O clube das ideas  


Blog do DEPARTAMENTO de FILOSOFÍA do IES Álvaro Cunqueiro de Vigo. Administrado por estudantes de 1º e 2º de Bacharelato.

O noso perfil
lladipa@gmail.com
  CATEGORÍAS
  SAÍDAS. ACONTECEMENTOS
 RECOMENDADOS
 ATOPAR
  ARQUIVO
 ANTERIORES

A sociedade actual. Reflexións


Sinto a necesidade de transmitirvos estas reflexións que vou facer, pois non poden quedar só na miña conciencia, ten que ser compartidas coa intención de facer entre todos unha reflexión mais amplia.

As sociedades actuais ao meu parecer están moi mal estructuradas, os intereses persoais e o diñeiro xogan un protagonismo esaxerado, e os valores èticos e filosóficos quedan esquecidos. Estou seguro que moita xente sería capaz de cometer atrocidades por unha recompensa económica sen palpebrar. A necesidade é algo malo, pero é peor o exceso de ambición e a avaricia.
Estamos nuns anos de crise, pero lonxe de preocuparnos pola economía, por que non nos preocupamos polo noso futuro? Por que non nos preocupamos das novas xeracións?.

Ultimamente, estou a ver, que moitos mozos xa nacen sen valores,e, se nacen con eles, os deixan a un lado enseguida, pois asumiron que os cartos é o mais importante, o que implica que o diñeiro convértese nunha especie de medidor social. A min paréceme moi triste que nos estemos a preocupar da cor dos partidos que nos vaian gobernar e non dos valores que defenden. Pois as novas xeracións poden ser educadas tanto se gobernan os azuis,os laranxas, os verdes ou os amarelos.

Tamen hai que falar que na miña vida vin que a hipocresía e a falsedade chegara a un punto no que todo o que vemos ou deixamos de ver na política ou noutros ámbitos do mundo, é hipocresía pura, tanto no ámbito local, coma no autonómico, o estatal e hasta o mundial. Persoalmente, teño medo dos mandatarios que están a gobernar no mundo, pois, desgraciadamente, nesta sociedade somos uns monicreques que bailan ao seu son.

A modo de reflexión persoal, cheguei á conclusión de que vivimos nun mundo de apariencias, non buscamos ensinar a nosa realidade, seno ensinar o que temos, as nosas posesións, a nosa felicidade, creando unha irrealidade na que, se non andamos con ollo podemos quedar afundidos nela.
Non quero dicir que os cartos non sexan importantes, tampouco quero dicir que nunca houbese hipocresía, pero ultimamente está chegando a un nivel no que a bondade e a boa vontade vese mermada polos contravalores que nos fan comportarnos coma aves carroñeiras.
Esta visión da sociedade pode parecer moi pesimista, pero, lonxe de ser só una das miñas visions negativistas do mundo, é a realidade, e, sinceramente, espero que algún día esta situación poida revertirse e a sociedade poda mellorar.



(Artigo de Roberto Pereiras)



Escribe o teu comentario (26) - Categoría: Opinión - Publicado o 23-05-2017 22:57
# Ligazón permanente a este artigo
As iniciais LGBT
Nos últimos anos normalizouse o uso das iniciais “LGBT” para denominar de forma igual a todas as persoas e comunidades que se identifican como lesbianas, gays, bisexuais ou transexuais, ou aqueles que teñen dúbidas sobre a súa orientación sexual e/ou identidade de xénero. bandera-LGBT.jpgAlgunhas persoas agregan letras adicionais, incluíndo, por exemplo, “I” de intersexo. A “Q” de queer fai referencia ás persoas cunha identidade de xénero que non está incluída ou trascende o binario home e muller.
Non se debe confundir a orientación sexual coa identidade de xénero (vivencia interna e individual do xénero tal e como cada persona a sinte profundamente, a cal podería corresponder ou non co sexo asignado no momento do nacemento)

¿Que significa cada inicial?.

Gay_flag.pngLESBIANA. Una muller que ten unha atracción emocional, romántica e sexual hacia outras mulleres.

GAY. Un home ou unha muller que ten unha atracción emocional, romántica e sexual hacia outra persoa do mesmo xénero; algunhas persoas só utilizan o término en referencia ós homes.

