O clube das ideas  


Blog do DEPARTAMENTO de FILOSOFÍA do IES Álvaro Cunqueiro de Vigo. Administrado por estudantes de 1º e 2º de Bacharelato.

O noso perfil
lladipa@gmail.com
  CATEGORÍAS
  SAÍDAS. ACONTECEMENTOS
 RECOMENDADOS
 ATOPAR
  ARQUIVO
 ANTERIORES

Dereito á libre circulación entre países



"1. Toda persoa ten dereito a circular libremente e a elixir a súa residencia no territorio de cada Estado.

2. Toda persoa ten dereito a saír de calquera país, incluso do propio, e a regresar ao seu pais".

(Declaración universal dos dereitos humanos, artígo 13)


Isto é algo que todo o mundo debería respetar xa que dá igual a nacionalidade, a raza, ou a crenza que teña cada un, todos somos persoas, polo tanto todos somos iguais.
Este conflito, como moitos outros, ten a súa orixe, na captura política, na pobreza, na guerra, na violación dos dereitos humanos e tamén na desigualdade. Movementos sociais, grupos espontáneos de persoas, organizacións que comezaron a mobilizarse e reclamar os dereitos que consideraban perdidos.

A día de hoxe, a cifra de mortos chega ata os 210.060, case a metade de todos eles civís, aínda que a cifra real probablemente sexa maior. Entre os mortos hai 10.664 nenos e 6.783 mulleres. O observatorio sirio para os Dereitos Humanos concretou que 35.827 dos falecidos eran insurxentes e 45.385 membros do exército de Al Assad. Siria tiña una poboación duns 23 millóns de persoas, e segundo as Nacións Unidas afírmase que uns 3,73 millons de sirios fuxiron do país na procura dunha vida mellor.
“Save The Children” é unha das ONG´S que axuda de diferentes formas aos nenos e nenas refuxiados de Siria distribuíndo materiales básicos para a supervivencia, facilitando alimentos ás familias, apoiando na educación, protexendo nenos e manténdoos en bo estado de saúde.



Uns 4 millóns de refuxiados fuxiron a distintos países, os principais son os seguintes:
-Turquía; Acolleu case 2 millóns de refuxiados.
-Líbano; Máis de 1 millón de refuxiados.
-Xordania; 600.000 refuxiados.
-Iraq; 250.000 refuxiados.




(Artigo de Andrés Álvarez Terán)


Escribe o teu comentario (19) - Categoría: Actualidade - Publicado o 17-02-2016 23:56
# Ligazón permanente a este artigo
A realidade do matrimonio
“Os homes e as mulleres, a partir da idade núbil, teñen dereito, sen restrición algunha por motivos de raza, nacionalidade ou relixión, a casarse e fundar unha familia, e gozarán de iguais dereitos en canto ao matrimonio, durante o matrimonio e en caso de disolución do matrimonio.
Soamente mediante libre e pleno consentimento dos futuros esposos poderá contraerse o matrimonio.
A familia é o elemento natural e fundamental da sociedade e ten dereito á protección da sociedade e do Estado.”


(Declaración Universal dos Dereitos Humanos, artígo 16)


Este artígo expresa a igualdade de dereitos entre homes e mulleres, en canto ao matrimonio, pero ata que punto é ese un dereito real?

A declaración de dereitos humanos non menciona o dereito ao matrimonio igualitario e deixa liberdade a cada país para decidir sobre o matrimonio homosexual e a idade mínima para casarse, coñecida como idade núbil. A maioría dos países occidentais determinan que esta idade son os dezaoito anos ou os dezaseis anos con consentimento dos proxenitores. A pesar diso, hai moitos países que permiten o matrimonio infantil, xeralmente o dunha nena cun home adulto.

UNICEF realizou en 2010 un estudo sobre este tipo de matrimonio, concluindo que arredor dunha terceira parte das mulleres de vinte a vintecatro anos de idade que viven nos países en vías de desenvolvemento casaron sendo nenas.Isto é algo moi común nos países de Asia meridional ou África subsahariana, aínda que pode variar. En xeral, a idade media do matrimonio aumenta gradualmente, especialmente nas familias con maior capacidade económica. O 48% das mulleres de 45 a 49 anos casaron antes de cumprir os dezaoito anos, este número baixou a 35% na actualidade.

Estas mulleres normalmente abandonan os estudos se nalgún momento tiveron acceso a eles) e, na maioría dos casos, son as familias as que deciden con quen casará a nena, así que o consentimento non é por parte de ambos cónxuxes, polo que non debería ser legal.
Por outra parte, os dereitos das parellas do mesmo sexo non sempre están recoñecidos. Negar a estas parellas o recoñecemento e a igualdade impide a moitas persoas o gozo de todos e cada un dos dereitos humanos. Esteban Beltrán, o director de Amnistía Internacional en España, opina: “Con estas posturas, tales relacións estigmatízanse e alimenta a discriminación e outros abusos na comunidade, nas escolas e nos fogares en contra dos dereitos humanos das minorías sexuais.”

Que estamos a facer para cambiar estas discriminacións?


Na actualidade, o matrimonio homosexual é legal en Bélxica, Canadá, España, Holanda, Sudáfrica, Noruega, Suecia, Portugal, Islandia, Arxentina, Dinamarca, Nova Zelanda, Uruguay, Francia, Luxemburgo, Brasil, Irlanda e Estados Unidos. Este último país foi o que aceptou estes dereitos máis recentemente. Concretamente, o 26 de xuño de este ano, o Tribunal Supremo de EEUU decidiu legalizar o matrimonio igualitario en todo o país, o que anula a capacidade dos estados para prohibir este tipo de unións.

Diferentes organismos das Nacións Unidas insisten na prohibición da discriminación por orientación sexual ou identidade de xénero. En 2012 presentouse o primeiro informe onde se destacaba o seguinte: “Recoñecer a igualdade de dereitos de todas as persoas non ten por que ser controvertido, nin implica a creación de novos dereitos. Trátase de insistir en que todas as persoas teñen dereito a gozar dos xa existentes”.

Nós, coma cidadáns, debemos loitar pola xustiza e a posibilidade de que estes dereitos cúmpranse en todo o mundo.


(Artigo de Ainoa Prado)


Escribe o teu comentario (19) - Categoría: Actualidade - Publicado o 04-02-2016 09:48
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Licencia Creative Commons