O clube das ideas  


Blog do DEPARTAMENTO de FILOSOFÍA do IES Álvaro Cunqueiro de Vigo. Administrado por estudantes de 1º e 2º de Bacharelato.

O noso perfil
lladipa@gmail.com
  CATEGORÍAS
  SAÍDAS. ACONTECEMENTOS
 RECOMENDADOS
 ATOPAR
  ARQUIVO
 ANTERIORES

O dereito á participación política

"1. Toda persoa ten dereito a participar no goberno do seu país, en forma directa ou por medio de representantes libremente elixidos.

2. Toda persoa ten dereito de acceso, en condicións de igualdade, ás funcións públicas do seu país.

3. A vontado do pobo debe ser a base da autoridade do goberno: esta vontade expresarase mediante eleccións auténticas que haberán de celebrarse de forma periódica, polo sufraxio universal e igual e que se realizará por voto secreto ou outro procedemeto equivalente á liberdade de voto".

(Declaración Universal dos dereitos humanos. Artigo 21)


Porén non en todos os países son respectados os dereitos democráticos dos cidadáns. Os principais problemas que ameazan a democracia actual son a escasa participación, a corrupción, os medios de comunicación manipulados, a preeminenza do poder económico e a discriminación sexual entre outros. No seguinte mapa podemos ver o nivel de liberdade dos cidadáns nos diferentes países do mundo



Países como Cuba, China, Venezuela, Corea do Norte, e a meirande parte dos países de África excepto Sudáfrica, non son gobernos democráticos, básicamente porque non hai división de poderes. Un partido único toma o poder e priva aos cidadáns dos seus dereitos. Moitos destes gobernos son comunistas e presentan aos seus rexímenes como democráticos aínda que só o son en apariencia.

O caso máis soado pode que sexa o de Corea, onde o seu réxime comunista fai que os seus cidadáns sigan vivindo nunhas condicións similares ás do antigo réxime, cunha economía subdesenvolta e anticuada. Polo mesmo feito de ser un réxime comunista, Corea do Norte está en conflito con Corea do Sur, que é capitalista. Isto é un problema para os cidadáns de ambos paises pois a súa fronteira é case infranqueable. Dada esta situación son moitas as persoas que intentan escapar desde forma de vida pero, ando as descobren son devoltas a Corea do Norte, onde son severamente castigadas por traidoras e, como represalia, tortúranas, encarcélanas ou mátanas.


A prensa é dificil que obteña permiso para cruzar ao outro lado, pois Corea do Norte non quere que investiguen os seus asuntos, en cambio, os turistas teñen máis facilidades para pasar. Porén deben ir acompañados por un guía e non se poden desviar da súa ruta pois o goberno só quere ensinar a parte bonita do país, esquecendo mostrarlles a realidade: a pobreza, as atrocidades que comete o réxime ou o sufrimento de gran parte da poboación.

A poboación sofre tantas restricións que incluso o seu ditador, Kim Jong-un, chegou ao extremo de prohibir o seu nome para o resto dos mortais, elevando así a súa figura como líder. O anterior ditador, o difunto querido líder, Kim Jong-il (pai de Kim Jong-Un), creou unha directiva que controla o censo dos cidadáns chamados Kim JongUun e presionalles para que se cambien de nome.

Para demostrar ao mundo que Corea do Norte non é unha ditadura, o 9 de marzo de 2014, Kim Jong-Un celebrou unhas elecións que gañou co cento por cento dos votos. Que casualidade!. Este é só un exemplo dos moitos casos que se deron na historia da humanidade. Son claramete un exemplo da violación dos dereitos humanos e non só do dereito á participación política.

Isto ten que cambiar, pois as persoas deben vivir con liberdade dentro da marxe legal, tanto para elixir libremente o nome dos seus fillos como para decidir quen vai ser o seu gobernante. Pois democracia significa poder do pobo e como podemos observar isto non é tal. Están sometidos por unha ditadura mal disfrazada de democracia e, en certo modo nunha situación que se asemella ao Antigo Réxime. Pero ninguén fai nada por evitalo e son moitos os que sofren en silencio pois non se atreven a revelarse por medo ás represalias que poida tomar o réxime contra eles. Pola contra, son moitos os rinden culto ó Lider, e que están a favor de que unha soa persoa exerza o control sobre o resto e seguenlle o xogo aumentando os seus aires de grandeza ao alabalo coma se fora un deus.


(Artigo de Lucía Estévez)

Escribe o teu comentario (0) - Categoría: Filosofía - Publicado o 03-12-2015 20:27
# Ligazón permanente a este artigo
Contra la violencia de género
Se denomina violencia de género a la violencia ejercida de un sexo hacia otro. La noción, por lo general, nombra a la violencia ejercida contra la mujer, a todo acto que tenga o pueda tener como resultado un daño o sufrimiento físico, sexual o psicológico para la mujer, así como las amenazas, la coacción o la privación arbitraria de la libertad, tanto si se producen en la vida pública como en la vida privada.



La violencia de género es uno de las grandes lacras de nuestra sociedad, solo en España han sido asesinadas más 650 mujeres a manos de su pareja, además no podemos mencionar solo a esas fallecidas que por desgracia no son las únicas víctimas, sino también a su entorno y a todas aquellas que día a dia sufren una continua violencia psicológica através de abusos y chantajes emocionales.
La mayoría de los casos comienzan con un abuso sobre la mujer en forma de posesión, a veces esa violencia es ejercida sobre sus propios hijos por venganza de su ex/pareja.

La mayoría de las victimas no denuncia por miedo a recibir represarias y amenazas de su agresor. Aunque el estado pone al servicio de la mujer maltratada un teléfono gratuíto de ayuda (016), eso no basta. Sin una ley integral contra la Violencia de Género se seguirá considerando la muerte de las mujeres como un asunto de poca importancia y no se atajará la raiz ideológica del problema.


¡Cuidado,
el machismo mata!




(Artículo de Aida Couso)


Escribe o teu comentario (49) - Categoría: Actualidade - Publicado o 12-11-2015 22:55
# Ligazón permanente a este artigo

"Todo individuo tiene derecho a la vida,
a la libertad y a la seguridad de su persona".

(Declaración universal de los derechos humanos. Art.3)



Los términos eutanasia, muerte digna y suicidio asistido suelen confundirse, no están claros para la mayoría de nosotros. En este artículo intentaremos aclarar su significado.

La eutanasia se refiere al acto de provocar intencionadamente la muerte de una persona que padece una enfermedad terminal. Es legal en Holanda, Bélgica, Vermont, Washington y parte de Australia.

La Muerte digna es el derecho que tiene todo paciente que muestra una enfermedad irreversible de definir y manifestar su deseo de rechazar procedimientos de cualquier tipo, es decir el derecho de cualquier paciente de morir dignamente sin necesidad de ser sometido a tratamientos que invadan su cuerpo. Se diferencia de la eutanasia en que la muerte digna no es una muerte demandada.

Finalmente, el suicidio asistido es la práctica menos común. Consiste en el acto por el que un doctor capacita a su paciente para que acabe con su vida. Esta práctica en España es considerada ilegal, en cambio es legal en Suiza y se ha legalizado hace unos meses en California.

En España actualmente son legales las prácticas de:
-La cesación del esfuerzo terapéutico, es decir, en poner fin al encarnizamiento terapéutico, empeñarse en dar tratamientos a personas sin posibilidad de recuperación.
-La sedación terminal o sedación paliativa, que consiste en proporcionarle fármacos al paciente para reducir el tiempo de su agonía.

Actualmente el caso de Andrea, una niña de doce años con una enfermedad degenerativa irreversible y que estaba siendo alimentada a través de una sonda, ha planteado en nuestro país una controversia. Los padres habían solicitado que desconectaran a su hija para acabar con su agonía.
El trámite para que se pudiese llevar a cabo el proceso de desconexión de Andrea ha requerido la presencia de jueces, leyes y médicos.

Finalmente se le ha desconectado de la sonda y se le practicó la sedación, permitiéndosele así una una muerte digna.
Sin embargo hay gente que ve esto como algo intolerable. Los que están con contra apelan a que la vida es un derecho inviolable, también argumentan que estos métodos no son solicitados por personas libres sino por personas desestabilizadas y deprimidas.