BISEXUAL. Un home ou unha muller que ten unha atracción emocional, romántica e sexual hacia persoas de ambos xéneros. Para algúns/as, a atracción hacia cada xénero é equitativa, mentras que para outros/as pode existir unha preferencia dun xénero sobre outro. Poden gustarnos un 90% as mulleres e un 10% os homes ou viceversa e ser bisexual.

TRANSXÉNERO. É un térmo xeral que describe ás persoas cunha identidade de xénero diferente do sexo asignado polo médico ao nacer. Todos temos unha orientación sexual e unha identidade de xénero, son dúas cousas diferentes. As persoas transxénero pódense identificar como heterosexuais, homosexuais, bisexuais ou en duda.

A "Q" inclúe outras orientacións sexuais como poden ser a pansexualidade, asexualidade, etc ou identidades de xénero como interxénero, demisexualidade, etc.

PANSEXUALIDADE. É unha orientación sexual caracterizada pola atracción sexual ou romántica por outras persoas independientemente do sexo e xénero das mesmas. Polo tanto, os pansexuais poden sentirse atraídos por varóns, mulleres e tamén por aquelas persoas que non se sinten identificadas co seu xénero, incluíndo así, por exemplo, a intersexuais, transexuais e interxéneros.

ASEXUALIDADE. É a falta de orientación ou desexo sexual. As personas asexuais non senten atracción sexual ou física hacia ningunha outra persoa e non senten desexo polo pracer sexual, polo que non se identifican con ningunha orientación sexual definida. Non é habitual que se enamoren ou teñan parella.

INTERXÉNERO. A diferencia da transexualidade, as personas que se identifican como interxénero non se identifican nin como home nin como muller. Poden verse a sí mismas como masculino e feminino ou completamente aparte destes xéneros. Algunhas persoas teñen características do sexo oposto, outras as teñen de ambos.

DEMISEXUALIDADE. A demisexualidade refírese a quen non sinte atracción sexual en base a un físico, senón únicamente por persoas con quen teña unha conexión emocional forte, xa sexa amor profundo ou unha amistade moi grande. Sen eses vínculos, sen esa relación previa, é incapaz de sentir atracción por ningunha persoa.

Aínda que as leis e acordos de protección de Dereitos Humanos defenden a igualdade de todos os seres humanos, o colectivo LGBT é obxecto de discriminación e intolerancia. En 55 países son perseguidos e non se admite a libre orientación sexual; como mostra máis desgarradora están os asesinatos en Brasil polos denominados "escadróns da morte", as lapidacións en Arxelia, as operacións de castigo en Perú, as torturas en Rumanía, o internamento en psiquiátricos en Rusia…

Aínda queda un largo camino para que se normalice a LGBT e se deixen de practicar a homofobia, bifobia, transfobia e outros moitos tipos de discriminación hacia este colectivo en todo o mundo, especialmente en países subdesenvolvidos.



(Artigo de Andrea López Rodríguez)



Escribe o teu comentario (16) - Categoría: Opinión - Publicado o 02-05-2017 22:34
# Ligazón permanente a este artigo
O futbol e a política.
O fútbol e a política poden ser perfectos apostos: mentres que a política é un mecanismo para conciliar conflitos verdadeiros, o fútbol básease precisamente en crear conflitos falsos e mantelos á perpetuidade. Por iso a política importa e debe tomarse en serio, mentres que o fútbol é intrascendente non debe tomarse tan en serio.

Non hai ningún motivo para unir o deporte á política, e sen embargo, o certo é que a nosa ideoloxía política fai que sintamos simpatia por un equipo e non por outro. O vínculo ten pouco de determinista e moito de circustancial, pero existe. Dime a quen votas, e direite a que equipo animas.

O equipo e o partido político, o xogador e o líder, en moitos casos, fusiónanse, como ocorre cos cánticos e consignas que se escoitan nas gradas dun estadio ou nas rúas da confrontación política. Agora farei incapie nas principales aficións dos equipos españois y que ideoloxía teñen cada un deles:



Aficións ultras de extrema dereita:


Ultra Sur
pertencentes ao Real Madrid, fundado en 1980, é un dos grupos máis violentos de España. De ideoloxía fascista, sempre portan bandeiras falanxistas e esvásticas.

