lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano
Donantes do proxecto
A VOLTA DOS NOVE

José Carlos Dasilva
Familia Borrazás
Danidetuxe
César Díaz de la Jara
Tito Fernández
Bernardo Nores
Lois
Pepe Álvarez
Rosalía Fernández
Anónimo
Esperanza Alcalde
Beatriz Jamardo
Xurxo Chirro
Cándido Castro

Pedro Telmo
Xoaquín de Acosta
Eduardo Ferreirós
Ishiara
María Pérez
Luis Bará
José M. Casalderrey
J.M. Casalderrey
Anne Marques Casalderrey
Carmelo Galdeano
Eduardo García
José Luis Termenón
Luis Alberto Alonso
Juan Carlos Sánchez
Sandra e Martín
Puri Castro
Andrés Dacosta
Mary Patiño
Ramón Coira Luaces
Silleiro
Ángeles Otero Chas
Olalla e Gonzalo
Sergio Gómez
Xoán Doldán
Juan Gallego
Ramona Lijó
Luscofuscogz
Pilar Glez. Vieites
Pilar Glez. Vieites
Ramiro Sampedro
Rosa María Valverde
Feliciano Milla
Eliseo Fernández
José Ramón Pérez
Maricarmen Prieto
Montse Fajardo
Beatriz Comendador
Cristina Fraiz
Anónimo
Anónimo
Tere Briones (Servisani)
Serezade Ceruelo (Servisani)
Luis Carlos Penide
Nito Cambre
Roberto Ocaña
Decoraciones Xiabre
Lolita Camiño
Emma Fernández
Ana Estévez
Gonzalo Porto




TOTAL (banco+verkami): 1.390




ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
damemoria@gmail.com
 ESPACIOS
 GALERÍA DE FOTOS
 Ir a estas páxinas
 ARQUIVO

Gracias a Xesus Rodriguez

2012
Casto Reinaldo Constela Prado (fotógrafo)

por Xesús Rodríguez Castro

A BIOGRAFIA

Casto Reinaldo Constenla Prado, nace no lugar de Curuto parroquia de Barro o 18 de abril de 1918, fillo de Leonor Constenla Prado.

Emigra a Bos Aires (Arxentina) no ano 1925 con 7 anos de idade coa sua nai, a tía Carmen e a aboa Casilda Prado. En Bos Aires asiste a clases e recibe a formación académica nun país donde existía un sistema docente que no país de orixe non tiña.

No ano 1928 retorna da Arxentina con 10 anos de idade acompañado da aboa e a tía Carmen, a sua nai regresaría uns meses mais tarde.

A nai de Reinaldo casaría con Ramón Calvo Calvo antes do comezo da guerra civil no ano 1936.

No ano 1.936 con 18 años ten que ir obrigado a guerra, enrolado no corpo de artillería, faria a mili en Teruel, Pontevedra, Coruña e Vigo. As malas condicións hixiénicas do cuartel provocarían a manifestación da enfermidade da asma que marcaría en gran medida o ritmo da sua vida.

Casa o 10 de outubro de 1942 ós 25 anos con Carmen Fontán Veloso e tuvo 4 fillos: Manuel, Julio César, Reinaldo e Benigno.

Adícase a distintos oficios. Na documentación sobre a sua vida laboral compartiu a profesión de labrego coa de electricista. Traballa de zapateiro e tamén fai de reparador de reloxios. En 1946 estudia por correspondencia e obtén o título de radiotécnico, que lle permite adicarse tamén a este oficio. Traballou tamén como reparador do proxector do cine existente en Barro no lugar do Carballal que funcionou como cine e baile dende o ano 1950 ata os anos 70.

Foi un home inquedo que participaba activamente na vida social de Barro e comarca.

A FOTOGRAFIA DE REINALDO

O mestre de Reinaldo foi, como para outros que se dedicaron a fotografía, o fotógrafo Graña Grañé de orixe peruano establecido en Pontevedra capital. Tuvo que soportar as penurias da escaseza de líquidos para revelados despois da guerra civil. Tanto él como outros fotógrafos abastecianse dos materiais necesarios na drogueria Ozores de Pontevedra oxe desaparecida.

Reinaldo tiña o laboratorio montado na súa casa do lugar de Curuto parroquia de Barro e no selo que aparece en moitas das fotografías do arquivo Reinaldo consta a seguinte texto: RADIO FOTOS CONSTENLA. PORRANES. No traballo do fotografía colaboraron tamén a sua muller e varios dos seus fillos. Un deles, chamado Reinaldo como o pai, continua dedicándose a fotografía como profesión.

A primeira máquina coa que traballa sería unha Rolleiflesh con película de 6 por 6 comprada en Foto Club da rua Príncipe en Vigo, a segunda sería unha mítica Voigtlander Color-Skopar con unha luminiosidade de f2,8 e obxetivo de 50 mm.

Non se limita a traballar na casa nin a facer retratos por encargo, convertiría a cámara nun observador permanente das xentes, da paisaxe e de vida real con unha mentalidade popular. Recolleu esceas da vida, os oficios, os traballos agrícolas, as bodas, as celebracións e as manifestacións relixiosas. Captaba a expresión expontanea das xentes e a sua traxectoria vital, inmortalizou a historia humana dun pobo e das xentes dunha época.

Non soio nos deixou as caras das xentes, deixounos tamén a paisaxe a historia, a expresividade, a estética dunha época.

O seu arquivo é a historia viva dun pobo que encerra e transmite a imaxe e a expresión humana da Galiza rural e das xentes de Barro e outros concellos da comarca, repasa o ciclo vital dende a nenez pasando pola adolescencia e a vellez.

Ten o valor incalculable da expresión e vitalidade das xentes nunha etapa dominada pola dictadura e a represión.

A sua inquedanza polo mundo da fotografía queda patente tamén nas reproduccións e fotos de outros fotógrafos que aparecen so seu arquivo e das publicacions da época sobre fotografia que recibia na sua casa .

Reinaldo deixounos o 4 de novembro de 1982 con 64 anos de idade. O seu prolífico traballo e o arquivo coa súa fotografía constitue un importante documento da historia local de Barro e comarca que precisa dun axeitado estudo, conservación e difusión polo seu insustituible valor histórico documental e didáctico e por tratarse dunha irrepetible testemuña da nosa historia.

Reinaldo foi un fotografo vocacional de Barro a o que desde o Faiado rendimoslle o noso homenaxe
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 20-12-2014 21:55
Finou Marisa de Saa

Hoxe foi o día no que Marisa de Saá tirou a toalla, finou e deixou de plantarlle cara a unha enfermedade que duraba demasiado.

Marisa foi unha muller de carácter, unha valente. Única filla de don Luis de Saá, querido profesor do León XIII vilagarciano. Marisa era unha dirixente activista da UXT, concretamente da FETE, UN REFERENTE EN TRABALLO serio, vocacional e totalmente ideolóxico. O oito de marzo do ano pasado o sindicato honrouna no día da muller traballadora.
María Luisa de Sáa Fernández (Marisa), maestra de profesión, afiliada ao sindicato desde 1982 e membro activo da FETE-UGT desde 1991. Marisa foi secretaria xeral da Federación de Enseñanza da UXT durante 16 años. Xubilouse logo de 39 años de profesión.

Ao Faiado da Memoria, Marisa apoiouno desde o primeiro momento, cando a exposición sobre a escola na dictadura ela sinteuse parte, donou fotos, libros, de todo . Tamén ten asistido, xunto a familia Garrido, xunto a Isabel a sua amiga, a cenas farrentas organizadas por nós.

Os restos de Marisa atopanse no tanatorio de S Mauro de donde sairan mañan as doce trinta cara a igrexa do S Bartolome donde se oficiara unha misa e logo o acto de incineracion no ambito da familia

Que a terra lle sexa propicia, como ela o merecia, hasta sempre Marisa
Comentarios (0) - Categoría: MEMENTO - Publicado o 19-12-2014 18:24
Foise Tito

" Rogad a Dios que conceda la Vida Eterna a su hijo "

D. Angel Noya Leiro
Que falleció cristianamente el día de hoy,
a los 72 años de edad.
D.E.P.
 
Su esposa, Lita Serantes Teijeiro; hijos, Mª José, Victoria y Angel; nietos, Cristina y Antón; hermanos, hermanos políticos, sobrinos, primos y demás familia.
 
Ruegan a sus amistades y personas piadosas lo tengan presente en sus oraciones y asistan a la conducción de sus restos mortales que tendrá lugar MAÑANA VIERNES, a las CINCO MENOS CUARTO de la TARDE, a la Iglesia Parroquial de Santiago de Carril, donde se celebrarán los funerales por su eterno descanso y seguidamente al traslado de sus restos mortales al Cementerio Municipal de Carril, favores por los que les anticipan gracias.
 


 
Saldrá un ómnibus a las 15:45 h. desde Carril, para la asistencia al sepelio y regreso.


Esta é a esquela de Tito como se lle coñecia no Carril, nos seus tempos mozos un porterazo de futbol, moitos anos perruqueiro no seu pobo, tamen empresario, propietario xunto a Lita a sua dona do Bar Chori. Unha persoa estupenda que os seus veciños van botar de menos, para o Faiado aparte de ser primos pola parte da sua muller, era noso donante e colaborador. Sentimos profundamente o seu pasamento, e mandamos un abrazo a toda a sua familia.
Comentarios (0) - Categoría: MEMENTO - Publicado o 19-12-2014 12:26
Un recordatorio

Temos na casa nova, na paxina nova do Faiado duas mil seiscentas dezaoito fotografias, de verdade que as veces faise complicado cumprir o rito de facer a subida diaria, bueno pois vai cara a dous anos que estreamos a nosa paxina, a nova e notamos que unha chea de xente asidua do Faiado ainda non se enterou, polo tanto tampouco se diron de alta. Imos poñer o link da paxina e a peticion de que abrades a porta e pasedes a vela, esta ben amueblada e o facemos para todos vosoutros, como homenaxe tamen a xente que xa non esta con nos pero axudaron a facer grande o noso pobo. No blog a esquerda tendes unha opcion que di NOVA PAXINA DO FAIADO DA MEMORIA, e moi facil pinchades e xa entrades. Bos dias, saude



Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 19-12-2014 08:43
Boas festas Cornazo

Bueno estades un pouco abandonados por un problema de gripe, por certo unha gripe que veu a por nos sin avisar e con bastante mala uva, o problema de esa persoa que falabamos que necesitaba un teito urxentemente esta solucionado.

Queremos felicitar a Cornazo, estan de festa, e eu lembro que durante moitos anos miña nai levabame tal dia coma hoxe a escoitar unha misiña e poñer unha vela. Bueno eran aqueles tempos xa sabedes, de pandereta donde a nosa educacion era como era. A o dito Cornazo boas festas
Comentarios (1) - Categoría: AS NOSAS E AS VOSAS COUSAS - Publicado o 18-12-2014 19:40
Eiqui non rematou a crisis

Vilagarcia ten unha chea de problemas, unha chea de seres humans sin traballo con moitos apuros que malviven a diario como poden. Dias pasados nos chamaron para pedir colaboracion, un home que a diario esta con un cansiño na praza de Galicia solicitando unha axuda, necesita unha habitacion con urxencia, hay tres ou catro persoas tras el que financiarian esa posible habitacion ou casa, ou piso. Parece ser que en canto os propietarios de pisos saben que esta na rua....non alquilan. Esta persoa que nin sei como se chama, nin falamos nunca con el (Pensamos facelo) botouse a rua porque no seu pobo ten unha nai con duas fillas solteiras, as tres viven a conta de un mal subsidio da cabeza de familia e el non quixo seguir tirando de unha cantidade que mal da para unha persoa soa. Non atopa traballo, como outros seis millons de persoas, non atopamos traballo
Pedimos disculpas porque o Faiado da Memoria non e para istas cousas, pero sin embargo nos e imposible mirar para outro lado cando nos chaman pedindo unha implicacion....a ver si algun blogueiro de algunha maneira tamen se implica, iremos contando o que suceda a partir de agora. Non se piden cartos, se pide un piso pequeño, unha casa que van financiar un grupo de persoas que non se escaquean ante os problemas de un ser humano. E A O CONCELLO DE TODOS, decir que nun pobo tan pequeño non deberia de haber nin unha soa persoa durmindo na rua, non hai dereito, tampouco hai dereito a separar un can do seu dono, hai que prever estas situacions, necesitanse mutuamente, cicais non teñan na vida moito mais que un can, hai terrenos municipais donde se poden habilitar refuxios con estufas de leña, se pon un vixilante para a noita e se lle da cabida a xente que respira pero ten a sua vida cortada, namentras nos falan de unha Constitucion que nos equipara a todos por igual.
Esquenciaseme, este ciudadano me contan que nin se emborracha nin se droga

SAUDE
Comentarios (8) - Categoría: Xeral - Publicado o 14-12-2014 08:26
Desde e para Arxentina

Este libreto editouno en Bos Aires Pepe Ramos, dos Ramos de Cortegada, con el felicitamos a Irma Lucia que hoxe esta de cumpleanos, neta de Pepe.

A Virxen de Cortegada ten uns zapatos de lona....de lona, que llos trouxo Roque Ramos cando foi a Barcelonaaaaa

Roque era o tatarabo de Irma e o meu bisabo.

Felicidades bo dia e boas festas de fin de ano

Comentarios (2) - Categoría: Xeral - Publicado o 13-12-2014 07:44
Tempos de pouco internet

Porque xa lle temos tomada a temperatura as costumes dos nosos internautas, no Nadal hai poucas entradas por eso imos dar as gracias pola vosa atencion durante todo o ano, pola vosa lealtade e polo voso cariño. Desexamos primeiro saude no novo ano, traballo a quen non o ten, esperanza e ilusions nas nosas vidas, ca certeza de que nos somos os que debemos esixir os nosos DEREITOS.

FELIZ ANO 2015
Comentarios (4) - Categoría: Xeral - Publicado o 12-12-2014 08:17
Ardelle o eixo na Laxe

Porque son as suas festas tradicionais, e desde o Faiado os saudamos e felicitamos asi como lle dedicamos unha cancion e un video elaborado por nos





Comentarios (2) - Categoría: AS NOSAS E AS VOSAS COUSAS - Publicado o 10-12-2014 12:46
Tere de cumpleanos

Tere Briones estivo de cumpreanos o día seis pasado. Non a felicitamos daquela pero o facemos hoxe. Facémolo de corazón, Tere foi unha das primeiras personas en apoialo Faiado.
En agosto de 2008 fixemos a nosa primeira exposición na sala Rivas Briones, no Mercantil. Queríamos darnos a coñecer e da man do concello, e do concelleiro Castro Ratón, embarcámonos no mundo das exposicions de fotos, unha nave que non dominábamos pero que nos gustaba, gustábanos moito.
Puxemos un libro de firmas para que o público deixase a súa opinión e escribise o que lle parecia... e o puxeron, entre elas Tere, a nosa Tere Briones, que se mostrou encantada e deixou o seu teléfono, sin saber con quen ía a tratar.
Dalí a uns días, puxémonos en contacto e foi Antonio co portátil e o escaner a súa casa. Facíanos falla as fotografías xa que habia que facer arquivo.
Foi encantadora con nos, donounos os seus tesouros con toda a súa xenerosidade.
Hoxe queremos decirlle que sexa todo o feliz que ela merece, que é unha gozada cumplir anos e atoparse así de guapa como estás, Tere, FELICIDADES!. Imos adicarche INDIA, a canción de Roberto Carlos que nos contou un paxariño que che gosta moito.





Comentarios (10) - Categoría: AS NOSAS E AS VOSAS COUSAS - Publicado o 09-12-2014 19:15
© by Abertal




contador de visitas en mi pagina web