, 2015

Premio do Público
Festival Primavera do Cine, 2015


DESDE DENTRO DO CORAZÓN

Nominada a Mellor Banda Sonora
Jerry Goldsmith Awards, 2013

Nominada a Mellor Longametraxe
Festival Primavera do Cine, 2014


O FAIADO DA MEMORIA

Arousán do Ano 2009
Apartado Cultura


A MEMORIA NOS TEMPOS DO VOLFRAM

1º Premio Certamen Etnográfico
Espiello, 2005


ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
damemoria@gmail.com
 ESPACIOS
 GALERÍA DE FOTOS
 Ir a estas páxinas
 ARQUIVO

Camilo Alemparte

Nuñez de Couto e Leiros, merecen unha lembranza no noso proxeto, porque traballaron cada un de eles como lle foi posible por Vilagarcia. Este e un cachiño da revista "VIDA GALLEGA" con data de 1909
Comentarios (5) - Categoría: Xeral - Publicado o 27-11-2014 08:02
Chuza! Meneame
5 Comentario(s)
1 Non sei cántos anos ai que esta empresa deixóu de funcionar, pero eu a recordo a pleno rendimento. Era unha Fundición de ferro establecida no Concello de Carril. Había unha fonte diante da Fundición. Quizá, unha vez que eu fun a esta fábrica, podría ter si non estóu equivocado por encima dos 25 operarios. Tamén recordo que ao outro lado da carretera había unha fábrica de aserrar madeiras que se chamaba, si non estóu equivocado... "Cantalarrana", ignoro si esta frase é así ou por separado. Eu sempre o vin xunto.

Esta empresa de madeiras era propiedade de un home que destacóu (é moito) no gremio da madeira. Porque deixóu "Cantalarrana" é fundóu a primeira fábrica de tableiros en Pontecesures, co nombre de "FINSA", que o seu nombre completo era... "Financiera Maderera, S.A., pero despóis fundóu outra empresa de tableiros en Santiago, sendo o principal accionista o Sr. Cambón. Esta fábrica está situada na carretera que vai de Santiago á Coruña, km. 6. Eu estiven varias veces en esta empresa é causa moi boa impresión cando se vai por vez primeira...
----------#blgtk08#--------
Volvendo á fundición de Alemparte, debo decir que ai moitas tapas de alcantarilla é augas por aquí, que levan o nombre de Alemparte. Non sei cómo foi o cierre da Fundición, porque cándo se cerra unha empresa así, é motivo de disgusto para toda a comarca. Dónde estaba a fábrica de madeiras foi a MENSA é tamén a MEQUINSA. É alí estivo moito tempo. Era outra maneira de traballar. Creo que toda a producción era destinada á esportación... Pero alí se ganaban os garbanzos moitos homes dos nosos. (De aquéla, non traballaban as mulleres)...
ººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººº
"AÍ TÉS O MEU CORASÓN,
SI O QUERES MATAR, BEN PODES;
PERO, COMO ESTÁS TI DENTRO,
TAMÉN, SI TI O MATAS, MORRES"...
..............
Rosalía de Castro

Para todos aquéles traballadores
da Fundición vai o meu comentario
de hoxe. Como creo que vai ser moi
difícil que estén entre nós, llo
dedicaremos a os seus familiares.
(Texto é verso). Todo para eles...



Comentario por E. García - Santiago (27-11-2014 11:33)
2 Hola a todas-os.
Hola Eduardo, Menuda memoria tes, a pesar dos anos que fai que non estás por estos lares, lémbraste dun montón de cousas.
Eu xa lembro as fá#blgtk08#bricas pechadas, pero na fonte si que estiven, creo que por curiosodade, e tes razón, en algunhas ruas, ainda hai tapas de alcantarillado, co nome de Alemparte. Un saudo.
Comentario por Mari Patiño (28-11-2014 10:15)
3 A FUNDICIÓN DE ALEMPARTE (II)
ºººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººº
Non sei si habrán pasado xa pola casa de Mari Patiño
o vello Papá Nöel, ou os Reis Magos. O digo porque parece que todo vai sobre rodas con ordenador novo.

Me alegra saber que a xente é feliz con pouca cosa. Cando se acercan fechas d'esas que se recordan para a familia, os fillos suelen preguntar a miña dona...
"Mamá: ¿Qué le compro para papá?". Contestación sabia dunha muller que as sabe todas: "Cualquier cosa. Si vés un frasco de colonia rebajado, lo compras y ya está"... "A tu padre le vale cualquier cosa". Non sei cómo é esta mesma situación en outras casas pero aquí aínda seguimos coa mesma música...

Por tanto che podo asegurar que teño unha chea de regalos de perfumería sin abrir é casi podía montar unha perfumería pequeniña, gracias a meus fillos...
Polo menos anda un pola calle cheirando ben como a xente famosa de ésa que están metendo na cadea.
Me encanta que a xente esté ahí, porque así non os molestan os periodistas. Se queixan moito de ésto, porque son uns pesados. Esto o di Belén Esteban...

E acerca da miña memoria che vou decir que, sendo neno, da mesma maneira que iba xunto a teu pai para calquer cousa que me mandaban, tamén iba a Carril, á Fundición de Alemparte. De ahí que eu con 14 anos iba de taller en taller (mecánico). En aquél tempo, non creo que hubera moitas fundicións de ferro en Galicia. Aquí hubo unha, pero antes, seguro que encargaban ésas tapas do saneamiento a Alemparte. Xa sabes que Santiago sempre dou unha impresión de cidade vella. Desde hai siglos mandaban os curas é quizá éstos compraban por ahí, antes dos #blgtk08#corruptos.
Pero a marca de Alemparte se ve en ésas "rodas", nas calles máis vellas. Hoxe hasta veñen de alá, de ése país que se chama "Catalonia". Xa me entendes.

Hoxe non teño un bó día, porque hai dous días que se marchóu un amigo que vivía ó lado de esta casa.
Era o Administrador do Aeropuerto de Santiago.
Retiróuse antes, pero o Alzehimer destrozóu a súa vida. Quería coñecer mundo coa súa muller é terminóu nunha Residencia de ésas, que naide quere
ir para elas, según nos contan. Mellor morto, que aquéla estampa que eu veía a diario paseando. Aquí si que vou decir aquélo: "Dios nos colla confesados"
-------------
E xa sabes que dentro de moi pouco cambeamos a folla do almanaque, é tamén éste. Outro ano máis é mentres o corpo aguante, temos que seguir "remando" sin parar, porque o que xa non pode ¡malo! Como esta vida é como unha carreira de obstáculos, donde sólo gaña o primeiro... os outros temos que conformarnos de seguir "ó pé do cañón". Hai algo máis de dous anos me atropellóu un coche é as secuelas nótanse moito. Dolores de columna, pernas é máns... Se fóra futbolista ¡adiós!

Me alegra saber que sempre estás "ahí", tendo conta do FAIADO. Me satisface saber que tamén eres moi apreciada pola familia de ésa "Comunidade". Señal de que vales moito. Norabóa, rapaza.
ººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººº
¿QUÉ VERSO LLE VAMOS POÑER A MARI PATIÑO?
----------------------------------------
"Máis, o que ben quixo un día,
si a querer ten afición;
sempre lle queda unha mágoa,
dentro do seu corasón"...
...............
Rosalía de Castro



Comentario por E. García - Santiago (28-11-2014 11:27)
4 A FUNDICIÓN DE ALEMPARTE (II)
ºººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººº
Non sei si habrán pasado xa pola casa de Mari Patiño
o vello Papá Nöel, ou os Reis Magos. O digo porque parece que todo vai sobre rodas con ordenador novo.