Frente Atlético
pertencentes ao Atlético de Madrid, é un dos grupos ultra máis numeroso e violento. Protagonizaron varios incidentes, o máis lamentable e tráxico produciuse en 1998, cando asesinaron ao seguidor da Real Sociedad, Aitor Zabaleta, nos aledaños do Vicente Calderón.

Aficións vinculadas aos nacionalismos periféricos:


Boixos Nois pertencentes ao Barcelona, ao largo da súa historia provocaron moitos incidentes, pelexas e agresións a aficionados de outros equipos. Manifestan un nacionalismo catalán.

Herri Norte pertencentes ao Atlhletic de Bilbao, estaba formado nun principio por aficionados, pero os radicais expulsaron os “españolitos”.

Aficións ultras de extrema esquerda:


Bukaneros pertencentes ao Raio Vallecano, o único grupo de ultra esquerda de Madrid. Súa ideoloxía é antifascista, comunista, anarquista e republicana. Están enfrentados a Ultra sur e Frente Atlético, tampouco manteñen boa relación co club.

Biris Norte pertencentes ao Sevilla, é o máis antigo de España, fundouse en 1975. Súa ideoloxía é antirracista e de ultra esquerdas, e soen simpatizar coa causa anticapitalista.



(Artigo de Juan Pampillón Pedrosa)


Escribe o teu comentario (19) - Categoría: Opinión - Publicado o 10-12-2014 11:12
# Ligazón permanente a este artigo
Derecho al olvido
Hace unos días el Tribunal de Justicia de la Unión Europea respaldaba el llamado "derecho al olvido" en Internet, obligando a los buscadores a eliminar de su lista de resultados los enlaces a páginas web de terceros que contengan información personal relativa a la persona cuyo nombre se ha tecleado. Se trataba de un conflicto entre Google y la Agencia Española de Protección de Datos (AEPD) en el que en este caso, la justicia europea se ha mostrado favorable al organismo español.
El derecho al olvido es un derecho relacionado con el Habeas Data (el derecho a eliminar información que se considera obsoleta) y la protección de datos personales. Se puede definir como el derecho que tiene el titular de un dato personal a borrar, bloquear o suprimir información personal que se considera obsoleta por el transcurso del tiempo o que de alguna manera afecta el libre desarrollo de alguno de sus derechos fundamentales.

Como cabe apreciar, aquí se produce una colisión entre: el derecho a la intimidad y la libertad de información. Hasta hace muy poco, cuando alguien se equivocaba en la vida, podía rectificar, cambiar y enmendar los errores del pasado. Los diarios publicados exclusivamente en papel, y la limitada memoria humana contribuía esencialmente a ello.
Sin embargo, la progresiva universalización de Internet, que combina una enorme capacidad de almacenaje de información con motores de búsqueda que permiten localizar cualquier dato en cuestión de segundos y con extrema facilidad, puede significar la perennidad de la información, lo que implica nuevos desafíos para el Derecho. Usualmente estos reclamos se dirigen contra el medio original (medio de prensa, sitio de internet, blog, etc.) que publica el dato o la noticia y también contra el buscador.

Google España consideraba que la AEPD les hacía responsables de contenidos de terceros, mientras que ellos se limitaban exclusivamente a indexar la información. La sentencia ha considerado finalmente que Google es responsable del tratamiento que aplique a los datos de carácter personal que aparecen en las páginas web publicadas por terceros y por esto, debe respetar la directiva comunitaria sobre protección de datos, algo de lo que de momento se estaba librando por tener su sede fuera del territorio europeo.



El perjuicio personal por la publicación de una información —siempre veraz, aunque sea perjudicial— también se extiende a organismos o pueblos que sienten dañada su imagen por una información que indexa Google. Es el caso de lugares que sufrieron una tragedia y que años después, por no generar más informaciones ese pueblo, cuando se busca en Google por ese municipio, en primer lugar, indexa aquella mala noticia.

Nuestro país se encuentra entre los cinco países que más cuidan y velan por la privacidad de los usuarios de Internet, tal y como se desprende de un estudio realizado por la organización Back Ground Checks. En este estudio denominado Privacy Scoreboard, que podríamos traducir como Marcador de Privacidad, se puntúan positivamente factores como que el Gobierno impulsa leyes de privacidad y establece multas en caso de no cumplirlas, fomenta la libertad de expresión, no restringe el acceso a Internet; y valora negativamente los casos de administraciones que usan software espías o establece filtros o censuras en la red.
Analizando estas métricas, España obtiene una puntuación máxima, situándose entre los cinco países que más velan por la seguridad y privacidad de los internautas. Se encuentra al mismo nivel que los otros países que lideran el ránking: República Checa, Islandia, Noruega y Eslovenia.

Estas simples búsquedas pueden desembocar en ciberacoso que es el uso de información electrónica y medios de comunicación tales como las redes sociales para causar angustia emocional, preocupación en el individuo. Los efectos del acoso son dañinos para víctima y también para el acosador que entra en un círculo vicioso del que resulta difícil escapar, y es precisamente, esta dinámica de agresión la que va destruyendo poco a poco su vida, lo más profundo de su personalidad: los valores que lo constituyen como persona.

A pesar de que vivamos en uno de los países que más se preocupa y cuida por la privacidad online de los usuarios de Internet, gran parte de ella también está en nuestras manos. Somos nosotros los que en muchas ocasiones dejamos nuestra intimidad al descubierto, publicando imágenes, comentarios que dan información personal de nosotros. Además, está en nuestras manos configurar las condiciones de privacidad de nuestros perfiles sociales, una acción que solemos olvidar.
Por eso debes recordar que tú eres el dueño de tus datos personales y tú decides con quién compartirlos, pero tu privacidad online también está en manos de otras personas, de ahí la importancia de que la administración establezca leyes que cuiden de nuestra intimidad.

(Artigo de Diana Restrepo)

Escribe o teu comentario (13) - Categoría: Opinión - Publicado o 21-05-2014 11:17
# Ligazón permanente a este artigo
A saúde da nosa democracia
Como todos sabemos, a corrupción non é un fenómeno exclusivo dos tempos actuais. Os romanos xa empregaban este termo para referirse a certos comportamentos. Cicerón utilizaba a expresión judicare corrupte para referirse á forma na que exercían a súa función algúns maxistrados. Plauto e Cicerón chamaban corruptor, -oris a aquel que cometía o delito de soborno ou de cohecho, e tamén ó que violaba a algunha das virxes vestais.

Hoxe en día este fenómeno está moi presente nos medios de comunicación e na sociedade, cousa que é moi preocupante. Poderiamos definir a corrupción como o comportamento de certos cargos públicos consistente en recibir unha certa cantidade de cartos (ou agasallos) a cambio de permisos para obras ou outras operacións de dubidosa legalidade; deixando así de lado a veracidade, honestidade e honradez da que deberían dar exemplo.

Reflexionando sobre a moralidade destas conductas, poderíamos afirmar con absoluta certeza, que a corrupción non é de ningunha maneira un comportamento nin ético, nin moralmente bo. Un dos casos máis soados , foi "O caso Malaya" onde diversos cargos públicos roubaron aproximadamente 500 millóns de euros e branquexaron outros 671 millóns máis. Nos últimos días , é moi mencionado o caso do home da infanta Cristina , Iñaki Urdangarín . Este home polo que parece desviou fondos dende o Instituto Nóos, unha sociedad sen ánimo de lucro, e dende a Fundación Deporte, Cultura e Integración Social hacia outras; diñeiro que lle entregou a administración pública para organizar eventos deportivos e outros servizos (2,3 millóns de euros do Goberno Balear e 3,7 millóns do Goberno e Concello de Valencia).

Na miña opinión, e pode que sexa tamén a de algúns de vos, é unha enorme vergoña que aqueles que non teñen problemas financieiros, que viven ben coma familias acomodadas , que levan aos seus fillos a escolas privadas , que o traballo que realizan non é para nada esgotador , que poden celebrar as festas con todo tipo de luxos, etc…; caian tan baixo como para roubar cartos, e aínda por riba dunha asociación que se supón que ten que axudar, e non engordar a carteira dos que a dirixen. Moita xente de clase media baixa, viven do suor da súa fronte, do traballo diario, de non ir a comer a casa porque non lles dá tempo, de traballar máis de 10 horas seguidas, e con todo dan mostra dunha moralidade intachable.

Que fai neste caso a xustiza?...está comprobado que non é igual para todos. Os únicos que van ao cárcere son só os pobres, a xente con cartos, emparentada coa nobreza ou con cargos importantes da sociedade, van quedar exentos de castigo. Porque a xustiza en España é unha vergoña, unha chapuza, un invento, onde dominan os máis fortes e os poderosos .

Casos como os mencionados anteriormente pon en perigo a saúde da nosa democracia. Aínda así é preciso manter a esperanza de que nun futuro non moi tardío , a XUSTIZA sexa unha realidade e non importen nin a clase social nin o cargo público dos individuos na toma dunha decisión xudicial.

(Artigo de Sara Da Silva)

Escribe o teu comentario (8) - Categoría: Opinión - Publicado o 01-02-2012 21:53
# Ligazón permanente a este artigo
Tecnoloxías ... Boas ou malas?
BLACKBERRY

Estamos na era tecnolóxica, todas estas innovacións soen facilitarnos a vida, pero en realidade fannos ben? Poñamos un exemplo, a famosa Blackberry; hoxe en día practicamente tódo-los adolescentes e os xa non tan novos teñen este móbil. Tamén é certo que para determinados usos este teléfono é moi útil, como por exemplo para o traballo ou labores relacionadas con el, pero os adolescentes non a utilizan precisamente para eses fins, senón máis como ocio. O famoso Messenger da Blackberry fai que os alumnos se distraian e non atendan as clases e as explicacións dos mestres. En definitiva, por que non ter un móbil máis sinxelo para facer o básico e imprescindible ou sinxelamente non telo? Porque nos atopamos nun mundo de tecnoloxías e innovacións e todo iso lévanos a ter o modelo máis avanzado para sentirnos mellor, ir por ahí cun móbil antigo, é unha risa, pero este non chama?, ou non manda mensaxes?

OS REPRODUCTORES MP3,MP4,IPOD

Nós, os adolescentes tendemos a escoitar música moi de seguido, fainos a vida máis entretida, mata o aburrimento, pero é bo escoitala nunha discoteca con moito volume ou polos auriculares? Segúns uns investigadores da universidade de Michigan en EEUU, o uso dun reproductor a alto volume pode provocar perdas auditivas permanentes, e non só os reproductores, tamén o excesivo volume dos altofalantes das discotecas poden acrecentar esta perda. Xa non só o uso destes aparellos pode producir isto, senón que un simple despiste na rúa e o feito de non escoitar nada ao teu redor pode producir atropelos ou accidentes, por iso os expertos recomendan que o volume non supere o da voz para poder oír o que acontece ao teu redor.

SEDENTARISMO

A televisión, o ordenador, os móbiles… Provocan sedentarismo nos adolescentes? Definitivamente non hai unha resposta a esta pregunta que sexa exacta, pero podemos dicir e con seguridade, que moitos rapaces pasan gran parte da súa infancia e a súa adolescencia ben vendo a televisión ou cos móbiles, mandando mensaxes ou falando cos amigos, e incluso xogando con eles porque hoxe en día as tecnoloxías permiten todo iso. Cómpre tamén mencionar os distintos aparellos como poden ser as videoconsolas,a Wii, a Playstation 2, 3, que en moitos casos distraen aos rapaces das súas funcións escolares.

Para rematar e como estudante e como rapaza que naceu na era tecnolóxica aconsello a todos que practiquen deporte ou vaian ao ximnasio, é dicir que se manteñan activos o máximo posible.

Artigo de Sara Da Silva

Escribe o teu comentario (26) - Categoría: Opinión - Publicado o 13-01-2012 23:01
# Ligazón permanente a este artigo
Os dereitos humanos hoxe.
Cúmprese este 10 de decembro
o aniversario da Declaración Universal dos Dereitos Humanos,
pero aínda non son unha realidade definitivamente rematada,
nin na súa dimensión teórica nin na práctica.
O recoñecemento universal
da dignidade humana foi resultado dun dificilísimo camiño
que levou miles de anos á humanidade.

Ao recoñecemento da dignidade humana contribuiron a relixión
(que obriga a practicar a compaixón e axudar ás persoas que máis sofren),
a filosofía (Kant afirmaba que o ser humano era o único que tiña dignidade e non prezo)
e a política (cas reivindicacións dos partidos liberais e os socialistas).




E tí que opinas?




Escribe o teu comentario (13) - Categoría: Opinión - Publicado o 11-12-2011 23:41
# Ligazón permanente a este artigo
O leite e os ovos tamén son asesinato
O consumo de lácteos esconde moitas inxustizas que non son tan coñecidas como no consumo de carne e peixe. Algunhas persoas cando se plantexan cambiar a súa dieta para non contribuir máis a esa masacre animal aínda seguen tomando lácteos e/ou ovos, pensando que non lles fan ningún dano así, pero a realidade supera á fición. Os animais coma as vacas e galiñas viven toda a súa vida confinados e explotados en granxas industriais sen apenas medio metro para moverse, e cando xa non son productivos (cuando deixan de ter leite e ovos) son enviados ao matadeiro, pois non lles sae rentable manter a animais dos que non van sacar ningún proveito.
Aparte disto, as crías das vacas son apartadas da súa nai para que non beban a súa leite, e tras pouco tempo recluídas son sacrificadas para o consumo humano. No caso dos ovos, os pitos machos son asesinados literalmente ó cabo de nacer, ou ben triturándoos vivos ou amontoándoos e morrendo esmagados ou asfixiados, porque non son produtivos nin engordan o suficiente e non son rentables para carne.

Ademáis, nas industrias cárnicas os animais viven de maneira deplorable e os homes trátanos a golpes con varas de metal. Moitos teñen unha morte moi lenta e dolorosa, mentres os homes lles seguen pegando, acoitelando…
Cabe destacar tamén o maltrato na industria peleteira (zorros, lobos, focas, chinchillas…), fan falla ata 300 chinchillas, 8 lobos, 20 focas ou 150 zorros para facer UN só abrigo de pel.
E, como non, mencionar a experimentación con animais por parte de industrias farmacéuticas e de cosmética, entre outras.
Se queredes máis información poderedes ver un documental chamado “Earthlings”, pero contén unhas imaxes moi explícitas e fortes non aptas para nenos ou xente moi sensible.

Que podes facer ti?.
A mellor solución cara este problema é recurrir ao vexetarianismo ou o veganismo.
Os vexetarianos poden seguir tomando leite e ovos, pero os veganos non comen nada procedente dun animal: nin leite, nin ovos, nin me. Ademáis non levan roupa de pel ou lá e non acoden aos espectáculos con animais: circos, zoolóxicos, ferias…
Hai moitas conxecturas acerca da alimentación vegana ou vexetariana, pero a maior parte son falsedades. Non hai ningún problema por non comer carne (nin peixe) sempre e cando saibas como alimentarte e coides a túa dieta.



Artigo de Lucía Cameselle

Escribe o teu comentario (18) - Categoría: Opinión - Publicado o 11-11-2011 12:35
# Ligazón permanente a este artigo
30 de Xaneiro......alcemos a voz !!





Denunciamos as inxustizas
porque non queremos que o noso silencio as absolba


(Clara Campoamor)



Escribe o teu comentario (33) - Categoría: Opinión - Publicado o 22-01-2009 17:58
# Ligazón permanente a este artigo
Benvida ó entroido
Peliqueiros de Laza
Esta è unha festa popular que ten a súa orixe como indicación da fin do inverno e o comezo da primavera.

Nel conflúen rituais cristiáns e paganos, sendo a época na que se poden romper tódalas normas, cambiar de personalidade ou identidade e ironizar sobre as institucións máis asentadas.

Sen dúbida, é a festa máis irreverente do calendario galego. Foi por iso que se prohibiu durante a época franquista, malia que se mantivo vivo nas aldeas.



LER: TEMPO DE MÁSCARAS de Carlos Casares



Escribe o teu comentario (0) - Categoría: Opinión - Publicado o 01-02-2008 16:18
# Ligazón permanente a este artigo
1 [2]
© by Abertal
Licencia Creative Commons