Desde mi punto de vista no es justo que una persona que sufre una enfermedad que la está consumiendo, debilitando, haciéndola sufrir día a día, que ya ha perdido lo más importante de su vida que son las ganas de vivir no tenga derecho a acabar con el sufrimiento que las mina tanto física como psíquicamente. Puede que este tema genere un polémico debate entre el derecho a la vida y el derecho a una muerte digna, pero estas personas también tienen derecho a decidir qué es lo quieren hacer con su vida, si acabar con ella o prolongar su sufrimiento. En el caso de que quieran acabar con ella deben de estar asistidas en su derecho a hacerlo, siguen siendo personas racionales que toman decisiones y si ellos consideran que para terminar con su agonía han de terminar con su vida deberían poder hacerlo.

(Artículo de Irene Barreiro)



Escribe o teu comentario (18) - Categoría: Actualidade - Publicado o 30-10-2015 22:48
# Ligazón permanente a este artigo
Os dereitos humanos, ilusión ou realidade.
Eleanor Roosevelt, sostindo unha copia en castelá da DUDH
A liberdade, a xustiza e a paz no mundo teñen por base o recoñecemento da dignidade intrínseca e os dereitos iguais e inalienables de todos os membros da familia humana. O descoñecemento e o menosprezo dos dereitos humanos orixinaron actos de barbarie ultraxantes para a conciencia da humanidade; por iso e que se considera, como a aspiración máis elevada da muller e do home, a chegada dun mundo en que os seres humanos, liberados do temor e da miseria gocen da liberdade de palabra e da liberdade de crenzas.

No mundo é esencial que os dereitos humanos sexan protexidos por un réxime de Dereito, a fin de que as persoas non se vexan compelidas ao supremo recurso da rebelión contra a tiranía e a opresión.

Por todo iso, a Asemblea xeral das Nacións Unidas proclamou o 10 de decembro de 1948 a Declaración Universal dos Dereitos Humanos como ideal común polo que todos os pobos e nacións deben esforzarse, a fin de que tanto os individuos como as institucións, inspirándose constantemente nela, promovan, mediante o ensino e a educación, o respecto a estes dereitos e liberdades, e aseguren, por medidas progresivas de carácter nacional e internacional, o seu recoñecemento e aplicación universais e efectivos, tanto entre os pobos dos Estados Membros como entre os dos territorios colocados baixo a súa xurisdición.


Neste curso de Filosofía do Dereito
imos coñecer mais a fondo o contido desta declaración
e faremos una valoración da súa presencia nas sociedades actuais.



(Artigo de O club das ideas)

Escribe o teu comentario (17) - Categoría: Dereito - Publicado o 19-10-2015 22:36
# Ligazón permanente a este artigo
Por que escoller FILOSOFIA DO DEREITO?
Que é o dereito?
Que é a xustiza?
Que é a autoridade?
Que é o dereito de asilo?
Cando un dereito é xusto?
É incuestionable a obediencia ao dereito?



Estes son os interrogantes que se suscitan desde a Filosofía do Dereito.

Todo ordenamento xurídico precisa dunha xustificación, un fundamento, unha lexitimación teórica, o valor da Filosofía do Dereito debemos buscalo nos problemas que suscita, onde as preguntas son máis importantes que as respostas, e tamén no seu gran potencial educativo pois a análise e a reflexión crítica sobre o que acontece enriquece a aprendizaxe.




Escribe o teu comentario (25) - Categoría: Saúdos - Publicado o 13-09-2015 20:54
# Ligazón permanente a este artigo
Os administradores do blog . Curso 2014-15






Roberto Alonso Pereira
Juan Sebastián Gómez Reyes
Joaquín Pires Blas
Agustín Soage Baños
Saleta Vidal Araujo
Laura Barreiro Gorrita
Alba Covelo Costa
Rodrigo Ferraz Castiñeiras
Juan Pampillón Pedrosa
Javier Viñal Estévez

Marina Gómez Marchante
Mayca Ndiba Nzang
F. Javier Suárez Avión
Diana Restrepo Castrillón
Goran Alonso Abreu
Jorge Castiñeiras Martínez
Águeda Fernández Veiga
Xeila Iglesias Rodríguez
Uxía Soliño Alonso




Escribe o teu comentario (0) - Categoría: Saúdos - Publicado o 12-05-2015 22:10
# Ligazón permanente a este artigo
A lingua dos imperios
Todos sabemos que o idioma forma parte da cultura dun pobo. O coñecemento de máis dunha lingua é, no mundo actual, unha necesidade pola habilididade da que nos dota ao poder viaxar ao extranxeiro e ter a capacidade de defendernos grazas ó coñecemento do idioma. Porque coma todos sabemos, simplemente coñecendo a lingua dominante actualmente, a cal é o inglés, a lingua dos países mais fortes hoxe en día, podemos defendernos en calquera lugar do mundo prácticamente.

Ahora ben, ao longo da historia ésta importancia polo idioma estibo sempre latente dunha maneira ou doutra, xa que o idioma relacionanos coa xente da nosa terra, e define perfectamente noso lugar de procedencia.

Na antigüedade tiña gran importancia para os conquistadores impoñer o idioma propio do seu imperio como elemento conquistador e unificador. Xa que posuir unha lingua culta, imposta polos grandes emperadores fai mas fácil o sometemento dos pobos e a persuasuión da xente de a pé. Por exemplo, os romanos dabanlle ésta importancia ao latín, a súa lingua característica, e perfeccionaban con ela as técnicas do discurso, para asegurar o seu poder dominante sobre os pobos dominados, para manexar as masas de xente e levalas ata o éxtase.

Poderíamos engadir como dato importante que ainda que o obxectivo era que toda a poboación dentro do imperio utilizase a mesma lingua, a verdade e que diferenciabase bastante o que falaban os emperadores e a xente de altos cargos do que falaban os cidadáns de a pé. Isto, tamen axudaba a persuadir aos habitantes dos pobos xa que veian como unha lingua moito mais culta a utilizada polos seus dominadores. Ésta diferencia tamén poderiamos observala na actualidade, utilizamos distintos niveis da lingua segundo o contexto no que nos encontremos.

En definitiva, podemos considerar o idioma como un gran instrumento de dominación, coma unha verdadeira fonte de poder. Grandes exemplos ao longo da historia foron: na antiga Grecia impoñíase o grego, o idioma da polis ateniense.
No imperio romano seus distintos emperadores expandían seu idioma, o latín, por canto territorio que conquistaban.

No antigo Exipto isto ocurriu tamén co árabe; e finalmente, no imperio español, aquel onde nunca poñíase o sol, na conquista de gran parte de América impósose o castelán.

Volvendo aos nosos días, constatamos unha gran variedade de idiomas ao longo de toda a xeografía do planeta. Atopámonos cun número moito maior de idiomas que de estados actualmente, isto significa que en cada país fálase máis dunha lingua propia, cos seus rasgos e súas características, e por suposto, sigue sendo un forte instrumento de caracterización. Por exemplo, en España sen ir mais lonxe, encontrámonos con diversos territorios con idioma de seu como son Galicia co galego, Cataluña co catalán e o País vasco co euskera.


(Artigo de Roberto Alonso)


Escribe o teu comentario (4) - Categoría: Actualidade - Publicado o 11-05-2015 10:44
# Ligazón permanente a este artigo
A Revoluçao dos Cravos
Un día coma hoxe, no país veciño produciuse un levantamento militar denominado Revolución dos Caraveis (Revoluçao dos Cravos, en portugés)

O levantamento conducido por oficiais intermedios da xerarquía militar foi inmediatamente apoiado polo pobo, que saíu á rúa e repartiu caraveis ós soldados e estes puxéronos nos canóns das súas armas.

Ás 0.20 daquel 25 de abril, no programa Límite de Radio Renascença emitiuse a canción Grândola, Vila morena -que estaba prohibida polo réxime-, era a última sinal para dar comezo ao movemento revolucionario que derrotaría a ditadura.



De que ano estamos a falar?

Como se chamaba o dictador que foi derrocado?

Quen foi o compositor de Grândola, Vila morena?)

Que réxime político tíñamos daquela en España?

Coñeces outras revolucións que puxeran fin a rexímenes dictatoriais?

Que papel xogan as revolucións sociais na historia?



(Artigo de O clube das ideas)

Escribe o teu comentario (4) - Categoría: Actualidade - Publicado o 25-04-2015 22:01
# Ligazón permanente a este artigo
Selectividade 2015
Noso actual sistema educativo establece que poderán acceder ás ensinanzas universitarias oficiais de grao do sistema universitario de Galicia as persoas que reúnan calquera dos seguintes requisitos:

Ter superada a proba de acceso á universidade (PAU), para aqueles que se atopen en posesión do título de bacharelato ou equivalente; ou segundo normativas anteriores, os que estén en posesión de calquera dos títulos e certificados que se indican a continuación: título de bacharelato/ Certificado superado acreditativo de ter o curso de orientación universitaria / Certificado acreditativo de ter superado o curso preuniversitario/ Calquer outro título que o Ministerio de Educación declare equivalente ao título de bacharelato.

As notas de corte varían segundo o número de prazas e as solicitudes, sendo distintas dependendo do grao, a universidade e o ano. Por este motivo, é imposible saber cal serán as notas de corte para o curso 2015-16, aínda que é posible realizar unha estimación mirando as notas de corte de anos anteriores. Por iso, reunimos algúns datos que che poden interesar: para o presente curso, a nota de corte máis alta rexistrouse no dobre grao en Matemáticas-Física da Universidade Complutense de Madrid (UCM) con 13,04 puntos. A carreira máis solicitada en España en conxunto foi Medicina, que, que adoita rexistrar notas de cortes altas en todo o país. A nota de corte máis alta de Medicina rexistrouse na Universitat Autónoma de Barcelona (UAB) e a máis baixa na Universidade Lleida (UdL).

Na actualidade a Selectividade divídese en dúas fases:

.Fase Xeral: Obrigatoria para todos os alumnos. Componse de 4 exames.
.Fase Específica: Opcional. Componse dun máximo de 4 exames.

O primeiro exame consiste nun comentario dun texto, relacionado con contidos da materia de Lingua Castelá e Literatura. O exercicio presentará dúas opcións diferentes entre as que o estudante deberá elixir unha.

O segundo exame é Historia da Filosofía ou Historia de España, á elección do alumno, (nalgunhas comunidades autónomas existen outras alternativos como Ciencias para o Mundo Contemporáneo e Filosofía e Cidadanía ).

O terceiro exame é de Lingua Estranxeira, xeralmente Inglés, que ten como obxectivo avaliar a comprensión e expresión oral e escrita. Se o prefire, o alumno tamén ten a opción de escoller outros idiomas como francés, alemán, italiano, etc.

O cuarto exame corresponde a unha materia de modalidade de segundo de bacharelato elixida polo alumno.

Unha das decisións máis importantes que has de tomar cando se trata da Selectividade consiste en seleccionar as materias ás que te vas presentar durante as probas de acceso á universidade. Así mesmo, recomendámosche que empeces por formularche algunhas destas preguntas:


Interésame a materia?

Encaixa coas miñas ambicións futuras?

Teño posibilidades de obter unha nota alta na materia?



Se a túa resposta a estas 3 preguntas é positiva, saberás que estás a tomar a decisión axeitada.



Horarios das probas de acceso a universade

Así, o día 10 de xuño os alumnos examinaranse de 09.30 a 11.00 horas de Castelán e de 11.45 a 13.15 de Historia da Filosofía/Historia de España.
Pola tarde, terán lugar as probas de Lingua Galega e Literatura de 16:00 a 17:30. Finalmente, de 18:15 a 19:45 Lingua Estranxeira.

O 11 de xuño os alumnos examinaranse de 9:00 a 10:30 Matemáticas II/Grego II/Técnicas de Expresión Gráfico-Plástica. De 11:15 a 12:45 Ciencias da Terra e Ambientais/Literatura Universal/Deseño. De 13:30 a 15:00 Química/Latín/Debuxo Artístico. Pola tarde, 16:30 a 18:00 Bioloxía/Historia da Arte. De 18:45 a 20:15 Electrotécnia/Matemáticas Aplicadas as Ciencias Sociais/Artes Escénicas.

O día 12 de xuño os alumnos examinaranse de 9:00 a 10:30 Física/Xeografía/Análise Musical. De 11:15 a 12:45 Tecnoloxía Industrial/Economía da Empresa. De 13:30 a 15:00 Debuxo Técnico/Historia da Música e da Danza.

Para máis información: http://ciug.cesga.es/


(Artigo de Saleta Vidal)

Escribe o teu comentario (8) - Categoría: Actualidade - Publicado o 14-04-2015 21:29
# Ligazón permanente a este artigo
Paises y culturas
En este artículo el tema a tratar será las diferencias culturales entre dos países. En uno de ellos vemos reflejada la cultura africana, se trata de Guinea Ecuatorial; en el otro, España, vemos un modelo de cultura occidental.

Guinea Ecuatorial (Cultura Africana):

Ha sido una colonia española que logró su independencia en 1968, pero antes también colonizaron el país los portugueses. En la actualidad su capital es Malabo, anteriormente llamada Santa Isabel. Este país cuenta con islas en el océano Atlántico : Annobón , Bioko Norte , Bioko Sur y Corisco. Situado en ecuador y limita con Camerún ,Gabón.



Música y Danza. La música se caracteriza por las influencias nativo-africanas y española, al tener tantos grupos étnicos distintos dentro del país los estilos musicales son abundantes y diversos. En lo referido a la danza, cada grupo étnico tiene su propia danza (danza bubi, danza fang, danza combe, danza ndowe, danza annobones, danza corisqueña, danza bisio).

Idioma. La lengua oficial es el español, hablado en la mayor parte del territorio ,excepto en Bata que se habla francés y español, también está presente el portugués hablado en Annobón).

Religión. Debido a las influencias históricas de países católicos como, España o Portugal, la población es totalmente católica, son muy creyentes y practican los rituales religiosos.

Política. En 1968 se independizó de España y ahí toma el poder Macías Obiang con el partido único (PUNT) en 1970 y en 1972 se proclamó presidente vitalicio. Pero en 1982 Macías fue derrocado por su sobrino Teodoro Obiang quién no estaba contento con el gobierno de su tío. Teodoro protagonizó un golpe de estado en 1979 y se proclamó la República Democrática de Guinea Ecuatorial.


España (Cultura Occidental):


Hace aproximadamente 1.200.000 años invadieron el territorio actual español los iberos, celtas, cartagineses, griegos y fenicios. Más tarde los árabes invadieron el pais aunque siglos después se produjo la reconquista por parte de la población cristiana. En la actualidad su capital es Madrid, el país está constituido por 17 comunidades autónomas además de dos ciudades autónomas (Ceuta y Melilla.


Música y danza. En las diferentes comunidades existen diversos bailes tradicionales, en Aragón está la Jota, en Andalucía el Flamenco y en Galicia la Muñeira. Como instrumentos está la guitarra española, el triángulo o las castañuelas y la gaita.

Idioma. La lengua oficial del estado español es el Castellano, hablado en todo el país, pero hay tres comunidades con su propia lengua, son Galicia (Gallego), Pais Vasco (euskera) y Cataluña (catalán).

Religión. Una gran mayoría es católica, pero también están presentes otras religiones como el cristianismo ortodoxo, el islam o el protestantismo.

Política. A lo largo del siglo XX España sufrió dos dictaduras y una Guerra Civil tras la cual se instauró la dictadura del General Franco. Tras su muerte se instauró una monarquía parlamentaria en forma de ?democracia?.


Diferencias entre las culturas africanas y la cultura occidental:


En Guinea Ecuatorial el respeto es algo esencial, la manera de saludar, de hablar y de responder a los mayores. Algo que también es esencial es la tradición. Se siguen conservando tradiciones ancestrales directamente relacionadas con las lenguas del país. Estas dos cosas son grandes ventajas que tiene la cultura africana. Por contra, en política hay menos libertades, por lo que los ciudadanos no tienen derecho a hacer huelgas, por ejemplo. En España, aunque las mobilizaciones se hayan reprimido en estos últimos tiempos con cierta dureza, están permitidas; en G.E no se permiten manifestaciones o movimientos de protesta ciudadanos.

Conclusión: cada territorio tiene su manera de vivir, su/s lengua/s, un tipo de música/danza, normas y regímenes políticos diferentes. En base a eso las personas somos de un modo u otro, nos comportamos, vivimos y sentimos siguiendo los patrones culturales que hemos interiorizado a lo largo de nuestra vida.

(Artigo de Mayka Ndiba Zang y Joaquín Pires)

Escribe o teu comentario (20) - Categoría: Antropoloxía - Publicado o 12-03-2015 23:05
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Licencia Creative Commons


Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0