Me alegra saber que a xente é feliz con pouca cosa. Cando se acercan fechas d'esas que se recordan para a familia, os fillos suelen preguntar a miña dona...
"Mamá: ¿Qué le compro para papá?". Contestación sabia dunha muller que as sabe todas: "Cualquier cosa. Si vés un frasco de colonia rebajado, lo compras y ya está"... "A tu padre le vale cualquier cosa". Non sei cómo é esta mesma situación en outras casas pero aquí aínda seguimos coa mesma música...

Por tanto che podo asegurar que teño unha chea de regalos de perfumería sin abrir é casi podía montar unha perfumería pequeniña, gracias a meus fillos...
Polo menos anda un pola calle cheirando ben como a xente famosa de ésa que están metendo na cadea.
Me encanta que a xente esté ahí, porque así non os molestan os periodistas. Se queixan moito de ésto, porque son uns pesados. Esto o di Belén Esteban...

E acerca da miña memoria che vou decir que, sendo neno, da mesma maneira que iba xunto a teu pai para calquer cousa que me mandaban, tamén iba a Carril, á Fundición de Alemparte. De ahí que eu con 14 anos iba de taller en taller (mecánico). En aquél tempo, non creo que hubera moitas fundicións de ferro en Galicia. Aquí hubo unha, pero antes, seguro que encargaban ésas tapas do saneamiento a Alemparte. Xa sabes que Santiago sempre dou unha impresión de cidade vella. Desde hai siglos mandaban os curas é quizá éstos compraban por ahí, antes dos #blgtk08#corruptos.
Pero a marca de Alemparte se ve en ésas "rodas", nas calles máis vellas. Hoxe hasta veñen de alá, de ése país que se chama "Catalonia". Xa me entendes.

Hoxe non teño un bó día, porque hai dous días que se marchóu un amigo que vivía ó lado de esta casa.
Era o Administrador do Aeropuerto de Santiago.
Retiróuse antes, pero o Alzehimer destrozóu a súa vida. Quería coñecer mundo coa súa muller é terminóu nunha Residencia de ésas, que naide quere
ir para elas, según nos contan. Mellor morto, que aquéla estampa que eu veía a diario paseando. Aquí si que vou decir aquélo: "Dios nos colla confesados"
-------------
E xa sabes que dentro de moi pouco cambeamos a folla do almanaque, é tamén éste. Outro ano máis é mentres o corpo aguante, temos que seguir "remando" sin parar, porque o que xa non pode ¡malo! Como esta vida é como unha carreira de obstáculos, donde sólo gaña o primeiro... os outros temos que conformarnos de seguir "ó pé do cañón". Hai algo máis de dous anos me atropellóu un coche é as secuelas nótanse moito. Dolores de columna, pernas é máns... Se fóra futbolista ¡adiós!

Me alegra saber que sempre estás "ahí", tendo conta do FAIADO. Me satisface saber que tamén eres moi apreciada pola familia de ésa "Comunidade". Señal de que vales moito. Norabóa, rapaza.
ººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººººº
¿QUÉ VERSO LLE VAMOS POÑER A MARI PATIÑO?
----------------------------------------
"Máis, o que ben quixo un día,
si a querer ten afición;
sempre lle queda unha mágoa,
dentro do seu corasón"...
...............
Rosalía de Castro



Comentario por E. García - Santiago (28-11-2014 11:27)
5 Hola a todas-os.
Póis si, teño ordenata novo, bueno medio novo, un amigo fíxome un arranxo no vello, e meus fillos adiantáronme o regalo de PaPa Noel, unha pantalla nova. Mestras dura, vida e dulzura.
Lamento que ao teu a#blgtk08#migo, o maldito Alzeimer, lle roubase a vida antes de perdela definitivamente.
En canto as follas do almanaque, teremos que facer algo, por exemplo, non arracalas, a ver si así os meses tardan máis en pasar, ja,ja,ja,.Un saudo.
Comentario por Mari Patiño (29-11-2014 10:00)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal