lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano


THE BATTLE OF THE GOOD MEN

Selección oficial Cans 2018. sección vídeo clips.

Selección oficial Son Rías 2018. sección vídeo clips.

A VOLTA DOS NOVE

Nominación Mellor Documental
Premios Mestre Mateo, 2015

Premio do Público
Festival Primavera do Cine, 2015


DESDE DENTRO DO CORAZÓN

Nominada a Mellor Banda Sonora
Jerry Goldsmith Awards, 2013

Nominada a Mellor Longametraxe
Festival Primavera do Cine, 2014


O FAIADO DA MEMORIA

Arousán do Ano 2009
Apartado Cultura


A MEMORIA NOS TEMPOS DO VOLFRAM

1º Premio Certamen Etnográfico
Espiello, 2005


ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
damemoria@gmail.com
 ESPACIOS
 GALERÍA DE FOTOS
 Ir a estas páxinas
 ARQUIVO

Decindo adeus

A o 2013, que en Vilagarcia deberia ser un ano importante por aquelo do centenario, pero quen o tiña que facer importante foi incapaz de xestionar tal acontecemento ¡Unha magoa¡ Menos mal que o noso documental DESDE DENTRO DO CORAZON e un homenaxe a o noso pobo con duas horas en cine que non é nada facil. Bueno con esta maravilla de fotografia de unha Vilagarcia de finais do oitocentos, con unha Vilagarcia que prometia o que logo non foi. O noso pobo merece un futuro millor que o que ten, polo tanto imos decirlle adeus a o ano que esta a morrer e abrindo os brazos con esperanza a o que ben
Comentarios (4) - Categoría: Xeral - Publicado o 31-12-2013 14:27
Chuza! Meneame
4 Comentario(s)
1 Onte, fin de ano 2013, véu á miña casa un veciño para brindar por un ano que acaba de marcharse. Este home cumplía neste mismo día 70 anos é os leva la mar de ben, pero...¡Ahí está a cuestión! Non quería cumplir anos, para non ter que decir que sobrepasaba os 70 anos. Estaba bastante fóra da fecha que todos celebrábamos, e non había maneira de animalo, para que non desentonara n o día 31 de decembro. Abrimos unha botelliña das nosas e... ¡Bueno, parece que xa nos comenzábamos a alegrar un pouco!

Este home, non é moi adicto a todo que cheire a incienso é alá me estivo contando cousas de curas, das que todo-los galegos, sabemos un pouco. Eu, con máis razón, porque son máis vello que él. Decíame meu amigo Teodoro que tampouco estaba moi conforme co seu nome... Eu, oíndo cousas destas non facía máis que mirar pra o ceo, en busca de solucións. Este home, que estivo en Alemania é sabe moito de protestantes, incluíndo a Martín Lutero, falóume do clero en este país, que casi sempre, foi así... Excepto que agora hai moi poucos curas e van ter que votar mán das mulleres, que sempre foron despreciadas pola Iglesia, a non ser ás monxas é María, a nai de Jesús. E poucas mulleres máis. Falaba moito, meu amigo...

Cando marchóu para Alemania, había unha caterva de curas pendientes de unha Parroquia para ser o seu Párroco titular. Hoxe, hai moitas parroquias que#blgtk08# non teñen cura fixo, porque ás veces nin hai feligreses siquera... As aldeas están desiertas e nin gando se ve enriba das leiras pacendo, coma sempre fixeron. Parece que agora hai unha tendencia do regreso do nativo á súa aldea, para facerse cargo das terras e deixar nas cidades o drama do Paro, que chegóu a límites insospechados, porque as cidades se desmoronan por falta de traballo e a precariedade das familias se ve desde lonxe...

Cando unha familia ó completo está fora de traballar na empresa ou algunha dependencia estatal, o mellor que pode facer, primeiro, son as maletas, para chegar canto antes ó seu lugar de orixen. Aquí, evitará moitos gastos que na cidade non pode con éles, en algúns casos.¡Todos traballan no Paro!

"Castellanos de Castilla,
tratade ben os galegos;
cando van, van como rosas,
cando veñen, veñen como negros"...
..................
Rosalía de Castro

Dedico estas líneas e verso, a todos aquéles galegos
que nun día coma éstos das festas navideñas, están coma
o meu amigo Teodoro, sin rumbo, e buscando un amigo donde
poder refuxiarse. Coma si se tratara dun temporal
deste tempo. Penso regalarlle unha brúxula, para
que non se perda. Que aquí ten un amigo que fala galego...
FELIZ ANO A TODOS, TEODORO e amigos galegos...

Comentario por E. García - Santiago (01-01-2014 14:15)
2 Non sólo meu amigo Teodoro cumpléu anos no día de San Silvestre. ¡Meigas fóra! Decíanos fai bastantes anos, cando se oía pronunciar o nome deste santo. Creo que en certas parroquias galegas, é un santo con moitos devotos detrás. Todos sabemos que os ingleses e os seus veciños, sempre foron moi dados a terlles pánico a esta clase de fenómenos, que se nos escapaban da realidade. Tal vez as películas profundizando neste tema nos fixeron creer algo máis, porque nelas, se describen fenómenos paranormales que quizá algún deles nos pudo haber pasado a nós, e non o comentamos por temor a que se rían de un... ¿Cántas veces un de nós, apaga toda-las luces da casa e o siguiente día, aparece todo encendido, facendo dudar do noso cerebro? Un cambio no lugar dónde sempre se poñen as chaves da casa ou a pérdida de algo que non che convence nada. Pero sempre levarás a culpa. ¡Eres tan despitado!

Despóis de que suceden estas cousas, un non sabe cóme facerlle frente ao que aínda está por vir... Cousas que che caen ó sólo, que che culparon a ti, pero non estás moi convencido do asunto. Unha porta que cerraches, seguro, pero... sempre levarás a culpa de que non foi así, por aquélo de que fuches o último en cerrar a porta... E así votaríamos o día enteiro contando simples anécdotas de despistes (que non foron tal despistes)... que foi a man do demo, para que se rían de nós... ¡Vaites, vaites! Sinceramente, eu casi sempre me reía destas cousas, cando terminaba de ver unha película#blgtk08# de orixen inglés, que para mín son mellores en preparar unha película deste tipo, é ambientalas coma naide. E si está feita con matices cómicos, seguro que sempre reiremos un pouco, pero si non é así... ¡Dios nos colla confesados! É cando se reúnen uns familiares arredor dunha mesa camilla para falar co difunto de turno... ¡Non che digo nada! Esto, os ingleses, o preparan mellor que naide. ¡Qué medo, eso de oir falar os mortos! Nunca pensan que pode ser un ventrílocuo o que falóu desde o outro mundo. Este tema foi un tema que me apasionaba hai moitos anos. Me refiro á PARAPSICOLOXÍA. Deixéino un día e aparquéi o tema, para sempre, pero algo quedóu dentro de mín, que por veces, volvo atrás, con interés, ao ser un mundo moi apasionante, dado o descoñecimento que temos do tema. Pero, me gusta. Ésos adictos ó tema éste que van ós cemiterios con material adecuado para recoller sonidos de ultratumba. ¡Qué medo! Pero é así, creamos ou non.
E non falemos cómo andarán os espíritus pola nosa terra, tan dados a creer nas almas do outro mundo. San Silvestre... ¡Meigas fóra! Tamén hai moita xente que sin creer moito nestas "músicas" fai os seus catiños gracias ós paisanos nosos
...............................................................................
"Nosa Señora da Barca,
ten o tellado de pedra;
ven o pudera ter d'ouro,
miña Virxe si quixera"...
.................
Rosalía de Castro
Cantares Gallegos

Comentario por E. García - Santiago (02-01-2014 11:16)
3 ¡E DESPÓIS DA NAVIDADE E FIN DE ANO, ¡AHÍ ESTÁN OS REIS!...
------------------------------------------------------------------------------------
Pouco a pouco, estivemos máis pendientes da actualidade, que desas festas que vamos a celebrar dentro de escasos días. Que si a lus vai subir un 2,3%, que si o tren tamén sube, que si as gasolinas, autopistas de peaxe, que... ¡TODO! Despóis xa se arreglarán os Bancos para facer (con razón ou sin ela), todo o que lles pete, neste novo ano que acabamos de estrear. Tamén estivemos pendientes da Casa Real, que desta vez xa debemos ser todos iguales, desde que dixo aquélas palabras por Noiteboa do ano 2012. ¡Qué juapo está o noso Rei!

Se ve que todos vamos no mellor camiño. Por éso estóu tan contento... O que non dixo era si estaba conforme con ése 0,25% + de aumento da pensión, como a mín...

Decía antes que a xente vive moito "eso" que está por vir, e que estamos empezando a ver. Porque o aumento de todas estas "músicas" trae consigo que nunca podrás comprar as mismas cousas do pasado ano, señal de que estamos mellorando. Si algo se melloróu a nivel europeo, será polos cartos que aportaron "esos de sempre", que son os que verdadeiramente levantaron o país. A xente está cansada de tanto sacrificio, e moitas veces quen o paga todo, son os vellos que están na aldea tendo conta de todo aquélo antes de que llo quiten... E para todos aquéles que vivimos na cidade, veu Papá Noel cheo de consellos. Antes era algo que estaba presente nas películas anglosajonas hasta que chegóu aquí por medio de películas e tamén a emigración...

Nosoutros somos máis importantes que éles, porque "ése" mundo que nos bombardea na TV para que compremos todo canto vemos, fixo que en vez do Día de Reyes que antes tíñamos, agora temos dous, que son Papá Noel e Reyes Magos. ¡Viva España! Esto o impuxeron máis de catro "cheirentos" e conseguiron escarallar o presuposto dos que traballan no Paro... Queremos igualarnos a ésos de sempre, e non pode ser... Porque non todos andamos metidos no mesmo tren, e a mesma velocidade. Como se sole decir sempre... "¡O que non poida, que se joda!"#blgtk08#. En casos parecidos os que non suelen entender todo este mundo económico, son os nenos, que son os que a min máis me preocupan. Hay anos había certa señora destas "juapas" que criticaban a os que facían estas dúas festas con regalos... ¡Agora, que se ve forte, non lle gusta votar a vista atrás, para recordar outros tempos!...

E debe ser certo "eso" dos brotes verdes, porque onte mesmo, dixo a Cadena SER que habían crecido un 13% o número de millonarios en España. Xa me estóu vendo eu en ésas listas que fixo Facenda, para regocijo dos poderosos. Agora xa vamos ter que cambear as leyes, porque millonarios hai de abondo. Somos os reyes do Paro, en
Europa, 26%, os campeóns de tanto rico, e tamén os que compramos máis coches de luxo de toda Europa. Aquí hai algo que falla, que Facenda debira de encontrar...
Si hai tanto Paro, ¿cómo é posible que haxa tanto rico? Eu debo de ser tonto desde que nacín. Porque esto, non o entendo... Desde que se cerran as empresas, é cando aparecen novos ricos... ¡Vaia por Dios! Se fan ricos co negocio cerrado(?). Dentro de pouco, hasta os barrendeiros de Madrid, aparecerán nesas listas como novos ricos... ¡Qué maravilla, tanta xente rica! Como sigamos así, Facenda será de ouro.

Todo esto sin contar que hai miles de españois viaxando por todo o mundo, como antes se deixaba ver esto nas películas de Norteamérica de Arriba. ¡Non poden con nós! "Somos tela marinera, en el mundo de las comunicaciones"...¡Qué miren pra nós!
A xente creendo que andabamos co tractor, e resulta que o noso eran os Cruceros polo mar... claro. Cando chegue para contar tantas cousas vividas en poucos días...
...................................................................................
"As de Noia, ben se axuntan,
cas graciosas rianxeiras,
polos redondos peíños,
polas cabeleiras crechas;
polos morenos luares,
e polas agudas lenguas,
que, abofé que en todo pican,
como si fosen pementa"...
.................
Rosalía de Castro


Se pode ser... SIN TIXEIRA. Me gusta máis así...

Comentario por E. García - Santiago (03-01-2014 11:50)
4 VILAGARCÍA DE AROUSA, CELEBRA O FIN DE ANO 12 HORAS ANTES QUE O RESTO
-----------------------------------------------------------------------------
¡Perdón, que se me olvidaba! Estos días anteriores ás festas navideñas e despóis de salir nos grandes medios de comunicación a noticia de que somos dos primeiros en celebrar o novo ano, recibín varias chamadas donde houbo un pouco de todo. O primeiro chamóume inglés arrecastado, por aquélo de que os arousáns algo temos de ingleses, digo eu. O que sucede é que estas noticias non saben estos "picheleiros" que sempre "estamos ahí", porque nos anticipamos ás ideas que poden ter certos elementos, pero non saben cómo levalas a cabo. ¿Qué lles vas a pedir a xentes que sempre estivo mirando a ver si o que queremos facer, lle sentaría ben ao cura? Así sempre...

Por culpa destas cousas algún aproveita esto para decirme de todo, como si todo esto fóra idea miña. E ¡Pobre de mín! Si superan con qué ·cariño· eu acabéi este ano, que terminóu en "13", porque foi dos peores anos da miña vida. Son unha persoa que me afecta (e moito) ver sufrir ós demáis. Si eu levo sufrindo casi 8 meses, nunca podréi decir que este ano foi bó para mín. A pouca alegría que me quedaba, se foi marchando e esto, non volve, por moito que un queira disfrazar a#blgtk08# situación. porque non hai moitos anos, por estas fechas, tíñamos na casa un pequeno Concerto de Habaneras, dónde eu, facía de director do grupo... Pero este ano da a impresión de que nos caéu unha losa enriba e nos escarallóu. Falo do ano 2013. Esas dúas cifras... a mín sempre "me cheiraron a can". Deixemos xa o día 24 de xullo, Día dos Fuegos do Apóstol, pero foron ¡79 mortos, que se puderon evitar! si non fóramos tan jaiteiros os españoles. ¡Falta responsabilidade! Con lamentalo agora non é suficiente, para mín. Ou que che paguen os cartos estipulados. ¡Esa xente, tiñan que estar todos vivos! A ver si aprendemos de unha p. vez.

Deseo felicitar a todos ésos paisanos que tomaron ás uvas 12 horas antes que o resto dos españois. E o que non o vexa ven, que vaia a unha optica e compre unhas gafas para ver mellor a vida dos demáis. Polo menos falaron do noso povo en España é no extranxeiro de fóra. ¡E que nos chamen "cheirentos", como fan máis de catro! Me hubera gustado estar por ahí para alegrar as festas de fin de ano. Son os outros os que non teñen sentido...
.............................................................................
"Amoriños collín,
na veiriña do mar;
amoriños collín,
non os podo olvidar"...
............
Comentario por E. García - Santiago (03-01-2014 16:51)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal