O clube das ideas  


Blog do DEPARTAMENTO de FILOSOFÍA do IES Álvaro Cunqueiro de Vigo. Administrado por estudantes de 1º e 2º de Bacharelato.

O noso perfil
lladipa@gmail.com
  CATEGORÍAS
  SAÍDAS. ACONTECEMENTOS
 RECOMENDADOS
 ATOPAR
  ARQUIVO
 ANTERIORES

Quen son eu?

Sabias que a palabra persoa provén do teatro?. O termo grego do que deriva significaba máscara. Trátase da carátula que lle cubría o rostro ó actor cando interpretaba o seu papel nunha obra de teatro. Persoa é o personaxe, o rol que caracteriza a cada un dos que interveñen nuha representación.

Cada un de nós, como persoas, temos as nosas características, esas que fan que eu sexa eu. Ser único e irrepetible é o que me fai ser unha persoa.


No tempo da Grecia clásica construíuse en Delfos un santuario dedicado ó deus Apolo, na parte dianteira figuraba unha inscrición que dicía: Coñécete a ti mesmo.
E coñecernos a nós é importante. Aínda así case nunca nos preguntamos como somos. E cando nolo preguntamos, sobre todo na adolescencia, o resultado é que non nos gustamos, como non nos gustamos non nos queremos nada nin nos valoramos.


A maneira de vestir, andar, falar, os nosos modais, etc. son aspectos que constituen a nosa tarxeta de presentación , a nosa personalidade. En boa medida está condicionada polos xenes, que nos proporcionan unha gran variedade de predisposicións. Pero o ambiente e as experiencias da vida ocúpanse de modelar todas esas posibilidades nunha dirección ou noutra.

Os rasgos da personalidade son os causantes de que pensemos, sintamos e actuemos dun xeito determinado. Velaquí algún deles: agresividade, timidez, entusiasmo, sociabilidade, impulsividade, sentimental, altruista, valente, cordial, intelectual, pacífico, reservado, falador, pesimista, romántico......




Fai unha pequena descrición de quen es,
dos teus rasgos de personalidade
e non esquezas, ao compoñer esa imaxe, indicar o que pensas do mundo,
a túa filosofía de vida


Escribe o teu comentario (35) - Categoría: Filosofía - Publicado o 22-04-2009 15:54
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
35 Comentario(s)
1 Soy una persona que intento concentrar las que, para mí, son las cuatro virtudes esenciales, aquellas que ya consideraron los romanos en su tiempo: Justicia, Valentía, Fortaleza y Templanza.
Una persona debe ser justa, para poder discernir entre el bien y el mal; debe ser valiente, para aplicar la justicia sin titubear; debe ser fuerte, para con valor desenvolverse en el duro cam#blgtk08#ino de la vida; y por último debe tener temple, para controlar la fuerza y el valor en aras de la justicia.
Esta es mi forma de pensar, y es la forma en que intento actuar en mi día a día.
Tengo también grandísimos defectos, los cuales trato de corregir.
Nunca olvides quien eres, y se tu mismo, es la receta del éxito en nuestra aventura por los senderos de la vida.
Comentario de Alfonso (23-04-2009 09:40)
2 Eu son quen son e sou como son, diferente a todos, polo tanto, igual ca todos os demais.
Coñecerse a un mesmo eu creo que é moi difícil, un coñécese nunha rutina e nunhas circunstancias normais da súa vida, a túa forma de actuar cada mañá o erguerte, e a túa forma de actuar cada noite o acostarte, pero non sei, as veces un levántase con ganas de chorar e outras un levántase con ganas de rir, por iso, quen son eu? que me caracteriza a min se normalmente o día día modifica os nosos sentimentos e con isto a nosa #blgtk08#maneira de ver as cousas, polo tanto, a nosa maneira de ser e de enfrontarnos a vida.
Eu penso que a vida precisamente consiste niso, en coñecerse a un mesmo, as veces, incluso, existen persoas que chegan a coñecerte mais ca ti mesmo, asi que esta é a miña filosofía da vida, a tarefa é simple, aínda que complicada, porque moito heimos de cambiar co paso do tempo.
O que eu son hoxe, mañá pode que non o sexa. Por iso, eu son quen son, e son como son, diferente a todos, igual ca todos os demais.
Comentario de Barreiro (23-04-2009 09:51)
3 Ainda que unha das maiores preocupacións do ser humano é o de coñecerse a si meso, é moi complicado o seu logro.Explícome. O coñecemento de un mesmo pode lograrse a base dun duro esforzo por permanecer en obxetividade pura cousa que non resulta posible o tratarse d un mesmo, xa que se misturan emocions e cantas máis cous#blgtk08#as. Por iso é curioso que nalgúns casos nos coñeza mellor unha terceira persoa que nos. Debemos polo tanto, para correxir esta anomalia, realizarnos autocríticas que nos poidan axudar a coñecernos mellor...

Un saudo a todos os meus compañeiros traballade moito, eu voume pa cama que ando enfermo...
Comentario de Manuel (23-04-2009 10:53)
4 Eu son dos que pensan que cada un é como é, e so el pode cambialo ,cada un pensa como quere e o que quere, ten as suas propias concepcións do que está ben e o que está mal, cada un debe ter as súas propias decisións, escoitando os consellos dos demais pero sen deixarse levar por eles. C#blgtk08#ada un debe ser un mesmo, sen interferencias, sen pensar no que pensan os demais. Isto non quere dicir que non se trate ben á xente aínda que sexa máis fácil face-lo contrario. Debemos tratar de ser nós mesmos sen importar o que digan os demais, pero sempre respectando as súas opinións.
Comentario de Pequeno saltamontes - 1º Bach B (24-04-2009 09:48)
5 Para mi que teño unha serie de rasgos ou factores como a serenidade, sedentario, reservado, ocurrente y/o sociable. Con esta serie de rasgos aspiro a miña máxima meta na vida: poder ser recordado, como un home de xustiza, honorable e digno de respeto, durante a vida e na morte.
Esta aspiración propia non e máis, o meu parecer, que ríos que van a dar na mar, por iso que sabendo os teus rasgos, poderiase chegar a saber as túas aspiración#blgtk08#s na vida, ou o camino que vas a tomar nesta.
Aínda que estos ríos cambian fácilmente xa que se poden secar ou desbordar e aparecer dese modo máis, pero a meta última non soe variar demasiado.

O meu máximo desexo e que todos me recorden co epitafio esculpido na tumba de Manfred Von Richotfen.
"Aquí yace un valiente, un noble adversario y un verdadero hombre de honor. Que descanse en paz."

Saúdos.
Comentario de Manfred von Richthofen (1º Bach B) (24-04-2009 09:52)
6 A verdade, creo que poucas veces un se pregunta a sí mesmo como é e quen é, eu polo menos non o fago moitas veces, simplemente intento ser eu mesma, non deixarme influenciar pola xente que me rodea, ter personalidade, porque hai moitas persoas que non a teñen e o único que fan é imitar a alguén que lle parece para el ou ela un modelo a seguir. No día a día, é intento vivir o momento, porque sabes que ese momento, será único, que os anos pasan moi rápido, e que así cando sexas maior recordarás a túa adolescencia, como "unha gran etapa da túa vida" e así todo o#blgtk08# resto da vida... penso que é o mellor, disfrutar de todo o que cheguemos a ter.Tamén ser amable con toda a xente que me rodea, intentar axudar aos máis próximos sempre que se pode, dar os consellos adecuados aos problemas que alguén axeno ten, e intentar ser feliz diariamente aínda que moitas veces haxa cousas que o impidan. Síntome unha persoa extrovertida, sociable, faladora, segura de sí aínda que moitas veces iso se perde, activa e optimista. O importante é sempre un mesmo, e intentar mellorar os defectos que a todos nos rodean, porque ninguén, é perfecto.
Comentario de Naomi Campbell - 1º bach (24-04-2009 10:01)
7 Eu son como a miña familia quixo que fora. Penso que a personalidade que un ten é a forma de expresarse e comprender o mundo, a diferencia das demais persoas eu penso que é moi facil saber como eres en realidade porque ti eres o que te coñeces realmente e nadie mais te coñece co#blgtk08#ma ti. Considérome unha persoa espontánea, onde vivo o dia a dia sin importarme o que pensen os demais, intento deixar os problemas a un lado.
Penso que a personalidade podese cambiar segun os problemas que teñas o longo da tua vida.
La Vie est Belle !. Un saúdo
Comentario de Zdne, Zdne (1º Bach B) (24-04-2009 10:05)
8 Verse a un mesmo tal e como é, é un traballo moi difícil, xa que moitas persoas non son si mesmas, e pretenden ser unha idealización de si mesmos froito da creación dunhas características exemplares para os ideais de esas persoas.

Na vida o mellor xeito de ser un mesmo sen influenciarse polos demais é apreciarse a si mismo, e non renunciar os teus ideais e a túa forma de vida, incluindo a túa forma de actuar, de pensar, de apreciar as cousas etc.
Non hai que desear unha vida nova, senon desear a vida tal é como é, xa que moita xente sufre desexando unha vida nova que non ten, e nunca terá.
Unha característica moi importante da tua vida é que é única e inimitable.
Eu tento disfrutar da vida, a cada minuto e tentar qu#blgtk08#e a xente que me rodea e a cal aprezo poida aprezar a vida como eu. Moita xente pensa que o disfrutar a vida é algo imposible pero iso depende de cada un, e non do que o rodea , xa que cada un ve a vida e toma as suas propias decisions actuando según o seu criterio de personalidade.
Hai moitas penas na vida, a felicidade pode ser moi escasa , pero como dixen antes iso é decision dun mesmo.
A relacion coas outras persoas pode aportarte unha vision mais ampla da vida.

Eu vexome pesimista, pero non é algo negativo a miña forma de ver, xa que faime chegar a superarme en moitas situacións da miña vida. E pretendo achegar ese criterio de vida os demais.
Debemonos sentir libres, é iso e o mais importantes para ser un mesmo.
Comentario de Libre como el sol cuando amanece - 1º Bach B (24-04-2009 10:07)
9 Durante toda a vida, os seres humanos preguntámonos quen somos, sen obter unha resposta concreta. O longo da túa vida esa resposta vai cambiando. A adolescencia e a primeira etapa na que surxe esta cuestión. Nese momento da vida e cando a personalidade establecese e consegue a súa forma. A partir de ahí a personalidade pode cambiar,#blgtk08# pero só nun pequeno espazo.
A túa personalidade fórmanse a partir da túa educación, das túas amizades e da sociedade na que vives nese intre.
Na adolescencia cambian moitos aspectos de tu vida moitas veces cambias a maneira de vestir, falar?e incluso chegas a cambiar a túa maneira de pensar e de ver o mundo.
Comentario de Anónimo -- 1º Bach B (24-04-2009 10:08)
10 Coñecernos a nos mesmos é moi difícil, pero podemos coñecer certas características da nosa personalidade que máis se reflicten na nosa forma de actuar.
Eu por exemplo son unha persoa moi impulsiva, o que, moitas veces me leva a actuar sen pararme a pensar as consecuencias dos meus actos. Moita xente pensa que este é un dos meus maiores defectos, pero eu creo que,#blgtk08# a pesar de ser un defecto en algunhas situacións, en outras fixome aprender cousas que , no caso de non deixarme levar pola situación nunca habería aprendido. Son optimista, sempre procuro ver o lado positivo das cousas, aínda que as veces pense que todo vai mal sempre consigo ver o positivo da situación. Tamén son moi tranquila, pero sen chegar a pasividade.
Comentario de Be water my friend - 1º Bach B (24-04-2009 10:08)
11 A obxectividade é o que precisamente nos falta para facer unha descrición de un mesmo, polo tanto todo o que poña neste comentario é só unha de tódalas visións que se poden ter de min e que variará dende o punto de vista da xente que me coñece.

Sempre que penso en como son, teño dúbidas para clasificarme porque ó igual que no mundo non todo é ou branco ou negro tampouco considero que podo ter só unha característica. Eu non me considero unha persoa introvertida, pero ó mesmo tempo tamén unha parte de min é reservada.
Creo que son unha persoa faladora e bastante enérxica, que lle gusta pasar tempo cos seus achegados; pero tamén me gusta a intimidade e ter un espazo para estar #blgtk08#comigo mesma. A parte máis reservada de min deléitase pensando e facendo calquera cousa que poida deixar que me exprese. Unha das miñas características é que son unha persoa moi reflexiva e que sempre intenta buscar as solucións máis lóxicas de calquera problema. Teño un carácter bastante forte e tamén ó igual que podo ser unha persoa pacífica, pero tamén podo enfadarme. Unha cousa que me define é que teño claro o que creo e o que penso a cerca das cousas.
Sei perfectamente que teño unha morea de defectos e intento diminuílos para, sobre todo, que non lles molesten ós meus familiares e amigos; pero tamén hai que darse conta de que os defectos son tanto nós mesmos como o son as nosas virtudes.
Comentario de Eu - 1ºBach B (24-04-2009 10:08)
12 Eu son unha admirado#blgtk08#ra do voso traballo
Comentario de María (26-04-2009 21:17)
13 Eu penso que coñecerse a un mesmo non é doado, porque ás veces non che comportas como pensas que és ti.
Considérome unha persoa responsable, sempre fago o que#blgtk08# teño que facer aínda que non me guste ou non teña ganas. Considérome tamén unha persoa simpática e que non ten moita paciencia, enfádome fácilmente.

Comentario de Anónimo - 2ª Eso C (27-04-2009 12:10)
14 Pois a personalidade de cada un é distinta debido a milleiros de fatores. No meu caso, fai dous anos era unha persoa completamente distinta a como son agora. Pero iso se debe a varias cousas: Comezaron problemas na casa e no colexio.

Así que non podo facer unha descrición de min mesma porque nin sei quen sou. A miña atitude cambiou para agradar ós demais, o que deu como resultado que me crese que eu era así en realidade.

Agora decátome de que eu non era así, pero xa non sei cómo era antes. Conclusión: ando perdida na procura de miña verdadeira personalidade.Supoño que coa idade irei atopando o meu verdadeiro eu.

En canto o demais, penso que a socieda#blgtk08#de de hoxe en dia básase na falsedade e o egocentrismo. Non falo de todos, pero si teño visto moitas veces grupos de "amigos" que son só por comeniencia e danse "puñaladas" entre eles.

Se o que se me pide é unha pequena descrición, creo que só poderei describir como sou despois dun cambio drástico.

Sou moi insegura, ás veces, acostumo a sentirme excluida, teño un pánico tremendo a quedarme soa (sen ningún amigo)e a caer mal. Cando estou cos amigos estou moi leda, pero non acostumo a falar moito. Só quero encaixar coa xente, pero tampouco quero ter amigos que me queran por algo que non sou.

Na miña opinión, só sou unha simple adolescente mais. Só iso.
Comentario de Adolescente común -2º ESO C (27-04-2009 12:10)
15 Son unha rapaza con un humor variable todo depende de como durma. Son sociable e extrovertida coas persoas que consideiro boas. Son moi faladora, as veces demasiado. Normalmente son optimista coas cousas e moi impulsiva xa que as veces non penso moito o que fago. Son activa xa que son incapaz de estar parada nin un segundo. Estou moi segura de mi misma e o mesmo tempo son moi cuidadosa coas persoas que entran na miña vida porque non me gusta que m#blgtk08#e fagan dano.

A miña filosofía de vida basease fundamentalmente en duas cousas:
- Vivir e deixar vivir.
- Ser sinceira coas persoas que quero porque se non podería perdelas.
A miña opinión sobre o mundo e que é unha bola que xira o redor dun eixe no que hay persoas totalmente diferentes unhas das outras. Si todas estas persoas non intentasen diferenciarse por niveles económicos ou políticos todo sería moito mellor
Comentario de Asun (28-04-2009 10:23)
16 Escribo esto porque lo necesito, pero no lo escribo para mi, lo escribo para las personas que sé que están solas, esas personas que necesitan hoy más que nunca un abrazo y un consuelo, especialmente a una.
Esto es para reafirmar lo que ya te dije, estoy a tu lado, contigo.
Simplemente recordarte que cuando haya una lágrima que se deslize por tu mejilla, cuando hayas caído, mira al lado, donde estara mi mano #blgtk08#abierta para ayudarte a levantarte.
La vida es el mayor regalo que nos pueden otorgar, y con dieciocho años más, no permitas que se consuma ni un solo instante mirando aquello que se fue, y emplea el resto de tus días en mirar hacia lo que podría ser para conseguir que se convierta en hoy.
Se que esto no tiene nada que ver con el tema de la entrada, pero sentí la necesidad de escribirlo y de hacerlo público.
Comentario de El entrometido curioso (28-04-2009 22:47)
17 Considérome unha persoa alegre e fiable. tamén son moi inestable nos meus estados de ánimo e sociable. Xeralmente son moi reservada e tímida coas persoas ás que non coñezo, ademais, son optimistas e, de cando en vez, un pouco agresiva, penso que tamén son sensible, e bastante activa.

Normalmente esto#blgtk08#u calmada e pensativa a maior parte do tempo, aínda que coas boas ou malas novas póñome hiperactiva e ansiosa.

A miña filosofía vital é: 'Non lles fagas ós demais o que no queiras que che fagan a ti mesmo', e procuro aplicala rigorosamente, porque considero que é a mellor forma de vivir a miña vida.
Comentario de Selene (29-04-2009 11:45)
18 Hai quen di que son áspera e irritante... non se equivocan. Gústame xogar coa ironía e podo chegar a ser burlona.
Considérome unha persoa inquieta, nerviosa e que non pensa antes de falar, polo que sei podese esperar calquera resposta miña.
Non me gustan as responsabilidades e normalmente voy a contracorrente do que os demais din.
Son unha chica extrovertida #blgtk08#e impulsiva cun carácter forte, incluso, agrio. Considéranme alegre e sincera.
A miña visión do mundo é pesimista, hai demasiadas cousas coas que non estou de acordordo.
Aínda que son unha rapaza que rápidamente colle confianza e que cree que non existen as escalas sociais, non existe á autoridade. Non hay persoas superiores a outras e todos estamos ao mesmo nivel.
Comentario de A escuridade que calmou o silencio 4º E.S.O (29-04-2009 11:50)
19 Esta paxina encantame pouc#blgtk08#o a pouco. Deixovos, adeus
Comentario de Anonimo (30-04-2009 12:14)
20 ?Así soy (pienso,actúo) yo?

Todas las mañanas me levanto y veo ante el espejo que tengo sobre mi escritorio un cuerpo reflejado que he aprendido a aceptar. Él no es más que una pequeña parte de mí y nadie podría saber cómo soy solo verme pues ni yo misma sería capaz de dar una definición apropiada de lo que soy, de cómo soy. Si en mi rostro se dibuja una sonrisa en todo momento, dirían que soy una persona risueña, pero si por el contrario brotan de mis ojos lágrimas continuas sería una alguien marcada por la tristeza. Yo río casi tanto como lloro pero todos dicen que soy muy alegre y yo me lo creo. Tengo un concepto de cómo soy (amiga de mis amigos, simpática, impulsiva...) pero esto es así por la manera en que he actuado durante mi vida y sin embargo es un concepto vacío, con que facilidad se va todo, una decisión desafortunada y pasas de ser sociable a tímido, alegre a triste, valiente a cobarde ... Yo soy la soledad de ese concepto vacío que intenta darle sentido con sus actos a la vida. Pero como ya decía nuestro filósofo Ortega y Gasset con su célebre frase ? yo soy yo y mi circunstancia y si no la salvo a ella no me salvo yo?.

La (mi) circunstancia es todo aquello que rodea al hombre, parece fácil entenderlo, pero transciende a lo inmediato, a lo físico, a lo histórico; va más allá (remoto, psicológico, espiritual). El ser humano se sitúa en el mundo con sus características individuales, pero su otra mitad la conforman las circunstancias y actos ajenos de otros individuos insertados en el mismo escenario.

Esta circunstancia presenta distintas concepciones físicas y mentales lo que permite al hombre la tarea de satisfacerlas. En esa labor se intenta dar sentido a lo que es la vida. Para ello tenemos que tener en cuenta que queremos decir con esa frase, preguntarse por el sentido es lo mismo que interrogarse por el valor, significación, orientación y finalidad de la vida. La cual esta formada de actos aparentemente aislados, pero que en su totalidad constituyen el verdadero sentido. Así pues, nuestra #blgtk08#felicidad, lo que somos, depende de nuestras elecciones y opciones y de todo aquello que influye para tomarlas( circunstancia). A través de ellas construimos día a día el sentido de nuestra vida y lo que somos.

Un factor decisivo para establecer la configuración de lo que para mí es el mundo es la influencia del existencialismo sobre mi persona. Esta corriente de pensamiento que se desarrolló en Europa entre las dos guerras mundiales intenta dar un nuevo sentido a la existencia humana capaz de producir tanto sufrimiento. El existencialismo resalta la irreductibilidad del individuo, la capacidad del ?yo? de hacerse a sí mismo, como decía J. P. Sartre ? el hombre está condenado a ser libre?. El
hombre siguiendo la máxima de la ?existencia precede a la esencia? no tiene una naturaleza o esencia que oriente su libertad sino que es esa libertad la que le hace ser. Sin embargo, el hombre ?está condenado?, pues no ha elegido estar en este mundo, se nos ha soltado a la deriva ( y para mí, sin habernos dado unas instrucciones) y debemos orientarnos en un mar turbulento y navegar hacia un horizonte inalcanzable para intentar dar sentido al mundo, a nuestra vida.

Mi filosofía del mundo esta condicionada por mi profundo sentimiento religioso y mi educación cristiana. Intento seguir el modelo de vida de Jesús para que al mismo tiempo que intento contribuir a la formación de un mundo mejor, me redima de todo aquello que he hecho mal. Y no creo que sea un mero ideal de vida contemplativa como decía Marx, pues si que intento transformar la sociedad, con mi diminuto granito de arena pretendo un mundo mejor. Es cierto que desde esta perspectiva quedan muchos interrogantes por responder (pero también desde otras) aunque también es verdad que cubre otros tantos, no es más que una manera de dar sentido a mi vida; pero soy consciente de que hay otras alternativas igual de respetables como los humanismos, de ahí que pueda decir de mí que ante todo, a pesar de mis ideas más bien conservadoras soy una persona tolerante.

Comentario de danna (01-05-2009 15:21)
21 Grazas Danna pola túa sinceridade. comprácenos comprobar#blgtk08# que eres unha visitante asidua da nosa páxina. Un bico.
Comentario de Carmen (02-05-2009 23:47)
22 Véxome como unha persoa bastante tímida e vergonñosa, son moi alegre e desenvolta en todo o meu entorno. Sóleme costar moito confiar plenamente nos demáis. Son unha persoa bastante activa xa que nunca estou quieta. Creo que son unha rapaza moi sociable, habladora, e moi segura de sí mesma.Suelo ser moi coidadosa con todo aquelo que fago, e bastante reservada coa xente que apenas conozo. Non#blgtk08# son nada seria, o contrario, sempre estou alegre e sorrindo. Moitas veces son moito máis pesimista que optimista.Os pensamentos que teño sobre o mundo as veces poden variar según as circunstancias nas que me atope, o mellor hoxe pásame algo incrible e me sinto en deuda coa vida e co mundo pero tamén , o día seguinte, pódeme pasar algo malo, unha desgraza e xa aborrezo todo o que me rodea.
Comentario de Sara (05-05-2009 09:37)
23 Me considero una persona bastante extrovertida y sociable. Me gusta estar con las personas y relacionarme con ellas.
En un plano mas personal trato de manifestarme de manera que las otra#blgtk08#s personas destaquen mis buenas características.
Soy optimista en el momento en el que tengo que hacer algo pero en ocasiones mi impulsividad me lleva a no poder alcanzar mis objetivos.
Comentario de Anastasio (05-05-2009 09:38)
24 Considerome unha persona boa,non me gusta ver sufrir a xente,son basttante inquieta,costame estar tranquila,son sensible.
A maioría das vecesactúo antes de pensar as cousas,son moi impulsiva e iso ás veces lévame por mal camiño,porque digo ou fago cousas que pensándoas non as diría.
Dependendo do día son unha persoa optimista.
#blgtk08#/> Gústame relacionarme coa xente,e coñecer xente nova,gústame moito falar.
Considerome insegura antes as situacións e en mi mesma.
Gústame coidar das miñas cousas,
Ás veces teño un humor bastante variable,e teño moito carácter.
Penso que a sociedade podería ir un pouco mellor,se cada unpusera un pouco da súa parte.
Comentario de rogelia (05-05-2009 09:39)
25 Casualmente, dúas compañeiras que levan dende os tres anos xuntas,leendo as redaccións mandadas no instituto, coincidimos en varios aspectos, polo que decidimos xuntalas.

Nos considerámonos persoas que, por decilo dalgunha maneira,levamos dúas vidas completamente distintas. No instituto, como a maioria das persoas, somos máis serias e menos sociables, pola contra, cando estamos na nosa casa o cos nosos amigos, somos máis extrovertidas e alegres.
Pensamos tamén que isto non é só problema noso, xa que si fixeramos un cuestionario, moitísimos rapaces e rapazas cooincidirían con nós.Considerámolo un problema, xa que isto pode decirse que é reprimir os sentimentos e que#blgtk08# na maioría dos casos, podería afectar nas relacións futuras do adolescente.

A nosa opinión sobre o mundo é que está moi desequilibrado, posto que ninguén fai nada por cambialo.
Aún así, hai moitas persoas que prometen arranxalo,como os políticos, pero nos poucos anos que temos dámonos conta de que isto é simple publicidade. Unha vergoña, sencillamente.
Ademáis,a xente, parece que só ten ollos para dous partidos políticos,o Socialista e o Popular, mentres que hai outros moitos, pero como non son "famosos" non os votan, non prestan interés en eles.Isto é un erro,hai que atender a todas as propostas para poder elexir a mellor para un mesmo.

FIN.
Comentario de Dúas Morenas. (05-05-2009 09:56)
26 Eu creo que son algo inqueda, no sentido de que lles dou moitas voltas a algunhas cousas. Ás veces teño cambios de humor bruscos. Son sociable, ás veces tímida e outras faladora. Son ocurrente e máis serea. Son, á súa vez, unha persoa fiable e pensativa; e, cando me interesa, coidadosa. Gústame pensar que son unha persoa intelixente
A miña opinión do mundo é que o diñeiro o envolve todo e non deixa pensar con claridade á xente. As nosas ideas están confundidas e os nosos valores, cambiados. Por exempl#blgtk08#o, nestes momentos de crise, o primeiro que se recortou foi o presuposto de axuda humanitaria. Nembargantes, o diñeiro que se emprega para manter o exército segue a ser o mesmo. As nosas prioridades están un pouco cambiadas, non si? Posto que nós arruinamos países enteiros, non deberíamos preocuparnos por recuperar a súa riqueza?
A miña filosofía de vida: carpe diem. Aproveita o momento. As oportunidades só ocurren unha vez na vida, e se ti as desaproveitas alguén as aproveitará. Nunca caen no vacío.
Comentario de Magugabi de Carmenlandia (05-05-2009 21:44)
27 Pois eu son unha persoa que as veces e diferente a hora de pensar.Os meus pensamentos sobre a vida non son iguais a os da xente da miña idade,senon que son máis adultos,segun considera todo o que me coñece.
Son unha chica sensible,algo inqueda, as veces optimista, sociable, enerxica, estable, fiable, reservada, coidadosa, pacífica, divertida, cariñosa,amigable, alegre, ecuánime...#blgtk08#e as veces bastante cabezota.
En canto o mundo, opino que a verdade e moi inxusto,e para alguns moi duro.Algúns como digo eu,nacen cunha estrela na fronte,pero outros non nacen asi,e o dia a dia e unha loita por sobreviviren.
Opino que a vida só se vive unha vez,e nela hai que tratala coma un agasallo,e non coma un castigo,e disfrutar dela dia a dia de maneira sana.
Comentario de Cando o sol decida sair (05-05-2009 22:09)
28 Considero que son un rapaz extrovertido que relacionase cos demais. En clase teño problemas porque tamén son excitable e falador. Ainda que ás veces a miña impulsividade levame a meterme en serios problemas. Ainda que me fio dos meus impulsos porque estou #blgtk08#moi seguro de mi mesmo. Meu optimismo e actividade levoume en ocasións a conseguir grandes éxitos a nivel personal.
Miña estabilidade e serenidade convirtenme nunha persoa fiable e bondadosa. Ainda que ó ser serio provoco certa desconfianza
Comentario de Piaget (05-05-2009 22:14)
29 Eu son unha persoa a cal considerase moi segura de si mesma e que se aprecia moito a si mesma , dun temperamento tranquilo pero bastante variable e inestable , serio fronte a extraños bastante falador cos que #blgtk08#xa teño confianza , pouco enérxico e a maioría das veces indiferente e apático , impulsivo para as cousas do dia a dia carentes de importancia pero reflexivo en canto o importante, tamen bastante desconfiado.
Comentario de Anonimo 4º eso (05-05-2009 22:21)
30 Eu creo que a personalidade dunha persoa non se pode describir así como así. Opino que o carácter (así como o humor) cambia. Todo depende do día que viva esa persoa. Se teño un bo día, creo que son unha persoa amable, alegre, optimista,con ambicións na vida, pacífica(detesto as pelexas)e xenerosa cos demais e conmigo mesmo. Ao contrario, se érgome co pé esquerdo, penso que son unha persoa antipática, pesimista,tacaña e provocadora#blgtk08#. Polo tanto,considero que a personalidade é variable. Que todo dependa do color do cristal co que se mire.

A miña opinión do mundo é que (ao contrario do pensamento doutras persoas)as persoas podemos cambiar moitas cousas.Por exemplo, Ghandi modificou a condición da India.
Creo que se tiveramos o convencemento de que unha persoa sí pode darlle unha a volta ao mundo poderiamos vivir nun mundo mellor.
Comentario de Humor cambiante (05-05-2009 22:51)
31 Parece que este exercicio de AUTOCOÑECEMENTO ten unha boa aceptación. De cando en vez é convinte facer unha autobservación, e autoaceptación de #blgtk08#nós mesmos, pois coñecendo nosas cualidades e nosos defectos podremos apoiarnos nos primeiros e loitar contra os segundos.

Comentario de Carmen (05-05-2009 23:36)
32 Eu, creo que son moi impolsivo pero, a vez, seguro do que fago. Son, en clase, pacífico ainda que pareza ansioso.Cos meus amigos trato de ser sensible ainda que algunha xente din que son pouco fiable e non sei porque será.Trato de axudar no que podo por iso considerome falador. Miña nai di que son moi excitable porque s#blgtk08#e me provocan son incontrolable,por iso, din que non penso. Meu pai,o contrario, di que son agresivo pero eu creo que non,que son moi pasivo.
Para convivir nunha sociedade hai que ter un caracter pacífico,sociable e controlable. Si non é así,é imposible convivir nunha sociedade,polo tanto, estaremos sós.
Comentario de Anónimo 4º Eso (06-05-2009 15:35)
33 Son unha persoa alegre, normalmente con moi bo humor aínda que se me enfado meu carácter cambia e vólvome agresiva e chillona.
Son moi sociable e extrovertida. Son enérxica e activa menos as fins de semana e os luns que ao estar c#blgtk08#ansada vólvome sedentaria.
Considérome optimisma e segura de mi mesma. Sobre o mundo cada día penso unaha cousa diferente. E sobre a miña forma de ver a vida tamén, xa que non estou segura do que quero facer da miña vida.
Comentario de Laura (06-05-2009 15:40)
34 A verdade é que non é sinxelo describirme o polo menos para min mesma. Eu penso que son unha persoa simpática cos meus amigos e divertida, xa que me gusta facer reír os demais. Son bastante sinceira e creo, por sorte, única.
Para a xente que non me coñece, a primeira vista son unha chula, certo, creída, certo, e bastante borde cando quero. Teño moito orgullo o que as veces impídeme pedir disculpas cando debo, ou simplemente dar a razón os demais. Teño un c#blgtk08#arácter un pouco complicado de levar sobre todo polos meus cambios de humor aínda que penso que as persoas que me coñecen saben ben como son e saben cando tomarse enserio o que digo e cando non. Sobre a vida penso que cada persoa debe decidir a súa vida, é bo dar consellos sobre todo se son coñecidos, pero o mesmo tempo deixar que cada un cometa os seur erros para así poder aprender. Así que a miña filosofía é vivir e deixar vivir tranquilamente os demais.
Comentario de Fairy 4º Eso B (06-05-2009 16:23)
35 Eu son unha persoa un pouco tímida, con carácter non moi forte.Considérome o suficientemente ambiciosa como para poder conseguir o que me propoño. Creo que na vida o importante ser feliz e facer feliz as persoas que nos rodean. Non considero que o diñeiro sexa tan importante como para, para por si só, facer feliz a unha persoa.

Tamén#blgtk08# penso que a felicidade básase en ter algún motivo para avanzar día a día e tamén na aceptación no noso entorno. Creo que non é necesario ter moitos bens materiais para poder ter unha boa vida , senón todo o contrario, xa que canto máis tes máis queres. E unha persoa que ten moito diñeiro e pouco cariño por parte dos demais non creo que sexa feliz.
Comentario de Paca (06-05-2009 18:29)
Deixa o teu comentario
Nome:
E-mail: (Non aparecerá publicado)
URL:: Debe comezar por http://
Comentario:
© by Abertal
Licencia Creative Commons


Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0